H Xρονιά που πέρασε (και ωχ αυτή που έρχεται)

   Η χρονιά που πέρασε, ήταν ακόμα μία μέσα σε ομίχλη.
Οπως όταν έχει πέσει ομίχλη και δεν βλέπεις καλά πού πάς, έτσι και το 2016.
Η Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα ανακοίνωνε πριν λίγες μέρες οτι στα χρόνια της
κρίσης οι Ελληνές έχασαν το 40% του πλούτου τους.
Εντός συνόρων, οι ντόπιοι έμποροι πουλάν ελπίδα.
Άκουσα απο εναν τάχα μου αριστερό να λέει οτι
"αν ειχες 40% να χάσεις, δεν τρέχει και τίποτα, άλλοι δεν έχουν τόσα" !!!
Οταν η λογική πάει περίπατο, αλλά είναι "αριστερή" μάη αςς.

Οι απώλειες αυτη τη χρονιά ήταν τεράστιες και πολύ βαρύτερες απο όλες
τις προηγούμενες, πράγμα που απο μόνο του δεν δίνει και πολλές βάσιμες
ελπίδες για κάτι καλύτερο το 2017.
Ο σώζων εαυτόν, σωθήτω, που λένε και σε ενα νησί με πολλούς τυφλούς.
Μιλώντας για Ελληνες, θέλω να διαλέξω την φωτογραφία της χρονιάς,
τον Ελληνα της χρονιάς, ή τελος πάντων εναν απο τους σημαντικούς.
Διάλεξα αυτην εδω για πολλούς πολλούς λόγους :

Γιάννης Αντετοκούνμπο - Kobe Bryant

Ακόμα αυτο το παιδί δεν εχει πιάσει το μέγιστο των δυνατοτήτων του.
Γεννήθηκε, μεγάλωσε και έμαθε μπάσκετ στην Ελλάδα, για μένα ειναι 100% Ελληνας
και δεν νομίζω στα επόμενα πενήντα χρόνια να καταφέρει άλλος Ελληνας να πετύχει
τόσο υψηλή αναγνώριση και θαυμασμό, όσο κι αν ακούγεται αυτό άδικο για
τους τόσους διακεκριμένους επιστήμονές μας που διαπρέπουν στο εξωτερικό.

Φυσικά ο δεύτερος Ελληνας της χρονιάς για εντελώς άλλους λόγους και με διαφορά
μιάς ανάσας, είναι αυτός στην αποκάτω φωτογραφία, βρες τον και κερδίζεις χίλια μπράβο.

Πάντα έλεγα οτι θα κάνω μια καλή ανασκόπηση χρονιάς εδω στο μπλογκ μά δεν μου
έβγαινε όπως ήθελα, οπότε μένει να σκεφτώ τι να ευχηθώ για την νέα χρονιά, τίποτα άλλο παρά
να την παλέψουμε όπως μπορούμε, 
να έχουμε ψυχική και σωματική υγεία,
αρκετή τύχη, 
αγάπη μεταξύ μας και ηρεμία, χαμόγελο.
Κι αν βρείς τα σκούρα φίλε μου πες τού Καμμένου να μας σταυρώσει
για να'χουμε τη βοήθεια του θεού, για την ύπαρξη του οποίου εκείνος είναι σίγουρος.
Εγω πάλι, όχι και τόσο.

ΚΑΛΗ ΧΡΟΝΙΑ.

- Και πώς να ξεχαστείς

   Αυτο τον καιρό, πάνε μήνες πολλοί, παρακολουθείς αδύναμος να κάνεις και πολλά. Σαν θηρίο σε κλουβί.
   Αυτη την εξαθλίωση των πολιτών αυτού του τόπου με τον υπέροχο ήλιο και τους εξω-καρδιά ανθρώπους, κάποιοι δεν την έχουν συνειδητοποιήσει, αφου ειναι απασχολημένοι με την προστασία των τραπεζών σε βαθμό νταβαντζιλίκι, αλλα επίσης απασχολημένοι με την επιβίωσή τους στο πολιτικό σκηνικό.
   Δηλαδή τους δόθηκε εξουσία με τις ψήφους [ή και χωρίς ψήφους] και εργάζονται άοκνα για να συνεχίσουν να επιβιώνουν προνομιακά και παρασιτικά. Το σύστημα τους επιτρέπει να ζουν παρασιτικά σε βάρος των υπολοίπων αφου τους προστατεύει με ασυλίες αλλα και τους θρέφει.
   Νομοθετούν οτιδήποτε τους εξυπηρετεί, δεν αγγίζουν οτιδήποτε δεν τους συμφέρει, όπως η Εκκλησία και οι Τράπεζες και επιδιώκουν να εκλεγούν ξανά για να μας ...ξανασώσουν.

   Προσπαθείς να παραμείνεις νηφάλιος, παύεις να θες να δώσεις λογικές εξηγήσεις στα πράγματα, βασιζόμενος σε σταθερές όπως Δημοκρατία, Αξιοκρατία, Δικαιοσύνη. Δε γίνεται να μην εχεις μερικές σταθερές αξίες.
   Και μετά, βλέπεις οτι και αυτές τις σταθερές αξίες τις έχουν κάνει λάστιχο, ακορντεόν, να μεταβάλλονται κατα βούληση όχι του κόσμου, αλλα των εξουσιών. Και γελάς με το χάλι, αλλα κοιτάς γύρω μη τυχον και σου την πέσει εξαγριωμένος άνεργος επειδή γελάς. Δεν ξέρει γιατι γελάς. Για να μην τρελαθείς, γελάς, με το χάλι των αστείων για να μη πω τίποτ' άλλο "σωτήρων μας".
  Και μετά, προσπαθείς να ξεχαστείς πηγαίνοντας βόλτα, ή παρακολουθώντας ενα ματς ή απλά για ενα καφέ με φίλους -αν εχεις λεφτά για καφέ έξω.

