Πέμπτη 29 Νοεμβρίου 2007

Καποδίστριας προς Κοραή

Ο Ιωάννης Καποδίστριας ειχε γράψει στον Κοραή κάπου στα 1828 :

" Συμμερίζομαι την γνώμην σας ως προς την ανάγκην της
περισυνάξεως εις την Ελλάδα των νέων οι οποίοι εκφυλίζονται
μένοντες εις την Ευρώπην με την πρόφασιν οτι εκπαιδεύονται.
Αλλα δια να τους περισυνάξωμεν εδώ, πρέπει να έχωμεν
καταστήματα όπου να τους τοποθετήσωμεν, καθώς δε σας είπα
δεν εφθάσαμεν ακόμη εις αυτην την ευάρεστον θέσιν
"

Διαχρονικότατος !
Ακόμα και σήμερα, οι Ελληνες που φεύγουν έξω για σπουδές, σπάνια επιστρέφουν εδώ !

Τρίτη 27 Νοεμβρίου 2007

Μια ζωή...

...τρομαγμένη απο το μισοσκόταδο που 'κανε τα κλαδιά να φαίνονται σαν φίδια στον αέρα, κρύφτηκες να περιμένεις να δεις αν θα γινει κάτι.
Η Κατερίνα και το Στελλάκι τρέχανε ήδη προς τα κάτω, με την ομίχλη να κάνει τις φιγούρες
σαν να γλιστράνε πάνω σ ενα πάγο αόρατο. Κρυφοκοίταγες. Μεχρι να φύγουν.
Εκείνη η άλλη κοπέλλα στην παρέα σε τρόμαζε αρκετά. Ειχε κατι που δεν σου αρεσε, ενα ακαθόριστο τίποτα που την έκανε να μοιάζει με μάγισσα.
Εικοσι πέντε χρόνια μετά, η ζωή τα φερε να συνεργαστείτε για κεινη τη δουλειά.
Μόλις την είδες ένιωσες καλά που ειδες ενα γνώριμο πρόσωπο.
Εκείνη οχι και τόσο ζεστή, αλλα τυπική και αμίλητη, με το τσιγκέλι της έβγαζες δυο λέξεις.
Τίποτα πιο μόνιμο απο το προσωρινό και μείνατε μαζι για χρόνια.
Ωσπου κατάλαβες οτι όσο της μάθαινες τη δουλειά και όσο την εμπιστευόσουν, τόσο εκείνη ρούφαγε τη γνώση και την ασφάλεια για να σου πάρει ύπουλα τη θεση που τόσο ήθελες και άξιζες.
Ατυχία να πέσει στο δρόμο σου μια τέτοια σκατόψυχη.
Γιατι όμως, ξανακρύφτηκες στο σκοτάδι αντι να φύγεις μακριά ;
Τότε παίζατε κρυφτό στο χωριό, τώρα το παιχνίδι ειναι άλλο.
Αφου δεν τα βγάζεις περα με αυτούς τους ανθρώπους, φτιαγμένους να ρουφάνε και να πατάνε πάνω σε οτι βρούν για να ανέβουν εστω κι ενα ψίχουλο παραπάνω ;
Το μυαλό σου εξυφαίνει παράξενα πράγματα, μην τα κάνεις. Δεν εισαι εσυ για τρέλλες.
Σήκω και φύγε, δεν θα σε ψάχνουν παρα μόνο όσοι σε αγαπάνε και θα σε βρούν.
Αναψε μουσικούλα στο ραδιόφωνο, μεσα στο αμάξι, μείνε λιγη ώρα στη θάλασσα στην άκρη της, και μετά, όπου σε βγάλει, φύγε.
Αν δεν σε θέλουν, δεν τους θες κι εσυ. Απλά πράγματα.
Μην χαραμίζεσαι, εχεις μπροστά σου πολλά πράγματα να κάνεις, να δώσεις, να πάρεις, να νιώσεις. Δεν σε πήρανε και τα χρόνια, στα 35 σου πρέπει να ξέρεις πράγματα, να μπορείς να κρίνεις, να επιλέγεις και να διαλέγεις.
Μια ατυχία δεν θα σε κρατήσει στο σκοτάδι πάλι ετσι ;
Δεν θα φαίνεσαι καθόλου στο σκοτάδι, δεν θα ξερει κανείς οτι υπάρχεις.
Βγες και πες οτι όλα ειναι καλά. Εσυ δεν ήσουνα κισσός με πλάνο ψήλωμα.
Χαμογέλα.
Το υπόσχεσαι ;

Κυριακή 25 Νοεμβρίου 2007

Got mails ?


