Ποιά κοινή γνώμη

Αφορμή για άσκηση επι χάρτου, οκ επι οθόνης, μιά φράση της σχωρεμένης Μαλβίνας Κάραλη οτι " "δεν αντλώ την άποψή μου απ'το σκουπιδοντενεκέ της κοινής γνώμης" ".
Σε ποιά κοινή γνώμη αναφερόταν, δεν ξέρω.
Ξέρω οτι η Μαλβίνα άφησε το στίγμα της και επηρέασε πολλούς, όχι εμένα, δεν θα τό 'λεγα, καθώς αυτο το εξυπνακίστικο και κακίστικο στυλάκι δεν με ενέπνεε και πολύ.
Οχι οτι δεν τα λεγε καλά, μα εδω το θέμα μου ειναι αυτη η περίφημη "κοινή γνώμη".
Ειναι σκουπιδοντενεκές ; Δεν είναι ; Ειναι, μα όχι πάντα ; Τι είναι ; Ειναι χρυσάφι, ειναι κατακάθι, ειναι ο αφρός, τι είναι ;
Κατα καιρούς χρησιμοποιήθηκε απο πολιτικούς κυρίως αλλα και απο δημοσιογράφους μεγάλων ΜΜΕ κατα κόρο η "κοινή γνώμη" ως ενισχυτικό της άποψής τους, την οποία και ήθελαν να προωθήσουν στο λαό.
Ο Νόαμ Τσόμσκι είχε πει οτι αν ο λαός αντιδρά σε κάτι, τότε πρέπει να τον ξεγελάσεις για να κάνει αυτό που θες. Και αυτο κάνουν οι κυβερνήσεις συνήθως, με αποτέλεσμα να γίνεσαι δύσπιστος ακόμα και οταν αυτές σου λένε την αλήθεια.

Εμένα, ανέκαθεν η κοινή γνώμη μου θύμιζε την μπίλια της ρουλέτας ή αν θες υδράργυρο σε ενα ταψί, αργά λικνιζόμενο πότε εδω και πότε εκεί, απο την πληροφόρηση, τις εξελίξεις, τις ανάγκες, τα γεγονότα. Οπου κάτσει η μπίλια, ή όπου σταθεί ο υδράργυρος, εκει ειναι και η τρέχουσα κοινή γνώμη για ενα θέμα, ή για το σύνολο θεμάτων που αφορούν την κοινωνία.
Η κοινή γνώμη αντλεί τη δύναμή της απο την τεράστια δεξαμενή της πληροφορίας  αλλά μοιραία και απο το ανεξάντλητο κοίτασμα της παραπληροφορίας.
Με βάση την εκάστοτε διαμορφωμένη κοινή γνώμη, λαμβάνονται αποφάσεις, χαράζονται στρατηγικές, πολιτικές και τελικά γράφεται ιστορία.
Η κοινή γνώμη ειναι διαφορετική σε μιά ευρωπαϊκή χώρα σχετικά με την συμμετοχή της χώρας αυτής σε εναν πόλεμο, ωστόσο αυτη δεν λαμβάνεται υπ' όψη απο τις κυβερνήσεις που στο μεταξύ εχουν υπογράψει σύμφωνο στρατιωτικής συνεργασίας με το ΝΑΤΟ που αν δεν το τηρήσει θα εχει άλλα προβλήματα. Ετσι, αναλαμβάνει ο εκάστοτε πολιτικός να πει τις ιστορίες του για να δείξει την αναγκαιότητα της συμμετοχής της χώρας σε αυτον τον πόλεμο, να επηρεάσει την κοινή γνώμη, να μετριάσει τις αντιδράσεις ή και να τις εξαλείψει αν μπορεί.
Η ίδια η κοινή γνώμη συνίσταται απο τις γνώμες, εμπειρίες και απόψεις του κάθε πολίτη, και του κάθε συνόλου πολιτών στις πόλεις, στα χωριά.
Αρα η διαμόρφωση κοινής γνώμης ειναι στο χέρι των πολιτών, η κοινή γνώμη ειναι η γνώμη των πολιτών.
Οσο πιο πληροφορημένοι ειναι οι πολίτες και όσο πιο καθαρά  σκέφτονται για το καλό τους, τόσο πιο πλήρης άποψη σχηματίζεται και δημιουργείται η κοινή γνώμη για διάφορα θέματα.
Ούπς ! Είπα "πληροφορημένοι", άρα πληροφορία, ποιός διαχειρίζεται την πληροφορία ;
Στις μέρες μας ειναι η τηλεόραση, το Διαδίκτυο, το ραδιόφωνο, οι εφημερίδες.
Τα μέσα μαζικής ενημέρωσης οφείλουν να μεταδίδουν καθαρή την πληροφορία ώστε ο καθένας να εξάγει τα συμπεράσματά  του και να διαμορφώσει άποψη μετά απο σκέψη. Δηλαδή να παράγει γνώμη, να την καταθέσει όπου μπορεί, πχ στο διαδίκτυο ή σε ενα κίνημα πολιτών ( όχι σε κόμματα, δεν το συνιστώ ) και το σύνολο των γνωμών κι απόψεων θα συνθέσουν την κοινή γνώμη.
Ακούγεται υγιές. Και απλό. Και δημοκρατικό κι ελπιδοφόρο.
Θα υποθέσω οτι η Μαλβίνα αναφέρθηκε ως "σκουπιδοντενεκέ" στην κοινή αυτη γνώμη που ειναι επηρεασμένη απο τα ΜΜΕ και τους πολιτικούς. Εδω θα συμφωνήσω.
Ειπα πριν οτι αφου ακούσεις και διαβάσεις, σχηματίζεις μία άποψη, μία ΔΙΚΗ ΣΟΥ άποψη. Κατάλαβες ;  Αυτό.
 

Δική σου άποψη και όχι την άποψη του Πρετεντέρη ή του Λαζόπουλου κύριε έλληνα με το τηλεκοντρόλ στο χέρι που υιοθετείς γρήγορα κι εύκολα την άποψη άλλων επειδή σου φάνηκε ξεκούραστη και βολική η δυναμική ή και χιουμοριστική παρουσίαση μέσω των ΜΜΕ.

