Eυxούλες

                                          
Για τα 12 χρόνια αυτού του μπλογκ,
                                    

Εύχομαι σε όσους ψήφισαν Συριζα και ανελ,

 να μπλέξουν με το "σύστημα" υγείας 

του Πολάκη που κατ' αυτόν ειναι μιά χαρά. 

Τότε θα καταλάβουν.

Αντε γιατί πολύ κράτησε ο πολιτισμός και η ευγένεια.

Εδω σε πρόσφατη φωτογραφία, βλέπετε εργαζόμενο σε επαρχιακό 

νοσοκομείο να έχει αποκλείσει την μισή είσοδο για να πλύνει το αμάξι του 

και τα πατάκια, μέσα-έξω δηλαδή, με νερό του νοσοκομείου,

που πληρώνω εγω και εσύ, εν ώρα εργασίας.

Υπ' όψη δε, οτι το νερό σε αυτη την περιοχή, 

έχει μεταξύ άλλων, ενα πρόσθετο τέλος +80%

κάθε λογαριασμός νερού είναι λιποθυμία,

το οποίο το Κράτος αρνείται, σύμφωνα με πληροφορίες,

με διάφορες δικαιολογίες να καταργήσει αν και 

εχει ξεπληρωθεί το χρέος για το οποίο αυτο το τέλος 

επιβλήθηκε πριν 30 περίπου χρόνια.

Ο σκύλος Ιμαλαϊων σε πρώτο πλάνο, είναι παντελώς αθώος.

 

Mπεκλογές

Μαζί με το κλείσιμο ήδη 10 ετών απο τότε που ξεκίνησα να μπλογκάρω
ολες αυτές τις περίεργες αναρτήσεις εδω, αναγκάζομαι να πω δυο
ακόμα πράγματα λες και δεν τα έχουν πει και άλλοι.
Φωνή βοώντος και σε μια μέρα ατυχή, δύσκολη και κουραστική, αλλά ας είναι.

Υπάρχουν πολλών λογιών άνθρωποι και ο καθένας απο την πλευρά του εχει
τα δίκια του, έχει τα πάθη του και την δική του ιστορία. Και τη δική του τη
διαδρομή μέσα απο πολλά μυστικά και ψέμματα, αλήθειες και όνειρα.
Στις 25/1 όλοι αυτοί, εμείς, καλούμαστε να ψηφίσουμε ξανά ποιός θα "μας σώσει".
Θλίβομαι που ξέρω οτι μετά απο 143.516 φορές που εχω ψηφίσει, δεν κατάφερα
να πω οτι το αποτέλεσμα όλων αυτών των ακριβών και ψυχοφθόρων εκλογών δίδαξε
κάτι στην ελληνική εξαιρετικά έξυπνη -υποτίθεται- ράτσα πολιτών.

Ακούμε ξανά για υποσχέσεις, για άρνηση συνεργασιών των κομμάτων, κατάρες,
κρεμάλες, ελικόπτερα, ρεβάνς, ψόφους και κάθε μέρα και μερικές ανακοινώσεις και
δηλώσεις που αντι να ξεδιαλύνουν το τοπίο, το μπερδεύουν ακόμα περισσότερο.
Ειδικά στα οικονομικά, ειλικρινά, με ολα αυτά, περιμένω ενα θαύμα.

Ακόμα μεγαλύτερη ειναι η απογοήτευση, οταν διαπιστώνω οτι οι πολίτες, οι
περισσότεροι, μαθαίνουν τα νέα απο την τηλεόραση.Απο τα ΜΜ[π]Ε.
Δηλαδή την εύκολη λύση με το κουμπάκι που φέρνει μεσα στο σπίτι μας την
εικόνα να σκεπάζει ή να τονώνει τα γεγονότα, ανάλογα με το τι επιθυμεί ο
καναλάρχης και οι διαπλεκόμενοι των ΜΜΕ. Δηλαδή να προωθηθεί το Τάδε κόμμα,
ή να θαφτεί ο Τάδε πολιτικός ή και τα δυο μαζί ανακατεμένα με ρεπορτάζ τρόμου
και ανούσιες ειδήσεις για το μπικίνι της Ιρίνα Σάϊκ και το μωρό του Βρετανού πρίγκιπα.
Και ας μην πολυλογώ μιλώντας και για κάποιον διασκεδαστή που μέσω τηλεόρασης
περνά κομματικές γραμμές σε αφελείς που τον θεωρούν απλά αστείο.
Πρόβατα. Καθοδηγούμενα.

Κάποιοι δεν έχουν πάθει και πολλά απο την κρίση.
Η πιο σκληρή απόφαση της ημέρας τους είναι, να πάρουν τη BMW ή το τζιπ.
Η  επόμενη δυσκολία είναι αν θα πάνε για καφέ  Κολωνάκι ή Καστέλλα.
Αλλοι δεινοπαθούν και άλλοι εχουν χάσει τις αξιοπρέπειές τους περιμένοντας
ελεημοσύνες απο τα συσσίτια και ενα πενιχρό επίδομα πρόνοιας που οχι μόνο δεν
καλύπτει πολλές ανάγκες, αλλά ενίοτε καθυστερεί η καταβολή του.
Και κάποιοι άλλοι έχουν χάσει και τα λογικά τους και βγάζουν ότι πιο φασιστικό
μπορούν αφου δεν εχουν να χάσουν κάτι άλλο.


Μεταξύ απειλών και υποσχέσεων, ψάχνουμε τις πραγματικές λύσεις.
Το εμπόριο ελπίδας αντι να πάψει να συμβαίνει, αποδεικνύεται άφθαρτο μέσο
δημαγωγίας και εξαπάτησης. Γι αυτο και στις εως τωρα δημοσκοπήσεις οι έλληνες
σε ποσοστά που κυμάινονται στο 47% οι μισοί δηλαδή, αισθάνονται ανασφάλεια και
φόβο απέναντι στα κόμματα.
Αλλα τελικά, εναποθέτουμε ελπίδες με την ψήφο μας σε κάποιους.
Με την ελπίδα -πάλι- να μη μας απογοητεύσουν.

Αλλά θα πρέπει με κάποιο τρόπο να συνεννοηθούμε επιτέλους σαν λαός μεταξύ μας.
Να συνεργαστούμε και να νοιαστούμε αντι να διχαζόμαστε.

Για να μην καταλήξουμε πάλι κοψοχέρηδες και ξανά πλανηθέντα πρόβατα.

Πάει καιρός που...

Πάει καιρός που δεν γράψαμε κάτι εδω,
πάει καιρός που είχαμε  το κέφι της εποχής των μπλογκς,
πάει καιρός που τα πράγματα άλλαξαν -περισσότερο απο όσο περιμέναμε.

Ο χρόνος είναι ασταμάτητος, δεν μπορείς να τον σταματήσεις με μερικές λέξεις και μπορείς μονάχα μιά στιγμή του αιχμαλωτίσεις με  μιά φωτογραφική μηχανή. Με δεδομένη την αρχή οτι ο χρόνος δεν σταματάει ποτέ, θα έπρεπε να μην κάνουμε προσπάθειες να επαναφέρουμε στιγμές του παρελθόντος στο μυαλό μας, αφου όσα έγιναν, έγιναν, πήγαμε παρακάτω και γίναν άλλα και αυτη η αδιάκοπη ροή πρέπει να είναι αυτό που χαρακτηρίζει όλο το σύμπαν με τρόπο που ελάχιστοι θα μπορούσαν έστω να αντιληφθούν ενα μέρος του ρόλου που παίζει ο χρόνος επάνω στην ύπαρξη όλων, των πάντων.

Πάει καιρός που βγαίναμε με φίλους και συζητούσαμε περπατώντας για ώρες.
Πάει καιρός που είχαμε ακόμα χνούδι στο πρόσωπο, wannabe γενειάδα του μέλλοντος.
Πάει καιρός που ερωτευόμαστε με το πρώτο αληθινό χαμόγελο, αλλά ποιός μπορεί να ξέρει όταν ειναι παιδί, ποιά χαμόγελα ειναι τα αληθινά, παρ' οτι αισθανόταν οτι υπάρχουν και ψεύτικα ;

Ο χρόνος το κάνει αυτό, περνώντας σε αναγκάζει να μάθεις να ξεχωρίζεις τα αληθινό απο το κάλπικο και ύπουλο, το αυθόρμητο και ειλικρινό απο το υποκριτικό. Και συνεχίζει ο χρόνος να κυλάει αμείλικτος, αδυσώπητος.

Πάει καιρός που μας έλεγαν οι μεγάλοι να 'χουμε την υγειά μας και όλα τ' άλλα θα γίνουν κι εμείς γελούσαμε γιατί δε φανταζόμασταν τότε ως κακή υγεία κάτι παραπάνω απο μια γρίππη ή ενα κάταγμα την ωρα που προσπαθώντας να εντυπωσιάσουμε την όμορφη γυναίκα, κάναμε βουτιές την κορμάρα μας χωρίς να υπολογίζουμε οτι βράχια vs κόκκαλα ειναι πάντα 1-0. Στημένο παιχνίδι.
Ο χρόνος το κάνει αυτό, σε κάνει να παίρνεις πιο σοβαρά το θέμα της υγείας και της ασφάλειας.
Λες και προσπαθείς να τον ανακόψεις στην πορεία του προς την ημέρα που θα αποχαιρετάς αυτον τον κόσμο, να τον καθυστερήσεις, να τον κοροϊδέψεις λιγάκι για να κερδίσεις κι άλλον απο τον χρόνο που σου αναλογεί.

