Ακριβό Κενό

Ναι, δε λέω, να βρεί δουλειά ο κόσμος, αξιοπρεπή και σωστή.
Ναι, δε λέω, οι συμβασιούχοι συχνά καλύπτουν σημαντικά κενά και αξίζουν μια καλύτερη μοίρα. Συχνά είπαμε, όχι πάντα. Και με αξιοσύνη και συνέπεια παρα τις χαμηλες αμοιβές τους.
Η φωτογραφία ειναι απο ανακοίνωση διαμαρτυρίας με απειλή στάσης εργασίας για το θέμα αυτο και αφορά κάποιον Δήμο. Δεν μας ενδιαφέρει ποιόν Δήμο, επειδή άλλο ειναι το θέμα.
Λέει :
... μπλα μπλα ... "τακτοποιήστε" μπλα μπλα ... "μονιμοποιώντας" μπλα μπλα ...
αυτούς που καλύπτουν κενές θέσεις του ΑΠΟΥΣΙΑΖΟΝΤΟΣ μόνιμου προσωπικού !!!
Απαιτεί δηλαδη να γίνουν και εκείνοι απουσιάζοντες και να προσληφθούν άλλοι που με τη σειρά τους θα φωνάζουν και αυτοί για να γίνουν απουσιάζοντες και πάει λέγοντας.

Κι έρχομαι ο έλλην πολίτης τωρα, και δημότης και φορολογούμενος και τα ρέστα, να απορήσω για το εξής :
Οι απουσιάζοντες, αμοίβονται κανονικά ;
Ποιός ο λόγος να υπάρχουν αν απουσιάζουν ;
Α, ναι, ο λόγος ειναι για να δημιουργούνται κενά !
Κι αφού εχουμε κενά, να πάρουμε συμβασιούχους, ξέρεις απο τα δικά μας τα παιδιά κλπ κλπ οτι χρώμα ειναι ο κάθε Δήμος ανάλογα.

ΠΟΙΟΣ θα κάνει την ανάποδη διαμαρτυρία ήθελα να ήξερα !
Να διαμαρτυρηθεί γιατι απουσιάζουν οι μόνιμοι !
Να διαμαρτυρηθεί επειδή τους πληρώνουμε και υπάρχουν μόνο για να δημιουργούν ενα ωραιότατο και ακριβό κενό ! Ενα τίποτα !

Κι αν απουσιάζουν, τότε γιατι ο Δήμος δεν τους αντικαθιστά με άλλους, αλλα πρέπει να απαιτούν -το δίκο του εργάτη, παπαρρήγα κλπ- να προστεθούν και οι συμβασιούχοι στο μόνιμο δυναμικό του Δήμου ;

Κάποτε πρέπει να γίνουμε και λίγο σοβαροί ; ε ;

Λάθη είμαστε και ανθρώπους κάνουμε

Πολλά αναμένω να αλλάξουν μετά το πέρας των συζητήσεων με μεγάλη ΚΑΕ για συνεργασία στον τομέα πληροφορικής και επικοινωνιών. Ειναι μία εξέλιξη την οποία δεν ήξερε κανείς και δεν περίμενα τόσο σύντομα να εχουν θετική κατάληξη.
Οπως ειναι φανερό θα σταματήσω το μπλόγκινγκ για να αφοσιωθώ στις νέες μου υποχρεώσεις απο αυριο και να προσαρμοστώ σε καταστάσεις δύσκολες με ταξίδια στο εξωτερικό και πολυήμερες απουσίες απο την Ελλάδα.
Προτίμησα να εργαστώ σε εναν σύλλογο μπάσκετ και να απορρίψω άλλες συνεργασίες.
Σαν παλιός αθλητής μπάσκετ ειμαι ιδιαίτερα ικανοποιημένος γι αυτό.

Παράπλευρες απώλειες

Με εχει προβληματίσει, όχι τώρα αλλα απο χρόνια, το οτι η κοινωνία λειτουργεί συχνά με ...καθρεφτάκια.
Και εξηγούμαι :
Οταν μιά ομάδα εργαζομένων σε εναν κλάδο απεργεί, προκαλεί πρόβλημα σε άλλες ομάδες κυρίως κοινωνικές ομάδες. Συνήθως όμως την πληρώνουν άσχετοι.
Απεργεί ο τραπεζικός κλάδος, δεν υπάρχουν χρήματα να τρέξουν τις υποχρεώσεις τους οι καταναλωτές.
Απεργούν οι γιατροί, πρέπει να μην αρρωστήσεις. Δεν ξέρω πώς θα το κάνεις αλλα μην τυχόν και αρρωστήσεις σε απεργία.
Απεργεί ο δάσκαλος, δεν πάει το παιδί σχολείο.
Απεργεί ο σκουπιδιάρης, αρρωσταίνω εγω και οι γείτονες απο τη βρώμα.
Απεργεί η ΥΠΑ, δεν πετά η Ολυμπιακή. ( Αυτην δείχνουν όμως τα κανάλια !!! )
Απεργεί ο βενζινάς, δεν κάνεις ταξίδι, θα μείνεις. Ή θα σπρώχνεις.