Η κοινή γνώμη μετριέται και με  δημοσκοπήσεις.
Επιστημονικά στημένα με φαινομενικά αθώες ερωτήσεις, ερωτηματολόγια, οδηγούν τον ερωτώμενο σε απαντήσεις οι οποίες στο τέλος θα δείξουν την εικόνα της κοινής γνώμης που επιθυμεί ο παραγγέλων την δημοσκόπηση.
Ρώταγαν με μανία τότε, "ποιόν θεωρείτε καταλληλότερο πρωθυπουργό, τον Κ ή τον Π ;" και έβγαινε επι χρόνια ως καταλληλότερος ο αχρηστότατος. Και μετά μου έλεγαν οτι αυτο λέει η κοινή γνώμη ! Ωιμέ :)
Η κοινή γνώμη ειναι κάτι πολύ σχετικό, ίσως ;
Απο όσα ακούει, βλέπει και διαβάζει κανείς, συμπεραίνει ποιά ειναι η κοινή γνώμη για κάτι, ακόμα και αν διαφωνεί με αυτην.
Ομως πρέπει να λάβει κανείς υπ' όψη του οτι όσα άκουσε ή διάβασε μπορεί να μην ειναι απόλυτα ακριβή και φέρουν την υποκειμενικότητα αυτού που του τα μετέδωσε. Εξαρτάται δηλαδή απο ποιές πηγές αντλεί κανείς πληροφορία και γνώση.
Πρέπει να μάθει ο καθένας να φιλτράρει την είδηση και να μην την καταπίνει αμάσητη. Να μάθει να διαμορφώνει θέση, αντι να περιμένει το δελτίο των 8 για να αποφασίσει τι πιστεύει ο άμοιρος για την Κερατέα πχ. Να ψάχνει και άλλες πηγές πληροφόρησης ωστε να συμβάλλει σε μια όσο το δυνατό πιο πλήρη κοινή γνώμη, χωρίς να παρασύρεται απο λαϊκισμούς, μιζέριες και πλάνες.

Αν λοιπόν ο "σκουπιδοντενεκές της κοινής γνώμης" ειναι το δοχείο εκείνο που περιέχει αυτο που οι -my ass- opinion makers έχουν σερβίρει έτοιμο προς χρήση απο τους πολίτες, τότε, ναι, ειναι σκουπιδοντενεκές  και το να χρησιμοποιήσεις αυτη την κοινή γνώμη ως στοιχείο έγκυρο, ειναι απλά κομπογιαννίτικο κόλπο.
( Και να φανταστείς οτι ενίοτε ουτε οι opinion makers εχουν μόνο μία γνώμη, οπως στην περίπτωση του Julian Assange - wikileaks όπου σε χώρες όπως η Γερμανία δεν μπορούσαν να αποφασίσουν ποιά ειναι η γνώμη τους για το τι σημαίνει η σύλληψή του Assange )
Η θέση της κοινής γνώμης δεν ειναι μεσα σε σκουπιδοντενεκέ, αλλα μεσα σε κρύσταλλο, στο κέντρο της μεγάλης σάλας, εκει που ολοι θα την κοιτάζουν, θα την ακούν και θα την σέβονται. Ετσι ειναι το σωστό, γι αυτό πρέπει να διαμορφώνεται αυτή με όσο πιο καλά κριτήρια γίνεται και με όσο καλύτερα μέσα ειναι δυνατόν.

*Το τι γίνεται οταν η κοινη γνώμη εχει παρασυρθεί σε λάθος δρόμο κι εσυ το βλέπεις αυτό και πρέπει κάτι να κάνεις, ειναι ενα άλλο θέμα  συζήτησης.

Περι μεταναστών κλπ

Για να εξηγούμαστε, δεν πάει να πει οτι όποιος πει κάτι ενάντια σε μετανάστες, ειναι και ρατσιστής ή φασίστας ή κάτι μη δημοκρατικό.
Φυσικά και δεν πρόκειται να βάλει κανείς τον (λαθρο)μετανάστη πάνω απο τους δικούς του ανθρώπους, την οικογένεια και τον τόπο του. Δεν υπάρχει χώρος πολύς για τόσους που κουβαλήθηκαν, αυτο πρέπει να το καταλάβουν όλοι.

Περίσσεμα δημοκρατίας βλέπω πολύ σε πολλούς που παρουσιάζουν μία  εικόνα παντοδέκτη ανθρώπου και φιλέσπλαχνου και το επόμενο ερώτημα είναι πόσοι απο εμάς μπορούμε, έχουμε και αντέχουμε να συντηρούμε τόσους μετανάστες και ακόμα τι θα λένε όλοι οταν αυτοί που θα τους παρέχουμε μια αξιοπρεπή διαβίωση, απαιτήσουν τα πάντα όλα, όπως να επιβάλλουν κανόνες που διέπουν τις δικές τους κουλτούρες, διαδηλώνοντας πως αν δεν γίνει αυτό τότε η Ελλάδα ειναι ρατσιστική χώρα, αντιδημοκρατική και τα ρέστα ...
Φίλε μου οταν οι πάντες βρίσκονται μεσα στη δίνη της οικονομικής κρίσης που ειναι στο όριο να μετατραπεί σε χαώδη κοινωνική κρίση, ίσως και σε βία, τότε με συγχωρείς αλλα πρέπει να κοιτάξω τον τόπο μου και τον εαυτό μου και τους ανθρώπους μου.
Ηδη πολλοί αλλοδαποί ληστεύουν και φτάνουν μέχρι και σε φόνους για ληστεία, δείχνοντας ετσι καθαρά πόση αξία εχει για πολλούς απο αυτούς μιά ανθρώπινη ζωή.
Αν αυτη ειναι η αξία που δίνουν οι ίδιοι στις ζωές μας, δικαιούμαι να δώσω ανάλογη αξία κι εγω, και δεν θέλω να γίνω ετσι. Δεν θέλω αυτό.
Η άθλια εικόνα των καθαριστών τζαμιών στα φανάρια που σου αποσπούν την προσοχή με την επιμονή τους και τελευταία τσαμπουκαλεύονται κιόλας οταν πείς έντονο "όχι" στο θλιβερό καθάρισμα τζαμιών, ειναι τριτοκοσμική και μη μου πει κανείς οτι εμείς τους σπρώξαμε εκεί. Τους έσπρωξε εκει η βάρκα του λαθρέμπορου που τους κουβάλησε σε μιάν ακτή μας, οι γονείς τους που έκαναν 8 παιδιά δίχως στον ήλιο μοίρα και τα ανελεύθερα και θεοκρατικά καθεστώτα τους.
Δεν θα το πληρώσω εγω ΚΑΙ αυτό !
Πληρώνω όπως όλοι την δική μας κρίση όχι μόνο οικονομική αλλα και κρίση αξιών, θεσμών, πολιτικού βίου και κοινωνικής αντίληψης. Το να πρέπει και να υποκύψω σε ύπουλους εκβιασμούς πέφτει βαρύ, και λυπάμαι γι αυτό.
Δεν εχω τίποτα εναντίον τους, θέλω πραγματικά να βοηθήσω αλλα δεν μπορώ, και φοβάμαι.
Οποιος δεν καταλαβαίνει αυτά που λέω, ειναι απλά εκτός τόπου και χρόνου ή τον εχει πειράξει η όλη κατάσταση και παντού ψάχνει για ρατσιστές, για φασίστες και για συνωμοσίες κι εχθρούς. Φυσικά και ο *μπιπ* νομοθέτης μας έφερε τον όρο "εχθροπάθεια" που μπορεί να αποδοθεί σε οποιονδήποτε και να τον τρέχουν στα δικαστήρια. Η ευθύνη του ίδιου νομοθέτη για το οτι επέτρεψε να δημιουργηθεί όλη αυτη η κατάσταση με τους μετανάστες και άρα να γεννήσει εχθροπάθειες, δεν ειδα πουθενά να διώκεται ποινικά. Μονά-ζυγά, δικά τους.
Προς θεού, ως άνθρωποι συμπονάμε και συμπάσχουμε όσο μπορούμε, όμως ας μπει μία λογική ξεκάθαρη στο τι ειναι ρατσιστής και τι όχι κι ας μη ψάχνουμε να αποδώσουμε μομφή σε κάποιον επειδή κάτι με τους μετανάστες δεν του αρέσει.
Στην τελική, το να ξυπνάς και να ψάχνεις οχτρό να επιτεθείς, δείχνει πιο πολλά για σενα, παρά για τον οχτρό. Τουλάχιστον στο διαδίκτυο, ειναι πάρα πολλοί όσοι θεωρούν καθήκον να σου την πούν, να ανοίγουν τον υπολογιστή με το ντουφέκι οπλισμένο και το δάχτυλο στη σκανδάλη.  Αυτη κι αν ειναι εχθροπάθεια ! Το επάγγελμα του μέλλοντος ειχαν πει οτι θα ειναι ...ψυχίατρος :)