Πάει καιρός που έμαθα κακά νέα για την υγεία κάποιου που ήξερα.
Πάει καιρός που ανησύχησα για άλλους πλην συγγενών που ήξερα οτι έχουν θεματάκια υγείας.
Αλλα ο χρόνος το κάνει κι αυτό, για κάποιους φέρνει τη μέρα που θα έχουν κακά μαντάτα.
Και μετά, μετά απο λίγο χρόνο πάλι, μαθαίνουμε τα νέα τους.
Και ανατριχιάζουμε και κλαίμε και σκεφτόμαστε πώς μπορεί να βοηθήσουμε.
Ειναι ενα προϊόν, που δεν αναγράφει ημερομηνία λήξης γιατι ο ίδιος δεν λήγει, όμως όλα τα άλλα, στο πέρασμά του, αλλάζουν.

Εύχομαι περαστικά και γρήγορη ανάρρωση στον φίλο koulpa και επιμένω να κάνει κούλπα-κόλπα και να ξαναγυρίσει σε μια ασφαλή και υγιή ζωή. Αμα δεν προσπαθήσεις ρε, θα ρθω εκεί στο κρεβάτι σου να φάς φάπες. Δεν πειράζει που είχαμε χαθεί, εγω σε σκεφτόμουν.
Κι όπως λες κι εσυ, "μακάρι όλοι να καταλάβουμε ότι η ευτυχία δεν είναι να δίνουμε χρόνο για να κερδίζουμε αγαθά αλλά να τον μοιραζόμαστε με τους αγαπημένους μας "

* Ενα μισοτελειωμένο έργο μου με γραφίτη και μολύβι, εν καιρώ θα ολοκληρωθεί κι αυτό.

Tι μέλι γενέσθαι

Το μέλι στον τίτλο είναι επίτηδες γραμμένο με ι.
Επειδή και αυτό δεν καταφέραμε σαν χώρα να το κρατήσουμε παραδοσιακό μια και θα επιτρέπεται πλέον η διάθεση μελιού ελεύθερα, φτηνότερου, φτιαγμένο με μεταλλαγμένη γύρη. Και πιάσε συ και ψάξε ποιό ειναι το αγνό και ποιό ειναι το μεταλλαγμένο.
Πάλι καλά  που σώσαμε κάπως την ελληνική φέτα.

Το χύμα τσίπουρο και ούζο απαγορεύτηκαν επίσης, για λόγους φορολογικούς αν κατάλαβα καλά.
Αλλοιώνεται η ταυτότητά μας σιγά σιγά αλλά  σταθερά και επίμονα.
Μαζί με άλλα κουσούρια της φυλής μας  όπως η λαμογιά και το οτι δηλώσεις είσαι, τις μαϊμού συντάξεις αναπηρίας και άλλες μαγκιές που χάρη σε αυτές εμφανίζονταν πολλοί πατριώτες στους δρόμους με Καγιέν, θα χαθούν και αγνές παραδόσεις της Ελλάδας  απο αυτές που την έκαναν μοναδική. Αλήθεια, εχω τρία χρόνια να δω Καγιέν.
Γιατι, φίλε μου, άλλο πράμα να ψήνεις κοψιδάκια με παρεούλα και να 'χεις  τσίπουρο χύμα απ το χωριό, κι άλλο να τρώς και να πίνεις μόνο αυτά που επιτρέπει η ΕΕ στους υπηκόους.

Είναι κάτι πραγματάκια που σε κάνουν να είσαι περήφανος που είσαι Ελληνας και άλλα που σου καταστρέφουν κάθε  ελπίδα.
Κάνω πικνικ σε παραλία, μαζεύω τα σκουπιδάκια μου, δεν ενοχλώ τους γύρω, ειμαι Ελληνας.
Κάνεις πιπι σε δημόσια τουαλέτα, λερώνεις και δεν τραβάς καζανάκι, φεύγεις, τα βρίσκει ο επόμενος, εγω, αηδιάζω, σε λούζω με βρισιές, είμαστε Ελληνες. 

Λες οτι εχεις πρόγονο τον Μεγαλέξαντρο και τον Αριστοτέλη, καμαρώνεις, είσαι Ελληνας.
Λέω πως δεν σημαίνει οτι επειδη ο προπάππος μας ητανε σπουδαίος, είμαστε απαραίτητα κι εμείς σπουδαίοι, με λες Συριζαίο, σε λέω  χρυσαυγίτη, πλακωνόμαστε, είμαστε Ελληνες.

Αξιος της ιστορίας και της γλώσσας αυτού του τόπου δεν είναι αυτός που μιλά Ελληνικά αλλά δεν θέλει να δώσει τίποτα επειδή απο γεννησημιού  του ανατράφηκε  με την αδικία που του  δίδαξαν οι λάθος γραμμές της Εκπαίδευσης, χαραγμένες πάνω σε εθνικιστικά και θρησκευτικά τοτέμ.
Μετά το σχολείο, έμπλεξαν και με κομματικά τοτέμ.
Προπάντων αυτά, α όλα  κι όλα μην του τα πειραξεις του ελληνάρα.

Αξιος είναι όποιος καταλαβαίνει οτι ο κακός δεν ειναι ο κομμουνιστής, δεν ειναι ο πασόκος, δεν ειναι ο συριζαίος, δεν ειναι καν ο δεξιούλης πσεκαζμένος, αλλά  ο κακός ειναι απλά ο κακός, ο βλάκας, ο ημιμαθής, ημιαμόρφωτος και με ροπή στην παραβατικότητα και τον τσαμπουκά,  τσομπάνος.
Κι εχω και μιαν επιφύλαξη οτι καμπόσοι τσομπαναραίοι θα 'ναι πιο καλοί έλληνες απο πολλούς "πατριώτες" που με το 'να χέρι κάνουνε το σταυρό τους και με τ' άλλο κλέβουν σε βάρος άλλων.

Αλλοι πάλι φύγαν στα ξένα απο παλιά, λίγοι γυρίσανε  κι ακόμαπιο λίγοι γίναν άνθρωποι.

Οι δε χωριανοί τους λένε να ο τάδε πήγε στην Αυστραλία ειναι μια χρά, ο άλλος Γερμανία ζει καλά, ε μα αφου ειναι τόσο καλά όξω απο δω, ας μείνουν εκεί και μη μας πρήζουν, ή ας βοηθήσουν να φτιαχτούμε κι εδω και πίσω ας έρθουν με το καλό.

Πρέπει να φτιαχτούν και να λειτουργούν απρόσκοπτα οι θεσμοί και οι βασικές κολόνες μιας πολιτείας, Δικαιοσύνη, Παιδεία, Υγεία, αλλά  ζούμε στην εποχή που πρώτα θέλουν να φτιαχτεί η ...Εφορία !

Με αυτά και με  κείνα, ούτε που ξέρω  τι μέλλει γενέσθαι. Μη ρωτάς. Δεν ξέρω.

---------------------------------------------------------------------------------------------

Με αυτά και με κείνα κλείσαμε προ ημερών τα 9 χρόνια ύπαρξης αυτου΄εδω του μπλογκ.

Ευχαριστώ αυτούς που μαζί τόσο πολά είδαμε  και γράψαμε. 

Να είστε καλά, ξέρετε σείς.

