Ταινιάρες

Forrest Gump -1994 -Robert Zemeckis 

The Big Lebowski - 1998 - Joel Koen 

Taxi Driver - 1976 - Martin Scosceze

The Godfather -1972, 1974- Francis Fors Coppola

Pulp Fiction - 1994- Quentin Tarantino

Blade Runner - 1982- Riddley Scott

Psycho -1960- Alfred Hitchkok

Back to the Future - 1989 - Robert Zemeckis

Rebel without a cause - 1955 - Nicholas Ray

The Terminator - 1984 - James Cameron

Για μένα το Forrest Gump ειναι κορυφαία ταινία ως σενάριο, σκηνοθεσία και ερμηνεία του Tom Hanks και του Gary Sinise. O Tom Hanks εχει αποδείξει οτι μπορεί να παίξει τα πάντα, απο κωμωδία μεχρι θρίλερ αλλα κυρίως να βγάλει απίστευτο γέλιο μεσα απο δραματικές καταστάσεις. Στον "Ναυαγό" έπαιξε ουσιαστικά μόνος του, στο Forrest Gump έπαιξε εναν τύπο που δεν θα πείραζε ουτε μύγα, να πετυχαίνει μεσα απο συγκυρίες και δυσκολίες και να επιβιώσει χάρη στο  φιλότιμό του μεχρι που έγινε πάμπλουτος χωρίς να εχει καταλάβει ακριβώς  πώς αλλα και με ενα παιδί, καρπό αγνού έρωτα απο την πλευρά του. Μια ιστορία απίστευτη και βαθιά ανθρώπινη.
Προσωπικά αυτές τις ταινίες τις βλέπω και ξαναβλέπω ευχάριστα, όλες με εξαιρετικό καστ και απο μαέστρους του σινεμά.
Είχαμε μιά κουβέντα τις προάλλες με φίλους περι σινεμά και είδα οτι οι γνώμες ειναι πολυ διαφορετικές ακόμα και μεταξύ ανθρώπων με τα ίδια γούστα πανω κατω  στις ταινίες.
Βρήκα άνθρωπο να εκτιμά κι αυτος τις ταινίες που μου αρέσουν και να διαφωνούμε ως προς το αν ο Nicolas Cage ειναι καλός ηθοποιός ή οχι και στο αν η Nicole Kidman θα μπορούσε να παίξει καλύτερα. 
Αλλος δεν πολυ γουστάρει τον Tarantino και δεν εχει δει πάνω απο 5 ταινίες γυρισμένες πριν το 1970. Κατα τα αλλα θεωρεί ηθοποιάρα την Susan Sarrandon -συμφωνώ- αλλα όχι και τόσο τον Tim Robbins.

Βλαβείο Νόμπελ

Μας δουλεύετε... ετσι ;
Ε ;

Eνα "ευχαριστώ" ζωής, 40 xρόνια μετά

Μπουσουλώντας, μέσα στο φλεγόμενο διαμέρισμα ο πυροσβέστης William Caroll, μεσα σε πυκνό καπνό, έψαχνε να βρεί ενα μωρό κάπου εκεί μεσα.
"Την έλεγαν Evangeline Harper και δεν θα ξεχνούσα αυτο το όνομα ακόμα κι αν ζούσα 100 χρόνια".
Κάποια στιγμή έμαθε οτι εκείνη τον έψαχνε.
"Δεν ήθελα να φύγει απο την ζωή του χωρίς να του εχω πει ενα ευχαριστώ" είπε.

Ενα παράθυρο έσπασε, μπήκε φώς στο δωμάτιο, την είδε στην κούνια της να φοράει μόνο μιά πάνα. Κάπνα κάλυπτε την μύτη της, δεν ανέπνεε και δεν ειχε καθόλου σφυγμό.
Την άρπαξε και την έβγαλε έξω γρήγορα δίνοντάς της πάλι ζωή.

Ενας φωτογράφος αποθανάτισε τη σκηνή. Ενας λευκός πυροσβέστης να κρατά ενα μαύρο μωρό ακουμπώντας τα χείλη του στο μάγουλό της, σε μιά εποχή που στην Αμερική συνέβαιναν πολλές ταραχές εξ αιτίας ρατσιστικών προβλημάτων.

Παρέμειναν άγνωστοι για 40 χρόνια ώσπου συναντήθηκαν.
Ο Κάρολλ, παρέμεινε άλλα 34 χρόνια στην υπηρεσία του, και μετά πήρε σύνταξη.
Η Evangeline μεγάλωσε και αφου έχασε την οικογένειά της απο ναρκωτικά και ασθένειες, έκανε έξι δικά της παιδιά.
Ο 71χρονος Κάρολλ οταν συνάντησε την 40χρονη πια Εβαντζελίν, της είπε :
"Μεγάλωσες πολύ απο τότε που εχω να σε δω :) ", γελώντας.
"Σε ευχαριστώ που με θυμάσαι" του είπε.
Αγκαλιάστηκαν κοντά στο μέρος που την ειχε σώσει, δεκαετίες πριν !

"Εύχομαι να ηταν οι φίλοι συνάδελφοί μου εδω να μας έβλεπαν τώρα" ειπε...
"μα δεν πειράζει, μας βλέπουν απο εκει πάνω"
"Το ίδιο θα λεγα κι εγω για την οικογένειά μου" ειπε η γυναίκα.

Αυτη η ιστορία με συγκίνησε πολύ. Δείχνει oτι πρέπει να πιστεύω ακόμα στον άνθρωπο.

Υπάρχει και ενα βίντeο ΕΔΩ