Φόρoι απo την τσέπη του άλλου.

Είναι τραγική αλήεια οτι η υπερφορολόγηση και η μονομερής σχεδόν,  λιτότητα
δεν βοήθησαν επι 5 χρόνια, και βάθυναν την ύφεση.
Ωστόσο κάποιοι μπορούσαν και μπορούν να πληρώνουν τους φόρους τους.
Υπερβολικούς φόρους για όλους ακόμα και για όσους δεν εχουν κλέψει ποτέ.

Κάποιοι άλλοι μπορούσαν να  πληρώνουν τους φόρους τους αλλά δεν το έκαναν.
Πιστοί στο "κίνημα" (sic) "δενπληρώνω". 
Αλλά το έκαναν μετά τις Εκλογές ως πατριωτικό καθήκον, πριν κατέβουν σε
συγκεντρώσεις "υποστήριξης της κυβέρνησης".
Λεφτά υπήρχαν δηλαδή, για να πληρωθούν οι φόροι μαζι με τα πρόστιμα λόγω καθυστέρησης.
Υπήρχαν σε κουτοπόνηρες τσέπες.

Ενα μικρό δείγμα φαίνεται στην εικόνα. (απο το twitter)

Δεν χρειάζεται να βάλω κι άλλες εικόνες γι αυτό, αφού ο καθένας μας γνωρίζει
απο μερικούς που έκαναν το ίδιο.

update : εικόνα απο δηλώσεις κυβερνητικών, δεν άντεξα.

Συγχαρητήρια πατριώτες.
Όσοι ήταν συνεπείς, πλήρωναν και νιώθουν για άλλη μία φορά κορόϊδα.

Yπάρχουν ;

Δεν με πιάνει ύπνος.
Ειναι πέντε παρά, το πρωί.
Αν φέξει, πάει οριστικά χαμένος ο αποψινός μου περίπατος σε μονοπάτια ονείρων.
Αν δε φέξει, θα έχει καταστραφεί ο κόσμος νωρίτερα απ΄οτι το περιμέναμε.
Αλλά πάλι, δεν είναι αυτό το πρόβλημά μου.
Ανησυχώ υπερβολικά μερικές φορές για το πού πηγαίνουμε και αν όλος  ο κόπος μας
για ενα καλύτερο αύριο θα εχει αποτέλεσμα ή θα πάει στράφι, ενα πρωί.
Με φως ή χωρίς φως, δεν εχει σημασία. Θα χαθεί σα να μην υπήρξε.
Η νομιμοποίηση του μίσους που καλλιεργήθηκε απο όσους είχαν συμφέρον να συμβεί αυτό,
έχει βρεί πρόσφορο έδαφος στην εποχή της οικονομκής κρίσης που προκλήθηκε σε ενα βαθμό
απο την κρίση αξιών εδω και πολλά χρόνια. Κοντά δυό γενιές μεγάλωσαν μέσα σε
οτι δηλώσεις είσαι, ατιμωρησία και υπερβολικό πλούτο των πολιτικών και άλλες ομορφιές.

Μπουζούκια δεν πήγαινα ποτέ, φόρους πλήρωνα μια ζωή μέχρι και το σεντς
αλλά στο μεταξύ κάποιοι χτίζανε καριέρες τροφοδοτώντας το σάπιο σύστημα.
Εσχάτως δε, κάποιοι άλλοι χτίζαν καριέρες εκμεταλλευόμενοι ακριβώς αυτο το μίσος
που είπα πριν. Το οτι αυτο που κάνουν θα ωθήσει άλλους να συμπεριφερθούν άσχημα,
δεν τους ενδιαφέρει. Κι όποιον πάρει ο χάρος.

Μέρες που είναι, αντι να γράφω ευχές και όμορφα πράματα, κάθομαι και γράφω αυτά
και δεν ειναι ούτε το ενα εικοστό αυτά, απο όσα θέλω να πώ.
Δεκαπέντε αναρτήσεις περιμένουν πίσω,  εχουν γραφτεί στο μεταξύ και δεν δημοσιεύτηκαν.
Δεν είχα το κέφι να το κάνω, όσοι με διαβάζαν απο παλιά θα καταλαβαίνουν.
Τη θέση της ελπίδας και της ενέργειας για συμμετοχή σε ενα καλύτερο μέλλον
έχει πάρει η αγωνία και ο φόβος οτι όλα αυτά θα χαθούν επειδή ετσι θέλησε
ο οποιοσδήποτε που και αυτον τον νομιμοποίησαν οι κρατούντες
ή νομιμοποιήθηκε δημοκρατικά να έχει εξουσία και μετά φέρεται σα βόδι.
Συμπαθέστατα πλάσματα τα βόδια, απλά τους μιλάς και δεν καταλαβαίνουν.
Παράξενο.

Προσπαθώ να κάνω κάποιου είδους Γιορτές και τίποτα δεν είναι όπως παλιά,
αλλα κι αυτό δεν θα με πείραζε, αν δεν έβλεπα τοσο παραλογισμό παντού.
Με το φακό ψάχνεις να βρείς αξιόλογους και ψύχραιμους ανθρώπους.