  Αλλα δε μπορείς ούτε εκει να ξεχαστείς.

  Η σαχλαμάρα και το χαμηλό επίπεδο εχουν βρεί έδαφος παντού μια και δεν υπάρχει η δύναμη εκείνη που θα καλλιεργήσει ισχυρές συνθήκες ανάπτυξης μιας κοινωνίας σε βάσεις προόδου και εκσυγχρονισμού. Μόνο το χρήμα ειναι ισχυρό. Δηλαδή κι εκείνοι που το έχουν και το διαχειρίζονται.
   Στα γήπεδα και έξω απο αυτά επικρατεί καφρισμός, φανατισμός, συνθηματολογία φυλακών ταυτόχρονα με θρησκευτική προσήλωση σε ομάδες ποδοσφαίρου.
   Στα ΜΜΕ επικρατεί κατευθυνόμενη είδηση, πλασμένη όπως εξυπηρετεί μερικούς και ταυτόχρονα θάβει άλλους, τα τύπου Γιουροβίζιον και Ντάνσινγκ ον Αης ( ανατρίχιασα ) θεάματα συναγωνίζονται τα "Μες στην Καλή Χαρά" πρωινάδικα και Τατιανομεσημεριανάδικα. Μ' αρέσει να δεις που έχουνε και τόσες εκπομπές μαγειρικής την ίδια ωρα που πολύς κόσμος δεν εχει να μαγειρέψει κατι περισσότερο απο μία μακαρονάδα. Σκέτη.

   Πώς να ξεχαστείς λιγάκι ;

   Βλέπεις το μέλλον σου να εχει τσαλακωθεί σαν άχρηστο χαρτί υγείας, ναι, αυτο το χαρτί που χρησιμοποιούμε για την υγεία μας και μετά το πετάμε. Αυτο είμαστε για τις εξουσίες, ενα κομμάτι χαρτάκι υγείας. Υπάρχουμε για να υγιαίνουν τα αφεντικά.
   Δε μπορώ να ξεχνιέμαι, δύσκολα πια να παω και μια εκδρομή αφου η τιμή της βενζίνης τρομάζει, αλλα και κάθε μέρα βλέπω αυτοκίνητα ασυντήρητα, προφανώς λόγω αδυναμίας πληρωμής των σέρβις, κι ετσι οι δρόμοι γίνονται όλο και πιο επικίνδυνοι. Στο μεταξύ τα πρόστιμα ΚΟΚ δεν μειώνονται, αν και οι μισθοί αποτελούν πια ενα χαρτζηλίκι για όσους τυχερούς έχουν δουλειές.

   Λένε οτι αν βρείς τα ζόρια, πρέπει να γίνεις λέει "δημιουργικός". Αμερικανιά αυτό, οχι λάθος, αλλα πες μου εσυ με τι ψυχή θα κάτσει ο άλλος που του εχει γίνει η ζωή και το μέλλον του σμπαράλια, του έχουν βιάσει τα όνειρα και τις όποιες εστω λίγες ελπίδες για καλύτερο αύριο, πώς θα βρει την ηρεμία μυαλού και ψυχής για να δημιουργήσει κάτι άλλο, που το ζητούμενο είναι πάντα, να μην κοστίζει.


*Η φωτογραφία είναι απο τις "Χίλιες και Δύο Νύχτες" στου Ψυρρή. Σμυρνέϊκα, ρεμπέτικα και καλό φαγητό. Οχι ακριβά. Η μουσική είναι κάτι που μας χαλαρώνει, μας δίνει καλή ευκαιρία να ξεχνιόμαστε λίγο. Οχι να ξεχνάμε, απλά να ανασαίνουμε σαν άνθρωποι για λιγο.

Bρές τις ομοιότητες

Δεν  πηγαίνω σε φαστι-φούντι πάνω απο 2 φορές το μήνα.
Ομως η πείνα εκείνη τη μέρα με έφερε σε ενα KFC και λόγω παρέας ειπα εντάξει ας φάμε κάτι.
Παρήγγειλα αυτο της φωτογραφίας που φαίνεται δεξιά στον κατάλογο τους.
Παρέλαβα αυτο που φαίνεται αριστερά.
Ακόμα ψάχνω να βρώ τις ομοιότητες.
Mιλάμε για φτώχεια ! Κοιτάς μιά τη φωτογραφία, μιά αυτό που σου 'δωσαν και λες " μα καλά, αυτο πήρα ; " και εισαι άλλη μια φορά κορόϊδο.


Πήρα και μία σαλάτα με μαρούλι με κρουτόν, κοτόπουλο, τυρί και άσπρη σάλτσα.
Παρέλαβα μία που οταν την άνοιξα διαπίστωσα οτι το κοτόπουλο ειχε κάνει φτερά, δεν υπήρχε. Στην ίδια τιμή με τη σαλάτα με κοτόπουλο. Την επέστρεψα φυσικά. Και δεν ζήτησαν συγνώμη, είπαν έγινε λάθος. Τα λάθη γίνονται μόνα τους, κανείς δεν τα κάνει, είναι θεόσταλτα.
Αλλα το κυρίως γεύμα, ακόμα ψάχνω να δώ πού μοιάζει με την φωτογραφία στον κατάλογο.

Καλώ όποιον μπλόγκερ συναντήσει κάτι παρόμοιο να το αναρτήσει στο μπλογκ του με την ετικέτα "Not Exactly"