Εχεις mail ? Ε, όσο να 'ναι. ειναι κάποια λαχτάρα να βλέπεις οτι εχεις mail.
Νιώθεις οτι κάποιοι σε θυμήθηκαν, οτι σε σκέφτηκαν, άσχετα που τα πιο πολλά θα είναι αυτόματα απο τον Blogger και όπου εχεις βάλει αυτόματες ειδοποιήσεις.
Καμμια φορά τα γράμματα απο φίλους ειναι πιο καλά απο ενα σχόλιο στο blog.
Κάθεσαι και το διαβάζεις, κι ο άλλος ειχε την άνεση να σου πεί πράγματα πιο προσωπικά, και πιο ολοκληρωμένα, να τα δείς, να τα ξαναδείς,να απαντήσεις αν πρέπει.
Μερικοί θα σκεφτούν να σου κάνουν πάσα κάποια αστεία βίντεο, εικόνες και άλλα χαριτωμένα που βρίσκουν στο διαδίκτυο, και μπορεί να μην απαντάς επειδη δεν εχεις κατι να στείλεις, αλλα ξέρεις οτι σ' έκαναν να γελάσεις.
Αλλοτε μπορεί ενα mail να σε κάνει να το κοιτάς πέντε λεπτά σαν χαζός :
"Τζόνι ειμαι η χψω. Οι εξετάσεις μου έδειξαν κατι σοβαρό. Θα τα πούμε "
Και κάθεσαι και λες γαμώτο μου τι έγινε ;
Τότε συνειδητοποιείς οτι το e-mail ειναι τρόπος επικοινωνίας και μπορεί να λειτουργήσει όχι μόνο για πλάκα. Αρκετοί προτιμούν ενα mail απο ενα chat σε messenger, ιδίως οταν δεν υπάρχει δυνατότητα προσωπικής επαφής ή τηλεφωνήματος.
Εχει μιά επισημότητα, ενα κάτι πιο γεμάτο το μέηλ...σιχαίνομαι να το λέω μέηλ αλλα η μετάφραση είναι ' ηλεκτρονικό ταχυδρομείο ' ας το βάφτιζαν ε-γράμμα, καιρός να βάλουμε στη γλώσσα μας έξυπνες και γρήγορες συντομεύσεις, δεν ειναι κακό, αρκεί να μην παραγίνει.
Σιχαίνομαι και τα γκρίκλις που να πάρει.
Κι εγω δεν ξερω πόσες χιλιάδες e-mails εχω παραλάβει και στείλει ως τώρα, μπορεί να 'ναι και πάνω απο 15.000. Να τα ... μυριάσουμε ;
...μόλις ήρθαν δύο ακόμα, πάω να δώ και να θυμηθώ να στείλω σε όσους έχω ξεχάσει :)

Παρασκευή 23 Νοεμβρίου 2007

Ασανσερ le magique

H φίλη μου η Τάδε, σήμερα γυρίζοντας το απόγευμα στο σπίτι, αποφάσισε να επισκεφθεί την φίλη τη την Αδαμαντία που μένει στον 5ο όροφο του δρακ... εεεε μιας πολυκατοικίας.
Η επίσκεψη πηγε καλά. Μετά έπρεπε να κατέβει με το ασανσέρ.
Το οποίο ξεκίνησε αλλα κάπου μεταξύ τρίτου και τέταρτου ορόφου κόλλησε.
Αναγκαστικά έμεινε μεσα ώσπου να ξεκολλήσει και έπειτα απο τρια τέταρτα βασανιστικά όπου ξόδεψε την μπαταρία του κινητού της στέλνοντας μηνύματα σε φίλους
" Κλείστηκα μεσα, βγάλτε με !!! "
" Βοήθεια κλείστηκα σε ασανσερ "
" Ελα να με ξεκολλήσεις "
έπαιρνε απαντήσεις του στυλ :
" Χαχα, καλά να πάθεις "
" Κι εγω κλείστηκα με μια μεσα και κάνω σεχ ! "
" Ασε μας ρε πλάκα κάνεις ; "
το ασανσέρ ξεκόλλησε ως εκ θαύματος !
Ανακουφισμένη βγήκε εξω και οταν έφτασε σπίτι, τηλεφώνησε απο σταθερό σε εναν κολλητό της για να του πει την περιπέτεια, όλο αγωνία και ένταση !
Κολλητός ( αφου άκουσε τα πάντα ) :
" Καλά, και ποιός μαλάκας σε έβγαλε ; " !!!

....
υγ. η ιστορία ειναι σχεδόν αληθινή αλλα η φίλη ειναι πολύ αληθινή !

Πέμπτη 22 Νοεμβρίου 2007

e-fakelloi

Oι e-fakelloi, μια ομαδική προσπάθεια ανάδειξης των μεγάλων θεμάτων της εποχής, κάνουν την παρουσία τους αισθητή δυναμικά, αρχίζοντας απο την Ιστοσελίδα του Γιώργου Παπανδρέου.
Πρώτο θέμα, ΠΑΙΔΕΙΑ και έπεται συνέχεια.
Δειτε ΕΔΩ

ΔΕΗ

Δ ιαρκής
Ε κμετάλλευση
Η λιθίων

και εις άλλα με υγεία ...