Με τι έχεις αγανακτήσει ακριβώς

Το κίνημα αγανακτισμένων πολιτών εχει πια πάρει μια μορφή, ενα σχήμα και μια κατεύθυνση αν και εχει πολύ δρόμο ακόμα.
Η αγανάκτηση υπήρχε απο χρόνια πριν και εκφραζόταν σε καφενεία και σε παρέες, σε μπλογκς, σε φόρουμς και γενικότερα στο διαδίκτυο.
Αφήνουμε πληκτρολόγια και πάμε πλατείες.
Πάμε για να προσθέσουμε τον εαυτό μας στο πλήθος αλλα και τη φωνή μας.
Πάμε αφού πρώτα έχουμε ξεκαθαρίσει μέσα μας με ποιά πράγμτα έχουμε αγανακτίσει και όχι επειδη όλα μας φταίνε. Δεν ειναι δυνατόν να απαξιώνεις τα πάντα, απο κάπου πρέπει να αρχίζεις, απο μιά βάση.
Παράδειγμα, συμφωνώντας και με την συνμπλόγκερ Τσούγδω, η κοινοβουλευτική δημοκρατία ειναι τελος πάντων οτι καλύτερο υπάρχει διαθέσιμο, δεν ειναι δυνατόν να καταλυθεί και να έχουμε διάλυση γενική, ετσι επειδη μας αγανάκτησαν κάποιοι, γενικά, ισοπεδωτικά και γενικευμένα.
Πρέπει να απαιτηθεί η αλλαγή της λειτουργίας της, αλλαγή θεσμών, με κατάργηση της ατιμωρησίας πολιτικών, επιστροφή κλεμμένων, δηλ. πλουτισμού που επετεύχθη όσο ο πολιτικός ηταν εν ενεργεία και λιγα χρόνια μετά την θητεία του.
Θα μου πεις, καλά, απαγορεύεται να πλουτίσει ενας πολιτικός ;
Οχι φίλε μου δεν απαγορεύεται αλλα όχι αλα Γκρήκ, με σκοτεινούς τρόπους και με ενα Ε9 που οταν το βλέπω να αναρωτιέμαι πώς "τα φάγαμε μαζί" ! Ενα πόθεν έσχες που δεν ισχύει, ενα κίβδηλο Ε9 που βγάζει γλώσσα στον απλό πολίτη μισθωτό των 900 € και στον άνεργο.
Ο κόσμος ειναι αγανακτισμένος με πολλά.
Δεν ξέρω εσυ, αλλα εγω ειμαι αγανακτισμένος με 
τον ταξιτζή που κλέβει στα ρέστα, με τον παπά που τα παίρνει απο δέκα μεριές, με τον διεφθαρμένο αστυνομικό, με τον τύπο που παρκάρει τη τζιπάρα πάνω στο πεζοδρόμιο, με τις τιμές στα σούπερ μάρκετ, με τον βλαμένο που δε φοράει κράνος και πρέπει εγω να προσέχω μην πάθει τίποτα γιατι εμένα θα πάνε μεσα, με τους πακιστανούς καθαριστές τζαμιών στα φανάρια, με τις τρελές απαιτήσεις εργολάβων για αγορά σπιτιού, με τις Τράπεζες που σε χτυπάνε αλύπητα λες κι εισαι μηχανή που κόβει χρήμα, με τις συντάξεις άγαμων θυγατέρων, με τους διορισμένους παρατρεχάμενους στη Βουλή, με την ανεργία, με τους δημοσιογράφους πρετεντέρ και ζούγκλα στάηλ, με τον γείτονα που βάζει ντενεκέ για να καβατζώσει θέση στάθμευσης, με τους Μπέους και Μαρινάκηδες, με τους ηλίθιους που πετούν αντικείμενα σε αθλητικά γεγονότα, με τους μαλάκες που πετάνε τα σκουπίδια τους όπου να 'ναι ( και μετά πάνε στο Ιντερνετ και γράφουν κατά όσων ρυπαίνουν ), με τις τιμές στα καύσιμα, με τους λογαριασμούς ΔΕΗ κλπ, με τον ηλίθιο που δεν μαζεύει τα σκατά του σκύλου του, με τους στρατευμένους σε κόμματα, με παρωπίδες και περισσή υποκρισία, με αυτούς που δηλώνουν ελάχιστα ενω εχουν περιουσία εκατομμυρίων, με την τηλεόραση που μας περνά όλους για ηλίθιους, με το παπαδαριό που ζεί στον μεσαίωνά του με περισσή υποκρισία επίσης και δεν εχει ακόμα φορολογηθεί απο την κυβέρνηση παρά την αντίθετη πρεοκλογική δέσμευση, με τον βλάκα που σταυροκοπιέται όποτε περνά απο εκκλησία αλλά κάθε 50 μέτρα κορνάρει και βρίζει. Με το δικαστικό σύστημα, με τη διαπλοκή των ΜΜΕ, με τους εφοπλιστές που βάζουν ότι τιμή γουστάρουν στα πλοία και πάνε μόνο όπου θέλουν, αλλιώς απαιτούν επιδότηση γραμμής εκβιάζοντας μια χώρα νησιωτική, με τους συνωμοσιολάτρες, με τους καχύποπτους, και με τους φανατικούς γενικότερα.
Με το Κράτος που φορολογεί πάντα τους μισθωτούς και συνταξιούχους αλλα δεν μπορεί να εισπράξει οφειλόμενα εκατομμυρίων, με το γιατρό που απαιτεί φακελλάκι, με την ανυπαρξία ουσιαστικής στήριξης των ΑΜΕΑ, αλλα και με την -ανίκητη- ηλιθιότητα συμπολιτών που θεωρούν τους ΑΜΕΑ ως απόβλητους περιθωριακούς και στρέφει το κεφάλι αλλού.