Mνημoνιακό

  Δεν εχω γράψει κάτι για τα πολιτικά πράγματα εδω και καιρό, παρα μερικές φράσεις μονάχα, της εποχής που ζούμε και που θα μείνει στην ιστορία που θα διαβάζουν άλλοι σε πολλά  χρόνια απο σήμερα όταν δεν θα υπάρχω, όπως κι εσυ.
  Κάποιοι μπλόγκερς έγραφαν περίπου την εποχή λιγο πριν πέσει η κυβέρνηση κουρασμένου και λίγο μετά  που ανέλαβε ο ΓΑΠ οτι "η ευτυχία μας είναι πλαστή".
  Επειδή οταν εισαι πολλά χρόνια σε ενα χώρο,όπως ειναι και το Διαδίκτυο, μαθαίνεις να διαβάζεις  καλύτερα και να ερμηνεύεις με πολλούς τρόπους τα γραφόμενα άλλων, ξέρεις με ποιό πνεύμα και ποιό σκεπτικό γράφονταν αυτά, τότε. Μπορεί σήμερα να φαίνεται οτι ειχαν δίκιο,  ωστόσο ήταν συχνά, άλλα τα κίνητρα πολλών "προφητών" και αυτό φαίνεται πεντακάθαρα αν τους εχεις αναγνώσει πολλές φορές σε πολλά δημοσιεύματά τους.
  Τότε, ουτε κατα διάνοια δεν υπήρχε σκέψη στους πολλούς απο τους έλληνες πολίτες οτι θα είχαμε σήμερα την Χρυσή (Κρ)Αυγή στην Βουλή.
  Ομως απο τότε και πιο  πριν ακόμα, ήταν αρκετοί που στα γραπτά τους ούρλιαζαν και διερρήγνυαν τα ιμάτιά τους με μια ρητορική (αν υπάρχει τέτοια) κράμα αυριανισμού και χρυσαυγής. Ειχαν την ανάγκη να δείξουν οτι εχουν δίκιο και σε κάποια πράγματα θα συμφωνήσω μαζί τους αλλά δεν θα υιοθετούσα ποτέ γραπτό λόγο ύφους τόσο ακραίου και υβριστικού που σχεδόν ξεπερνάει την φασίζουσα υπερβολή των άκρων.
  Μια και μιλάω για άκρα, δεν ειναι εντελώς ψέμα οτι τα δύο άκρα ειναι πολύ κοντά.
  Αλλά αυτό ανήκει σε άλλη συζήτηση. Ναι.
  Σήμερα, δεν εχω ιδέα τι γράφουν και αν γράφουν και με ποιό απ όλα τα ψευδώνυμά τους, πολλοί "επαναστάτες" του πληκτρολογίου. Ισως και να έχουν θαφτεί στην μιζέρια τους.
  Δεν μπαίνω στον κόπο να τους ψάξω, να τους διαβάσω ή να αφήσω σχόλιο. Σχόλιο αφήνεις σε άνθρωπο λογικό, αν ο άλλος δεν ειναι στα καλά του, τότε τι να του πείς ; Αφου πρέπει να του λές όλο "ναι" και φυσικά να είσαι αποδεδειγμένα το ίδιο ή πιο δυστυχής απο αυτόν, αλλιώς δεν σου αναγνωρίζει καν δικαίωμα άποψης.  Ο δημοκράτης μπλόγκερ που επιλέγει ποιός ειναι δημοκράτης, ποιός ειναι "βολεμένος",  ποιός δεν είναι, και πάντα αποφασίζει, δικάζει, καταδικάζει, όποιον δεν γουστάρει. Αλλο που δεν γουστάρει ούτε καν τον εαυτό του.
  Μεγάλο θέμα των μπλόγκερς εδω και 4-5 χρόνια είναι το "ΤΙ ΦΤΑΙΕΙ" και υπάρχουν εκατοντάδες δημοσιεύματα γι αυτο το θέμα, άλλα νηφάλια και άλλα όχι, άλλα με επιχειρήματα και άλλα με κατάρες και εξορκισμούς.
  Φταίει το ΠΑΣΟΚ, φταίει ο Καραμανλής, φταίει ο ΓΑΠ, φταίει η ΕΕ, φταίει η Μέρκελ, φταίει το Μνημόνιο.
  Αν πεις οτι φταίνε όλοι τότε γενικεύεις,  και πρέπει να διευκρνήσει κανείς το "όλοι".
  Το πολιτικό σύστημα, με τα πλοκάμια των κομματικών μηχανισμών απλωμένα πάνω του σαφώς  ειναι σάπιο και δεν μπορεί πλέον να δώσει τίποτα άλλο εκτός αν αλλάξει τον εαυτό του ριζικά.
  Κάτι σαν Μνημόνιο μόνο για το ΠΟΛΙΤΙΚΟ ΣΥΣΤΗΜΑ θα ηταν ισως η αρχή της λύσης πολλών προβλημάτων μας.
  Το ίδιο το Μνημόνιο .... το ενα το δύο το τρία κλπ, κανείς δεν το γουστάρει.
  Οποιος λέει οτι ειναι "μνημονιακός" (οπως πρόσφατα κάποιος δήμαρχος και οι σύμβουλοί του) πρέπει να υποκρίνεται τρελά ή δεν ξέρω σε τι γιατρό να τον στείλουμε.
  Ειναι ομως γεγονός οτι τα Μνημόνια ζητούν να εφαρμοστούν αρκετά πράγματα που μπορούσαμε ως χώρα να τα έχουμε κάνει πολύ  νωρίτερα απο μόνοι μας χωρίς να μας τα επιβάλλουν έτσι.
  Οπως οι μαϊμού συντάξεις, οι καταθέσεις εκατομμυρίων απο γιατρούς δικηγόρους και παπάδες που δεν δικαιολογούνται απο τα δηλωθέντα εισοδήματα, δημόσιοι υπάλληλοι αποσπασμένοι στο πουθενά, επίδομα άγαμης θυγατέρας στρατιωτικού, κάτι απίθανα επιδόματα σε διάφορους,  συμμάζεμα της Βουλής και των γύρω απο αυτήν παρατρεχάμενων που σκανδαλωδώς απολαμβάνουν ακόμα και σήμερα τρελά προνόμια και επιβολή νοικοκυρέματος και νομιμότητα; στα πολιτικά  κόμματα.
  Αυτά τα ολίγα αν ειχαν γίνει εδω και είκοσι χρόνια, δεν θα είχαμε περιέλθει σήμερα σε απελπισία.
  Αν ταυτόχρονα την εποχή που ο Ανδρέας Παπανδρέου ειχε μεγάλη επιρροή στο εκλογικό σώμα, ανέβαζε και πέντε μόλις χρονάκια το όριο για συνταξιοδότηση των γυναικών, ισως το Ασφαλιστικό  να ηταν σε  καλύτερη μοίρα.
  Θα μου πεις οκ  και θα ερχόταν μετά η κυβέρνηση του μπούλη της Ραφήνας να τα ξοδέψει και πάλι στα ίδια θα είμαστε. Ισως οχι,  γιατι απο πριν ο έλληνας θα ειχε μπει σε άλλη λογική αντι να τρέχει να πάρει στεγαστικά δάνεια και αμάξια 2.000 κυβικών εκατοστών. Η ευμάρεια ήταν προσωρινή και ηταν παγίδα.
  Οσα αποκτήθηκαν, σπίτια, αυτοκίνητα, χωράφια θα φορολογούνται στο εξής.
  Επιτέλους θα εκλείψει απο την κοινωνία ο "επιτυχημένος" τύπος που έκανε 5 διαμερίσματα, εξοχικό και τζιπ, κυρίως με μαύρο χρήμα.
  Αλλά ας μην βιάζομαι.
  Μένει να γίνει εκείνο το φορμάτ που έλεγα, στο πολιτικό σύστημα.
  Και αυτο δεν θα γίνει ποτέ όσο υπάρχουν κόμματα με την μορφή που ξέρουμε εδω και 35 χρόνια, για να μην πω και περισσότερα.
  Γίνεται μιά απόπειρα απαγκίστρωσης της Τοπικής Αυτοδιοίκησης με νέο νόμο που φτιάχνουν ωστε να αποκοπεί η Τ.Α. απο τις κομματικές εξαρτήσεις. Είμαι υπέρ, σε κάθε τέτοια προσπάθεια.

  Είμαι κατά, σε κάθε τέτοιου είδους προτροπές που σιγοντάρονται ίσως απο κάποια κόμματα σιωπηλά επειδή καρπώνονται ψήφους απο την δυσαρέσκεια του κόσμου :

Και μην με  ρωτάς τι θα ψηφίσω στις Βουλευτικές. Δεν ξέρω.

Εφημερ-είδες

Είδες ; Εφημερίδες.

Χωρίς λόγια, αφού όπως λένε,  "μιά  εικόνα = χίλιες  λέξεις".
Θα μιλήσουν τα σχόλια, υποθέτω :)

A, μην ξεχάσω και μπλογκογενέθλια, 8 χρόνια  για αυτό το μπλογκ.
Ευχαριστώ  πολύ ολους τους κανονικούς  μπλόγκερς, όσους με διαβάουν κι όσους διαβάζω,  ξέρετε  σείς ποιοί είστε :) Να είστε καλά.

Κατάθεση μπλογκοσχεδίου με τροπολογίες

Τα διαφημιστικά σποτ των κομμάτων δεν ειναι προεκλογικά, αλλα μετεκλογικά. Σκέψου το και θα δεις πως εχω δίκιο.
Προβάλλονται προ των Εκλογών απλά για να δείξουν πόσο μπροστά είναι τα ελληνικά κόμματα. Δοξάστε τα !

Και με την ευκαιρία αυτής μου της σημαντικής δήλωσης, περνάω και μερικές τροπολογίες (νύχτα είναι, θα περάσουν) :

Α) Δεν με αφήνει να σχολιάσω σε wordpress blogs. Δεν καταλαβαίνω γιατί, μου λέει να συνδεθώ και κάτι τέτοια. Αφού παλιά με άφηνε. Γι αυτο μερικοί που έχουνε wordpress δε με βλέπουνε να σχολιάζω πια εκεί.

Β) Δυό πόρτες είχε η ζωή, δεν άνοιγε καμμία,
η μιά στη Θήβα έβγαζε, η άλλη στη Λαμία,
και περιμέναμε εκεί καμπόσοι χίλιοι δύο,
μήπως καράβι πέρναγε, που πήγαινε στη Χίο.

Γ) Ρε μ... φωτοσοπιές για τακτοποίηση αυθαιρέτου ;
Πόσο fail εισαι ρε [παπάρα] ; Ουστ ρε.

Δ) Περι καλαθόσφαιρας μια και με τσίγκλισε μακεδόνας συνβλόγκερ.

Το μπάσκετ είναι άθλημα πάνω απ' ολα και μετά θέαμα και μετά διασκέδαση και μετά οτιδήποτε άλλο παρά οπαδισμός. Το χαίρομαι οταν το βλέπω, οταν το παίζω κι οταν βλέπω γυμνασμένους ανθρώπους κάθε ηλικίας και φύλου.
Ο επαγγελματισμός σε αυτο το άθλημα έφερε τεράστια βελτίωση και υψηλότατο επίπεδο αθλητών και ομάδων. Εχω την τύχη να απολαμβάνω Παναθηναϊκό, αλλα ως εκεί.
Δεν εχω ουτε θέλω να εχω σχέση με τα όποια πράσινα πρόβατα ακολουθούν παράγοντες εναντίον άλλων παραγόντων, (του ποδοσφαίρου), ή θέλουν Τσάκες, τσουκαλάδες, τσαμπουκάδες και μπάχαλο. Και τους παρακαλώ να με αφήσουν να χαρώ αυτο το υπέροχο άθλημα. Εγω δεν τους ενοχλώ. Ας αγαπάνε την ομάδα τους όπως κι αν εχει, οτι κι αν γίνει, ακόμα κι αν υποβιβαστεί να την αγαπάνε το ίδιο όπως οταν κερδίζει τα αστέρια της Ευρώπης.
Διαφορετικά, θα ευθύνονται για το οτι θα αποχωρήσει ο υγιής φίλαθλος και θα μείνουν μόνοι τους και θα καταντήσουν σαν τους γάβρους.
Πάμε τωρα να "ληστέψουμε" το 7ο αστέρι. Μια ληστεία της προκοπής ρε παιδιά.