Υπάρχουν ;

Λεφτά ... υπήρχαν

Ενα μεσημεράκι, δεκαετία του '80 [ σκέτο gps ειμαι ] ο παλιόφιλος ειπε να πάμε το βράδι στα μπουζούκια. Ακολουθεί ο διάλογος :
- Ελα ρε θα πάμε απόψε στο [χψδκλφθ] ;
- Τι είν' αυτό ; πονάει ;
- Μπουζούκια ρε, ωραία, θα δεις, δεν το ξέρεις ;
- Οχι. Τι να ξέρω ρε, εγω δεν ξέρω απο αυτά δε γίνεται ρε συ,
 εχω 5 χιλιάδες δραχμές, και κατι ψιλά, απο αυτά οι 4 χιλιάδες ειναι για τη ΔΕΗ, έχουμε 9 του μήνα, πληρώνομαι στις 15, δεν εχω λεφτά.
{Τότε βγάζαμε και 10 μέρες με ενα-ενάμισι χιλιάρικο, δηλαδή σημερινά 4,5 ευρω }

- Ελα ρε κερνάω εγω ρε Τζόνι. Μην ανησυχείς.
- Τι κερνάς ωρε; Μπουζούκια ; Ξέρεις πόσο κάνουν ;
- Μη σε νοιάζει ρε, αντε ελα, ραντεβού στο Γαλάτσι στις 22.50'
- Ρε δουλεύω αύριο, στις 9.00' ωχ, γαμώτο. Δε θα ξυπνάω ρε.
- Ελα ρεεε, άντε δεν εχεις ανάγκη άντε πάμε, σου εχω ωραία πράματα.
- Τι ωραία πράματα ;
- Θα δείς. Ελα και θα τα πούμε.
- Ρε δεν εχω λεφτά λέμε, πού στο καλό θα με πάς ;
- Στο [χψδκλφθ] εκει που ειναι το μωρό μου.
- Τι μωρό ρε μλκ ; Δε γαμ... ; Πωπω πάει θα μου κόψουνε το ρεύμα. Δεν έρχεσαι συ Παγκράτι για ενα καφέ ; Κερνάω.
- Ρε σου είπα κερνάω εγω, ξεκόλλα, μη σκάς.
- Καλάααα.... οκ αντε για χάρη σου ... μόνο να μου λες γιατι δεν εχω ιδέα απο νυχτοπερπάτημα, οκ ;
- Μή σκας ρε, όλα εντάξει, να πάμε με το αμάξι σου μόνο αν θες γιατι εχω για σέρβις το δικό μου.
- ... καλά εντάξει, στις 11.00' τα λέμε.  
( ας βάλω τη βενζίνα αφου θα κεράσει, μην ειμαι γάϊδαρος,  δε μπαστοδιάλο ας πάω, δε φαμιέται ; αφου είπε κερνάει, μπάκουρας εργένης ήμουν, γκομενάκι δεν παίζει, βαριέμαι, ας πάω και να δούμε τι θα γίνει )

Φτάνουμε στο εν λόγω τραγουδιάρικο μαγαζί και κατεβαίνει ο φιλαράκος να πάει να δει μεσα κάτι ... ετσι ειπε. Εγω έπρεπε να παρκάρω, και τσούπ ! ζυγώνει ενα παληκάρι, μ ' λέει να σας παρκάρω το αμάξι, λέω "οχι ευχαριστώ" και ψάχνω να βρω να το αφήσω.
Πουθενά δεν ειχε ελεύθερη θέση αφου ακόμα και στα πεζοδρόμια ηταν παρκαρισμένες Μερσεντές και BMW. Γυρίζω αναγκαστικά στο πάρκινγκ, πάω να το βάλω, πάλι αυτός, του λέω ΟΧΙ και το παρκάρω κάπου μέσα το φτωχό μου Τογιότα.
( Ηξερα οτι οι τύποι αυτοί βγάζουν πουρμπουάρ απο 300 μεχρι 1.000 δρχ μόνο και μόνο επειδη σου παρκάρουν το αμάξι, δεν περίσσευε να δώσω )
Κλειδώνω και πάω μεσα, ( ζήτησε ο τύπος να αφήσω το κλειδί μήπως χρειαστεί μετακίνηση) βρίσκω με τα πολλά το τραπέζι του φίλου, πάω, κάθομαι, ενω μια αοιδός λέει ενα τραγούδι αλα koulpa - ποναεικαρδιαμουσκιζωταλεφτάμου - και μετά απο λίγο σκάει ενα εξαίσιο μπαλέτο που παραλίγο να με κάνει να αλλάξω γνώμη για τα καψουροσκυλομάγαζα. Ειδικά μία χορεύτρια με έκανε να μείνω χαζός, πανέμορφη. Εμαθα μετά πως ηταν Αγγλίδα.

Τι λέγαμε ; Α, ναι, καθόμαστε, βλέπω πάνω στο τραπέζι δυό μπουκάλες ουίσκι.
- Πόσο κάνει ρε συ αυτό ; [ρωτάω το φίλο]
- Δεν ξέρω, μάλλον κανα 5.000 δρχ [ταμπλάς  ο Τζόν]
- Ρεεε, ... κανόνισε ! [του λέω]
- Μην ανησυχείς ρεεεε :) [τωρα εγω γιατι ανησυχώ; σαν βιασμός που πρέπει να απολαύσω δείχνει]

Μετά απο λίγη ωρα βγαίνει μια άλλη αοιδός  να πει κατι άσματα - τισουκανακαικλαίςμωρόμουδεμουλές - ντυμένη στα μαύρα. Ο φιλαράκος μου εχει μείνει αποσβολωμένος  σαν άγαλμα, αφου ειπα οτι αν ειχε περιστέρια πάνω, θα τον είχανε χέσει στα σίγουρα.