Και έρχομαι σε μια τρέχουσα απεργία :
Απεργούν οι τελωνειακοί, δεν εχουν καύσιμα τα βενζινάδικα !!!
Μάλιστα όσα εχουν ακόμα, κερδοσκοπούν ανεβάζοντας τιμές.
Ουρές έξω απο ΕΚΟ, Shell, BP, μιση ωρα για να φουλάρεις ντεπόζιτο.

Και άκου να δεις γιατί απεργούν οι τελωνειακοί :
Επειδή βάσει κάποιου νόμου δικαιούνται κάτι, ας μην μπω σε λεπτομέρειες.
Ο Υπουργός όμως τους είπε «αδιαφορώ, δεν με νοιάζει» και ουσιαστικά παρανομεί.
Οι τελωνειακοί κάνουν απεργία διαρκείας γι αυτο (επειδή ζημιώνονται) και ο Υπουργός μένει στη θέση του ακλόνητος χωρίς να εχει διαταχθεί άμεση κι επείγουσα έρευνα για το αν παρανομεί ο Υπουργός ωστε να πάψει η απεργία αμέσως.
Μήπως η δικαιοσύνη πρέπει να τρέχει αστραπιαία μπας και δούμε φώς ;

Κι εγω στην ουρά για 15 ευρω βενζίνη, τόσο ήθελε να φουλάρω, μήπως και υπάρξει ανάγκη για ξαφνικό ταξίδι. Και θεός ο βενζινάς που έχει δεξαμενές με το χρυσό υγρό κίνησης. Και θέρμανσης αν ηταν χειμώνας.
( Υπ’ όψιν οτι οι τελευταίοι που θα λάβουν τα κατακάθια της δεξαμενής πρέπει να πάνε για ξεβούλωμα του συστήματος ψεκασμού βενζίνης σύντομα ).

Καλώς ή κακώς –μάλλον κακώς- κάποιοι κλάδοι έχουν περισσότερη δύναμη και μεγαλύτερη αμεσότητα επάνω στους άλλους, κυρίως όσοι εχουν να κάνουν με θέματα χρηματοοικονομικά και θέματα Υγείας. Μετά ειναι και το Δημόσιο, οι υπηρεσίες του που αν απεργήσουν γίνεται ενα χάος. Α, και οι αρτοποιοί ! Αστα !
Οι παράπλευρες απώλειες είναι πολλές. Των άλλων οι απώλειες.
Οι υπόλοιποι δεν μπορούν καν να απεργήσουν. Τι θα γινόταν αν απεργούσαν οι ελαιοχρωματιστές ας πούμε ; Οι ψητοπώλες ; Τα ανθοπωλεία ; Τα κομμωτήρια ;
Μόνο τα περίπτερα δεν θυμάμαι να εχουν απεργήσει κι αναρωτιέμαι αν αυτος θα ηταν ενας καλός τρόπος να κόψουμε το κάπνισμα !

Πρωινό ξύπνημα

Το ξυπνητήρι βαρούσε λαλαλάαα, απο ώρα.

Ηταν με ραδιόφωνο, ρυθμισμένο να παίζει εναν συγκεκριμένο σταθμό.

Εκανε παράσιτα σήμερα, δεν έπιανε καλά.

Αυτο ηταν το χειρότερο. Αλλο να ξυπνάς με μελωδίες και άλλο με γρατζούνιζμα αυτιών.

Το έκλεισε πατώντας όλα τα κουμπιά μέχρι που πέτυχε το off.

Τώρα έπρεπε να σηκωθεί και να ετοιμαστεί. Αν ειχε κίνηση πολλή στο δρόμο θα καθυστερούσε για 1478η φορά στο γραφείο.

Παντόφλα... πού ειναι η ρημάδα γαμώτη μου ...;

Να την ... η άλλη που στο *^#$%! πήγε ; ... νατην κι αυτή, άτιμη !

Μισο μια και πάει στο μπάνιο να πιάσει και κείνες τις κάλτσες στα άπλυτα, πιάνει και το κινητό με το άλλο χέρι.

Τα μάτια κλειστά ακόμα, με την αφή βρίσκει τον δρόμο για το μπάνιο.