Ειναι μεγάλη η λίστα και σίγουρα κάτι θα ξέχασα. Αν θες να προσθέσω κι άλλα, εχω, όρεξη να χεις να διαβάζεις. Μη με αγανακτίσεις κι άλλο όμως με ενα ηλίθιο σχόλιο γιατι κακό σκοπό δεν έχω. Θέλω να πώ οτι η αγανάκτηση ειναι σαν πολύεδρο γυάλινο μπαλάκι, με δεκάδες πλευρές. Δεν ειναι μονόπλευρη.
Δεν πιστεύω οτι υπάρχει πολίτης που να πεί οτι οκ εγω ειμαι αγανακτισμένος με το πολιτικό σύστημα γιατι θα ειναι ψέμα. Το πολιτικό σύστημα μας εχει μεγάλο μερίδιο ευθύνης για όσα συμβαίνουν αλλα δεν πάει μόνο του.
Αν υπάρχει ατιμωρησία βουλευτών, αφήσαμε να γίνει κάποτε και δεν αντιδράσαμε γιατι πολλοί απο εμάς σκεφτήκαμε οτι αυτος ο ατιμώρητος βουλευτής θα βοηθήσει κι εμάς να μείνουμε ατιμώρητοι οταν χρειαστεί να κάνουμε τη λαμογιά μας. Τον ψηφίσαμε, πήρε τα προνόμιά του και μετά τον γλύφαμε να μας κάνει χατίρια. Ε, κι αυτός έκανε κάποια χατίρια ξέροντας οτι ποτέ δεν θα τιμωρηθεί κάπως.
Κι εμείς οι ίδιοι κάνουμε πράγματα που αγανακτούν άλλους. Πρέπει να μάθουμε ποιά ειναι αυτά και να διορθωθούμε. Κάτι σαν ... αυτοκάθαρση.
Ειναι ενα ερώτημα κι αυτό, πόσοι "αγανακτισμένοι" έχουν σοβαρή διάθεση να αναπροσδιοριστούν και να αλλάξουν για χάρη όλων και των ιδίων.
Εχω κάνει την αυτοκριτική μου και καταλαβαίνω τι μπορεί να ενόχλησε άλλους απο τη δική μου συμπεριφορά ως πολίτης κι ως άνθρωπος. Αυτο πρέπει να κάνει καθένας για να ξέρει ποιά ειναι εκείνα που τον έχουν αγανακτήσει, να ξέρει πού πάει.
Αν δεν κοιτάς πού πάς, τότε θα πάς εκει που κοιτάς.

 Βίντεο απο τις συγκεντρώσεις στο Σύνταγμα, Αθήνα, 27 Μάη 2011.

To Nησί

Ποιό νησί ; Απ όλα τα χιλιάδες του Αιγαίου, ποιό ;
Ταξιδεύοντας, εχω περάσει απο πολλά, αμέτρητα νησιά, νησίδες και βραχονησίδες όπου στα περισσότερα θα 'θελα να 'χω πατήσει επάνω, χώμα  πατρίδας ελληνικό, άκρη γι' αγνάντεμα του απέραντου γαλάζιου.