Τρίτη 20 Νοεμβρίου 2007

BooM BooMerang

Είχα γράψει παλιότερα εδω για αυτα που συμβαίνουν στην πιο σπάταλη χώρα του κόσμου. Αυτη η χώρα με την απληστία της μια μερα θα μας βουλιάξει όλους, η Γη θα γίνει ενα μεγάλο ρουφηχτάρι, θα γυρίσει τα μεσω της έξω και θα μας καταπιεί.
Εντάξει δεν ειμαι φαντασιόπληκτος. Δεν θα γίνει ετσι ακριβώς.
Θα μοιάζει όμως.
Δεν ξερω τι διαολικιά σύμπτωση να ναι που σε άλλη μια χώρα και μάλιστα της Ευρώπης γίνανε πρόσφατα πράγματα αδιανόητα. Αυτη η χώρα κατάφερε κάποτε να ξεπεράσει – ναι- την αμερικανική οικονομία ! Μιλάμε για τόσο καλή ανάπτυξη κι ας ειναι ο πληθυσμός της μικρότερος κι απο της Ελλάδας.
Φινλανδία :
Ενας μαθητής, αφου πρώτα κατέγραψε αυτο που έκανε, πήγε στο σχολείο του με ενα όπλο και άρχισε να εκτελεί αδιάκριτα μεχρι να αυτοπυροβοληθεί ο ίδιος. Οκτώ θύματα, τρέχα γύρευε γιατι χάθηκαν, κανείς τους δεν θα κατάλαβε.
Τι ειναι αυτο που οπλίζει εναν μαθητή σε μια χώρα με υποτιθέμενη ευημερία και ελευθερία ; Γιατι γίνεται μπούμερανγκ αυτο που κοπιάζουμε να φτιάξουμε ;
Τι είναι αυτό που θα κάνουμε πριν γίνει κι εδω κανα κακό;
Τι θα λέμε μετά ;
Πάλι θα εξαντληθεί το θέμα σε τηλεοπτικά παραθυράκια γεμάτα ειδήμονες με τίτλο φέροντες απο κάτω «ψυχίατρος», «δάσκαλος» που θα ουρλιάζουν ακατάληπτα διακόπτοντας ο ένας τον άλλο ;
Πολυ φοβάμαι πως ετσι θα γίνει.
Και δείτε περίπου πώς :
Ο Υπουργός ΠΕΧΩΔΕ συνεχάρη τα αντιπλημμυρικά εργα στα καμμένα.
Την ίδια στιγμή ενα 5% απο τα καμμένα εχει θωρακιστεί με αντιπλημμυρικά εργα.
Τωρα δεν μιλάει και κανεις πολυ.
Οταν οι χείμαρροι αφανίσουν κάποιο χωριό θα αρχίσουν οι φωνές.
Ετσι είμαστε.
Αμα δεν γίνει κάτι δε βαριέσαι ολα ειναι οκ. Μην κουραστούμε να προλάβουμε κανα κακό πριν γίνει.
Γίνεται και τότε φωνάζουμε ! Για λιγο, μεχρι το επόμενο. Κοντή μνήμη.
Μπράβοοοοοοο, είμεθα σούπερ ! Να μας χαιρόμαστε.
Εντάξει εδω δεν εχει ο καθένας ενα όπλο, εκτός ισως απο το ...γαλατικό χωριό των Ζωνιανών. Αλλα εκει τους εμπιστεύομαι πιο πολυ οτι δεν θα μπει παιδί σε σχολείο να στείλει συμμαθητές και δασκάλους πριν την ωρα τους.
Εδω δίπλα όμως δεν ειμαι και τόσο σίγουρος.
Ενας νεαρός 17 ετών πηγαίνει για μάθημα. Φοράει μπουφάν. Ειμαι στο φανάρι, χαζεύω, τον περιεργάζομαι. Παρατηρώ το μπουφάν του να φουσκώνει κάπως, εκει στο μέρος του στήθους.
Βιβλία θα ναι....

Δευτέρα 19 Νοεμβρίου 2007

Σεφτέ κεφτέ

Διάβασα κάπου που έλεγε κάποιος οτι με το που βγαίνει καθε πρωί απο το σπίτι του, τρώει αμέσως και τις πρώτες απογοητεύσεις της ημέρας απο τους πολιτικούς μας.
Αναρωτιόταν πώς αντέχουν την ίδια τους την ζωή οι πολιτικοί, να σερβίρουν συνεχώς απογοητεύσεις.
Δε βαριέσαι... μουσικούλα στο ραδιόφωνο και δρόμο... με χαμόγελο το πρωί :)

Tweet

Related Posts with Thumbnails

Do not clopy

Page copy protected against web site content infringement by Copyscape