Eυxούλες

                                          
Για τα 12 χρόνια αυτού του μπλογκ,
                                    

Εύχομαι σε όσους ψήφισαν Συριζα και ανελ,

 να μπλέξουν με το "σύστημα" υγείας 

του Πολάκη που κατ' αυτόν ειναι μιά χαρά. 

Τότε θα καταλάβουν.

Αντε γιατί πολύ κράτησε ο πολιτισμός και η ευγένεια.

Εδω σε πρόσφατη φωτογραφία, βλέπετε εργαζόμενο σε επαρχιακό 

νοσοκομείο να έχει αποκλείσει την μισή είσοδο για να πλύνει το αμάξι του 

και τα πατάκια, μέσα-έξω δηλαδή, με νερό του νοσοκομείου,

που πληρώνω εγω και εσύ, εν ώρα εργασίας.

Υπ' όψη δε, οτι το νερό σε αυτη την περιοχή, 

έχει μεταξύ άλλων, ενα πρόσθετο τέλος +80%

κάθε λογαριασμός νερού είναι λιποθυμία,

το οποίο το Κράτος αρνείται, σύμφωνα με πληροφορίες,

με διάφορες δικαιολογίες να καταργήσει αν και 

εχει ξεπληρωθεί το χρέος για το οποίο αυτο το τέλος 

επιβλήθηκε πριν 30 περίπου χρόνια.

Ο σκύλος Ιμαλαϊων σε πρώτο πλάνο, είναι παντελώς αθώος.

 

H Xρονιά που πέρασε (και ωχ αυτή που έρχεται)

   Η χρονιά που πέρασε, ήταν ακόμα μία μέσα σε ομίχλη.
Οπως όταν έχει πέσει ομίχλη και δεν βλέπεις καλά πού πάς, έτσι και το 2016.
Η Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα ανακοίνωνε πριν λίγες μέρες οτι στα χρόνια της
κρίσης οι Ελληνές έχασαν το 40% του πλούτου τους.
Εντός συνόρων, οι ντόπιοι έμποροι πουλάν ελπίδα.
Άκουσα απο εναν τάχα μου αριστερό να λέει οτι
"αν ειχες 40% να χάσεις, δεν τρέχει και τίποτα, άλλοι δεν έχουν τόσα" !!!
Οταν η λογική πάει περίπατο, αλλά είναι "αριστερή" μάη αςς.

Οι απώλειες αυτη τη χρονιά ήταν τεράστιες και πολύ βαρύτερες απο όλες
τις προηγούμενες, πράγμα που απο μόνο του δεν δίνει και πολλές βάσιμες
ελπίδες για κάτι καλύτερο το 2017.
Ο σώζων εαυτόν, σωθήτω, που λένε και σε ενα νησί με πολλούς τυφλούς.
Μιλώντας για Ελληνες, θέλω να διαλέξω την φωτογραφία της χρονιάς,
τον Ελληνα της χρονιάς, ή τελος πάντων εναν απο τους σημαντικούς.
Διάλεξα αυτην εδω για πολλούς πολλούς λόγους :

Γιάννης Αντετοκούνμπο - Kobe Bryant

Ακόμα αυτο το παιδί δεν εχει πιάσει το μέγιστο των δυνατοτήτων του.
Γεννήθηκε, μεγάλωσε και έμαθε μπάσκετ στην Ελλάδα, για μένα ειναι 100% Ελληνας
και δεν νομίζω στα επόμενα πενήντα χρόνια να καταφέρει άλλος Ελληνας να πετύχει
τόσο υψηλή αναγνώριση και θαυμασμό, όσο κι αν ακούγεται αυτό άδικο για
τους τόσους διακεκριμένους επιστήμονές μας που διαπρέπουν στο εξωτερικό.

Φυσικά ο δεύτερος Ελληνας της χρονιάς για εντελώς άλλους λόγους και με διαφορά
μιάς ανάσας, είναι αυτός στην αποκάτω φωτογραφία, βρες τον και κερδίζεις χίλια μπράβο.

Πάντα έλεγα οτι θα κάνω μια καλή ανασκόπηση χρονιάς εδω στο μπλογκ μά δεν μου
έβγαινε όπως ήθελα, οπότε μένει να σκεφτώ τι να ευχηθώ για την νέα χρονιά, τίποτα άλλο παρά
να την παλέψουμε όπως μπορούμε, 
να έχουμε ψυχική και σωματική υγεία,
αρκετή τύχη, 
αγάπη μεταξύ μας και ηρεμία, χαμόγελο.
Κι αν βρείς τα σκούρα φίλε μου πες τού Καμμένου να μας σταυρώσει
για να'χουμε τη βοήθεια του θεού, για την ύπαρξη του οποίου εκείνος είναι σίγουρος.
Εγω πάλι, όχι και τόσο.

ΚΑΛΗ ΧΡΟΝΙΑ.