Εκανε ίσαμε μιά ώρα να μου μιλήσει και το πρώτο που είπε ήταν :
- Το είδες το μωρό μου ;
- Ποιό  μωρό ; τη χορεύτρια ;
- Ποιά χορεύτρια ; όχι, την τραγουδίστρια.
- Σύνελθε, η τραγουδίστρια ειναι πάνω απο 40, δεν ειναι μωρό, εσυ εισαι 26 σύνελθε.
- ...
Την επόμενη δόση που ξαναβγήκε το 'μωρό' του φίλου μου, εγω δεν κοίταζα καν. Ειχα στρίψει αλλού και χάζευα. Ο φίλος θεώρησε πρέπον να ανοίξει μιά κούτα σαμπάνιες προς τιμήν της τραγουδίστριας και το έκανε. Τότε, ειχε 10.000 δρχ αν θυμάμαι καλά η κάθε τέτοια κούτα. Και δως του και λελούδια, καμμια 15ριά πιατάκια γαρύφαλλα, 1.000 δρχ έκαστο  !

Εμένα να με έχουνε ζώσει τα φίδια και να μην ξέρω απο πού να φύγω και θα ειχα φύγει αλλα έλα που είχαμε πάει με  το αμάξι μου, πώς να τον άφηνα εκεί ;
Το αποκορύφωμα ηταν οτι άνοιξε κι άλλες δύο κούτες σαμπάνιες στην πίστα  για την αοιδό με τα μαύρα που νόμιζε αυτος οτι τον είχε ερωτευτεί τρελά. Καλά μυαλά !
Η παρέα άλλαξε κατα τις 3 το πρωί οταν ήρθαν κάτι τύποι με ανοιχτό πουκάμισο, χρυσαφικά απο μεσα, μες στην τρίχα. Ολοι επιχειρηματίες της Λαχαναγοράς. Πολύ χρήμα. Ενιωσα εντελώς βλάκας που δούλευα σε γραφείο σαν κομπιουτεράς και με  ενα μισθό που δεν αντέχει και πολλά έξοδα.
Κατα τις 4.30' του είπα οτι αν δεν πάω σπίτι για ενα μπάνιο και δυό ωρες ύπνο, θα με απολύσουν το πρωί κι εκείνος δέχτηκε να φύγουμε αφου πληρώσουμε. Οκ, είπα και δεν έβγαλα λεφτά, αφου ειχε πει οτι θα κερνούσε.

Ομως ... οχι μόνο δεν κέρασε, αλλα ζήτησε ολα μου τα λεφτά και 500 δρχ δανεικά απο πάνω !
Μα,του λέω ... εσυ δεν ειπες οτι θα κέρναγες ;
- Είπα, αλλα  ο λογαριασμός ειναι πολύ μεγάλος.  Καμμια 45.000 δρχ !
Εδω παθαίνω δεύτερο νταμπλά και του λεω οκ θα πλύνω πιάτα, φύγε εσυ.

Απ' οτι κατάλαβα απο τις φάτσες των Λαχαναγοραίων μάλλον είχε ζητήσει κι απο αυτούς δανεικά και πήρε ενα αγγούρι και δύο ντομάτες.
Τελος πάντων φεύγουμε και μετά απο μια βδομάδα μου επέστρεψε τις 500 δρχ. μόνο, που τον δάνεισα. Για τα υπόλοιπα δεν είπε λέξη.
Δε θυμάμαι τώρα, ίσως μετα απο καιρό να μου 'δωσε κάτι  ακόμα, αλλα ποτέ  όλα !

Κι απο πάνω, απο το ντουλαπάκι του αμαξιού ανακάλυψα οτι έλειπε η θήκη γυλαιών Ray-Ban όπου μεσα δεν ειχα τα RayBan αλλα τα γυαλιά μυωπίας που μου χρειάζονταν στην οδήγηση. Ο παρκαδόρος τα βούτηξε  νομίζοντας οτι μεσα ειχε RayBan. Kι αναγκάστηκα ετσι να φτιάξω νέα γυαλιά.
Αυτοι οι αλήτες βγάζαν και 3-4.000 τη βραδιά απο πουρμπουάρ και αν δεν τους έδινες σε έκλεβαν. Τι να πείς...
Στο μεταξύ δανείστηκα απο αλλού για να πληρώσω τη ΔΕΗ μου.
Πέρασαν πολλά  χρόνια και απο τότε τον εχω δει ουτε πέντε φορές συνολικά.
Και εδω και 10 χρόνια δεν τον εχω δει καθόλου.
Ουτε πιστεύω οτι κατάλαβε το μέγεθος της μαλακίας του ποτέ.
Οσα ειχε ξοδέψει στα μπουζούκια επι μια διετία, έφταναν για να αγοράσεις ενα σπίτι.
Εβγαζε τότε κάμποσα αυτός, αλλα τι να το κάνεις ; το σπίτι θα το πήρε η αοιδός.

Ο φιλαράκος ηταν ανίκανος να συζητήσει, οπουδήποτε αλλού εκτός απο τα μπουζούκια. Πάλευα κάθε φορά να βρούμε κάτι να πούμε. Ασχετος με τα πολιτικά, μονοδιάστατος και ρηχός σε πολλά, ανίκανος να συζητήσει οτιδήποτε, στεκόταν μουγκός κοιτώντας στο άπειρο. Δεν ηταν ετσι πιο παλιά. Εγω δεν ξαναπήγα μπουζούκια, οπότε δεν τον ξανάδα.

Εφυγα μακριά ...
H παραλιακή για μένα σήμαινε πάντα παραλία, βόλτα, αέρας, θάλασσα, φώς.
Δεν σήμαινε ποτέ χρωματιστά φώτα, μπουζούκια, χλιδή, μερσεντές, καψουροάσματα β' διαλογής και υπόκοσμος. Πλαστή ευτυχία, πλάνα φώτα, πόρνη νύχτα και χαμένες ψυχές, χαμένες μέρες.