Δεν έχουν όλα τα νησιά όμορφες μεγάλες παραλίες, δέντρα, δρόμους, ξενοδοχεία.
Εχουν όμως μιά μυστηριακή ομορφιά, ασκούν επάνω μου μία έλξη ανεξήγητη. Η μάλλον ξέρω την εξήγηση μα δε θέλω να τηνε πώ.
Πάντα αναρωτιόμουν ποιοί, πώς, πόσοι, πότε, πάτησαν κι έζησαν πάνω στα νησάκια αυτά στη θάλασσά μας. Ποιές ιστορίες θα είχαν να πούν.
Τηλεόραση, δε βλέπω παρα ελάχιστα, έλαχε όμως να κολλήσω εξ' αρχής με μια σειρά βασισμένη σε βιβλίο. Το βιβλίο δε θα το διάβαζα, ομολογώ. Ομως η μεταφορά -και διασκευή του- για την τηλεόραση ηταν καταπληκτική.
Ενα νησάκι πολύ κοντά στη στεριά, που πάνω του έζησαν και πέθαναν άνθρωποι για πολλά χρόνια. Ενα νησάκι με παραπάνω ιστορίες απο πολλά άλλα νησιά μαζί.
Απο αυτη την σειρά θέλω να ξεχωρίσω μερικούς χαρακτήρες για τη δύναμη που έβγαζαν, την προσωπικότητα και το ρόλο τους στην υπόθεση. Δεν θέλω να λέω οτι ο πρωταγωνιστής παίρνει όλα τα εύσημα, γι αυτό και ποτέ δεν λάτρεψα ηγέτες, κανέναν, πουθενά. Οι αληθινοί πρωταγωνιστές είναι κάποιοι που δε φαίνονται, συνήθως. Απλά κάποιοι άλλοι, κάπως βγαίνουν πιο μπροστά κι αυτούς ο κόσμος θυμάται κι ειναι άδικο αυτό.
Ο τύπος που έπαιξε τον Αντώνη, εκτός απο καλός ηθοποιός, επιλέχτηκε σοφά για το βλοσυρό του ύφος, κι έπαιξε άριστα εναν κρητικό νέο που το αίμα του βράζει και δεν αντέχει τα λάθη, τις βλακίες, θέλει να 'ναι τα πράματα ταιριαστά.
Η αδελφή της 'πρωταγωνίστριας' Αννας, η Μαρία, έπαιξε άριστα το ρόλο του καλοσυνάτου κοριτσιού με την ψυχή μάλαμα, που αγαπούσε όλους και κακό δε σκεφτότανε. Εβαζε τον εαυτό της πίσω απο τους άλλους και στήριζε παντού, βοήθαγε όπου μπορούσε.
Ο δήμαρχος του νησιού των λεπρών -πάλι μου διαφεύγουν τα ονόματα των ηθοποιών- έπαιξε άριστα, τουλάχιστον απέδωσε ενα χαρακτήρα εμβληματικό θα ΄λεγα, με αποφασιστικότητα και σθένος.
Ο γερο ψαράς, αυτόν τον έπαιξε ο Στέλιος Μάϊνας το θυμάμαι, απίστευτη φιγούρα, βαριά χτυπημένος απο τη μοίρα και πάντα ο ηθοποιός ανάλογα την εποχή απέδωσε τέλεια σχεδόν, αυτη τη φιγούρα του φτωχού ψαρά που χωρίς να φταίξει ο ίδιος σε κάτι, του συνέβησαν τόσα μα τόσα πολλά.
Ο μικρός Δημήτρης στα πρώτα επεισόδια ήταν απλά καταπληκτικός.
Τέλος πρωταγωνιστές ήταν και το επιτελείο της παραγωγής  με την όμορφη σκηνοθεσία και άριστη φωτογραφία αλλα κι επειδή έβαλαν ζωντανούς πρωταγωνιστές σε σκηνές της σειράς. Απο επιζήσαντες της Σπιναλόγκας μέχρι την σεναριογράφο αλλα και την συγγραφέα Victoria Hisslop.
Eίδες που ενα μικρό νησάκι μπορεί να 'χει επάνω του τόσες ιστορίες ;
Δε θα πάψω να αναρωτιέμαι για κάθε νησάκι που αντικρύζω ή πατάω πάνω του,τι ιστορίες άραγε έχει να πεί.

* Η φωτογραφία του άρθρου εχει τραβηχτεί πριν 15 χρόνια στην Πάρο.
Αυτοί οι δύο βράχοι έχουν να πούν ιστορίες. εκει βυθίστηκε αργότερα, το ΣΑΜΙΝΑ ...

Ψιλά τα χέρια

Τζονάκος προς αστυνομικό της ομάδας Βρούμ-βρούμ :
" Να ρωτήσω κάτι ; καλησπέρα ... "
Αστυνομικός της ομάδας με αναμμένα μπλέ φώτα που με στραβώνουν :
" Ναι, πείτε μου ... "
Τζονάκος ( θεόστραβος ) :
" Για να καταγγείλω κάτι τύπους που πάνε μόνιμα ανάποδα και τρέχουν σε ενα δρόμο, εσάς καλώ ; "
Αστυνομικός ( κατεβάζει την κουκούλα προσώπου για το κρύο ) :
" Τι ακριβώς συμβαίνει ; πού ; "
Τζονάκος ( εκστασιασμένος που συνομιλεί με προστάτες του κοπρίτη ) :
" Να, στην τάδε οδό που εχει μονοδρομηθεί πάνε ανάποδα και τρέχουν σαν τρελοί "
Αστυνομικός ( κέρδισε την προσοχή μου με τη λέξη 'τρελοί' ) :
" Θα πάτε στο τοπικό Αστυνομικό Τμήμα και θα τους το πείτε και πείτε τους να στείλουν περιπολικό στην περιοχή "
Τζονάκος ( εκστασιασμένος επι δύο που θα δώσει εντολή σε αστυνομικούς ) :
" Α, ωραία και θα έρθουν να γράψουν κανα καλόπαιδο εκεί ; "
Αστυνομικός ( δε θα 'ναι παραπάνω απο 25 χρονώ ) :
" Ναι, κανονικά πρέπει να έρθουν να κάνουν περιπολία "
Τζονάκος ( διαισθανόμενος οτι τίποτα δε θα γίνει ) :
" Α, εντάξει ευχαριστώ καλό βράδι ... "
Αστυνομικός προς τον άλλο αστυνομικό :
" Ρε συ τίποτα ψιλά, έχεις ; "
Τζονάκος με το που ακούει ψιλά, πάει να σηκώσει τα χέρια δειλά δειλά ...
αλλα καταλαβαίνει γρήγορα οτι δεν εννοούν "ψηλά" και τα κατεβάζει ... και φεύγει ...

Γαμώτη μου, προστάτες του κοπρίτη, ε ; Σπουδαίο πράμα και με στολές και μηχανάρες. Στην επιστροφή έβαλα το ράδιο, ροκιές στη διαπασών. Ολοι θυμούνται στην περιοχή ενα αυτοκινητάκι με τέρμα τη μουσική. Προστατευμένος κοπρίτης. Μεγάλο πράμα.

Μα γιατι εχω την εντύπωση οτι αν δεν αναφέρεις βία, σέξ, τρέλα, σαματά, ίσως δεν ενδιαφερθεί κανείς ιδιαίτερα για να διορθώσει κάτι λάθος και επικίνδυνο ; Πρέπει πρώτα να υπάρξουν θύματα ;

( Το περιστατικό έγινε τον περασμένο Φεβρουάριο κι είχε και συνέχεια )

Κοτόπουλο με σάλτσα μπύρας

Μια συνταγή που δοκίμασα πρώτη φορά. Τη βρήκα σημειωμένη σε τετράδιο ποιός ξέρει απο πότε. Πέτυχε εύκολα, γευστικό, όμορφο.

4 φιλέτα κοτόπουλο
1 μπύρα μεγάλο κουτάκι. ( οτι μάρκα θες, εκει θα κολλήσουμε ; )
4 φρέσκα κρεμμυδάκια ( ψιλοκομμένα )
2 καρότα ( ψιλοκομμένα )
2-3 κλαράκια μαϊντανό ( ψιλοκομμένο, μην κόψεις κανα χέρι, το νού σου )
2 κουταλιές σούπας, ελαιόλαδο
ελάχιστο κορν φλάουρ
ελάχιστο αλάτι ( λίγο λέμε )
πιπέρι ( κανόνισε να καίει σαν κόλαση να μην τρώγεται μετά )

Ρύζι άγριο ινδιάνων του Καναδά
( Η όποιο ρύζι θες αλλα όχι να γίνει λαπάς, μα να ειναι σπυρωτό )

Πριν αρχίσεις, πλύνε τα κοτόπουλα και σκούπισε τα με χαρτί απορροφητικό.

