Καποδίστριας προς Κοραή

Ο Ιωάννης Καποδίστριας ειχε γράψει στον Κοραή κάπου στα 1828 :

" Συμμερίζομαι την γνώμην σας ως προς την ανάγκην της
περισυνάξεως εις την Ελλάδα των νέων οι οποίοι εκφυλίζονται
μένοντες εις την Ευρώπην με την πρόφασιν οτι εκπαιδεύονται.
Αλλα δια να τους περισυνάξωμεν εδώ, πρέπει να έχωμεν
καταστήματα όπου να τους τοποθετήσωμεν, καθώς δε σας είπα
δεν εφθάσαμεν ακόμη εις αυτην την ευάρεστον θέσιν "

Διαχρονικότατος !
Ακόμα και σήμερα, οι Ελληνες που φεύγουν έξω για σπουδές, σπάνια επιστρέφουν εδώ !

e-fakelloi

Oι e-fakelloi, μια ομαδική προσπάθεια ανάδειξης των μεγάλων θεμάτων της εποχής, κάνουν την παρουσία τους αισθητή δυναμικά, αρχίζοντας απο την Ιστοσελίδα του Γιώργου Παπανδρέου.

Πρώτο θέμα, ΠΑΙΔΕΙΑ και έπεται συνέχεια.
Δειτε ΕΔΩ

Της ρουφιάνας το κάγκελο

Πριν από δύο χρόνια πήγα και έκανα εκπαιδευτική έρευνα στην Ελλάδα, για τη διατριβή μου-μπρρρ!

Πήγα και χώθηκα μέσα στη σχολική κοινότητα να μελετήσω από πρώτο χέρι λέει κάτι εκπαιδευτικά προγράμματα. Από πρώτο χέρι θα πει συνεντεύξεις, επιτόπια παρατήρηση, ομάδες συζητήσεων. Τέτοια πράματα.

Γελοχαχαρίδα καθώς είμαι και με τα μπλουζάκια μου με τα καρτούν, με πήραν τα παιδιά από καλό μάτι.
Ο φίλος μου βέβαια ο Μιχάλης που είναι σοφός άνθρωπος με είχε προειδοποιήσει "Πρόσεχε γιατί στην Eλλάδα τους κοινωνικούς επιστήμονες τους έχουν για δημόσιους ρουφιάνους". "Αντε ρε, εγώ είμαι συμπαθητικό παιδί και δε παίζει να με πάρουν για ρουφιάνα!" του απαντούσα εγώ και του έβγαζα τη γλώσσα.

Μη στα πολυλογώ, περάσαμε τον πρώτο μήνα με τα πιτσιρίκια ζωή χαρισάμενη.
Φιλίες, εκμυστηρεύσεις, γέλια, βόλτες, ματς-μουτς. Ζάχαρη.

Ζήλεψε που λες η δασκάλα της οικοκυρικής που τα βρήκα με τα τζιμάνια της, πάει εν αγνοία μου (και εν τη απουσία μου εννοείται) και τους λέει η αθεόφοβη πως είμαι μέλος μιας επιτροπής και ό,τι μου λένε στις συνεντεύξεις θα το καρφώσω στην επιτροπή. Τώρα, μπορεί αυτή να χρησιμοποίησε άλλο ρήμα. Έτσι κι αλλιώς ό,τι μου είπαν τα παιδιά ξέρω.

Κι εκεί που ήμαστε μια χαρά παρέα με τα πιτσιρίκια, πέφτει μία παγωμάρα άνευ προηγουμένου. Βρε τι πάθατε; Βρε γιατί αφού κανονίσαμε εκείνη τη συνέντευξη τώρα μου το αλλάζετε; Τίποτα. Τσιμουδιά. Ομερτά κανονική.

Τέλοσπαντων έρχεται η πλέον κολλητή μου από την τάξη, ένα διαολάκι που βαφόταν 7 φορές τη μέρα και μου λέει: "Μάθαμε πως είσαι στην επιτροπή και δε πρόκειται να σου ξαναπούμε τίποτα". Τα έχασα εγώ. "Ποια επιτροπή ρε Στέλλα" της λέω "θα με τρελάνεις?". Κατάφερα λοιπόν να τα μαζέψω όλα μαζί σε μια τάξη και τους λέω "είστε σοβαροί άνθρωποι ρε σεις; Ποια επιτροπή έχετε δει να έχει άτομα σαν εμένα;" Αρχίσανε τα μα-μου, "μας το είπε πολύ πιστευτά η κυρία", "ναι,ναι! έπρεπε να την έβλεπες! μόνο που δεν έβαλε τα κλάματα". Τελοσπάντων τους ξεκαθάρισα πως όχι σε σχολική επιτροπή δεν είμαι, ούτε για τα καλλιστεία σκύλων δε θα με καλούσαν σε επιτροπή.