( Στη φωτογραφία μετανοημένος Λαχαναγορίτης στην παραλία μετά απο 439 χυλόπιτες απο αοιδούς της νύχτας )

Αποφάσισε ρε συ

Δεν τιμωρούν, φωνάζουμε, τιμωρούν, φωνάζετε, τι πρέπει να γίνει δεν καταλαβαίνω.
Χαμός στο Βόλο, χαμός στην Τρίπολη και αλλού. Για τις ομάδες, ναι αυτές του ποδοσφαίρου που το κατάντησαν κάποιοι σαν κακοχυμένο μπαγιάτικο λουκουμά.

Ακου φίλε ελληνάρα, μεγάλε και τρανέ απόγονε των ... καλά οκ ... απόγονε αρχαίων, αμα γίνει κανας παγκόσμιος πόλεμος πχ Αμερική και σύμμαχοι εναντίον Κίνας και συμμάχων , θέλω να μου πείς με  ποιούς θα πήγαινες.
Δύσκολο αυτο ;
Εντάξει, αμα δε μπορούμε να πούμε με ποιούς θα είμαστε, ας δούμε αν είμαστε με τους Ελληνες.

Αν φίλε έκοβες αποδείξεις,
αν δεν πλήρωνες μαύρα για έκπτωση,
αν δεν έχτιζες παράνομα γράφοντας στα ... σου τον διπλανό σου,
αν δήλωνες όλα τα εισοδήματά σου,
αν ήσουν φίλαθλος κι οχι οπαδός κάφρος,
αν δεν ζούσες με τη μαμά και το μπαμπά ως τα 38 σου,
αν δεν κόρναρες με το παραμικρό,
αν δεν έλεγες μόνο ναι σε οτι πει ο παπάς,
αν δε φθονούσες την κατσίκα του γείτονα,
αν δεν καθόσουνα να ακούσεις τι θα πει ο λαζόπουλος για να πας ψηφίσεις μετά,
αν έστελνες την κοράκλα σου να βρει δουλειά αντι να κάθεται να περιμένει το διορισμό απο το βουλευτή,
αν έπαιρνες χαμπάρι νωρίς τι σόϊ πράμα ειναι οι συνδικαλιστές,
αν έκανες απεργία μόνο όταν συμφωνούσες με τα αιτήματα,
αν έψαχνες να βρεις κατι καλύτερο να κάνεις αντι να φθονείς όσους το κατάφεραν και αντι να κάθεσαι να τους βρίζεις νυχθημερόν χωρίς να παράγεις τίποτα,
αν δεν περίμενες το χριστόδουλα να σε βγάλει στο δρόμο για "ιερό καθήκον",
αν δεν την κοπάναγες απο τη δουλειά  σου ενω την κάρτα σου τη χτυπούσε άλλος,
αν μάζευες τα κακά του σκύλου σου,
αν δεν πάρκαρες παράνομα κι όπως κι όπου να 'ναι,
αν δεν πέταγες σκουπίδια στην παραλία και στο δάσος,
αν έκανες σοβαρή τουριστική επιχείρηση και οχι της αρπαχτής,
αν δεν έκανες προσπεράσεις κορνάροντας σε στροφές,
αν δεν έκλεινες δρόμους με τα τρακτέρ και τα ταξί σου,
αν δεν έχτιζες στην παραλία, ή πάνω σε αρχαία,
αν δεν έβγαινες να σπάσεις και να κάψεις επειδή εφαρμόστηκε νόμος και υποβιβάστηκε η ομάδα σου ( προέκταση του πέους σου ),
αν δεν λάτρευες τους μάγκες προέδρους ομάδων,
αν απαιτούσες να εφαρμόζονται οι νόμοι -απο όλους και γι όλους,  
αν νοιαζόσουν για τους άλλους κι εκείνοι για σένα,
αν δεν βαριόσουνα που ζείς κύριε έλληνα, τότε θα ήσουν με τους έλληνες.

Φοβάμαι οτι τώρα δεν είσαι ούτε με τους συνέλληνες σου.
Γιατι αν ήσουν, θα φρόντιζες νωρίς να τους εμπιστεύεσαι κι εκείνοι με τη σειρά τους αμοιβαία να σου έχουν εμπιστοσύνη.
Οσο εξαρτάται απο εσένα, θα ήσουν μια ενωμένη γροθιά μαζι με τους άλλους έλληνες.
Πώς θα βρείς πού ανήκεις όταν χρειαστεί, Έλληνα ;

Ευνομία .... και μετά άλλαξες πλευρό.

Εγραψα σχετικά με την "ΔΙΑΦΑΝΕΙΑ" και εκει φαίνεται καθαρά οτι πολλοί πολιτικοί και wannabe δημόσιοι άρχοντες δεν τήρησαν όλοι τον νόμο ή όλον τον νόμο.
Ο νόμος αυτός υποχρέωνε να έχουν δηλώσει έσοδα και δαπάνες  όλοι οι υποψήφιοι περιφεριάρχες, δήμαρχοι και σύμβουλοι. Ομως δεν ηταν σαφής ως προς το ποιό χρονικό περιθώριο έχουν οι υπόχρεοι να υποβάλλουν τα στοιχεία τους. Οι δε ποινές που προβλέπονταν ηταν ενα χάδι ... εως το πολύ 30.000 ευρώ πρόστιμο.
Εκπτωση αξιώματος σε εκλεγέντες προβλέπεται μόνο αν χρηματοδοτήθηκε κάποιος απο άλλον που ειναι ιδιοκτήτης τηλεοπτικού καναλιού, ραδιοφώνου, κλπ.
Δεν αναφέρεται ο νόμος σε πλαφόν δαπανών, πχ αν ο υποψήφιος εχει βάλει 100 αφίσες, πρέπει να δηλώσει 100 και ενα ελάχιστο ποσόν δαπάνης.
Δεν αναφέρεται τι θα συνέβαινε αν πριν τις Εκλογές μετρούσε κάποιος 145 αφίσες.
Προφανώς υπονοεί οτι πρέπει να τον καταγγείλει ο κάποιος αυτον που δεν δήλωσε τις 45 στις δαπάνες του. Επώνυμα. Ναι, για να μπλέξει μετά ο ίδιος προσωπικά. Και να βγει και φταίχτης.
Μια και λέμε για αφίσες, εχω εδω φωτο χτεσινή απο ενα δρόμο στην Ηλιούπολη Αττικής.

