Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Γυναίκα. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Γυναίκα. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Κυριακή 8 Μαρτίου 2009

Πέμπτη 25 Οκτωβρίου 2007

Μάνα χωρίς σύνορα

Αμερικάνες μητέρες : Ακόμα κι όταν κάνουν λάθος, έχουν δίκιο.

Εβραϊκό ανέκδοτο : Τι διαφορά έχει μια Ισραηλίτισσα μάνα από ένα ροντβάιλερ; Το ροντβάιλερ θα αφήσει τα μικρά του να φύγουν στο τέλος.

Σας θυμίζουν κάτι τα αστειάκια;

Μάνα είναι μία. Μάνα χωρίς σύνορα. Μάνα χωρίς όρια.
...

Πέμπτη 11 Οκτωβρίου 2007

Dear μαμάαα...


Αγαπητή μητέρα,

Δεν του άρεσε το φαγητό μου
δεν του άρεσε το κέηκ,
δεν του άρεσε ο καφές μου,
δεν του άρεσαν οι κουρτίνες
δεν ήταν όπως τα έκανε η μάνα του.
Δεν του δίπλωνα τις κάλτσες και τα βρακιά,
δηλαδη όχι όπως η μάνα του.
Οχι οτι μου έλεγε και πώς πρέπει να τα κάνω.
Δεν του άρεσαν αυτα που έβλεπα στην τηλεόραση,
δεν τα βλεπε αυτά η μαμά του.
Πήρα την απόφαση και τον πέταξα απο το σπίτι,
όπως είχε κάνει πριν 4 χρόνια η μάνα του.

Φιλιά, η κόρη σου.

ΥΓ. Αν σου μιλήσει η πεθερά μου, πες της να του κάνει και αυτά τα τρελλά που ζητούσε στο κρεβάτι.

(υγ-ξανά : η ιστορία ειναι αληθινή, γραμμένη κάπως ποιητικά, απλά δεν ειμαι εγω η κόρη, ούτε ο μαμάκιας )
...

Σάββατο 11 Αυγούστου 2007

Για να δείτε οικονομία οι άνδρες βρε !

Για να ευθυμήσουμε κάπως :

Ενας σύζυγος διαβάζει μια μελέτη που λέει πόσες λέξεις χρησιμοποιούν οι γυναίκες την ημέρα :
... 30.000 λέξεις έναντι 15.000 για τους άνδρες.
Η σύζυγος τότε του λέει :
"Είναι επειδή πρέπει να σας επαναλαμβάνουμε τα πάντα εσάς τους άνδρες..."
Ο άντρας γυρίζει το κεφάλι του και λέει : " Τί ; "
:)

Παρασκευή 10 Αυγούστου 2007

Φύγε ...