Ε) Πάντα μου άρεσαν οι μπλόγκερς που ανέβαζαν γνήσιο υλικό, αυθεντική γραφή και κατάθεση ψυχής. Κι αυτοί που έχουν χιούμορ, κι όσοι παράγουν νηφάλια σκέψη και μεταδίδουν με τα γραφόμενά τους κάτι που σε κάνει να νιώθεις ζεστά, ακόμα κι αν γράφουν για κάτι τρομερό.
Τους υπόλοιπους, τους αφοριστικούς, τους αυτόκλητους "εισαγγελείς", τους μίζερους και τους κλέπτες ιδεών, με εμμονές και εμπάθεια, δεν τους επισκέπτομαι ποτέ ξανά, αφού πάρω δείγμα γραφής τους.
Το blogging είναι υπέροχο ακόμα σήμερα, ίσως όχι μιά ανάγκη της εποχής όπως το 2006, αλλα παραμένει σταθερή αξία, χάρη ακριβώς σε αυτούς τους ωραίους ανθρώπους.

Το μπλογκοσχέδιο ψηφίστηκε κατεπειγόντως και κατα πλειοψηφία.
Εψήφισαν : 1
Είναι πλέον νόμος του ... ΚΡΑΧτους !

Διαμπλογκικό ταξίδι

Ηταν ενα ταξίδι που μου έμαθε πολλά και βοήθησε να γίνω καλύτερος άνθρωπος, να διερευνήσω αδυναμίες και πάθη, να μιλήσω με φόβους και να φωτίσω σκέψεις.
Ιδέα δεν εχω πού θα καταλήξει αυτό, μάλλον όχι κάπου συγκεκριμένα, αλλα σίγουρα κάποτε θα λήξει. Τις μέρες αυτες μάλιστα συζητιέται το SOPA και το PIPA που είτε αυτά είτε κάτι άλλο ή ο συνδυασμός διαφόρων, θα αλλάξει το πρόσωπο του Διαδικτύου όπως το μάθαμε.
Ηδη η συμμετοχή πολλών στη φούσκα του Ζούκερμπεργκ, εχει δημιουργήσει δεδομένα για τα οποία θα φωνάζουμε αλλα ήδη είναι αργά.
Ζήτω το ελεύθερο διαδίκτυο, ζήτω οι ελεύθεροι άνθρωποι με ανοιχτό μυαλό και διάθεση συνεισφοράς, με θετική σκέψη και με αισιοδοξία.

Θέλω να ευχαριστήσω πολύ όσους είχαμε μια κοινή διαδρομή τόσο καιρό δω μεσα και με ελάχιστους και εξω. Να επιμείνετε να είστε αυτοί που είστε και να γίνεστε ακόμα καλύτεροι. Πραγματικά υπάρχουν πάντα περιθώρια βελτίωσης για τον καθένα μας.
Ακόμα και σε δύσκολους καιρούς, μπορούμε να δίνουμε φως και όχι γκρίζες σκιές.
Να είστε καλά.

Απορώ και κάτι ακόμα.

Πολλοί μιλάνε για το τέλος του κόσμου αυτη τη χρονιά. 
Ομως βάζω στοίχημα οτι και το 2012 θα πάει όπως τα άλλα χρόνια, δηλαδή απο το κακό στο χειρότερο κι εμείς του χρόνου θα λέμε πάλι "κάθε πέρσι και καλύτερα".
Και κάτι ακόμα, να δω με τι μούτρα θα κυκλοφορούν οι Μάγιας το Γενάρη του '13.

Διανύουμε για την ώρα, το Γενάρη του '12 και ακόμα δεν εχουν πάψει διάφοροι να γράφουν κατά της εφαρμοζόμενης πολιτικής, και να βρίζουν τον γαπ, όμως απορώ
που αυτα τα τσιτάτα κείμενα με χούντες κι ελικόπτερα, εξαφανίστηκαν μόλις έφυγε ο ΓΑΠ ενώ παρέμεινε και συνεχίζεται, η ίδια ακριβώς πολιτική.
Και κάτι ακόμα, την κριτική σε αυτην την πολιτική την κάνουν συνήθως αυτοί που δεν εχουν να αντιπροτείνουν κάποια διαφορετική, όσο οι υπόλοιποι σκέφτονται και δε μιλούν, σχετικά με το τι μπορεί να γίνει για να ισιώσει το πράγμα.

Δεν κρινω ευκολα τους ανθρωπους. Δεν ξερω τι λούκια τραβανε. Και όλοι τραβάνε κάποιο λούκι. Ετσι, είμαι πιο ελαστικός και υπομονετικός στην κριτική μου.
Απορώ όμως με όσους όλα θα τα γαμ...., θα τα διαλύσουν, θα τα κάνουν, θα τα βάψουν, θα τα κάψουν, θα τα αλλάξουν. Φιλε, κατούρα και λιγο.

Και κάτι ακόμα, κλάσε λίγο να δω κάτι.

Δύσκολες στιγμές έχουμε περάσει όλοι. Για ενα τρίχρονο, η δύσκολη στιγμή είναι οταν του πήρε ένα άλλο τρίχρονο τις μπογιές και δεν του τις δίνει πίσω.
Για άλλον, η δύσκολη στιγμή ειναι όταν τον τσακώνουν να κλέβει και προσπαθεί να υποκριθεί τον υπνοβάτη και για άλλον οταν λέει επιτέλους "παίρνω το καπελάκι μου και φεύγω", αφήνοντας εμβρόντητους τους μισητούς οχτρούς του, αλλα αναγκάζεται να επιστρέψει μετά απο 20λεπτά γιατι είχε πάρει λάθος καπέλο.
Απορώ, γιατι μερικοί θέλουν να δείχνουν οτι δεν είχαν δύσκολες στιγμές ;

Aυτη η μυστήρια μετάλλαξη Μερκοζί περιμένω να δω την εξέλιξή της, ξέρεις, ειναι κατι ζευγάρια που δείχνουν τόσο δύο σε έναν που αμέσως σκέφτομαι Ανναγιάννη, Κωσταμαίρη, Νικολένα, Εφηλία κλπ αλλα δε μπορώ να αποφύγω να σκεφτώ το διαζύγιό τους για λόγους παντελώς ηλίθιους.
Απορώ πώς στοδιάλο ταίριαξαν αυτα τα δύο πλάσματα.
Και κάτι ακόμα, σήμερα έμαθα οτι έπεσε φάπα στα ΑΑΑ της Ευρώπης, εκτός απο Γερμανία κι Ολλανδία. Τώρα φαίνεται επίσημα πλέον ποιός οφελήθηκε απο όλο αυτο το μπάχαλο. Δεν απορούσα ποτέ γι αυτο.

Πήγα το γιό ενός γνωστού να τονε γράψω στην ακαδημία μπάσκετ μιάς ομάδας.
Το παιδί εχει πολλή όρεξη για μπάσκετ και αν και δεν ειναι καν 15 ετων, εχει ύψος 1.92. Ολοι μου λέγανε μπράβο που εχω τόσο ψηλό παιδί και θα πάει 2.10 κλπ κλπ
Απορώ, αν τους είχα πάει ενα παιδί ίδιας ηλικίας  με ύψος 1,70 τότε θα μου μίλαγε κανείς ;
Και κάτι ακόμα, κάθε μα κάθε φορά  που πατάω σε γήπεδο μπάσκετ, νιώθω κι εγω εικοσάχρονος. Πρέπει να συνέλθω.

Ο πατέρας μου ειναι καλά.
Καλά μπορείς να πείς, αν αναλογιστείς πόσα θέματα υγείας έχει.
Προχτές είχε ξαπλώσει και επι ενα δίωρο, έβλεπε ΑΛΤΕΡ.
Απορώ, εχεις δει τι δείχνει το ΑΛΤΕΡ τελευταία ; ε, αυτό έβλεπε.

Και κάτι ακόμα, η μάνα μου δεν βλέπει τηλεόραση επειδη το τηλεκοντρόλ το έχει κατάσχει ο φάδερ.

Ξέρεις κάποιον, που διέσχισε όλη την δυτική Ελλάδα εν μέσω κακοκαιρίας αλλα δεν χρειάστηκε πουθενά να βάλει αλυσίδες, όμως έπρεπε να βάλει αλυσίδες για τα τελευταία 300 μέτρα ως το σπίτι του ; Τι εννοείς όχι ; Εγω ξέρω, εμένα, το 2002.
Απορώ, τι απόδοση θα είχε ενα τέτοιο στοίχημα ;
Και κάτι ακόμα, δεν παίζω στοίχημα αλλα ειμαι ικανός να βάζω όλη την ώρα απίθανα στοιχήματα με γνωστούς. Το πιο πρόσφατο, τι θερμοκρασία θα έχει στο Αιγάλεω στο Μπαρουτάδικο, το Σάββατο στις οχτώ. Παίζω 2 ως 20 ευρώ και το διασκεδάζω, χάσω, κερδίσω.