Εικονίζεται ο υποψήφιος του Πασοκ κ.Βαλασσόπουλος.
Ομως κάποιοι φίλοι του site illegalsigns.gov.gr, μας ενημερώνουν οτι αυτού του είδους οι πινακίδες ειναι παράνομες.
Παρεμπιπτόντως το site αυτο κάνει καλή δουλειά. Χρήσιμη. Οι παράνομες πινακίδες πρέπει να φύγουν.

Και αν φταίει ο δήμαρχος που του παραχώρησε τον χώρο, τότε στην επόμενη φωτογραφία γιατι βλέπουμε άλλο ενα πανό του ίδιου υποψηφίου που βάσει νόμου σχετικού με τις εκλογές, απαγορεύεται ;
Αυτά τα πανό ειναι αναρτημένα εδω και ενα μήνα παντού.

Λεπτομέρεια : Ακριβώς δίπλα απο το παράνομο πανό του ενός, ειναι μια  πινακίδα τύπου ρακέτας, όπου εικονίζεται ο ίδιος ο δήμαρχος.
Αμα πάς και τα δεις μαζι, ειναι σαν να λέει ο δήμαρχος : Μη φοβάσαι, μαζι παρανομούμε, δεν θα μας κάνουν τίποτα, εγω σε αφηνω να παρανομήσεις κι εσυ θα μεσολαβήσεις στην κυβέρνησή σου να μη με μαλώσουνε.


Οι πολίτες συχνά καλούνται να ψηφίσουν επιλέγοντας κάποιον για δήμαρχο.
Αν το κριτήριο ηταν η νομιμότητα, τότε ποιον να ψηφίσουν απο τους δύο ;

Αυτα τα μικρά παραδείγματα παραβατικότητας δείχνουν καθαρά οτι είτε τον Γιώργο τον γράφουν κανονικά είτε εκείνος δεν ξέρει τι γίνεται και ακόμα ηχεί στ' αυτιά μας το σύνθημά του : ΕΥΝΟΜΙΑ ... ας εφαρμόζονταν τουλάχιστον οι νόμοι. Για όλους.

Τα εικοσάρια

Τις προάλλες ειχαμε βγεί με μιά παρέα σε ψαροταβέρνα, ουζερί.
Πάμε που λες μετά απο δεκα τηλεφωνήματα να συναντηθούμε με την παρέα στο Πεντάγωνο και μετά να πάμε για μπύρα ή κανα μεζεδάκι.
Επέμεναν να πάμε εκεί που ήθελαν αυτοί, οκ πάω πάσο, λέω, πάμε.
Μπροστά αυτός πίσω εγω με το αμάξι να στρίβουμε συνεχως σε κάτι δρόμους που στο τέλος ψιλοχάθηκα, φτάνουμε σε ενα πάρκινγκ, λέει 4 ευρώ η στάθμευση λέει, οκ.
Πληρώνει ο άλλος, λέει θα τα βρούμε μετά.
Πάμε σε ενα ουζερί, γεμάτο, δεν ειχε τραπέζι κρίμα πάμε σε άλλο.
Στο μεταξύ να με πονάει το πόδι και να βρίζω μεσα μου, δεν ήθελα να περπατάω.
Φτάνουμε στο άλλο, ησυχία, δυό τραπέζια γεμάτα, ειναι λέει καλό λεει ο φίλος.
Οκ ... καθόμαστε.
Στα όρθια δεν τρώω ποτέ εκτός αν βρεθώ σε κανα μπουφέ γιορτής.
Παραγγέλνουμε, ο άλλος με τη γυναίκα του λέγαν διάφορα, η κορούλα έπαιζε με ενα Πι-Ες-Πι... με εκανε να σκέφτομαι, " τα νιάτα πι-ες-πι, κι εμείς μόνο με Πι ".
Πάνω που αρχίζουμε να εχουμε μια καλή κουβεντούλα, μου έλεγε η γυναίκα του για τη δουλειά της, εγω για τα δικά μου, ο άλλος δε μίλαγε και πολύ, πετάγεται η μικρή ( 14 ετών ) τσούπ ! "Μπαμπά πεινάω" ... έρχονται της λέει, "χταπόδια πήρατε ; " η μικρή.
"Πήραμε, πήραμε " μπα σε καλό λεω μικρό παιδί πόσο χταπόδι τρώει ;
Κλείνει το Πι-Ες-Πι κι αρχίζει να μη μας αφήνει να κουβεντιάσουμε καθόλου, αλλα καθόλου όμως ! Πεταγόταν όλη την ωρα, μας διέκοπτε, έπρεπε να συζητήσουμε αυτο που αυτην ενδιέφερε, και βασικά το οτι ειχε όλο βαθμούς εικοσάρια στο -ιδιωτικό- σχολείο που πάει.
Ερχεται ο οκτάπους και ο γάβρος και τα λοιπά, αρχίζουμε να τρώμε, λέω θα το βουλώσει η μικρή ... μπα ! τα ίδια. Ασε που εξαφάνισε το χταπόδι, ενα κομματάκι πρόλαβα.
Παραγγέλνει άλλο ο μπαμπάς της, και δως του πάρλα η μικρη οκ λεω μικρό παιδί ειναι ας κάνω υπομονή ...  μα μόλις πήγαινα να μιλήσω στον πατέρα της, στην τρίτη λέξη που έλεγα, μας διέκοπτε. Είκοσι φορές έγινε αυτό. Τα νεύρα μου.
Μάνα και πατέρας της μικρής ήταν λες και έξι μαντράχαλοι είχαμε βγάλει το 14χρονο βόλτα σε ουζερί ... με το που μας διέκοπτε η μικρή, το 101% της προσοχής τους στρεφόταν στο παιδί. Καλάαααα ....
Ο ορισμός του "μη μιλάς οταν σε διακόπτω".
Ηρθε κι άλλο χταπόδι στο μεταξύ.
Τελος πάντων ηταν ψιλοχάλια τα φαγητά, λέω να πληρώσουμε γιατι με πονάει κάτι, δε θυμάμαι τι ειπα οτι με πονούσε, αργούσε ο λογαριασμός, σιωπή στην παρέα, μόλις έβλεπα σιωπή και πήγαινα να μιλήσω, τσούπ ! η πι-ες-πι πλέηερ γκέρλ πεταγόταν !
Αντε, λέω αργούμε ... καλά ερχεται λογαριασμός, ο φίλος ειχε πει παλιότερα οτι ηθελε να κανει ενα κέρασμα λόγω μιας επαγγελματικής του επιτυχίας, ωστόσο έκοψε το λογαριασμό σε μερίδια, τόσο ο ενας, τόσο ο άλλος, οκ. Πληρώνουμε. Εδωσα και το πουρμπουάρ. Το τι έφαγε η μικρή ίσαμε με δυο μεγάλους δεν το βαλε στο λογαριασμό. Το πληρώσαμε εμείς. Δεν ειπα τίποτα.
Φεύγουμε. Πάμε να πάρουμε τα αμάξια απο το πάρκιν, του χρωστούσα 4 ευρώ, βγάζω να τα δώσω, ειχα πενηντάρικο, δεν ειχε ρέστα  ο φίλος.
Και η αποθέωση :
Κάθεται σε ενα σημείο και με περιμένει να πάω απέναντι 100 μέτρα -με πόδι πονεμένο- να χαλάσω το πενηντάρικο, να γυρίσω,  να πάρει αυτος τα 4 ευρώ, του δίνω πεντάευρο, το παίρνει, δεν μου δίνει το ενα πίσω.
Μου λέει περάσαμε ωραία, να ξαναβρεθούμε !
Του ειπα ναι, αλλα μεσα μου έκανα τάμα να μην τονε ξαναδώ ... μα τι μαλ... !