Μέσα στους πολλούς που είχα να εξηγηθώ ήταν και μία τσούπρα που πολύ τη γούσταρα. Τελευταίο θρανίο, λιγομήλητη, γάτα, 5 χρόνια πιο ώριμη από τους άλλους, κόντευε να μείνει από τις απουσίες, χεσμένη την είχε την εκπαιδευτική διαδικασία που όμως ήταν ανένδοτη από την αρχή να εμπλακεί στην έρευνα. Με πιάνει λοιπόν και μου λέει μπροστά στην ομήγυρη:

"Θες να σου πω την αλήθεια τι σκέφθηκα όταν μας το είπε αυτό η καθηγήτρια; Πάλι καλά που δεν έδωσα συνέντευξη στην ρουφιάνα!"

Κάγκελο εγώ. Της ρουφιάνας το κάγκελο δηλαδή.

Γυρνάω λοιπόν πίσω στο εξωτερικό, πιάνω τον καθηγητή μου, του λέω

"αστα! με είπανε ρουφιάνα!!!"

"ε, και τι έγινε;" μου απαντά απαθής ο αγγλαίουρας.

"παιδί μου, με είπανε ρουφιάνα! το καταλαβαίνεις???" εμφαίνω εγώ μπας και του δώσω να καταλάβει το δράμα μου.

"γιατί σου φαίνεται τόσο ακραίος ο χαρακτηρισμός; μήπως εσύ δε κατάλαβες καλά;"

Δε μας χέ... κι εσύ μωρέ ακαδημαϊκέ που δε κατάλαβα; Μια χαρά κατάλαβα. Τι κατάλαβα;

Πως στο εξωτερικό η ρουφιανιά είναι αρετή.

Για περάστε μια βόλτα από το Λονδίνο να δείτε κάτι αφίσσες γιγαντιαίες να σου λένε "βλέπεις κανένα ύποπτο σακίδιο, καμιά ύποπτη συμπεριφορά; κάλεσε τη τάδε εχέμυθη γραμμή δωρεάν. Βοήθησε μας να σε βοηθήσουμε" σου λένε.

Το μυαλό των ξένων δε σκέφτεται δικός και ξένος. Αν είναι για το "κοινό καλό" θα σε καταδώσουν. Το κοινό καλό μπορεί να πάρει πολλά ονόματα. Μία θα το πουν περιβάλλον, μία θα το πουν τάξη, την άλλη θα το πουν ασφάλεια και στο τέλος θα σκοτώνει το κράτος αθώους μέσα στο μετρό για το "κοινό καλό" και αυτοί θα λουφάζουν σα χέστες.

Γιατί όταν συνεργάζεσαι (βλ.ρουφιάνος) με τον κακό (βλ.κράτος), όταν μετά ο κακός σκοτώσει κατά "λάθος-εξεπίτηδες" πρέπει να τον στηρίξεις, να τον ανεχτείς τουλάχιστον. Αλλιώς τι συνεργάτης του είσαι;

Ο έλληνας πάλι είναι αλλιώς. Μέχρι χθες είχε γείτονα τον καταδότη (καρφί, χαφιές, δοσίλογος, σπιούνος, ρουφιάνος, λακές- πλούσια η φρασεολογία, κάτι δείχνει αυτό) και ήξερε ποιος είναι ο χαφιές της ασφάλειας, ο χουντικός , ο παιδονόμος. Μια χούφτα ανθρώποι είμαστε, δε ξέρουμε ποιος κάρφωνε; Και χθες δεν ήταν που είχαμε χούντα;

Τι να γίνει ξαφνικά; Να πάρουμε το σφουγγάρι και τσαφ να σβήσουμε από τη συλλογική μνήμη τη ρουφιανιά ως βίωμα και ως έννοια; Δε γίνεται.

Γι'αυτό κανείς δε θα κάνει αναφορά στο δημόσιο υπάλληλο που είναι κάφρος και αρνείται να σε εξυπηρετήσει γιατί με το δεξί χέρι ξύνει το αριστερό του @.

Κανείς δε θα καταγγείλει τον γείτονα τον κάφρο που χτίζει στον ακάλυπτο,
τον βλάκα που είναι σταματημένος έξω από το σπίτι με τη μηχανή του αυτοκινήτου αναμένη χωρίς λόγο για κανένα 20λεπτο,
το βόδι της απένταντι πολυκατοικίας που πάει και αδειάζει τις σερβιέτες και τα κωλόχαρτά του μες στον κάδο της ανακύκλωσης,
τον γ@$%^ &$ το γιατρό που σε αναγκάζει να πας στο ιδιωτικό του ιατρείο για να σε εξετάσει και τον γαμημένο του συνάδελφο που σου ζητάει φακελλάκι για να βάλει τη μάνα σου στο χειρουργείο.

Και πού να τους καρφώσεις, στο ελληνικό κράτος;;; Μα ξέρεις ποιο είναι το πιο σύντομο ανέκδοτο; "Ελληνικό κράτος".

Κατάλαβες τώρα γιατί μαζί με τα ξερά καίγονται και τα χλωρά;...

Γιατί η φωτιά και η ανθρώπινη βλακεία δε ξέρουν να ξεχωρίσουν δυο γαϊδάρων άχυρα. Τα ξεκάνουν όλα στο πέρασμά τους.