Απορώ γιατί δεν μπορούμε να έχουμε 40 ώρες ημέρα και 5 ωρες νύχτα, και απορώ γιατι έχω τόσες απορίες και κάτι ακόμα, μήπως οταν θα έχω όλες τις απαντήσεις, θα είναι πολύ αργά ; Mήπως μιά ζωή δεν ειναι ποτέ αρκετή για να τα μάθεις όλα ;

* Κείμενο γραμμένο για το διαδικτυακό αφιέρωμα με θέμα "ζωή στη γη" και έμπνευση τον @moloch82, εναν συνμπλόγκερ που μου θυμίζει πώς να βλέπω τη ζωή διαφορετικά και με κάνει να ελπίζω να έχω δύναμη οταν θα τη χρειαστώ.

Γούστο σου και μάσα

Μου αρέσουν πολύ  τα time lapse videos.
Μου αρέσει επίσης πολύ ο μουσσακάς αλλα και τα αθλητικά.
Το τι δεν μου αρέσει μπορεί να μην ενδιαφέρει άλλους, αλλα, ας μη γελιέμαι, ούτε τα γούστα μου ενδιαφέρουν καμπόσους, αφου ειναι προσωπικά και δεν μπορεί κανείς να ανησυχήσει επειδή μου αρέσει η ζωγραφική και το τέννις, εκτός αν ζωγραφίζω στον τοίχο του χωρίς άδεια ή τον κυνηγάω με τη ρακέτα να του σπάσω το κεφάλι :)


Μου αρέσει να ταξιδεύω σε εθνική οδό τη νύχτα, εκεί, λίγο πριν το χάραμα, με μουσική και με τους αδιόρατους απόμακρους ήχους της αυγής να υπονοούν οτι θα κυριέψουν τις επόμενες ώρες μου. Αλλα και αυτό είναι μιά παραξενιά μάλλον, για όλους τους "νορμάλ" που δεν ταξιδεύουν νύχτα επειδή νυστάζουν κι αυτο ειναι επικίνδυνο. Συμφωνώ. Οταν ειναι να ταξιδέψεις, κοιμήσου, ξεκουράσου και μετά φύγε.

Απο τη στιγμή που δεν ενοχλείς κανέναν, είναι δικό σου θέμα, τι και πώς σου αρέσει και τί όχι. Κι αν αναφέρεις οτιδήποτε απο αυτά, σίγουρα δεν το κάνεις για να εισπράξεις χειροκρότημα ή κάτι. 

Δεν ειναι πάντα ακριβής η τοποθέτηση απέναντι σε άλλον σύμφωνα με το τι εσύ θεωρείς οτι είναι ή το τι θα ήθελες να είναι. Ακόμα και αν δεν ανακαλύπτεις γρήγορα την ταμπέλα που θέλεις να του βάλεις, μην αποφασίζεις οτι ο άλλος είναι υποκριτής, άρα πρέπει να καεί στην κόλαση. Τι είσαι ; δικαστής ;
Εσυ, ως τέλειος, αποκτάς μια δόση ηδονής οταν ξετρυπώνεις αδυναμίες και λάθη του άλλου, αποκλίσεις απο την "νορμάλ" κατάσταση που οι ίδιος υπηρετείς πιστά ( ; )  ... 
 
Πρέπει να έχουμε θετικό πνεύμα, να βοηθάμε και να βοηθιόμαστε. Ετσι θα γίνουμε όλοι καλύτεροι. Ετσι θα νικήσουμε όλοι.

Γκετ ε λάηφ λένε στο χωργιόμ' και προσπαθώ να ...γκετ δατ λάηφ, γράφω πότε πότε εδω και μετά συνεχίζεις εσυ τη ζωή τη δική σου κι εγω τη δική μου. Εδώ, σκέπτομαι, συντάσσω κείμενο και εικόνα, ψάχνοντας να βοηθηθώ για να διατηρήσω ενα επίπεδο λογικής και νηφαλιότητας. Εξω, πρέπει να αποφασίζω πιο σωστά, χωρίς πανικούς και υστερίες, θέλω να είμαι καλύτερος άνθρωπος και νομίζω πως εχω βελτιωθεί αισθητά τα τελευταία χρόνια. Προσπαθώ πολύ και είναι πολύ σημαντικό να πετυχαίνω στόχους -προσωπικούς και συλλογικούς.
Αλλα και αυτό, πάλι προσωπικό είναι και ανήκει σε εμένα.


* Αλλο ενα -προσωπικό- χόμπι, αν δεν βαριέμαι, η μαγειρική. Μπορείς να βρεις τη συνταγή απο την φωτογραφία ;

**

Κύπελλο Κυπελλούχων Ευρώπης Μπάσκετ 1989 AEK-Μπαϊρόητ.

Τελευταίο τάϊμ άουτ και το παιχνίδι στον πόντο. 
Αραγε πόσοι μπορούν να αναγνωρίσουν και πόσα, γνωστά πρόσωπα στην εικόνα ;

Εβρι γίαρ χάπι

Κάθε χρόνο θέλω να με θυμούνται στα γενέθλιά μου.
Απο τότε που ήμουν 14, δεν εδινα σημασία σε ονομαστικές γιορτές, όσο έδινα σε γενέθλια και σε επετείους σημαντικές. Δηλαδή προτιμούσα να θυμηθώ να ευχηθώ σε κάποιον τη μέρα που πέρασε στο πανεπιστήμιο κι ας τον ξεχνούσα στην ονομαστική του γιορτή. ( Πώς τον λένε, είπαμε ;  Ξεχάσιους ).

 
Παλιοί μπλογκοφίλοι, όπως η Butterfly με κάλεσαν να γράψω για μένα, να παίξω παιχνιδάκι λέει και ξέρουν οτι δεν θέλω να περιαυτολογώ, αλλα θα γράψω κάτι τις λόγω της μέρας.
. Είμαι Τοξότης με ωροσκόπο τρέχα-γύρευε αφου η μαμά δεν θυμάται τι ωρα με γέννησε. Αλλα γενικώς τελευταία δε θυμάται και πολλά :Ρ
. Εχω έμφυτη αισιοδοξία σε βαθμό αθεράπευτου ρομαντικού, αλλα αυτό πάλεψα πολύ να το αλλάξω παλιά. Ειμαι ακόμα αισιόδοξος αλλα και ρεαλιστής.
. Τρελλαίνομαι για βαρελίσια γίδινη φέτα, για τσίπουρο, κοπανιστή Χίου, και κοψίδια στα κάρβουνα. Επίσης σαλάτα ρόκα-παρμεζάνα και πατάτες τηγανητές. Αν δεν ηταν κι αυτη η χοληστερίνη ...
. Για χάρη του γενικότερου καλού, θα θυσιαστώ και μια και δυό και τρείς φορές. Μετά, θυσιάσου κι εσυ λιγάκι, ηλίθιέ μου :)
. Γηράσκω αεί διδασκόμενος
. Πιστεύω πολύ στην θετική σκέψη. Αλλα αυτο, δεν ειναι αδυναμία.
. Η ζωγραφική ειναι ενα μεγάλο μου πάθος, όπως και η φωτογραφία, η εικόνα δηλαδή με συνεπαίρνει.

Ελαβα και το δωράκι της μπλογκοκλήρωσης (κλικ) και χαμογέλασα με την απλότητά του και την λιλιπούτεια αρχοντιά ενός μικροπράγματος. Ευχαριστώ πάρα πολύ. Κατι μικροπράγματα ειναι που δίνουν ευχάριστες νότες στη ζωή μας για να μην μένει αυτη στον πάτο μιας μίζερης πραγματικότητας.

Καλό μήνα να έχουμε.

Ντυρόπιτα ( με κρέμα παρακαλώ )

Λοιπόν αμα δω κατι και μ' αρέσει θα το κάνω.
Μπορεί να αργήσω, αλλα θα το κάνω.
Παλιά ειχα φτιάξει μια σαλάτα απο συνταγή που ειδα στην αγαπητή cook και έκτοτε εχω φτιάξει διάφορες σαλάτες, όλες πετυχημένες εκτός απο αυτη που έβαλα μεσα και σύκο και ανανά και δίκταμο... μακακία ... τεσπα.
Αυτη τη φορά μια συνταγή που είδα ΕΔΩ την έφτιαξα δύο μέρες μετά.
Τυρόπιτα λέει με κρέμα , ιντερέστινγκ !
Εχω στα υπ όψη απο καιρό και το κέηκ με κρέμα της cook και κάτι με κόλλησε με τις κρέμες παρά το οτι δεν ειμαι ιδιαίτερα οπαδός των κρεμωδών φαγητών, προτιμώ τα ψητά, κοκορέτσι ας πούμε. Ε, δεν υπάρχει κοκορέτσι με κρέμα, μόνο με τσίπουρο.