Σκοτάδι, Νέα Σμύρνη, Πέμπτη βράδι.
Το μίνι την στένευε κάπως και η ζέστη είχε ανέβει σήμερα κι άλλο.
Η παρέα αποχαιρετίστηκε με γέλια λίγο πριν, μια παρέα συνομήλικοι, με το μαλλί εκείνο το μοντέρνο που μοιάζει σαν να χεις φάει σφαλιάρα απο πίσω με δύναμη κι έμεινες ετσι, σκουλαρίκι στη μύτη, τατουάζ στο σώμα και αυθάδικο στύλ.
Αύριο το μεσημεράκι έχει κανονίσει να βρεθεί μ' ενα παλιό συμμαθητή της στον Πειραιά, όπου θα πάρουν το πλοίο για Σέριφο. Δεν έβλεπε την ώρα να βουτήξει στα μπλέ νερά.
Το κλικ του κλειδιού της στην πόρτα την αφύπνισε κάπως αφου είχε φτάσει με τα πόδια σπίτι της χωρίς να το καταλάβει, απορροφημένη σε σκέψεις και διάφορα τρελλά που πέρναγαν απο το μυαλό της.
Θυμήθηκε μέχρι και κείνον τον -γοητευτικό- σαρανταπεντάρη που την κοίταζε επίμονα απο το απέναντι τραπέζι στο μπαράκι που πήγαν με την παρέα.
Τι να σκεφτόταν άραγε για κείνην ; Ποτέ δε θα μάθει.
Πέταξε το μίνι πάνω στον καναπέ και σκέφτηκε πως εχει πάρει λίγα κιλά απο πέρισι.
"Λες να με θεωρούν χοντρή ; " σκεφτόταν ενω ταυτόχρονα έβγαζε τα υπόλοιπα ρούχα της.
Αναψε τον ανεμιστήρα δαπέδου. Ενα μπανάκι θα την συνέφερε.
Στον καθρέφτη του μπάνιου καθώς έβγαινε απο αυτό, χάζεψε τον εαυτό της λίγο.
Γύρισε ετσι, και αλλιώς, πίσω και παντού να δεί αν πάχυνε καθόλου ή αυτά ειναι ιδέα της.
Πάτησε τα 25. Την τρόμαζε η ιδέα να γινόταν σαν μια θειά της, μάνα 2 παιδιών και πώς να το κάνουμε, παχιά η γυναίκα αν και στα 42 της δεν φαινόταν και μεγάλη.
"Οχι" σκέφτηκε. "Μιά χαρά είμαι, και το βυζί τέλειο ! θα κάνω τόπλεςς στο νησί φέτος που ειμαι και μόνη "
Το περασμένο καλοκαίρι ειχε πάει στην Μήλο με τον πρώην της πια.
Εκείνος ζήλευε παθολογικά και δεν ήθελε να την κοιτάζουν άλλοι.
Τρόμαξε να την αφήσει να κάνουν μια φορά μπάνιο γυμνοί στο Σαρακήνικο, κι αυτο επειδη κείνη την ώρα δεν ηταν εκεί κανείς.
Αυτο την καταπίεζε και δεν ηταν αυτός ο λόγος που χώρισαν αλλα οτι εκείνος προτίμησε ξαφνικά κάποι άλλη, πιο άσχημη, για να μη ζηλεύει. Τα είχε με την άλλη ταυτόχρονα 3 μήνες και δεν της το χε πεί.
Ωσπου πήρε χαμπάρι κατι sms και κει ηταν που τα σπάσανε πιά.
Πάει αυτός, τώρα τι κάνουμε ;
Φέτος δεν θα άφηνε τίποτα να πάει χαμένο. Οποιος γκομενάκης της γυάλιζε θα έμπαινε στο στόχαστρο. Και όλη μέρα παραλία, βόλτες, σεξ, ποτάκια χαλαρά τα βράδια, και ανέκδοτα.
Α, της άρεσε πολύ να ακούει ανέκδοτα. Η ίδια τα ξεχνούσε μετά, αλλα όποτε της έλεγαν κανένα καλό, ξεκαρδιζόταν μ ενα γέλιο σαν κακάρισμα άηχο, σαν γαργαλητό.
Ηθελε ο άντρα να είναι αστείος ,αλλα όχι γελοίος.
Τον ήθελε να ειναι κοντά της, αλλα όχι απο πάνω της, να την πιέζει.
Η παρουσία του έπρεπε να είναι διακριτική αλλα σταθερή.
Αν ένιωθε οτι ο άλλος έφευγε, έκανε μικρές κινησεις να τον φέρει κοντά της ξανά, να μην βαριέται κι αυτός. Μόνο που δεν επέμενε. Γι αυτό οταν ηταν ωρα να φύγουν, τους άφηνε να πάρουν το δρόμο τους.
Μια φορά, στα 21 της, είχε κλάψει πολύ οταν έφυγε ο Ηλίας, ενα παιδί που τα είχαν κανα χρόνο αλλα γνωρίζονταν τρία. Απο τότε δεν ξανάκλαψε κανέναν.
Η κρεβατάρα την περίμενε σαν αγκαλιά-πλατεία.
Εκλεισε τα μάτια και προσπάθησε να χαλαρώσει κι άλλο, για να κοιμηθεί.
Μέσα της γύρναγε σαν δαίμονας μιά έξαψη, ενα φούντωμα, μια υπερένταση, της φάνηκε οτι έπαιζε μουσική απο κάπου και τέντωσε τ' αυτιά για ν' ακούσει καλύτερα.
Ενιωσε μια παρουσία στο σώμα της. Η μουσική χαμήλωσε.
Πήγε να πεί : "ππποιός ειναι ; " αλλα σώπασε. Αφέθηκε στα χάδια ενός αόρατου εραστή χωρίς να ξέρει ποιός ήταν, απλά καταλάβαινε οτι της είναι οικείος.
Πλημμύρισε ολόκληρη αμέσως μετά το τελευταίο άγγιγμα του εραστή της νύχτας.
Δεν ειχε μιλήσει καθόλου, όλη την ώρα, δεν ξερει πόση ωρα ηταν εκεί, μεχρι που έπαψε να την αγγίζει, αφήνοντάς την στο κύμα ηδονής.
Το μόνο που είπε πριν χαθεί ήταν : " Κλείσε και τ' αυτιά σου τώρα, μην ακούς, φύγε ! "
...

Τετάρτη 13 Ιουνίου 2007

.|. καλημέρες

Σήμερα μού 'ρθε η κοπελλιά για δουλειά. Δεν ήθελα υπάλληλο, της τό πα.
Φοβήθηκα και λίγο μη λερώνει παντού οταν θα κινείται.
Αλλα με έπεισε για τα προσόντα της.

Καλά έκανα ;

Σάββατο 28 Απριλίου 2007

Το ραντεβού με την Αννα.


Η Αννα καθόταν με μια φίλη της και στο ρυθμό της μουσικής απολάμβαναν το ποτό τους.