Εγχειρίδιο Δόκτορος Ξερόλα Γαμάουα

Η Ρορόκα είναι μία γνωστή μου που έχει τελειώσει αρχαιολόγος στην Κολοπετινίτσα, ας πούμε. Δεν έχει αποκτήσει μεταπτυχιακό, δεν έχει εργασθεί ποτέ ως αρχαιολόγος και πέρασε στη σχολή επειδή δεν έπιασε τα απαιτούμενα μόρια για μία πιο χλίδα σχολή. Τη δε σχολή τη τέλειωσε με τις γνωστές αγαπημένες μεθόδους, πέρα από το διάβασμα: αντιγραφή και σκονάκια, κοννέ με τους γαμιάδες των παρατάξεων, γλείψιμο στον καθηγητή και στεγνή παπαγαλία. Ό,τι δηλαδή χαρακτηρίζει έναν πραγματικό επιστήμονα.Η Ρορόκα, από τότε που αποφοίτησε από το ευλογημένο Α.Ε.Ι. , παραδίδει ιδιαίτερα στα "φιλολογικά μαθήματα" και έχει δώσει και στο ΑΣΕΠ για διορισμό στο δημόσιο. Ενδεχομένως έχει εργαστεί και ως γραμματέας σε κανένα γραφείο ή ρεσεψιονίστ σε ιδιωτική κλινική. Δε μπορώ να τα ξέρω και όλα.

Εκτός του πτυχίου της η Ρορόκα, δεν κατέχει πού παν τα τέσσερα. Σε συζητήσεις πολιτικές χασμουριέται, τέχνη θεωρεί κρυφά το Ρέμο και φανερά το Νταλάρα, τα σύνορα της Ελλαδάρας δεν τα έχει περάσει ποτέ, και έχει διαβάσει το πολύ Λουντέμη άντε και Καζαντζάκη στο τσακίρ κέφι. Όσο για το θέμα της φιλοσοφικής ενατένισης της ζωής της φέρνει ναυτία όπως και τα εμετικά ονόματα Βιττγκεντσάιν, Ντερριντά και Αλθουσέρ. Αντίθετα, ξέρει να σου πει τι επιλογές μπορείς να κάνεις για τα πλακάκια του μπάνιου, και από που να ψωνίσεις τούλια για τις λαμπάδες του γάμου σου.

Παρόλαυτα όμως η Ρορόκα έχει τουπέ διότι είναι επιστήμων το κορίτσι. Και ως επιστήμων που έχει τελειώσει ένα Α.Ε.Ι -νά, μετά συγχωρήσεως , απαιτεί από όσους είχαν την ατυχία να βρεθούν στον ευρύτερο κοινωνικό της κύκλο να την αντιμετωπίζουν ως τέτοια.

Και απορώ ο άνθρωπος και ψάχνω να βρω μία εξήγηση να μη σαλτάρω με το άπειρον της ανθρώπινης βλακείας που μου κάνει ντού από παντού!

Γιατί ο έλλην που έχει αποφοιτήσει από ένα οποιοδήποτε Α.Ε.Ι. πρέπει αυτομάτως να τυγχάνει του σεβασμού και της εκτίμησής μου, ωσάν να είναι η ενσάρκωση των απανταχού Homo Universalis που πέρασαν από τον πλανήτη;

Μήπως στις πανεπιστημιακές σχολές και στα πολυτεχνεία της χώρας υπάρχει υποχρεωτικό μάθημα " Εγχειρίδιο Δόκτορος Ξερόλα Γαμάουα. Αρχές και Μέθοδοι του Μαποιοσείμαι Τελοσπάντων ?"

Αν το διδαχθήκανε το τουπέ, το μπλαζέ, την ξερολίαση και το ρατσισμό του "έχω τελειώσει πανεπιστήμιο και κάντε στη μπάντα να περάσω βρε αγράμματοι", τότε πάω πάσο.
Συγνώμη δηλαδή που θίγω και τη διδακτέα ύλη!

Αλλά αν δε τους το έμαθε κανείς ποτέ, τότε πώς προκύπτει;

Τι είδαν οι απόφοιτοι Α.Ε.Ι. και πήραν τα μυαλά τους αέρα;

• Το υψηλό επίπεδο των ελληνικών πανεπιστημίων;
• Την αξίωση των πτυχίων τους στη διεθνή αγορά;
• Την απορρόφηση των ειδικοτήτων τους από την αγορά εργασίας;
• Τον οργασμό ερευνητικής δραστηριότητας;
• Την αξιοκρατική και αδέκαστη διαδικασία εξετάσης;
• Την άφθαστη παραγωγή Γνώσης;
• Την ποιότητα της πανεπιστημιακής διδασκαλίας;
• Την πληθώρα των μεταπτυχιακών επιλογών;
• Τα πλουσιοπάροχα κονδύλια για έρευνα και διδασκαλία;
• Τα πολυτελή κτίρια;
• Τα πλήρως εξοπλισμένα εργαστήρια και βιβλιοθήκες;
• Ή μήπως την άψογη επαγγελματική συμπεριφορά του διοικητικού προσωπικού (βλ. γραμματείς) των σχολών;

Τι είδε ο απόφοιτος και την ψώνισε;