Λοιπόν εχτέλεσις, όπως τα λέει η αγαπητή συνμπλογκέρ αμορτισέρ, παρτενέρ, ειδες ξέρω και γαλλικά.  Να 'χεις τα υλικά έτοιμα αλλιώς είσαι γαπ. Να δω το ΓΑΠ να φτιάχνει τυρόπιτα και τι στον κόσμο !
Τα υλικά και την εχτέλεσις τη διαβάζεις είπαμε ΕΔΩ.
Πήγε καλά, με τη διαφορά οτι εκει που λεει "5 ποτήρια γάλα" βάλε κανονικά ποτήρια κι οχι μεγαλούτσικα όπως εγω, αλλιως θα γίνει ελαφρά νερουλή η κρέμα κι ίσως αναγκαστείς να τσοντάρεις μέσα λιγο σιμιγδάλι να ρουφήξει κανα υγρό.
Επίσης εκτός απο φέτα έβαλα και κασέρι για να κάνει "κόρδα" όπως λέει η σέφ, τρομάρα μου ήθελα και κόρδα, τίποτα δεν έκανε. Την άλλη φορά θα την κάνω με γίδινο τυρί και Ceddar ! Χα !
Ψήσιμο στους 180° με αερόθερμο αλλα θα πρότεινα ψήσιμο 15 λεπτά πάνω κάτω σε χαμηλό ράφι και μετά άλλα 30 λεπτά σε αερόθερμο αλλα στο ενα ράφι πιο πάνω. Αυτο για να μην σου καεί το φύλλο απο τα πρώτα λεπτά και γίνει μαύρο, ειδικά αμα δεν εχεις λαδώσει καλά.

Φωτογραφίες απο το έγκλημα :

Το φύλλο και το αλεύρι.
Είπαμε θέλει και τγία αυγά και πέντε ποτήρια γάλα και μετά ανακάτεμα όλα αυτά και μετά ρίχνεις μέσα τη φέτα τριμμένη με πηρούνι να γίνει κομματάκια και το κασέρι τριμμένο, λίγο πιπεράκι και ελάχιστο αλατάκι μη το κάνεις λύσσα.

Ανακάτεμα καλό τη γέμιση συνέχεια μη σου κολλήσει στον πάτο ο αλεύρης και ξύνεις μετά να το βγάλεις.
Οι τζονακοχερούκλες εμφανίζονται εδω μεγαλοπρεπώς αναδεύουσες την wannabe κρέμα της τυρόπιτας μας.
Ειλικρινά δεν έκανα την κουζίνα σαν βομβαρδισμένο τοπίο, ορκίζομαι.

Ετοιμο το μωρό για το φούρνο.
Ταψί Νο.28 δεν τα ξέρω αυτά τα νούμερα εγω, πήρα όποιο βρήκα στο ντουλάπι και νά το ! Τετράγωνο σχεδόν, το κάθε φύλλο χωρούσε και εξείχε 2-3 εκατοστά, ε μετά το δίπλωσα. 
Α, ναι, πριν το φούρνισμα, χάραγμα οπωσδήποτε λέει η σέφισσα. Το έκανα κι αυτό, σαν εγχείρηση ήταν.

Και  βουα-λά, νά το, έτοιμο μετά απο 45' λεπτά ψήσιμο ακριβώς.
Εδω ειναι που ειναι λαχταριστή αλλα πολύ ζεστή κι ετσι η κρέμα αν σου εχει βγει κάπως νερουλή θέλει κουταλάκι να τη φάς. την άλλη μέρα που ειχε κρυώσει, στεκόταν μιά χαρά.
Ηταν η πρώτη μου απόπειρα να φτιάξω τυρόπιτα και ειμαι πολύ ευχαριστημένος με το αποτέλεσμα. Σίγουρα θα φτιάξω πάλι.
Μακάρι να μπορούσε καθένας να δοκιμάσει ενα κομμάτι απο εδω, αλαλ δε γίνεται, οπότε μην προσπαθήσεις να τρυπήσεις την οθόνη σου με κανα πηρούνι, ειδικά αν εισα στη δουλειά και σε βλέπουν :)

Blogging 2011

Παρακολουθώ θέματα σε μπλογκς, τικάροντας την επιλογή να μου έρχονται τα επόμενα σχόλια μέσω μέηλ. Aυτη την εποχή διαβάζω περίπου 15 θέματα την ημέρα, αφήνω 6-8 σχόλια περίπου.Παλιότερα διάβαζα κάπου 35 θέματα και σχολίαζα στα 30.
Διαβάζω 5-6 άλλα μπλόγκς που γράφουν μεγάλα κείμενα και μπορεί να σχολιάσω, μπορεί και όχι. Γράφουν φοβερά, θα ήθελα να γράφω ετσι.
Παρακολουθώ τις εξελίξεις και το πώς κινείται ο κόσμος που χρησιμοποιεί το διαδίκτυο για επικοινωνία. Υπάρχουν πιά ενα σωρό καλούδια. Παλιότερα είχαμε πολύ λιγότερα και βραδυκίνητα μέσα επικοινωνίας.
Ηταν Δεκέμβρης του 2004 οταν ειπα να βγάλω αυτο εδω το μπλογκ στην ελληνική μπλογκόσφαιρα και μετά απο κάποιες απαραίτητες αλλαγές, βγήκα τον Ιανουάριο του 2005.

Ειμαι σε σκέψη για το αν το κλασσικό παραδοσιακό blogging πρέπει να αλλάξει, τουλάχιστον για μένα, ισως πρέπει. Ηδη προ πολλού εχω μειώσει τον χρόνο που περνάω στο νετ, βρίσκω εναλλακτικούς τρόπους έκφρασης που δεν εχει απαραίτητα να κάνει με σχολιασμό και με κοινωνική δικτύωση ( σίγουρα όχι όπως την εννοούν οι φατσομπούκιοι ). Εχουν φαγωθεί με τα social media λες και ειναι κάτι το απολύτως απαραίτητο για να ζούμε.
Δεν απαντώ σε ενα προς ενα στα σχόλια ειδικά αν αυτά ειναι τύπου 'καλημέρα, συμφωνώ' ... φαντάσου να εχει βάλει ο άλλος παρακολούθηση του θέματος και να λαμβάνει κάθε τόσο κι απο μια απάντηση οχι επι της ουσίας του θέματος, αλλά απαντήσεις προς άσχετα.
Ενας σοβαρός λόγος να πάψω να παρακολουθώ ενα μπλογκ, ειναι οι σχολιαστές του.
Ανάλογα με την αξία των σχολιαστών - αναγνωστών αντανακλάται αξία και στον/στην   μπλόγκερ - ιδιοκτήτη.
Σε τσακωμούς δεν μπαίνω,ειδικά σε θέματα πολιτικής  όπου μόλις πέσει μιά κουβέντα περι αριστεράς κλπ. αρχίζουν και την πέφτουν όλες οι συνιστώσες και φωνάζουν ποιός εχει πιο πολύ δίκιο. Δε γίνεται κουβέντα ετσι.
Επίσης δεν μπαίνω σε ζητήματα προσωπικού χαρακτήρα, ξεκατινιάσματα και τέτοιες ομορφιές. Δεν κάνω άλλωστε hate blogging.

Μη θέλοντας να κάνω το blog μου ενα νεροχύτη γκρίνιας και μιζέριας, που ειναι ότι χειρότερο, ειδικά αν τη συνδυάσει κανείς με την ισοπέδωση και την καρεκλάτη αγωνιστικότητα των δήθεν μαχόμενων πολιτών, ναι, αυτών που πάνε σε πορείες διαμαρτυρίας μόνο και μόνο για να βγάλουν φωτογραφίες ωστε αμέσως στο μπλογκ τους να αποδείξουν οτι ήταν εκεί, μαχόμενοι, θα γράφω πότε πότε και οχι συχνά.
Αμα θες να αγωνιστείς για κάτι τρέχεις έξω και το κάνεις. Εδω βάζεις κείμενα, αλλα η ζωή ειναι έξω. Προβάλλεις εδω ενα μερος της ζωής, όποιο θες, αλλα μην ξεχνάς, δεν εισαι εισαγγελέας, ούτε δικαστής, ούτε δημοσιογράφος, ναι, εσυ που βρίζεις τους δημοσιογράφους, οταν βάζεις λινκ απο ενα θέμα απο ειδησεογραφική σελίδα, ενας δημοσιογράφος το έγραψε αλλα τότε σου αρέσει, και δεν τον βρίζεις. Τότε δεν ειναι αλήτης-ρουφιάνος κλπ.

Νέες μορφές blogging ξεπηδάνε ασταμάτητα και πρέπει να διαλέξω αν θα κάνω κάτι άλλο, τι με εκφράζει, αν υπάρχει κάτι καλό και σωστό, τι μου ταιριάζει και θα με διασκεδάζει όσο πρέπει χωρίς να μου τρώει πολύ χρόνο απαραίτητα.
Τα παλιά μου μπλογκς, το "Βότσαλο", και το αθλητικό "Sportsquall" έχουν σιγήσει εδω και πολύ καιρό. Δεν ειχα χρόνο, δεν είχα διάθεση, τέλος. Δεν τα διαγράφω ακόμα.
Παραμένω ως συντάκτης σε ομαδικά μπλογκς που ειμαι, όσο διάστημα θεωρώ οτι μπορώ να υπάρχω εκει, θα γράφω σε αυτο εδω το μπλογκ όταν εχω κάτι να πώ, -και τελευταία δεν εχω να πω κατι καλό ή έχω τόσα πολλά που θα έπρεπε να ασχολούμαι όλη μερα με το μπλογκ - και θα κάνω δοκιμές σε διάφορες άλλες πλατφόρμες.
Δεν μου πάει να κόψω τα σχόλια απο εδω, και δεν το κάνω, επειδή υπάρχουν συνμπλόγκερς που με εκτιμούν και τους εκτιμώ σε ολα αυτά τα 6 χρόνια στο χώρο των μπλογκς ... όμως πρέπει να γίνει το ένα ή το άλλο. Η παρατάω αυτο το είδος μπλόγκινγκ ή όχι, αφου η μέση λύση ειναι να εχω όσα εχω, συν οτι νέο ! Δηλαδη αντι να κερδίσω χρόνο, να φορτωθώ κι άλλο !