Eυχές για το 2013 και Ρεφενεγιόν

Κάθομαι να σκεφτώ τι αγάπησα το 2012 και τι ήταν τόσο  σημαντικό και καθοριστικό για μένα. Αντε τώρα να θυμηθώ τι έγινε μέσα σε δώδεκα μήνες, εδω δε θυμάμαι τι έφαγα προχτές. Καλά, θα θυμηθώ άμα ζοριστώ λίγο ακόμα, αλλά βρε να πάρει, ότι και να σκεφτώ, εχει να κάνει με χρήμα. Και δε θέλω, έτσι που μας έκαναν, όλα με το χρήμα τα λογαριάζουμε  πιά, αφου κι εκείνοι οι δουνουτούδες μας λογαριάζουνε σαν 'κατοστάευρο.
Γίναμε επιτέλους Σουηδία, εκεί τα κάναν όλα ρεφενέ απο χρόνια, ετσι κι εμείς πάμε για ρεφενέ ρεβεγιόν, το γνωστό πια Ρεφενεγιόν. Καλά να περάσουμε.
Ο ΚουρΑγιος  Βασίλης να μας φέρει κουράγιο φέτος  γιατί ξέρεις πώς ειν' τα πράματα, να αντέξουμε και βλέπουμε. Δεν περιμένω τίποτα απο κανέναν, μόνο αγάπη και θετικό πνεύμα. Η μιζέρια δεν χωράει πουθενά, θα τη νικήσουμε σε πείσμα των μίζερων κακόψυχων και των λαμόγιων της πολιτικής, των μμε και ...μερικών.
Θα συμπληρώσω την wishlist μου μέσα στο Γενάρη, ίσως με την 7η επέτειο του μπλογκ.

Να' στε όλοι καλά και τα λέμε.... του χρόνου :)
ΤΖΟΝ

Διαμπλογκικό ταξίδι

Ηταν ενα ταξίδι που μου έμαθε πολλά και βοήθησε να γίνω καλύτερος άνθρωπος, να διερευνήσω αδυναμίες και πάθη, να μιλήσω με φόβους και να φωτίσω σκέψεις.
Ιδέα δεν εχω πού θα καταλήξει αυτό, μάλλον όχι κάπου συγκεκριμένα, αλλα σίγουρα κάποτε θα λήξει. Τις μέρες αυτες μάλιστα συζητιέται το SOPA και το PIPA που είτε αυτά είτε κάτι άλλο ή ο συνδυασμός διαφόρων, θα αλλάξει το πρόσωπο του Διαδικτύου όπως το μάθαμε.
Ηδη η συμμετοχή πολλών στη φούσκα του Ζούκερμπεργκ, εχει δημιουργήσει δεδομένα για τα οποία θα φωνάζουμε αλλα ήδη είναι αργά.
Ζήτω το ελεύθερο διαδίκτυο, ζήτω οι ελεύθεροι άνθρωποι με ανοιχτό μυαλό και διάθεση συνεισφοράς, με θετική σκέψη και με αισιοδοξία.

Θέλω να ευχαριστήσω πολύ όσους είχαμε μια κοινή διαδρομή τόσο καιρό δω μεσα και με ελάχιστους και εξω. Να επιμείνετε να είστε αυτοί που είστε και να γίνεστε ακόμα καλύτεροι. Πραγματικά υπάρχουν πάντα περιθώρια βελτίωσης για τον καθένα μας.
Ακόμα και σε δύσκολους καιρούς, μπορούμε να δίνουμε φως και όχι γκρίζες σκιές.
Να είστε καλά.

Εβρι γίαρ χάπι

Κάθε χρόνο θέλω να με θυμούνται στα γενέθλιά μου.
Απο τότε που ήμουν 14, δεν εδινα σημασία σε ονομαστικές γιορτές, όσο έδινα σε γενέθλια και σε επετείους σημαντικές. Δηλαδή προτιμούσα να θυμηθώ να ευχηθώ σε κάποιον τη μέρα που πέρασε στο πανεπιστήμιο κι ας τον ξεχνούσα στην ονομαστική του γιορτή. ( Πώς τον λένε, είπαμε ;  Ξεχάσιους ).

 
Παλιοί μπλογκοφίλοι, όπως η Butterfly με κάλεσαν να γράψω για μένα, να παίξω παιχνιδάκι λέει και ξέρουν οτι δεν θέλω να περιαυτολογώ, αλλα θα γράψω κάτι τις λόγω της μέρας.
. Είμαι Τοξότης με ωροσκόπο τρέχα-γύρευε αφου η μαμά δεν θυμάται τι ωρα με γέννησε. Αλλα γενικώς τελευταία δε θυμάται και πολλά :Ρ
. Εχω έμφυτη αισιοδοξία σε βαθμό αθεράπευτου ρομαντικού, αλλα αυτό πάλεψα πολύ να το αλλάξω παλιά. Ειμαι ακόμα αισιόδοξος αλλα και ρεαλιστής.
. Τρελλαίνομαι για βαρελίσια γίδινη φέτα, για τσίπουρο, κοπανιστή Χίου, και κοψίδια στα κάρβουνα. Επίσης σαλάτα ρόκα-παρμεζάνα και πατάτες τηγανητές. Αν δεν ηταν κι αυτη η χοληστερίνη ...
. Για χάρη του γενικότερου καλού, θα θυσιαστώ και μια και δυό και τρείς φορές. Μετά, θυσιάσου κι εσυ λιγάκι, ηλίθιέ μου :)
. Γηράσκω αεί διδασκόμενος
. Πιστεύω πολύ στην θετική σκέψη. Αλλα αυτο, δεν ειναι αδυναμία.
. Η ζωγραφική ειναι ενα μεγάλο μου πάθος, όπως και η φωτογραφία, η εικόνα δηλαδή με συνεπαίρνει.

Ελαβα και το δωράκι της μπλογκοκλήρωσης (κλικ) και χαμογέλασα με την απλότητά του και την λιλιπούτεια αρχοντιά ενός μικροπράγματος. Ευχαριστώ πάρα πολύ. Κατι μικροπράγματα ειναι που δίνουν ευχάριστες νότες στη ζωή μας για να μην μένει αυτη στον πάτο μιας μίζερης πραγματικότητας.