Ανοίγει τον κάδο άπλυτων, κατα λάθος πετάει μεσα το κινητό, βρίζει λίγο, το βρίσκει, το ακουμπάει στο νιπτήρα, ανάβει φώς.

Το φώς έλουσε τον καθρέφτη και κείνος ειδε τη φάτσα του.

Αααχχχχ ! μια κραυγή τρόμου τον ξύπνησε. Η μούρη του το πρωί δεν αντέχεται. Ούτε απο τον ίδιο. Ειδικά το μαλλί το πατικωμένο.

Δεν πειράζει, θα τη σιάξουμε,,, πλάτςςςς νεράκι κρύο στη μούρη και ωχ ! παρα-είναι κρύο.

Η πετσέτα ειναι το πολυτιμότερο ύφασμα εκείνη την ώρα. Θα σκουπιστεί, θα τρίψει τη μούρη του πάνω και όλα οκ. Θέλει πλύσιμο και αυτή πια.

Ξυρισματάκι ; ...μάλιστα βεβαίως, ας πλύνουμε όμως πρώτα τα δόντια.

Δεν του αρέσει να βρωμάει. Οχι ανάμεσα σε άλλους. την δικιά του τη βρώμα μπορεί να την ανεχτει για 1-2 βδομάδες, όπως οταν πηγαίνει για ελεύθερο κάμπινγκ όπου δεν βρίσκeι ντούς τα καλοκαίρια.

Φρούτςςς - φρούτςς τα δοντάκια σούπερ δροσερή ανάσα ! Φτου, ξέπλυμα.

Αφρούλης για το ξούριζμα, ζελ παρακαλώ, και να το πρόσωπο ευχάριστο πάλι. Χτένισμα.
Ολα οκ. Ο τρόμος θα τον ξαναβρεί το άλλο πρωί.

Το κλάκ-κλάκ του κλειδιού στην εξώπορτα οταν φεύγει ειναι ενας ήχος ασφάλειας, και κατι σαν πέρασμα σε εναν άλλο ονειρότοπο.

Μόνο που για να φτάσει εκει θα πρέπει - όπως κάθε πρωί - να περάσει απο επικίνδυνες ατραπούς και μονοπάτια, όπου άλλα ξωτικά μέσα σε κουτιά με ρόδες παραμονεύουν κι έχει την αίσθηση οτι τον σημαδεύουν κιόλας. Ποτέ δεν έμαθε γιατί.

Συνήθως στα πρώτα 2 χιλιόμετρα της διαδρομής θα πετύχει ενα-δύο άλλα ξωτικά και το ξέρει. Eιναι στατιστικά βέβαιο.

Ειναι όμως οπλισμένος πάντα με το μπινελίκι

- Πού πάς κυρά μου ; Αφου δεν χωράς ! ελα μνί στον τόπο σου μα πού πηρε δίπλωμα ;

- Αντεεε ρε φίλε τι τρέχεις ετσι ; αφου εχει φανάρι δεν το βλέπεις ;

Στις διασταυρώσεις άλλος τρόμος. Περνάει - δεν - περνάει, τα καταφέρνει και μαρσάρει να βγεί μπροστά. Τα άλλα ξωτικά μπορούν να περιμένουν.

Κοιτάει το ρολόϊ του αυτοκινήτου. 07.01'.

Σύμφωνα με τους υπολογισμούς του θα αργήσει να χτυπήσει κάρτα κατα 7' λεπτά.

Ξέρει πόσο χρόνο κάνει, δώδεκα χρόνια κάνει την ίδια διαδρομή. Θα φτάσει 07.37'

Φτου !

Δε βαριέσαι, πάμε κι οτι γίνει. Κάνει καμμια προσπέραση να ανάψουν τα αίματα και βούρ.

Χτυπάει κάρτα 07.38' μόνο 8 λεπτά καθυστέρηση, δεν θα του πουν και τίποτα ! ( ελπίζει )

Λίγους μήνες πρίν, καθυστερούσε κάθε μερα πάνω απο 15 λεπτά. Συμπλήρωνε πάντα τον χρόνο στο τέλος της βάρδιας.

Οταν ο πρώτος καφές της ημέρας φτάσει στη μέση του, θα έχει ξυπνήσει πια. Κατα τις 8.45' δηλαδή ή λίγο μετά. Στο μεταξύ σαν υπνωτισμένος καταφέρνει να εργάζεται κανονικά.

Και οι συνάδελφοι κάπως ετσι ειναι, εκτός απο μια που ειναι όλη μέρα ετσι αλλα παρα τις παρατηρήσεις που της έχουν γίνει, αυτη παραμένει ετσι. Eνας θεός ξέρει τι βύσμα θα εχει.