Μιά αποστασιοποίηση απο την επικαιρότητα θα μου έδινε ίσως μερικές ανάσες, η μόδα ειναι να βρίζεις τον ΓΑΠ, αλλιώς δεν εισαι "μπλόγκερ" ή κάτι τέτοιο τελος πάντων. Και δε θέλω άλλες GR-ίνιες ελληνικές :) για την ωρα. Ο κόσμος ειναι πολύ θυμωμένος και αυτό πρέπει να το καταλάβει όλος ο πολιτικός κόσμος, πλέον δεν αρκούν τα συνθήματα και πρέπουν πράξεις να γίνουν, δράση αληθινή και με ομαδικό πνεύμα.
Να επιβάλλουμε στους εαυτούς μας ως λαός να είμαστε ομάδα πάνω απ' όλα.
Ευχαριστώ όλους όσους στα 6 αυτά χρόνια μιλήσαμε, επικοινωνήσαμε θετικά και προσφέραμε όλοι μαζι απο ενα λιθαράκι στο να γίνουμε καλύτεροι άνθρωποι.

5 NAI και 5 OXI του blogging

Απο την αγαπητή συνμπλόγκερ  cook δέχτηκα να γράψω πέντε πράγματα που μου αρέσουν και πέντε που δεν μου αρέσουν στο blogging.
Πρέπει να καλέσω άλλους πέντε αλλα επειδή βρίσκω μόνο τέσσερις ας το κάνει και όποιος άλλος θέλει.

Μέρα που είναι ...

απο τον Ασημώνη, χωρίς λόγια.

Μτάφρασ' ... Σταύλους αυτουπρουσώπους στ'ν Αθήνα.

Επειδήξ πρέπ' να μάθ'μι καμμνιά ξιέν' γλώσσα, ουρίστ'  η μτάφρασ' μνιάς δγιαφήμισης για κάτ' στάβλους λέει !
Ιπειδής του ζτάτι στα Κουλντρινά, τ'γκανουνικήν γλώσσαν δηλαδής,του μτάφρασα απ'τ'ακαταλαβίστκα τς πόλς στα ιπήσμα Απαϊνά Κουλντρινά:

Έπτα απού ντουζίνις ιπ' δέκα φουρέζ η καθμιά τς,ιμφανίζουντάτι αυτουπρουσώπουζ κ'έπτα απού πλλά δράμια ίδρως κ'τρείζ πλλοί ουραίοι κ΄μγάλ δίσκ απ' βνύλια, οι μπλούεζ μπουτζ έχν μι τ'μουσκή τς, κερδάν όλ τς αλνοί τς φουνκ απ΄τ' μπατρίδα τς.
Μουσκοί καλνοί σαν τ'Μπουσμαλή τ' Παπτσή κ΄του Παύλ ντ'Δηλιγιάν κι φνολαλιέζ σα ντ'Τζιλέκα τ'Μυγδαλιά κ τ'Γκουρτσίλα απ΄τ'λιμπάνουβου.
Άσματα μι φούνκι κ'ασντ γιαζζ που μι στήργμα ντ'νόηζ τ'σύχρουν για τ' ρου κι τ' μπου,πλαλούν στα σουκάκια τ΄Κουλντρού μ'τά μουσκήζ τσ παλιάζ κι καλήζ σουλ,έχν απιξανέκαθιν μγάλις κ'στου χώμα αγιά ρίζις, ζτ΄παράδουσ τς νέαζ Ουρλιάνς.
Σι ένα τόπου σαν τ΄Μπάρας τ΄πλατάν όπ'έχν άσματα απ'τς καλλτέχνιζ κι όχ τς θιατρίν κι λογιών λογιών μπουές θα στηριζουζέστι κι θα στέκιστι σούζαν μ΄τα πουδάρια ς να μη πέστι καταγήζ.
Το σίγ(ου)ρον κ΄του βέβιον είνι ότ' θα χουρουπδάτι σα μκρά πιδούδγια.


Αναδημοσίευση απο  ΕΔΩ με την άδεια των παιδιών.
Για να γελάσουμε λιγάκι πρωτότυπα !
Τα παιδιά εκει κάνουν καλή δουλειά και το μπλογκ τους πετάει.
* Γράφουν κείμενα και στην τοπική διάλεκτο  της περιοχής Κολινδρού Πιερίας.

Δέκα πραγματάκια

Πάλι μπλογκοπαίχνιδο, δέκα πράματα λέει π'  αγαπάω.

0001. Το μπάσκετ και γενικά τον αθλητισμό, όλα τα σπόρ.
0002. Την ζωγραφική και τους πολύ ταλαντούχους ζωγράφους.
0003. Τους ανθρώπους με φρεσκάδα, ενέργεια και καθαρή σκέψη και λόγο.
0004. Τη θάλασσα και τις παραλίες.
0005. Το καλό, έξυπνο, καλοπροαίρετο, εύστοχο χιούμορ.
0006. Να ταξιδεύω, να γυρίσω ολόκληρη την Ελλάδα, ολόκληρη πολλές φορές.
0007. Την κοπανιστή Χίου.
0008. Τα παστουρμαδοπιτάκια.
0009. Το ψάρεμα.
0010. Οσους με συμπαραστάθηκαν οταν στραβοπατούσα και παρέμειναν φίλοι.

Ξέρεις, ολα αυτά μου θύμισαν και οσα μισώ αλλα αστο καλύτερα.
Μόνο δέκα ε ;
Και πού θα βάλω τώρα οτι αγαπάω και τις εικόνες και μου αρέσει να φτιάχνω μερικές στα φωτοσόπια μου ;
Εχω μιά μεγάλη συλλογή απο εικόνες, ειτε φωτογραφίες ειτε επεξεργασμένες φωτογραφίες ειτε γραφικά που κάνω οταν εχω όρεξη για τέτοια.

ΥΓ. η zoyzoy φταίει που με βάζει να τα παίζω αυτά :P
Δεν πειράζει, ας χαλαρώνουμε λιγο με τέτοια, αρκετές ειναι οι σκοτούρες της καθημερινότητας. Πότε πότε ας προσπαθούμε να μην είμαστε και τόσο σοβαροί ;

Αντε πάλι τα ίδια ...

Κι ενω εσυ κοιμόσουν ...

ετοιμάζανε -πάλι- κάτι για την άρση της ανωνυμίας στο διαδίκτυο.

Και πάς να δεις τι έγινε όσο εσυ (κοιμόσουν) διακόπευες ξάπλα και ξανά-μανά διαβάζεις τα ίδια και τα ίδια χιλιοειπωμένα, και δως του συνεντεύξεις κάποιων μπλόγκερς σε μεγάλα πόρταλς και σε εφημερίδες και κουβέντα μπας και καταλάβει ο επερχόμενος νομοθέτης για ποιό πράγμα μιλάμε οταν λέμε 'μπλογκ'.

Το εχουμε πει εκατό φορές ο καθένας, οτι μπλογκ ειναι μια σελίδα ημερολογιακού τύπου όπου ο συντάκτης μπορεί να εκφράσει απόψεις, σκέψεις, εικόνες που αφορούν κυρίως τον ίδιο και την καθημερινότητά του. Σαφώς εχει δικαίωμα ο καθένας να γράψει και για θέματα που τον αγγίζουν η όχι κι αφορούν τον δημόσιο βίο. Ο δημόσιος βίος σαφώς αφορά τον κάθε εναν απο εμάς, και τα δημόσια πρόσωπα σαφώς και πρέπει να υπόκεινται σε κριτική.

Απο κει και περα, ο κάθε ενας που εχει ενα μπλογκ, εχει δικαίωμα να εμφανίζεται με ενα όνομα που εχει επιλεγεί αναγκαστικά λόγω του οτι οι πλατφόρμες των παρόχων ιστολογίων τύπου μπλογκ ζητούν να δηλώσεις κάποιο όνομα, χωρίς να απαιτείται να ειναι αυτο το όνομα το ίδιο με το πραγματικό του συντάκτη.

Ο μπλόγκερ επίσης συνήθως δεν επιδιώκει αναγνωσιμότητα και επισκεψιμότητα πέραν του συνήθους αριθμού των 50-60 'κτυπημάτων' την ημέρα. Αυτο ειναι σημαντικό, καθώς όλος ο θόρυβος ξεσπάει πάντα γύρω απο σελίδες τύπου μπλογκ που εχουν επισκεψιμότητα που υπερβαίνει τα 800-1.000 χιτς ανα ημέρα και με πάνω απο τρείς συντάκτες, δηλαδή ομαδικά μπλογκς όπου συχνά αναφέρεται ρητά οτι οι διαχειριστές της σελίδας δεν φέρουν ευθύνη για το περιεχόμενο των αναρτήσεων !!!

Αυτές όμως οι σελίδες δεν ειναι ακριβώς μπλογκς με την έννοια του όρου αλλα κάτι άλλο που δεν εχω όρεξη να γράφω πρωινιάτικα ... όλοι ξέρουμε για τι μιλάμε.

Ολοι ξέρουμε οτι η συστηματική χυδαιότητα αυριανικού τουλάχιστον τύπου, όχι μόνο δεν αντέχει σε σοβαρή κριτική αλλα ειναι και επικίνδυνο να μεταδόσει το μικρόβιο του κιτρινισμού -για να το πώ ευγενικά- και σε απλούς μπλόγκερς που με τη σειρά τους θα στραφούν με το ίδιο στύλ εναντίον άλλων επειδή απλά δεν τους γουστάρουν, ξεπερνώντας κάθε όριο ευπρέπειας ...