Ηταν ενα βράδι σε γνωστή περιοχή με μπαράκια, όπου είχαμε πάει με δυό φιλαράκια, μικρότερα απο μένα.

Ημουν μόνος εκείνη την εποχή και είχα ενέργεια να ξοδέψω.

Της μίλησα δεν θυμάμαι με ποια δικαιολογία, αλλα έπιασε και μετα απο λίγο αλλάξαμε τηλέφωνα. Βγήκαμε μια στιγμή στο αμάξι έξω να της δώσω μια κάρτα μου, και την έκοψα, σώμα, περπάτημα, με τα ποτά στο χέρι βγήκαμε. Ψηλή, μου άρεσε και είχε ενα χαμόγελο παιδιάστικο αλλα συνάμα ενδιαφέρον.

Καθώς έκανε μια κίνηση, πρόσεξα το πλούσιο μπούστο της και τα μακριά της πόδια.
Μέσα μου έλεγα άραγε πώς να της φαινόμουν εγω.

Κλείσαμε ραντεβού για δυό μέρες μετά, να πάμε για καφέ. Δεν βρίσκαμε κάποιο μέρος καλό που να βολεύει και τους δύο και καταλήξαμε να πούμε για τις η ώρα στο τάδε μαγαζί, φαστφουντάδικο και απο κει πάμε όπου γουστάρουμε.

Ομως κανείς δεν σκέφτηκε οτι στην περιοχή που ηταν αυτο το μαγαζί υπήρχε και άλλο ενα στην άλλη άκρη της ίδιας περιοχής.

Αποτέλεσμα, να πάει ο ένας στο ενα, κι ο άλλος στο άλλο !

Κινητά τηλέφωνα, δεν είχαμε ακόμα, οπότε ηταν αδύνατο να την βρω. Περίμενα μισή ωρα, τρια τέταρτα και έφυγα απογοητευμένος. Ειπα οτι έπρεπε να το περιμένω να μην ερχόταν καν. Τι μου βρήκε η κουκλάρα εμένα ;

Την άλλη μέρα η παρεξήγηση λύθηκε αν και ζορίστηκα να εξηγήσω το λάθος και των δύο μας. Αναγκάστηκα να ακυρώσω άλλες υποχρεώσεις για να βγούμε βράδι. Φυσικά κερασμένα τα ποτάκια απο μένα και περάσαμε πολύ καλά.

Ακολούθησε η πρώτη νύχτα αχαλίνωτου πάθους.
Ετρεμε σαν το ψάρι, Ιχθύς ήταν στο ζώδιο άλλωστε, χεχε, και το σώμα της ηταν απίστευτο !
Προσπαθούσα να την χαζεύω χωρίς να γίνω ιδιαίτερα αντιληπτός. την τσάκωσα που χάζευε κι αυτή επάνω μου, αλλα είπα " Τζονάκο χαλλλαρά αγόρι μ' "...

Εκτοτε κάθε ραντεβού ηταν στην ωρα του, και πάντα περνούσαμε καλά.
Ωσπου σε ενα απο αυτά δεν ήρθε.

Την ξαναβρήκα μετα απο μια βδομάδα, φορούσε μαύρα.
Τα είπαμε, ειχε χάσει κάποιο συγγενή της και έλεγε διάφορες ιστορίες απίθανες.
Τελοσπάντων δεν μου κανε ξεκάθαρο αν ήθελε ή οχι να ξεκόψουμε.

Το τελευταίο ραντεβού το κανόνισα πονηρά μόνος μου.

Εμαθα απο άλλον οτι θα ειναι στο σπίτι το βραδάκι και πέρασα με ενα μπουκάλι κρασί.

Μιλήσαμε, ξεκαθαρίσαμε διάφορα, δεν αρνήθηκε, ούτε παραδέχτηκε τα παραμύθια αλλα δεν μ' ένοιαζε αυτό. Αφου δεν ήθελε να 'μαστε μαζί, ούτε γω θα ήθελα. Με το ζόρι δε γουστάρω.

Πρότεινα να πιούμε το κρασάκι. Οταν τελείωσε το κρασί, την πήρα εκει, στο πάτωμα, χωρίς καν να βγάλουμε όλα μας τα ρούχα.
Εφυγα αφήνοντάς την κάτω, με τα ρούχα μισά εξω μισά μεσα, να τρέμει απο τους οργασμούς, κι έκλεισα την πόρτα ήσυχα.

Επρεπε να φύγω, η παραλία μου είναι πάντα πιστή στο ραντεβού της μαζί μου.
Εκει θα πήγαινα με μια μπύρα παρέα.

Στο δρόμο ως τ' αμάξι, πρόσεξα πάνω απο δέκα άτομα που περίμεναν το ραντεβού τους.

Tweet

Related Posts with Thumbnails

Do not clopy

Page copy protected against web site content infringement by Copyscape