Oταν αναγκαστεί να σηκωθεί απο την καρέκλα του περπατά ετσι που να δείχνει γεμάτος ενέργεια. Αντιγράφει το βάδισμα του Wentworth Miller στο Prison Break που αν και του έκοψαν το μικρό δαχτυλάκι στο ενα πόδι, βαδίζει με ενα μόλις αδιόρατο λίκνισμα, αγέρωχος και πολυ σίγουρος.

Εμαθε να παίζει ρόλους. Του ξυπνητού, του τζέντλεμαν, του εραστή, του άνετου, του λυπημένου, του παλαβού, του ολίγον μέσα σε όλα. Ετσι, ποτέ δεν ξυπνάει, αλλα ζει μεσα σε όνειρο κάθε τόσο. Υποτίθεται οτι ο άνθρωπος πρέπει να προσαρμόζεται στις συνθήκες που του τυχαίνουν. Να δείχνει εστω οτι είναι αυτό που πρέπει.
...
Ποτέ δεν κατάλαβα γιατι σιγοτραγουδάει εκείνο το τραγούδι
Wake me up inside.
Call my name and save me from the dark.
Save me from the nothing I've become
Wake me up...bring me to life...

Καποδίστριας προς Κοραή

Ο Ιωάννης Καποδίστριας ειχε γράψει στον Κοραή κάπου στα 1828 :

" Συμμερίζομαι την γνώμην σας ως προς την ανάγκην της
περισυνάξεως εις την Ελλάδα των νέων οι οποίοι εκφυλίζονται
μένοντες εις την Ευρώπην με την πρόφασιν οτι εκπαιδεύονται.
Αλλα δια να τους περισυνάξωμεν εδώ, πρέπει να έχωμεν
καταστήματα όπου να τους τοποθετήσωμεν, καθώς δε σας είπα
δεν εφθάσαμεν ακόμη εις αυτην την ευάρεστον θέσιν "

Διαχρονικότατος !
Ακόμα και σήμερα, οι Ελληνες που φεύγουν έξω για σπουδές, σπάνια επιστρέφουν εδώ !

Xα ρε που θα σου πώ κι ευχαριστώ ρε

Πριν λίγο στη δουλειά ενας τύπος που τον κάνανε προαγωγή πριν ενα χρόνο, συζητώντας για το γεγονός οτι αγνοούσε την ύπαρξή μου σχεδόν, μου είπε το εξής :
" Ναι αλλα πόσες υπερωρίες πήρες απο μένα ; "
Ισα ρε που θα σου πω κι ευχαριστώ, παπάρα ! Δεν τις δούλεψα ; Δεν ήθελες ρε φλίπερ να σου κάνω μια δουλειά ; Ε ;
Δεν είχε αυτη η δουλειά αυστηρή προθεσμία ;
Δεν έψαχνες τότε ενα κορόϊδο να στην κάνει και όλοι σφύριζαν αδιάφορα ;
Δεν βρήκες εμένα και σου είπα αμέσως ναι, χωρίς να ζητήσω υπερωρίες αλλα μόνος σου είδες οτι ο χρόνος παράδοσης της εργασίας πίεζε ;
Μόνος σου ρε βλήμα μου έδωσες υπερωρίες !
Και τις δούλεψα με το παραπάνω, μάλιστα μου έφαγαν και μια μέρα κατα "λάθος" κι αν δεν το είχα πάρει χαμπάρι θα έχανα χρήματα.
Τι θες τώρα ; μήπως να σου πάρω και μία ... ;
Αντε να δείς αν έρχομαι, που θα κάνεις και το αφεντικό παλιο σπυρί περμανάντ !
Αμα ρε σου χα τραβήξει μια ασθένεια επι τρίμηνο θα χες τρελλαθεί βλακέντιε !
Ρήτρα κατι εκατομμύρια ευρά θα χες στην κεφάλα σου, αντε πάρε αέρα γιατι μόλις έκλασα, γλυκανάλατε ξεχαρβαλωμένε μεντεσέ της αξύριστης ιταλικής μελιτζάνας.
Βραβείο μάνατζερ να σου δώσουνε ρε, δώρο ενα μπαλόνι γαλάζιο φίδι να το κάνεις φιόγκο να το φοράς στο σπίτι ρε να σε καμαρώνει το σόϊ.

Μάθε μεσιέ μαναζέρ ντε γραφειό πως εισαι ότι δηλώσεις αλλα μόνο γι αυτούς που θα το πιστέψουν.
Εγω ξέρω τι είσαι.