Και η μπλογκόσφαιρα θα καταντήσει δημόσιο ουρητήριο.

Χάνουμε την ουσία του πράγματος αν επιχειρηθεί η ομαδική και χωρίς διακρίσεις άρση της ανωνυμίας αυτής καθώς ειναι πιθανό να προκληθεί μεγαλύτερο πρόβλημα απο αυτό που θα κληθεί να λύσει αυτή.

Ισως εδω κρύβονται άλλοι σκοποί πέραν της αστυνόμευσης των χρηστών του διαδικτύου, πχ φορολόγηση των κατόχων μπλογκς, αν και αυτό ειδικά προσκρούει σε νομοθεσίες άλλων χωρών και όρους χρήσης παρόχων που δεν γίνεται να παρακαμφθούν χωρίς να γίνουν πατσαβούρες όλα τα δίκαια και αυτονόητα συνταγματικά και διεθνώς κατοχυρωμένα που ισχύουν σήμερα. 

Μην κοροϊδευόμαστε, οι αστυνομίες γνωρίζουν ποιός και τι ειναι πίσω απο κάθε ιστοσελίδα που κινεί το ενδιαφέρον με αναρτήσεις που ξεφεύγουν απο το αυτονόητο όριο της δεοντολογίας των μπλογκς και περνάνε σε μια περιοχή όπου η χυδαιολογία αναμεμειγμένη με μιά κίτρινη παρα-δημοσιογραφία είναι ύποπτη ή τουλάχιστον περίεργη και πιθανότατα κατευθυνόμενη.

Ο κλασσικός μπλόγκερ γράφει συνήθως όποτε εχει κέφι και ειναι ο ίδιος ο διαχειριστής και συντάκτης της σελίδας, άντε να εχει καλέσει και δυό-τρείς φίλους να γράφουν και αυτοί. Μιλάμε για μπλόγκερς και όχι για κάποιους με 345 λογαριασμούς σε οτι υπάρχει στο διαδίκτυο, για κανονικούς ανθρώπους με κανονική ζωή έξω απο το διαδίκτυο.

Δεν ειναι δημοσιογράφος, δεν ειναι 'Μάκης', δεν ειναι ρουφιάνος, δεν ειναι αλήτης, εχει όμως δικαίωμα να ειναι μαχόμενος πολίτης βγάζοντας προς τα έξω τις ανησυχίες του. Με κόσμιο τρόπο.

Ποιά νομιμότητα θεωρείς τους πάντες ενόχους για κάτι που δεν ξέρει κανείς αφου δεν εχει διαπραχθεί ακόμα ; Πού στο καλό ειναι η ευνομία κε. τάδε νομοθέτη ;

Τι νόημα έχει -γαμω το κεφάλι μου αν καταλαβαίνω- να αρθεί η ανωνυμία σε ενα μπλογκ που γράφει θεματάκια με χιούμορ, με κριτική διάθεση για την καθημερινότητά μας, με σκέψεις και προβληματισμό, με εικόνες προσωπικές του συντάκτη, ακόμα και με τελείως προσωπικό ύφος θέματα του στύλ 'έσπασε το κινητό μου, ειμαι γκαντέμης' ;

Τι ακριβώς θα θριαμβεύσει αν όπως συνήθως γίνει ενας ακόμα νόμος με σκοπό την χειραγώγηση εως και φίμωση της ελεύθερης φωνής στο διαδίκτυο ;

ΥΓ. Τα λέγαμε και παλιότερα ... ΕΔΩ

Μνη μόνοι στο τιμόνι

Ασχετος τίτλος, απλά θέλω να γράψω μερικές σκέψεις σε ενα διάλειμμα του μη-μπλόγκινγκ μου.
Η ειδησεογραφία των τελευταίων ημερών εχει ποικιλία. Κάνοντας μια βόλτα σε μπλογκς και εφημερίδες κυριαρχούν οι ειδήσεις που εχουν κακά νέα.
Αυτά τα κακά νέα δίνουν και τροφή σε μπλογκερς να ασχοληθούν με αυτά, με τον τρόπο που ο καθένας νομίζει πιο κατάλληλο. Ελάχιστοι ασχολούνται με καλά νέα.
Σαν έκθεση ιδεών στο σχολείο, περίπου. Ο καθένας εκθέτει με τον τρόπο που θεωρεί καλύτερο αυτά που διαβάζει κι ακούει. Αλλοι παίρνουν σχεδόν άριστα για το γραπτό τους και άλλοι πάνε άπατοι αφου βγαίνουν κι εκτός θέματος, άλλοι παίρνουν ενα θέμα και με αφορμή αυτό τα χώνουν σε κάποιον και πολλοί ξεχνάνε οτι η κριτική σε δημόσια πρόσωπα ειναι μεν δημοκρατικό δικαίωμα, αλλα η χυδαιολογία και η υβριστική παράθεση δεν ειναι καν αναγνώσιμη, άρα θα πάρουν πολύ κάτω απο τη βάση. Δε βαριέσαι,, καλοκαίρι ειναι, βαράει κι η ζέστη ...
Δώσε χαρτί και μολύβι σε όλους κι ο καθένας θα γράψει και κατι, ετσι ειναι και το blogging και δεν είμαστε όλοι ίδιοι, να βλέπουμε το ίδιο γεγονός με το ίδιο μάτι. Αλλουνού αλλοιθωρίζει σε 24ωρη βάση κι αλλουνού κοιτάζει ευθεία και καθαρά στην κατάλληλη στιγμή. Αλλος βγάζει τ' απωθημένα του στο Διαδίκτυο κι άλλος προσπαθεί να φέρει επισκεψιμότητα για να προωθήσει τις "ιδέες" του, άλλος γράφει επειδη απλά γουστάρει, κι άλλος πριν γράψει, παει και βλέπει τι έγραψε ο τάδε μαλάκας που δεν τον γουστάρει και μετά χώνει αναλόγως χωρίς να καταλαβαίνει οτι μετατρέπει τον εαυτό του σε κατίνα. Πολλοί βέβαια απλά δεν εχουν αληθινή ζωή. Get a life βρε ! Αλλος αρπάζεται απο μια τηλεοπτική είδηση και τα παίρνει στο κρανίο  κι άλλος γράφει προσωπικά βιώματα χωρίς να ενδιαφέρεται και πολύ αν θα και πόσο και σε ποιούς θα εκτεθεί. Δημοκρατία λεει έχουμε ...
Με τούτα και με κείνα έχουμε 24 Ιουλίου, δηλαδη πάμε για το τελευταίο κομμάτι του καλοκαιριού κι ακομα οι τηλεοράσεις μιλάνε για την "έξοδο" ! Δεν υπάρχει έξοδος ρε παιδιά, εισβολή υπάρχει, αποκέντρωση προσωρινή και πατείς-με πατώ-σε στις παραλίες.
Οκ εγω δεν πάω σε κοσμικές παραλίες, ο θεός να τις κάνει κοσμικές. Θέλω ησυχία, ηρεμία.
Και κυρίως θέλω να αδειάσω το μυαλό μου για να μπορώ να σκέφτομαι πιο καθαρά, να μπορώ να χαίρομαι τη φύση γιατι αυτη μας απέμεινε πια. Παρέα με το φίλο μου τον τζίτζικα :

Οι πόλεις ειναι τα κλουβιά της καθημερινότητας.
Σε περιμένουν λογαριασμοί και άλλα τρελά, υποχρεώσεις και βάσανα, πρέπει να κάνεις κουμάντο με τις νέες τιμές προϊόντων και τις περικοπές αποδοχών, πρέπει, πρέπει, πρέπει. Και φτάνεις να χεις ξεχάσει τον εαυτό σου κι αυτούς που αγαπάς, και το καταλαβαίνεις αυτό οταν πας διακοπές σε όμορφα μέρη και χαλαρώνεις και βλέπεις πιο καλά. Πρέπει να ανανεωθείς για να μπορείς να επιβιώνεις και να προσφέρεις θετικά.  Το τιμόνι της ζωής σου εσυ το κρατάς.
Στα νησιά εξακολουθούν κάποιοι να σε κοιτάνε λοξά για να δουν αν θες απόδειξη.
Μυαλό δε βάζουν και πρέπει να αλλάξουν αλλιώς θα βουλιάξουν. Η χωριάτικη σαλάτα απο 6,80 αν δεν πάει 4,00 ευρώ χωρίς να μειωθεί κι η ποιότητά της, θα μείνει απούλητη. Βλέπω έξαρση ντοματο-κρεμμυδο κλεφτών και αύξηση επίδοξων ψαράδων, για τσάμπα ψάρι. Δε λέει, βρήκα αστακούς σε ενυδρείο σε ταβέρνα και μου λεει ο ταβερνιάρης "αστακοί" και του λέω " ασ' τα 'κεί " μη θέλοντας καν να μάθω πόσο τους πουλούσε. Οκ έμαθα μετά οτι εχουν 66 ευρω το κιλό ! Το κλειδώνουν καλά το ενυδρείο τη νύχτα ; Χοχοχο ... :)

Για σήμερα εχει μακαρονάδα απλώς, τσάμπα πράμα !
Και μιά παγωμένη μπύρα ERDINGER ετσι για μεγαλεία !

5 Xρόνια blogging

Iανουάριος 2005 - Ιανουάριος 2010 στην ελληνική μπλογκόσφαιρα.