Με πήρε τηλέφωνο τις προάλλες να βγούμε, του λέω πονάν τα πόδια μου, εχω και χοληστερίνη δεν κάνει ουζερί, μου λεει πάμε για καφέ του λέω απέκτησα αλλεργία στον καφέ, αλλα ξέρεις ποιό ειναι το φοβερό ;
Οση ωρα μιλούσαμε, απο μεσα ακουγόταν η κόρη του να του λέει διάφορα με φωνή επιτακτική που δεν σήκωνε αντίρρηση. Γμτ την κατάντια κάποιων ρε συ, να μεγαλώνουν παιδί και να μην το μαθαίνουν μερικά βασικά πράγματα !
Να τα βράσω τα εικοσάρια. Ας πάρει και εικοσιπέντε :)

Να πού πηγαν τα λεφτά

Κανονικά δεν θα γραφα κατι σημερα, ειχα κατα νού να γράψω τις επόμενες μέρες κατι άλλο, αλλα ενα δημοσίευμα που αν αληθεύει δείχνει καθαρά γιατι επι ημερών ΝΔ ξεμείναμε απο λεφτά, δεν με άφησε αδιάφορο.
Εντάξει φάγανε τα λαμόγια κι απο δω κι απο κει και παραπέρα και ας μην αναφερθώ σε μέρες νου-δου δε θέλω να χαλάσω την Κυριακή μου. Ομως δεν ηταν μόνο αυτό.

Σύμφωνα με δημοσίευμα της "Ελευθεροτυπία" μιά σπείρα οικονομικών επιθεωρητών διέγραψε χρέη, οφειλες και πρόστιμα απο μεγάλες επιχειρήσεις στο διάστημα ετών 2006-2008.


Το σύνολο της απώλειας εσόδων του Κράτους υπολογίζεται σε 10 δις ευρώ !!!!

Το κόλπο γινόταν με αναθεωρήσεις των αρχικών ελέγχων που δίνονταν σε άλλους επιθεωρητές και κατα σύμπτωση απ οτι φαίνεται ηταν πάντα οι ίδιοι. Γίνεται αναφορά σε εμπλοκή ατόμων του δικαστικού συστήματος στην υπόθεση.

Την υπόθεση ειχε φέρει και στη Βουλή ο βουλευτής κ.Τατούλης και απάντηση δεν πήρε ποτέ.

Πόσα είπαμε χρωστάμε ; Πόσα δανειζόμαστε ; Πόσα μας περικόπτουν ;
Εδω και τώρα είσπραξη των οφειλόμενων, καταδίκη των εμπλεκόμενων ωστε να αποφύγουμε και δεύτερο πακέτο "μέτρων" αφου ενα ποσό της τάξης των 10 δις ειναι παραπάνω απο αρκετό για να καλύψει μερικές τρύπες στον προϋπολογισμό. Το θέμα ειναι τεράστιο και η κυβέρνηση οφείλει να κάνει καιτ γι αυτό διαφορετικά θα προστεθεί κι άλλη δυσαρέσκεια, πράγμα που θα νετείνει περισσότερο την ήδη υπάρχουσα κοινωνική αναταραχή.