Καλό μήνα να έχουμε.

Του Δεκέμβρη του δέκα.

Μπαίνει Δεκέμβρης και το μπλογκ συνεχίζει να καταγράφει καθημερινότητες, πολιτική, χιούμορ, εικόνες, σκέψεις και ιστορίες.
Καλό μήνα να έχουμε, μπήκε κιόλας Δεκέμβρης.

Μια φωτογραφία τραβηγμένη στην Χίο φέτος το καλοκαίρι,
είναι ενα είδος κορμοράνου (  καλικατσούδα όπως τη λένε στη Σύρο ) που βουτάει απο κεί που σκάει το κύμα προς τα μέσα κυνηγώντας μικρά ψάρια να φάει. Παρακολούθησα και υποβρύχια με την μάσκα και είχα μείνει κατάπληκτος, δεν ειχα παρακολουθήσει απο κοντά ποτέ πρίν κάτι τέτοιο.


Τι θέλω τον Δεκέμβρη και στο εξής :
Θέλω να εχει ο κόσμος ελπίδα και θάρρος. Θέλω να τολμήσουμε, να προσπαθήσουμε παραπάνω, να πετύχουμε κάτι δημιουργικό. Θέλω να λιγοστέψουν οι σκυθρωπές φάτσες γύρω, οι έτοιμες να αρπαχτούν, να μετατραπούν σε συνάνθρωπους που νοιάζονται ο ένας για τον άλλο.
Αντι για καχυποψία, να γίνουμε πιο άνθρωποι, πιο δεκτικοί, πιο καλοσυνάτοι, δεν ειμαστε μόνοι μας εδω, ειναι κι άλλοι και πρέπει να βλέπουμε τους άλλους όχι σαν ανταγωνιστές πρώτα, μα σαν ίδια κύτταρα κοινωνίας που πρέπει να βελτιωθεί για να γίνεται η ζωή οσο μπορεί καλύτερη.Να νιώθουμε άνθρωποι ζεστοί.
Δεν μπορώ να φανταστώ καλύτερο δώρο γενεθλίων.

Μέρα που είναι ...

απο τον Ασημώνη, χωρίς λόγια.

Αλέξανδρος Γρηγορόπουλος

Αλέξανδρος Γρηγορόπουλος ετων 15.
Στις 6 Δεκέμβρη του 2008 πυροβολήθηκε απο αστυνομικό και πέθανε.

Ετσι έπρεπε να σε γνωρίσουμε όλοι Αλέξανδρε ; Οχι με αυτον τον τρόπο.
Σε γνωρίσαμε όλοι επειδή χάθηκες. Για ποιό λόγο δεν ξέρει κανείς.

Δεν εχω τι να πώ, δυο εικόνες μόνο και θλίψη, θλίψη, κατήφεια, αμηχανία.

Δεν ρωτάω" γιατι ; " αφου δεν θα πάρω μιαν απάντηση που να σε ικανοποιεί μικρέ.

Ούτε τι να ευχηθώ δεν ξέρω, για το μέλλον ; Για το παρόν ; Για εμάς ; Δεν ξέρω.

Κίνητρα για κοινωνική "επανάσταση" υπήρχαν τότε. Πολλά.
Δεν ηταν απαραίτητο να χαθεί ενα ΠΑΙΔΙ για τον ξεσηκωμό που και πάλι φαίνεται οτι τον εκμεταλλεύτηκαν διάφορα παρακέντρα, παρακράτη, παραταραξίες και ...παρα-μπλόγκερς !

Οταν περνώ απ το σημείο που χτυπήθηκε ενα ΠΑΙΔΙ, δεν μπορώ ... λυγίζουνε τα πόδια, αισθάνομαι ανίκανος, ανεπαρκής, μικρός. Τι ειναι αρκετό να πω για ενα ΠΑΙΔΙ ;

Ενας Δεκέμβρης

Κάθε φορά απο τότε που του είπαν οτι έχει γενέθλια,
αναρωτιόταν τι να σημαίνει άραγε αυτό αφου του
εύχονταν να ζήσει, χαμογελώντας οι μεγάλοι.
Δώρο του φέρανε και τ' άνοιξε, να δει τι εχει μεσα.
Παράξενο παιδί, όλο βιβλία ήθελε για δώρα.
Νόμιζε οτι εξ αιτίας του άρχιζαν οι Δεκέμβρηδες.
Δηλαδη το κρύο και τα χιόνια. Τότε.
Τα χρόνια πέρασαν κι ακόμα κάθε φορά που έρχεται
η ωρα να μπεί νέος Δεκέμβρης έχει να γιορτάσει
πάλι γενέθλια. Και νιώθει καλά γι αυτό.

Περίπου τέτοια εποχή ξεκίνησα το blogging πιο ζεστά, παρ' οτι τα πρώτα βήματα γίνανε ακόμα πιο πρίν. Νομίζω οτι θα έπρεπε να τα γιορτάζω μαζι τα γενέθλια αυτά.
Τίποτα σπέσιαλ, απλά πράγματα,ετσι, για να έχουμε ενα λόγο να γιορτάζουμε.
Καλό μήνα σε όλη την μπλογκόσφαιρα και Χρόνια μου Πολλά.

Και ο μήνας εχει 090909

Εννιά ο μήνας ο ένατος του εννιά ...