Πάμε, παίρνεις μιά κατσαρόλα και βάζεις μέσα το λάδι, το κρεμμύδι και το καρότο και τα τσιγαρίζεις κανα 5λεπτο και μετά ρίχνεις μεσα με μίσος το κοτόπουλο.
Μόλις ροδίσει παντού, πετάς μέσα τη μπύρα ( καλή φάση ) και το μαϊντανό. Αν ο μαϊνατνός διαμαρτυρηθεί φτιάξε ενα φραππέ και μην ακούς, άστονε να βράζει μαζι με το κοτόπουλο για κανα 40-45λεπτο μέχρι να μαλακώσει καλά  το πουλί. Αν θες προσθέτεις λίγη μπύρα ακόμα να έχεις πολλή σάλτσα μετά.
Στο 45λεπτο είπαμε, βγάζεις το κοτόπουλο έξω, στην άκρη και προσθέτεις στην κατσαρόλα το ελάχιστο κορν φλάουρ, τόσο λίγο που μοιάζει με δόση πρέζας, ανακατεμένο πριν σε ενα μικρό ποτηράκι νερό. Σιγοβράζει αυτό κανα 5λεπτο να δέσει κάπως η σάλτσα.

Τι ; Το ρύζι ; Α, ναι, το βράζεις σε άλλη κατσαρόλα, και μόλις ειναι οκ το σερβίρεις περιχύνοντάς το με τη σάλτσα. Μιαμμμ ....

Την επόμενη φορά θα το κάνω με πατάτες και θα βρω τρόπο να μην αφήνει πίκρισμα η μπύρα στο τέλος της γλώσσας, στη γεύση. Πάντως ηταν πεντανόστιμο.

Χρόνος μαγειρέματος 1 ώρα κι αν εισαι σβέλτος με τα υλικά κι αυτά δε θες πολύ χρόνο να τα ετοιμάσεις.

Πενηνταδύο λέξεις μιά εικόνα

Δεν ειχα μαζί μου φωτογραφική μηχανή.
Αν είχα, η εικόνα που θα τραβούσα θα ήταν αυτή :

Ενα διαφημιστικό φυλλάδιο μουσκεμένο απο βροχή και αίμα, πάνω στα χόρτα της διαχωριστικής νησίδας. Απο τη γωνία που θα τραβούσα, θα φαινόταν και ο λεκές αίματος στην άσφαλτο, αρνούμενος να ξεπλυθεί απο τη βροχή.

Μια ρόδα αυτοκινήτου θα είχε μόλις πλησιάσει, ερχόμενη καταπάνω στον λεκέ, αγνοώντας σαδιστικά οτι θα πατούσε αίμα ανθρώπου.

Μεσημεράκι και η βροχή έπεφτε και δυνάμωνε σιγά σιγά.
Στην πολυσύχναστη οδό διπλής κυκλοφορίας με νησίδα στη μέση, άνθρωποι πήγαιναν κι έρχονταν, πεζοί ή με τροχοφόρα οχήματα. Ο ουρανός μας έκανε πλάκα. Βαρύς σαν να παράφαγε πρόσφατα, έπαιζε με την απορία μας πότε και πόσο θα στείλει στα κεφάλια μας νερό.  Κάτι βροντές έμοιαζαν με απειλητικό ρέψιμο χοντρού φαταούλα.
Η γιαγιά μαζι με τον παππού, κρατώντας ομπρέλλες δρασκέλισαν τη νησίδα.
Η ομπρέλλες έκρυβαν κάπως το οπτικό πεδίο της γυναίκας και δεν ειδε, ούτε άκουσε το δίκυκλο που ανέβαινε με φόρα το δρόμο, με ελιγμούς ανάμεσα στα αυτοκίνητα, όπως οι κούριερς ξέρουν να κάνουν. Ούτε το απεγνωσμένο κορνάρισμα του δίκυκλου κατάφερε να ακούσει η γιαγιά, ανάμεσα σε μιά βροντή και στη φασαρία του δρόμου. Ισως να ήταν και βαρήκοη, μεγάλη γυναίκα.

Ο κούριερ ξέροντας οτι το πίσω φρένο της μηχανής του ειναι ανύπαρκτο, πάτησε το μπροστινό φρένο με δύναμη και ξάπλωσε κάτω την μηχανή με τρόπο ωστε να αποφύγει να χτυπήσει την γιαγιά αλλα και να μην βρεθεί ο ίδιος κάτω απο διερχόμενες ρόδες αμαξιών. Ο δρόμος ήταν μούσκεμα και το γλίστρημα μεγάλο. Το πόδι του τον πόνεσε απο το σούρσιμο στην άσφαλτο και την ώρα της σύγκρουσης με την γιαγιά, ποιός ξέρει τι να σκέφτηκε μεσα του. Νέο παιδί, στο μεροκάματο. Του δρόμου.

Η μηχανή πήρε τα πόδια της γιαγιάς κι εκείνη βρέθηκε στην άσφαλτο με το κεφάλι, εκει που έμεινε μετα εκείνος ο λεκές.
Ο παππούς της μιλούσε προσπαθώντας να δει αν ειναι καλά, κι εκείνη μετά που  ψιλοβρήκε τις αισθήσεις της του ειπε "δεν μπορώ να κουνήσω τα πόδια μου" ...

Αστυνομία, περιπολικά, ασθενοφόρο, και η ιστορία θα συνεχιστεί κάπου αλλού.
Λίγο μετά, απο τον ουρανό έπεσαν 200 νεροχύτες νερό ανα κοπρίτη... πολίτη.
Εύχομαι να ειναι όλοι καλά σύντομα, μετά την περιπέτεια τους αυτή.
Πάω στοίχημα οτι ο λεκές αίματος δεν θα είναι εκεί, σε λίγο που θα ξαναπεράσω απο το σημείο εκείνο.
Ούτε και διαβάσεις πεζών θα έχουν διαγραμμιστεί, και πάλι πολλοί θα δρασκελάνε τη νησίδα για να περάσουν απέναντι, κάτω απο το νωχελικό ψιχάλισμα πια.

* Ειναι μιά ανάρτηση με εικόνα και χωρίς εικόνα, πραγματικό περιστατικό, σήμερα το μεσημέρι.