Kαι τη Στροφυλιά !

Δύο δάση με κουκουναριές έχει η Ελλάδα.
Στο Σχοινιά και στη Στροφυλιά.
Πρόκειται για πεδινά δάση με αυτο το σπάνιο όμορφο είδος πεύκου.
Επίσης στη Στροφυλιά ζούν 60 είδη πτηνών, 7 αμφίβια και 5 θηλαστικά.
Σε μια λιμνοθάλασσα εκει, αναπαράγεται ακόμα και η καρέτα-καρέτα.
Ε, το κάψανε !
Λεπτομέρεια 1 : Δύο εβδομάδες πριν, υπογράφτηκε ο χαρακτηρισμός της περιοχής ως προστατευόμενο πάρκο.
Λεπτομέρεια 2 : Απο το 2004 καταγγέλονταν καταπατήσεις στην περιοχή.
Λεπτομέρεια 3 : Ο δήμος Νέας Μανωλάδας κατηγορείται ότι έχει εκχερσώσει παράνομα δασική έκταση περι τα 200 στρέμματα.
Λεπτομέρεια 4 : Η ΝΔ ειχε πρόσφατα ζητήσει πίσω κάτι τριχίλιαρα απο "καμμένους" Πελοποννήσιους.

Ασωπός - Ωρωπός, η μόλυνση εξαπλώνεται

Επρεπε να φτάσει στον Ωρωπό η μόλυνση ρε άσχετοι, ανίκανοι, ηλίθιοι, βλάκες, για να δοθεί περαιτέρω δημοσιότητα στο θέμα της μόλυνσης του Ασωπού ποταμού και όχι μόνο, αλλα ολόκληρης της Βοιωτίας σχεδόν ;;;;;;;;;;;;
Να πεθαίνουν άνθρωποι απο καρκίνο που τα κρούσματά του εξαπλασιάστηκαν !
Πόσοι πολιτικοί όρθωσαν ανάστημα μπροστά στο έγκλημα ;
Ου να χαθείτε τομάρια, δέκα χρόνια ειναι γνωστό το πρόβλημα, τι κάνατε ;
Αφήνετε να εξακολουθούν να μολύνουν οι βιομήχανοι !
Για αυτο το έγκλημα κατα συρροή και εξακολούθηση ποιός και πότε και πώς θα πληρώσει ;
Ποιό δικαστήριο θα σας στήσει στον τοίχο ;

Η αηδία μας για τους υπεύθυνους θα μετατραπεί σε οργή. Και αυτη θα πέσει επάνω σας. Με κάποιο τρόπο θα το πληρώσετε. Ούστ !

Γ.Ζορμπάς : Αντισυνταγματικότητες

Οπως φαίνεται οι νόμοι και οι "ρυθμίσεις" γίνονται για να εξυπηρετήσουν καταστάσεις.
Υποτίθεται για το καλό μας. Αραγε αν μιλούσε ανοιχτά για τα πάντα οσα ξέρει ο κ. Γ.Ζορμπάς, ποιές καταστάσεις θα άλλαζαν ;
Εχω την έντονη αίσθηση απο καιρό οτι κάποιοι θέλουν να μην μιλήσει !
Γιατι μεσα στο καλοκαίρι προωθούνται σημαντικές αλλαγές σε δύο κυρίως τομείς, την Οικονομία ( βλέπε φορο-επιδρομή ) και την Δικαιοσύνη ;
Περισσότερα ΕΔΩ.

Γαϊδουριές No2

Mουσεία και αρχαιoλoγικοί χώροι

Ηθελα να γράψω σχετικά αλλα σκέφτηκα να μαζέψω υλικό πρώτα, όμως αυτο θα αργούσε.
Και βλέπω σήμερα ενα μικρό δημοσίευμα στην "Καθημερινή" σχετικά με τα Μουσεία μας.
Μετα το Πάσχα μια μέρα πήγα με παρέα στους Δελφούς.
Εχω ξαναπάει πριν χρόνια, αλλα ηταν ευκαιρία για εκδρομή και για να δούν κι άλλοι αυτα που δεν ειχαν ξαναδεί.
Φτάσαμε εκεί στις 3.00 μμ. Προς απογοήτευση γενική, ειχε μόλις κλείσει το Μουσείο και ο αρχαιολογικός χώρος της επάνω πλευράς. Η δε Κασταλία Πηγή ηταν ετσι κι αλλιώς κλειστή, λόγω λέει "πτώσης βράχων" !
Αναγκαστικά επισκεφθήκαμε οτι υπήρχε διαθέσιμο εκει και μετά πήγαμε Παρνασσό για καφέ στο Λιβάδι.
Εχουμε τρία θέματα εδώ :
1 ) Στις 3 το μεσημέρι ειναι μέρα ακόμα ειδικά με θερινό ωράριο που ο ήλιος δύει μετά τις επτά !
2 ) Τι θα πεί "πτώση βράχων" κύριε Κράτος ; Να το φτιάξεις ! Τι σε πληρώνω ;
3 ) Οσα μπορέσαμε να επισκεφθούμε ηταν μεσα στα ψηλά χορτάρια, παρατημένα και αφρόντιστα. Μας ειπε ενας φύλακας μάλιστα οτι εχει και φίδια, να προσέχουμε !