Είπανε λέει Εκλογές ... ξανά μανά, σε τούτο το χωράφι όργωμα γιατι η σοδειά η προηγούμενη δεν ήτανε λέει καλή και δεν φταίει ο αφέντης του μα όλοι οι άλλοι. Και φυσικά οι σπόροι, τα νερά, ο καιρός, ο ...άνεμος ο στρατηγός, τα σύννεφα και οι θάλασσες, πολλά μπωφόρ μπρε παιντί μου.

Εννιά εχει ο μήνας και στα γιαπωνέζικα λέει η λέξη "εννιά" ακούγεται, προφέρεται όπως η λέξη "ταλαιπωρία", "συμφορά" ... τι μου θυμίζει αυτό, τι μου θυμίζει, α ναι, εναν άλλον ταλαίπωρο τόπο. Ενα χωράφι ζόρικο, ανηφορικό σε γκρεμό, μάλιστα ειναι σε νησί άγονης γραμμής, απ' αυτά του Παυλίδη, ξέρεις.

Πάντα τελευταίο μου φαινότανε το εννιά, σπάνια σαν απλά την προηγούμενη κουκίδα μιας νέας αρχής. Θά 'πρεπε.

Και καλά, ήμουν τυχερός κι έκανα δεύτερη καλή δόση διακοπών ( που να σκάσουν οι ψηφοκυνηγοί εγω θα βάλω φωτογραφίες διακοπών, τα τζονακομπάνια ειναι ιερά) κι έμαθα εν πλώ κάπου στο βορειοανατολικό Αιγαίο οτι είμαστε λέει στα δύσκολα και γι αυτό πρέπει να κάνουμε Εκλογές ( για τις οποίες φταίνε άλλοι ) και αφου αποτύχαμε ως Κυβέρνηση ( και το καταλάβαν αργά ) ε, να τους ξαναψηφίσουμε ντε ! Να αποτελειώσουνε το έργο τους.

Ολα δεξιά, κι ο μήνας έχει εννιά !

Ετσι λέγαν οι παπάδες στις μανάδες μας "παιδί μου να σου πάνε ολά δεξιά" ...

Τωρα δηλαδή γιατι αυτό μου ακούγεται ίδια "ευχή"΄με την άλλη γκαντεμοευχή που γυρνάς τέλη Ιουλίου κατάμαυρος με το αντηλιακό ακόμα να στάζει απο πάνω σου και ο πρώτος γνωστός σου την εύχεται, ετσι νομίζει ο φτωχός μαλάκας, σου λέει "Καλό Χειμώνα" ... ουστ ρε, εμείς εχουμε μεσα μας πάντα καλοκαίρι, κάγκουρα που θα μου πείς καλό χειμώνα, χειμώνας είσαι και φαίνεσαι και δεξιός ψηφοφόρος επίσης εισαι και φαίνεσαι, *μπιπ* και *μπιιιπ*, παλιο*μπιπ* ( λογοκρισία ).

Λοιπόν τονε φάγαμε τον εναν τρίτον τον Σεπφτέμβρην και πάμε ολοταχώς για άλλα δύο εννιάρια και κάτι να βγεί ο μήνας να πα να ψηφίσω ... εγω πάντως ψηφίζω, φταίω ; Δεν φταίω, μα όσοι απέχουν φταίνε ; Φταίνε αλλα λένε πως όχι επειδή δεν ψηφίζουνε ποτέ αυτόν που τελικά εκλέγεται, αλλα τον κανέναν ή τον τυχαίον τίποτα.

Νταξ' έχουμε καιρό γι αυτά, έξω βρέχει και μην ξεχάσω, ο μήνας εχει εννιά !

Εννιά μερών διακοπούλες τέλος, επιστροφή στις εννιά με εννιά μπωφόρ στο Αιγαίο αντε μετά να μην πιστέψω οτι το 9 θα ειναι ενας τυχερός αριθμός.

Λάθη είμαστε και ανθρώπους κάνουμε

Πολλά αναμένω να αλλάξουν μετά το πέρας των συζητήσεων με μεγάλη ΚΑΕ για συνεργασία στον τομέα πληροφορικής και επικοινωνιών. Ειναι μία εξέλιξη την οποία δεν ήξερε κανείς και δεν περίμενα τόσο σύντομα να εχουν θετική κατάληξη.
Οπως ειναι φανερό θα σταματήσω το μπλόγκινγκ για να αφοσιωθώ στις νέες μου υποχρεώσεις απο αυριο και να προσαρμοστώ σε καταστάσεις δύσκολες με ταξίδια στο εξωτερικό και πολυήμερες απουσίες απο την Ελλάδα.
Προτίμησα να εργαστώ σε εναν σύλλογο μπάσκετ και να απορρίψω άλλες συνεργασίες.
Σαν παλιός αθλητής μπάσκετ ειμαι ιδιαίτερα ικανοποιημένος γι αυτό.