Δε βαριέσαι ...

Αφησα το παρακάτω σχόλιο στο aixmi.gr τον περασμένο Γενάρη, σε ενα θεμα με αφορμή, περίπου, το "μαζι τα φάγαμε" :

Μπήκες στο δημόσιο με ΑΣΕΠ και σήμερα βλέπεις τις αποδοχές σου και την αγοραστική σου δύναμη να μειώνονται και να κινδυνεύει ακόμα και η ίδια σου η δουλειά εν’ όψει μετατάξεων και συγχωνεύσεων.
Μπήκες στο Δημόσιο πάλι με ΑΣΕΠ, συν όλα τα παραπάνω και είσαι δάσκαλος -τετραετούς φοίτησης. Το Πανεπιστήμιο ειναι προαπαιτούμενο για να γίνεις δάσκαλος αλλα βλέπεις οτι  κάποιοι άλλοι, απόφοιτοι Πανεπιστημίου ή και Λυκείου απλώς, παίρναν πολύ περισσότερα απο σενα, ωστόσο εσυ αντιμετωπίζεσαι όχι ως επιστήμονας – παιδαγωγός αλλα ως απλός δημοσιο-υπαλληλάκος, επιπέδου γραφιά αποφοίτου λυκείου με βαθμό 12 που προσέλαβε ο μπάρμπας βουλευτής για κλητήρα σε δημόσια υπηρεσία.

Πάς να ψωνίσεις και ζητάς απόδειξη απο συγγενή σου που εχει το μαγαζί και τσακώνεσαι επειδή δεν τον αφήνεις να κλέψει κι αυτός δεν το θεωρεί κλεψιά, το θεωρεί επιβίωση απλά.
Απο πολεοδομικές παραβάσεις, τροχαίες παραβάσεις και άλλες όπως το να μήν μαζεύεις τα κακά του σκύλου σου, επίσης εχεις κάνει κάμποσες, δε βαριέσαι αδερφέ, εσύ θα σώσεις τη χώρα ; Ας τη σώσουν οι άλλοι. Εσυ απλά θα κάνεις απεργία οταν σου πούν και πορεία διαμαρτυρίας επίσης. και θα επιστρέψεις στο παράνομο σπιτάκι στα προάστεια που το νομιμοποίησε κάποτε ενας πολιτικός εν όψει εκλογών κι ετσι εχεις τώρα να δώσεις γι αντιπαροχή για εξαόροφη πολυκατοικία, δε βαριέσαι, σιγά μη δουλέψεις. Εχεις και το Δημόσιο για δεύτερη δουλειά.

Για να μη τα χώνουμε μόνο στο Δημόσιο, ας θυμηθούμε ενα σωρό κατηγορίες συμπολιτών, περιπτεράδες, γιατρούς, στρατιωτικούς, καλλιτέχνες, αγρότες, δημοσιογράφους, ταξιτζήδες και πολλούς ακόμα, όλοι εχουν κάνει τις μικρές ή μεγάλες τους αρπαχτές στη ζούλα, όπου τους παίρνει, κορόϊδα ειναι ;
Τσακώθηκα αρκετές φορές με άλλους επειδή πετούσαν πλαστικά και άλλα σκουπίδια σε δάσος και παραλία, κινδύνεψα να τις φάω επειδη -ευγενικά- τους έκανα παρατήρηση και με έβρισαν κι απο πάνω.

Ολοι μας λοιπόν, μικρολαμόγια και μεγαλολαμόγια, έχουμε μερίδιο ευθύνης.
Ωστόσο, ναι μεν τελικά κάπως μαζί τα φάγαμε, απ ότι φαίνεται … αλλα πώς γίνεται, οι πάμπλουτοι να ειναι βουλευτές, το σόϊ τους και οι παρατρεχάμενοι τους ; Ειναι το θέμα ποιός έφαγε περισσότερα ; Σίγουρα είναι, μα ποιός αρνείται οτι ολα ειναι θέμα στρεβλής νοοτροπίας, αυτοκτονικής και ηλίθιας ;

Το βάζω εδω σαν θέμα γιατι ειναι ενα σχόλιο x-large, μεγέθους πλήρους ανάρτησης, ετσι για να το θυμάμαι. Δεν επιδιώκω απαραίτητα μία συζήτηση, απλά το καταχωρώ στο μπλογκ μου. Μερικές φορές στα σχόλια λέω πιό πολλά απο όσα σε μιάν ανάρτηση. Πρέπει να το κόψω αυτο το συνήθειο, άλλοι τη βγάζουν με σκέτες "καλημέρες" ως σχόλιο. Τελευταία δεν μιλάω πολύ, μα αν εχω κάτι, θα το πώ.

* Η φωτογραφία ειναι απο διαφήμιση φροντιστηρίων για διαγωνισμούς ΑΣΕΠ, πάνω στις διαχωριστικές μπάρες της Λεωφ.Ποσειδώνος κοντά στη Γλυφάδα.

Καλό Πάσχα

Ας έχουμε όλοι ενα Καλό Πάσχα κι ας μας αγγίξει εστω και λίγο κάτι απο την θεία χάρη μπας και βάλουμε μυαλό ή μπας και φέξουν καλές μέρες.
Οσοι ταξιδέψουν, κανονίστε να γυρίσετε πίσω ασφαλείς γιατι δεν εχω όρεξη να σβήνω επαφές :)

To pefting

Ψάχνω να βρώ ποιά πράγματα, ποιές δραστηριότητες και ποιές κινήσεις ειναι σε άνοδο τον τελευταίο χρόνο. Διαπιστώνω -επιβεβαιώνοντάς με- οτι η συνεχιζόμενη πτώση ισως να μην εχει ενα σαφές όριο, τουλάχιστον δεν φαίνεται αυτό καθαρά ακόμα.
Η κυβέρνηση με την τακτική της εντείνει τις αμφιβολίες γύρω απο το πού θα φτάσουμε ωστε μετά να αρχίσουμε να ανεβαίνουμε κάπως, ποιοί θα ανέβουν, πόσο και πώς.