Αναρωτήθηκα πώς ο Τουρισμός φέρνει έσοδα και καλή φήμη για την Ελλάδα οταν τα Μουσεία κλείνουν στις 3 το μεσημέρι σαν να ηταν γραφεία μια οποιασδήποτε Δημόσιας Υπηρεσίας.
Ωράριο 8.00-15.00 ! Ποιό το νόημα να ανοίγουν στις 8 ; Ποιός πάει στις 8 το πρωί ρε γμτ μου ;
Ας το κάνουν 10.00 - 18.00.
O συμπαθής μου πιασε κουβέντα. Ελεγε οτι έχουν έλλειψη προσωπικού και τα εχουν πει αλλα δεν τους ακούει κανείς.
Ταυτόχρονα έδιωχνε ευγενικά όσους κάθονταν πάνω στα πεσμένα ερέιπια μην τυχόν και τα χαλάσουν, καλά έκανε όμως. Ειχε κι εναν ασύρματο στο χέρι για επικοινωνία με άλλους φύλακες μάλλον.
Τα πεσμένα, παρατημένα ερείπια με την τόσο τεράστια ιστορία που κουβαλούν αξίζουν καλύτερης αντιμετώπισης και επιπλέον ειναι τσάμπα έσοδα.
Ηταν Ιούνιος του 1991. Τότε ειχε ληφθεί απόφαση απο την τότε Κυβέρνηση ( πάλι ΝουΔούλα ) να πληρώνουν και οι Ελληνες το ίδιο ακριβώς ποσόν για είσοδο στα Μουσεία και τους αρχαιολογικούς χώρους. Δεν λέω να ναι τσάμπα αλλα τσαντίστηκα. Τουλάχιστον να φρόντιζαν να τα αναδείξουν όπως πρέπει, θα λεγα οκ, κάνουν δουλειά.
Τώρα πρέπει να θεωρείται το ερείπιο ως αξιοθέατο, ριγμένο στο πουθενά κάτω, εγκατελειμμένο και βρώμικο. Τι σκέπτεται άραγε ο τουρίστας που ήρθε απο την άλλη άκρη του κόσμου ; Και τι θα πει στους φίλους του οταν γυρίσει στην πατρίδα του ;
Οτι οι Ελληνες τα κλείνουν νωρίς και πάνε σπίτια τους.
Ειναι για λύπηση κάτι Ιάπωνες που γυρίζουν απο την Ακρόπολη που βρήκαν κλειστή επειδή το προσωπικό απεργεί λόγω μη καταβολής των μπόνους !
Οποιος εχει πάει στην Ιάλυσο της Ρόδου εχει δει την κατάσταση εκει. Κατι χωράφια στο πουθενά με κάποιες ριγμένες πέτρες κάτω και ζητάνε και είσοδο, μπαίνεις και δεν βλέπεις κατι κι αισθάνεσαι και κορόϊδο.
Οποιος εχει πάει στην Θήβα θα εχει δει αρχαία, μαντρωμένα και παρατημένα.
Δείχνει σαν να μην σεβόμαστε την Ιστορία του Τόπου.
Μπορούν να μπούν κάμερες σε σημεία και μετα δεν θα χρειάζονται τόσοι πολλοί φύλακες ή θα πάρουν κόσμο να φροντίζει τον τόπο και να κάνουν άλλες δουλειές χρήσιμες.
Πιστεύω οτι για να μας σεβαστούν οι ξένοι πρέπει εμείς πρώτα να δείξουμε σεβασμό στον εαυτό μας, στην Ιστορία μας. Ειναι θέμα γοήτρου, αυτοσεβασμού και αξιοπρέπειας.
Αλλα είπαμε, οι Ζαχόπουλοι δεν ασχολούνται με αυτά, υπάρχουν για να πηδούν μπαλκόνια και οτι άλλο βρεθεί.
Αν πώ για ιδιώτες στους αρχαιολογικούς χώρους θα είμαι κακός ή αφελής ; Δεν ξέρω αλλα η κατάσταση ειναι απογοητευτική. Κατα την γνώμη μου χρειάζεται ριζική αλλαγή της πολιτικής για τους αρχαιολογικούς χώρους.

Γαϊδουριές No.1 ( Παράσιτα για να μη προσβάλλουμε τα γαϊδούρια )

Aρχίζει μια σειρά δημοσιεύσεων με διάφορες γαϊδουριές και άλλα όμορφα που συμβαίνουν γύρω μας. Αξίζει να τα δούμε, εγω πάντως θα τα πώ.

Απογευματάκι, νότια προάστια Αθήνας.
Οπως βλέπετε στην εικόνα, ενα κίτρινο αυτοκίνητο πάρκαρε μπροστά ακριβώς απο είσοδο/έξοδο πεζοδρομίου δηλαδή το κεκλιμένο αυτό σημείο που εχει κατασκευαστεί για να διευκολύνει ανάπηρους και άλλους συμπολίτες.
Οταν πάρκαρε, τον κοίταξα στραβά. Ειχε και μια γκόμενα μέσα. Χαμπάρι δεν πήρε.
Πέντε λεπτά μετά, φωτογράφισα.
Τυχαία, εκείνη την ώρα ενας πατέρας με καροτσάκι με μωρό μεσα, πήγε να ανέβει πεζοδρόμιο.
Κάντε κλικ στη φωτογραφία.
Θα έπρεπε να ακολουθήσει την πράσινη διαδρομή.
Αναγκάστηκε να τραβάει το καρότσι στην κόκκινη διαδρομή με δυσκολία ωστε αυτο να καβαλλήσει το πεζοδρόμιο.
Λίγο μετά, μία γιαγιά το ίδιο, και όπως φαίνεται πρόκειται για ψηλό πεζοδρόμιο.
Αφου Τροχαία δεν πέρασε οση ώρα περίμενα εκεί, ας τον κράξουμε εδω τον τύπο μπας και το δει και βάλει μυαλό.
Αν δεν κάνω λάθος, αυτες οι διαβάσεις πρέπει να μην εμποδίζονται, όχι επειδή ειναι παράβαση αλλα επειδή δεν είναι σωστό να εμποδίζουμε τους άλλους !