ΣΚ27

Αυτο το Σαββατοκύριακο δεν θέλω να κάνω τίποτα.
Θέλω απλά να ξεκουραστώ. Να καλμάρω να ανασάνω, να γυρίσω σελίδα.
Αλλάζει και η ώρα. Πάμε για καλοκαιρινές καταστάσεις.
Ωραία. Τουλάχιστον θα αλλάξει η διάθεσή μου.
Να ψάξω και στη ντουλάπα να δω τι ρούχα εχω για την εποχή, να μπουν στην άκρη τα φούτερ με κουκούλα και κατι μπουφανάκια.
Και τα αθλητικά. Να δω σε τι κατάσταση ειναι η φόρμα, μήπως να πάρω καινούργια ;
Να πάω κι εναν περίπατο στη θάλασσα !
Παπούτσια εχω, χρόνο έχω, διάθεση θα βρώ. Μετά απο μια ασθένεια με πυρετό και βήχα που με καθήλωσε και μου κατέβασε το ηθικό, ωρα να ξαναρχίσω απο κει που σταμάτησα.
Ευτυχώς δεν εχω τέννις την ωρα που θα σβήσουν τα φώτα το Σάββατο στις οκτώ.
Ειναι ικανοί να το κάνουν, να τα σβήσουν για να συμμετέχουν σε αυτό.
Την ίδια ωρα δεν υπάρχουν κάδοι ανακύκλωσης. Δεν πειράζει, δε βαριέσαι μωρε.
Θα πάω σε άλλη περιοχή να βρω κάδους για τα χαρτιά που εχω μαζέψει τόσο καιρό και κατι μπουκάλια να τα ξεφορτωθώ σε ανακύκλωση γυαλιού. Ετσι κι αλλιώς σταμάτησα να πίνω.
Μπυρίτσα και αραιά και πού κανα ποτάκι με παρέα καλή μόνο.
Δε λέει να τα πίνεις μόνος. Παρέα με τον εαυτό σου. Τον βαριέσαι ξέρεις...
Καλό Σαββατοκύριακο σε όλους.

Χρόνια Πολλά Γυναίκες

Χρόνια σας πολλά ΓΥΝΑΙΚΕΣ.

Να σας χαιρόμαστε μα πάνω απ' ολα να χαίρεστε τον εαυτό σας και ...εμάς :)

Απαιτούμε καλύτερη τηλεόραση.

Πρίν ενα χρόνο μαζι με μερικούς εξαίρετους μπλόγκερς, τους Παπαχατζή Παν. τον vagnes, εμένα, την tractatus, τον KαπKουμ, τον Αντώνη.και τον NdN σκεφτήκαμε να κάνουμε μιά κίνηση ζητώντας καλύτερη ενημέρωση και καλύτερο επίπεδο απο την ελληνική τηλεόραση.

Η κίνηση αυτη ειχε μεγαλύτερη επιτυχία απο όσο περιμέναμε.

Είπαμε τότε την 11η Φεβρουαρίου ως "Μέρα Χωρίς Τηλεόραση".

Τι σημαίνει αυτη η κίνηση που προτείναμε στον κόσμο ; Γιατι λέμε να την κλείσουμε ; Κυριολεκτούμε ή εννοούμε κάτι άλλο ;

Σημαίνει να σκεφτούμε να επιλέγουμε την αντικειμενική ενημέρωση, σημαίνει να ενημερωνόμαστε και απο άλλα μέσα, σημαίνει να μάθουμε να ακούμε την είδηση ετσι όπως είναι, χωρίς παραπανίσια, αμερόληπτα ακόμα και αν δεν μας αρέσει η είδηση.

Σημαίνει να σκεφτούμε οτι ο κάθε τηλεαστέρας παρουσιαστής και τα κανάλια οφείλουν σε εμάς εγκυρότητα και αντικειμενκή πληροφόρηση.

Σημαίνει να προβάλλονται όλα τα θέματα δίκαια και όχι επιλεκτικά.

Σημαίνει να σκεφτούμε εστω για μιά μέρα ή για μιά ωρα, να ψάξουμε να βρούμε εναλλακτικές πηγές ενημέρωσης, όπως το ραδιόφωνο, και το Διαδίκτυο, να έχουμε την κάθε είδηση καθαρή, χωρίς επικοινωνιακά τρύκ.

Σημαίνει να μάθουμε να βρίσκουμε τις ειδήσεις που ο τηλεοπτικός χρόνος δεν "χωράει" επειδή αναλώνεται σε τρομολαγνικές αναλύσεις θεμάτων που "πουλάνε".
Σημαίνει να δείξουμε και σε όσους δεν το καταλαβαίνουν, οτι η ελληνική τηλεόραση δεν είναι το απόλυτο μέσο ακριβούς ενημέρωσης αφου τονίζει ή υποβαθμίζει ανάλογα τα θέματα που προβάλλει ντύνοντάς τα με εικόνα που συχνά παραπλανεί.

Πρέπει να ομολογήσουμε οτι κάποια δειλά βήματα προς την σωστή κατεύθυνση έγιναν στον ενα χρόνο που μεσολάβησε. Ελπιδοφόρο αυτό. Πρέπει να συνεχιστεί η καλή δουλειά που μερικά κανάλια θέλουν να κάνουν. Εχουν ανθρώπους, έχουν γνώσεις να μας προσφέρουν αυτο που αξίζουμε.

Οποιος θέλει μπορει να δημοσιεύσει και προωθήσει κάτι σχετικά με αυτό.

Καλή Χρονιά 2009

Πιάσε μου ενα single malt, με χτυπήσαν χίλια βόλτ,
δε μπορώ τα ρεβεγιόν, ούτε τα λιλά παπιόν,
αναγκάστηκα ο σακάτης, τύφλα να χει ο Τουτάτις,
να πατήσω αυτο το play, κι ασ' τον κόσμο να τα λέει.
Βάλαμε ενα στοίχημα, όποιος θα νικήσει,
να το κάνει σύστημα, άλλον να ψηφίσει,
οταν γίνουν Εκλογές και να λέει όλο yes.
Πιάσε μου ενα single malt, τρέχα σαν Youssein Bolt,
πνίγομαι σου λέω βρε παιδί μου,
και πολλά μη λες, μην επιμένεις,
το σταμάτησα κι αυτο το λίγο tennis,
θα το ξαναρχίσω με το νέο έτος,
λίγο φαγητό, χωρίς ποτό,
κι ενας καφές μονάχα, σκέτος.
Βάζουμε στο πλάνο, ταξίδι στο Τιμόρ,
διάβασα φυτρώνουνε εκει καλες off shore,
μήπως και πλουτίσουμε λιγάκι,
τύφλα να χει ο Μίνως και η Μενεγάκη.
βάλε μου σου λέω εκείνο το ποτάκι,
να βρέξω το καινούργιο μου μουστάκι.