Σε μιά εποχή που όλοι και όλα βάλλονται σε βαθμό να κοντεύουμε να ξεχάσουμε τα κατορθώματα της διακυβέρνησης ΝΔ και ενω δεν υπάρχει ούτε ενας -πιστεύω- που δεν εχει μεγάλες απώλειες σε εισόδημα και ποιότητα ζωής, κάποιοι μας δουλεύουν. Πάλι.
Βγάζουν σι-ντί με χριστόδουλα -έλεος- σε ποιούς απευθύνονται, μόνο εκείνοι το ξέρουν.
Α, ναι, εξαιρούνται οι βουλευτές και οι συν αυτώ παρατρεχάμενοι που δεν πιστεύω οτι ζημιώθηκαν καθόλου υπέρ πατρίδας και η εκκλησία η οποία δεν εχει ακόμα φορολογηθεί παρά τις εξαγγελίες του πρωθυπουργού.
Οταν σκέφτομαι οτι ο ΓΑΠ πρέπει να φύγει, με πιάνει κρύος ιδρώτας στη σκέψη του τι, ποιός θα μπορούσε να τον διαδεχτεί. Ψάχνω, ψάχνω ... κανέναν δεν βρίσκω που να με κάνει να πιστεύω οτι θα ειναι καλύτερος, νομιμότερος, καταλληλότερος ενα πράμα βρε αδερφέ.
Ολα πέφτουν. Η αγοραστική δύναμη, το εργατικό δυναμικό, οι αποδοχές, η ψυχολογία του κόσμου, οι επενδύσεις, η ανάπτυξη ( Σημίτη με ακούς ; ) ακόμα και η κίνηση στους δρόμους αφου οι διαδρομές μειώθηκαν λόγω κόστους.

Ειναι το λεγόμενο pefting ... οχι αυτό με τον πέφτουλα, το άλλο, που όλα παίρνουν μιά κατιούσα σαν τρενάκι του τρόμου με άγνωστο τέλος, χωρίς φρένα σε μια πορεία ξέφρενη με χέρια τεντωμένα πάνω και στόματα ανοιχτά, άλλα να ουρλιάζουν και άλλα να ρωτούν : " Μα πόσο #fail ; "


Μια και ειπα fail, να πω οτι προχτές ο 'κουμπάρος' και υπουργός Νικητιάδης ανακοίνωνε απο τηλεόρασης ( ναι, καμμια φορά βλέπω και τιβι ) οτι φέτος ο Τουρισμός θα πάει πολύ καλά. Σωθήκαμε !
Εχει μια φάτσα ο άτιμος, με το που τον βλέπεις αισθάνεσαι οτι λόγω της ασκήμιας του ο τύπος λέει μόνο ψέμματα για να ωραιοποιεί καταστάσεις μπας και ομορφύνει κι ο ίδιος.
Δε μας χε... ρε νταλάρα ... και δίκιο να χεις, πόσο μπορεί μία χώρα να αναπτυχθεί με εναν τομέa που δεν παράγει τίποτα παρά μερικά φράγκα στις τσέπες των ξενοδόχων ;

Μιά κοινωνία σε ελεύθερη πτώση, με εταιρείες να κλείνουν, ανθρώπους να χάνουν τις δουλειές τους, άλλους να βλέπουν την ζωή τους να φεύγει σιγά σιγά χωρίς ελπίδα ανάμεσα στα θηρία ... ναι, τα θηρία, την πολιτική σκηνή, την Εκκλησία, τους κατόχους Cayenne και βίλας κι εξοχικών, τους νόμους που δεν εφαρμόζονται, τους νταήδες που λυμαίνονται το ποδόσφαιρο εξυπηρετώντας ανθυποπολίτες μιάς χώρας που τρέμει, στα θεμέλια και στην κορφή.
Καθοδική πορεία με άγνωστο τέρμα, χωρίς φρένα και χωρίς καν ζώνες ασφαλείας.
Ουτε μιά αξιόπιστη φωνή αντίστασης σε όλο αυτό, και άτομα που κάποτε είχαν ενα κάποιο πρεστίζ να ξεγυμνώνονται με τις μαλακίες που λένε. Ας μην αναφέρω ονόματα.

Ενας συγγενής ειχε ενα άσκημο περιστατικό πρόσφατα, του έκλεψαν απο την επιχείρηση ενα φορτηγό, ενα μηχάνημα επεξεργασίας λαμαρίνας και πολλά υλικά.
Αν ηταν εκει την ωρα της κλοπής και σκότωνε εναν κλέφτη, θα πήγαινε φυλακή γι αυτό.
Αυτοί ειναι οι ελληνικοί νόμοι. Η θλίψη στη σκέψη της άδικης δικαιοσύνης ειναι αυτο που μπαίνει ταφόπλακα σε όποιες ελπίδες  μπορεί να εχει κανείς για το μέλλον.
Πάντα πίστευα, απο παιδί, οτι η βάση μιάς κοινωνίας ειναι η Δικαιοσύνη και η Παιδεία.
Αν η Δικαιοσύνη ειναι αυτη που έχους εμείς και αν παιδεία δεν υπάρχει οταν ανάγουμε Μαρινάκηδες και Μπέους σε "μάγκες" τότε τι στο καλό να περιμένω πιά ;
Αν η παιδεία μας ανέχεται απίθανους τύπους σαν τον γιο του ταχυδρόμου ή τον κύριο "57 ακίνητα" και πράγματα  τύπου "real housewives" και "dancing with the idiots" τότε τι στο διάολο να περιμένω ;

ΥΓ-1. Μαγειρεύουμε καμμια φορά απο συνταγές που βρίσκουμε σε μπλογκς. 
Εδω απο τη συνταγή Κοτόπουλο εξπρές του μπλογκ cookthebook.

Καλό έγινε.








ΥΓ-2 Ρε παιδιάαααα. έλεοςςςςς .... πολύς πατριωτισμός δε νομίζετε ;


... ή γελοιότητες επ ' άπειρον.


Αλήθεια, πότε θα διδαχτούν τις ιστορικές αλήθειες τα παιδιά στα σχολεία ;

ΥΓ-3 Απο τον Τελικό Κυπέλλου Ελλάδας Μπάσκετ Γυναικών 06.04.2011


Αθηναϊκός - Πρωτέας Βούλας : 64-61

Η Λυμουρά ετοιμάζεται να σουτάρει ενω η Latoya Davis περιμένει πάσα.
Ο Πρωτέας Βούλας  εξαιρετική ομάδα, πάθαμε πλάκα όλοι. Κρίμα που δεν κέρδισε.
Ενα γήπεδο γεμάτο κόσμο, γεμάτο παιδιά και οικογένειες. Και χωρίς κάφρους εκτός απο εναν που έβριζε μάνες, γιατι πάντα υπάρχει ενας μαλάκας. Γάβρος.



Πρέπει πότε πότε να μπλογκάρω και λίγο.
Και να απαντάω και σε κανα σχόλιο :)
Καλό pefting αδέρφια !