Θα καθήσω at the τζάκι ...
...
περιμένω ... δες ενα βίντεο :)

ακόμα εδω είσαι ;
__.__

Καλή χρονιά με γέλια, χαρές, υγεία, αγάπη, χιούμορ.

H επόμενη μέρα

Το να μας βρεί καλύτερους σε κάτι η επόμενη μέρα ειναι ενα ζητούμενο.

Μεσα απο καπνούς και βία, απέναντι απο ενα Κράτος που θα έπρεπε να ειναι μαζί μας και όχι απέναντι, που έφτασε ως εδω με την ανοχή των Κυβερνήσεων των τελευταίων 30 ετών.

Το λέω με πλήρη γνώση αυτό ξέροντας οτι αφου επιτρέπω σχολιασμό σε οσα γράφω θα έχουμε διάφορες αντεγκλήσεις του τύπου : "Το τάδε κόμμα φταίει, όχι το άλλο φταίει, μην τους ξαναψηφίσετε... " κλπ.

Δυστυχώς δεν μπορώ ακόμα να γράψω για κάτι άλλο. Δεν εχω ούτε αίσθημα ασφάλειας, ούτε ετοιμάζομαι για Γιορτές αν και παραδέχομαι οτι κάνω μια προσπάθεια να συνεχίσω, μετα απο όλα αυτά. Ιδιος με πριν, δεν θα είμαι και κανείς μας φαντάζομαι σκεπτόμενος πολίτης δεν θα ειναι. Θα ψάχνουμε όλοι να δούμε τι άλλαξε, γιατι και πώς αυτά θα γίνουν εφόδια για την συνέχεια.

Ακουσα για την υπερασπιστική γραμμή Κούγια που θα υπερασπιστεί τον φονιά. Δικαίωμα σε αυτο έχουν όλοι και δεν μέμφομαι κανέναν γι αυτό. Ομως στην προσπάθειά του να σπείρει αμφιβολίες για τον νεκρό και άρα να ελαφρύνει την θέση του πελάτη του πέφτει σε επικίνδυνα για την κοινωνία, λάθη.

Αλήθεια έχει τόσα λεφτά ενας αστυνομικός για πληρώνει Κούγια ; Πού τα βρήκε ; Τα δηλώνει ;

Απο οσα άκουσα κατάλαβα οτι πάνε να βγάλουν τον Αλέξανδρο λίγο ταραξία, λίγο άτακτο, λίγο "κωλοπαιδάκι" και άρα πιθανόν να εξόργισε τον αστυνομικό, άρα βρασμός ψυχής ;
Θεατρινισμοί !

Μιλάει για τα σχολεία που πήγε το παιδι, αναφέρεται δε περίπου οτι "αυτά τα παιδιά πάνε σε γήπεδα και προκαλούν ταραχές" !!!! ( το παιδι ηταν στον αγώνα πόλο Παναθηναϊκού - Ολυμπιακού πριν πάει Εξάρχεια ).

Και εδω μένω μaLάkαςςςς !

Αντιλαμβάνεται κανείς οτι ο πονηρός κ. Κούγιας πάει να ποντάρει πάνω σε ενα αδύνατο σημείο της κοινωνίας μας, τον τυφλό οπαδισμό - χουλιγκανισμό. Δηλαδη να διαιρέσει το πλήθος σε Παναθηναϊκούς και Ολυμπιακούς και όποιος δεν ειναι το ενα, παει να πει οτι ειναι το άλλο.

Ρε μάγκα Κούγια θα πείς τωρα και τι ομάδα ειναι ο πελάτης σου ;

Γιατι ρωτάω ; Ε ; Κοίτα βρε συ να'ούμε... να, πώς να το κάνουμε αμα βγει οτι ηταν Γάβρος καταλαβαίνει κανεις πού θα πάει το πράγμα. Αυτο θέλεις ;

Θέλεις να στρέψεις την προσοχή πάνω στο θύμα αφαιρώντας ετσι μέρος της προσοχής στον κατηγορούμενο. Θέλεις να μειώσεις ενα ήδη δολοφονημένο παιδί.

Εγω δεν θα γίνω δικαστής, δεν το εχω αυτο το δικαίωμα αλλα επισημαίνω τις ορατές μας αδυναμίες που πρέπει όλοι να δούμε ωστε η επόμενη μέρα να γίνει το πρώτο σκαλοπάτι για ενα καλύτερο μέλλον. Αυτο για να συμβεί πρέπει να δούμε τον συνάνθρωπο σαν άνθρωπο σκεπτόμενο, με όνειρα, με στόχους θετικούς.

Οτιδήποτε άλλο ειναι λάθος και πρέπει να αποβληθεί και για να μη λεω πολλά ας σκεφτούμε με ονόματα : Ζαχόπουλος, Βουλγαράκης, Ευφραίμ, και παλιότερα Χριστόδουλος, Μένιος Κουτσόγιωργας, Κοσκωτάς, Σαλιαρέλης, και η λίστα θα ηταν πολυ μεγάλη.

Πίσω απο την οθόνη μου, δεν κάνω επανάσταση, όπως κάνει στ' αλήθεια ο απλός λιμενεργάτης τόσο καιρό και ντρέπομαι... ντρέπομαι γι αυτό, εγω στα μπλόγκς κι αυτοί με τα γκλόμπς.

Θέλω καθαρό αέρα ! Η επόμενη μέρα ας έχει καθαρό αέρα !

ΠαRαμύθιa για ενα παιδί ...

Της Χαλιμάς ...
... πες μας κι εμάς ...
πόσο θα ζήσεις, πόσο ακόμα,
βρεγμένο χώμα να μυρίζεις,
κι αέρας τα μαλλιά σου
πίσω να διώχνει ;
Με κάποια όνειρα,
να φέρεις σε πέρας,
με κάποιο πείσμα,
να διώξεις το τέρας,
με κάποια θέληση,
να πάς παραπέρα,
κι όμως δεν ήξερες ποια τύχη,
σ έφερε σ' αδιέξοδο,
μπρός πίσω τοίχοι,
κι όρμησες πάνω τους,
πριν καταλάβεις,
τα δευτερόλεπτα που σου 'μεναν,
ηρθε απο πέρα,
μια καυτή σφαίρα.
Τα παραμύθια σου, πήρανε τέλος,
χωρίς να θες.

Πριν απο ενα χρόνο έγραψα κατι για τα σύγχρονα παραμύθια.
Αφιερωμένο σε ψυχές που δεν πρόλαβαν να ζήσουν όλο το παραμύθι.

O πλανήτης, o μήνας, κι εγω

Ηταν Δεκέμβρη πρώτη, ενα κρύο βράδι κι απο την προηγούμενη ειχε μπει η μάνα μεσα γιατι την πιάσαν οι πόνοι. Πέρασε μεσάνυχτα κι άρχισα να σπρώχνω, λιγη ώρα μετά αρχισα να βγαίνω.
Βγήκα κάποια στιγμή, απορημένος, βαριεστημένος, μου χαν χαλάσει την ησυχία εκει μεσα στον ασκό, καλά ειχα αράξει τόσους μήνες.
Και μετά μεγάλωσα κι εχω ακόμα μνήμες παιδιού να θυμάμαι απο μέρες άλλες, εποχές άλλες, ανθρώπους άλλους. Μεγαλώνουμε μεσα μας ποτέ στα αλήθεια ; Μπορεί, αλλα κάτι μένει ίδιο.
Πολλά αλλάζουνε χωρίς να μας ρωτήσουν, λες και δεν έχουμε σημασία... έχουμε ;
Ο πλανήτης που σαν παιδί ειχα δει φωτογραφίες του ηταν μια μπάλλα μαγευτική και σήμερα λένε ακόμα πως ειναι. Δεν ειναι ολόϊδιος φυσικά. Τότε δεν ειχαμε τρύπες όζοντος.
Κάθε χρόνο μου είπαν τότε οτι θα έχω γενέθλια την πρώτη του Δεκέμβρη.
Ρώτησα : "Μπορώ να το αλλάξω να πάω καλοκαίρι ; "
"Οχι" μου είπαν, "αυτο δε γίνεται, να σε ξαναβάζαμε μέσα να έβγαινες με τη ζέστη ; "
"Μα, εμένα μου αρέσει ο ζεστός καιρός, μαμά " ....
"Εχει κι όμορφες μέρες ο χειμώνας παιδί μου, μη σκάς "
Κι απο τότε, μαζι με το ΚΑΛΟ ΜΗΝΑ, νιώθω να γιορτάζω εγω και όχι ο μήνας, ξέρω οτι κοντεύουνε τα Χριστούγεννα και η Πρωτοχρονιά. Την Πρωτοχρονιά τη γιορτάζω πιο πολυ, ειναι κατι σαν γενέθλια και αυτή. Και μπουφάν, πουλόβερ, μποτάκια, πάντα στα γενέθλια φορούσα και πάντα νόμιζα οτι μου δίνουν πιο πολλή σημασία τη μέρα εκείνη μα... αφήστε με στην αυταπάτη μου και στις 24 ώρες δημοσιότητάς μου.
Κλικ σαν δείκτης ρολογιού, επόμενος τόνος, επόμενος χρόνος και είμαστε ακόμα εδώ.
Πατάμε στον επόμενο χρόνο ζωής.
Καλό μήνα εύχομαι σε όλο τον πλανήτη. Να είστε όλοι καλά.

Προς τιμήν των πεσόντων

Σήμερα δε θέλω να πώ τα συνηθισμένα. Τιμή σε όσους δεν επέστρεψαν ποτέ στα σπίτια τους, στον πόλεμο του '40, τίποτα άλλο, μόνο αυτό.
Εκείνοι έπεσαν, για να μπορούμε σήμερα εμείς να :
- Ξεπουλάμε δημόσιο πλούτο όσο-όσο και όπως-όπως.
- Παίρνουμε διακοποδάνειο, γαμοδάνειο, εορτοδάνειο και 10 πιστωτικές κάρτες.
- Κάνουμε αγωγή σε τρίτους επειδή μας πιάσανε να κλέβουμε το Δημόσιο ωστε με τα χρήματα που θα πάρουμε μετά την αγωγή να ξεχρεώσουμε τις βίλες που φτιάξαμε ως υπουργοί.
- Προσπαθούμε να ρίξουμε τις ευθύνες στους προηγούμενους.
- Χτίζουμε εκατοντάδες χιλιάδες σπίτια όπου να ναι και οταν καεί το δάσος κλαίμε τα σπίτια !!!
- Ψηφίζουμε συγκεκριμένο κόμμα επειδή μας έδωσαν τριχίλιαρο ( το οποίο τωρα ζητείται να επιστραφεί και απειλούμε με κινητοποιήσεις εαν επιστραφεί ! )
- Εχουμε Δικαιοσύνη "υψηλού" επιπέδου και ταχυτήτων σαλίγκαρου. Επιπλέον οι σαλίγκαροι έχουν σάλια, γλύφουν όπου περνάνε... ο νοών νοείτω.
- Αγοράζουμε τζίπ που ποτέ δεν πατάει σε χώμα για να μάθει ο γείτονας που πήρε μικρότερο.
- Κάνουμε απο κανένα εως δύο παιδιά για να αναπληρώσουμε τους χαμένους του πολέμου.
- Εχουμε απο 2-3 κινητά, playstation, internet, facebοok, chat, e-mail και i-pod.
- Επιτρέπουμε σιωπηρά να συντελούνται περιβαλλοντολογικά εγκλήματα όπως η μόλυνση του υπεδάφους γύρω και μεσα στον Ασωπό ποταμό !
- Κορνάρουμε χωρίς σημαντικό λόγο και βρίζουμε τους μπροστινούς που δεν μπορούμε να εξαερώσουμε για να περάσουμε. Ενίοτε δε περνάμε εμείς με κόκκινο κι ας πα να γ... οι άλλοι.
- Εχουμε Windows ! Εννοώ "παραθυρική" τηλεόραση :) Παραθυράκια με παπαγαλάκια.
- Διαβάζουμε ενα βιβλίο το χρόνο κι αυτό μεχρι εκατό σελιδούλες.
- Εχουμε αναξιοποίητα σχεδόν όλα τα Ολυμπιακά Ακίνητα εδω και πάνω απο 4 χρόνια !
- Εκμεταλλευόμαστε την βουλευτική και υπουργική έδρα για να εξασφαλίσουμε διορισμό, εταιρείες off-shore, να χτίσουμε "αναψυκτήρια" και άλλα χαριτωμένα αυθαίρετα.
- Παίζουμε Χρηματιστήριο αφου αγαπάμε τις φούσκες σαν τα βυζιά της Ντόλι Πάρτον. Η Ντόλι Δώστον αγνοείται.
- Φωνάζουμε ΑΕΡΑΑΑΑ κι ανάβουμε κλιματιστικό. Τότε δεν ειχαν κλιματιστικά.
- Εχουμε 'παράγκες' στο ποδόσφαιρο, στην πολιτική, και μια μεγάλη, τεράστια, την Εκκλησία.
- Δίνουμε φακελλάκι σε γιατρούς και δημόσιους λειτουργούς.
- Ανακυκλώνουμε λίγα πράγματα και αυτό αν εχει κάδο στα 50 μέτρα.
- Πετάμε εξω τσιγάρα, σακκούλες, χαρτιά εν κινήσει ανοίγοντας το παράθυρο του αυτοκινήτου. Ωραία αίσθηση το ηλεκτρικό παράθυρο.
- Κάνουμε παρελάσεις ... no more comment επ αυτού, εχω πει την άποψή μου παλιότερα.
- Πλακωνόμαστε για το ποιός ειναι πιο πολύ πατριώτης.
- Κοιμόμαστε οταν μας κλέβουν την Ιστορία, τα ονόματα, τα σύμβολα και αφήνουμε να επιβουλεύονται και τα εδάφη μας κάτι κρατίδια ανίκανα να σταθούν καν στα ίδια τους τα πόδια ! Γι αυτό έπεσαν μαχόμενοι οι πρόγονοι ;

Προς τιμήν των πεσόντων στους πολέμους, ζούμε εμείς σήμερα ετσι. Καλημέρα μας.
Πάω βόλτα. Ο ήλιος εκει έξω με φωνάζει να πάρω ΑΕΡΑ !

08.08.08

Xα ! καλό, έχουμε 08/08/08.
Οκτώ ογδόου του οκτώ.
Οκτώ οκτώ οκτώ.
Ουάου !
Σαν τη διαφήμιση.
Μα την αλήθεια όποτε έπαιρνα 8 στο σχολείο ένιωθα μαλάκας.
Με τη ρόδα του ποδηλάτου σε σχήμα 8, πάλι ένιωθα καραγκιόζης.
Με 18 αργότερα, όχι, καλό ηταν το 18.
Στα αγγλικά το 98 επίσης ηταν καλό. Σχεδόν κατοστάρα.
Αυτο που πάντα με φόβιζε όμως αληθινά ηταν το 68. Ετών εννοώ.
Σκατόγερος του κερατά με ακράτεια και μπάρκινσον ( όπως ΜΠΑΟΚ ).
Καλά, σίγουρα δεν θα φτάσω τα 88 οπότε το 8 μετα τα 68 θα πάψει να κάνει το μάγκα.
Ελπίζω μεχρι τότε να σπάσω το ρεκόρ μου στο συνεχόμενο σεξ.
Δεν λέω πόσες φορές ειναι, κατάντησε μονότονο.
Απόψε θα πάω να πιώ οκτώ σφηνάκια ! Να γιορτάσω ... δεν ξέρω τι αλλα θα γιορτάσω.
... :)