Οταν η συγνώμη δεν ειναι αρκετή

Μεσάνυχτα και κάτι λεπτά ...
Σάββατο βράδι ... Οκτώβριος 29, 2010
Το τηλέφωνο χτυπάει και τσιτώνομαι λιγάκι.
Απαντάω και ειναι ο παλιός μου φίλος που ακούγεται σαν να μην ξέρει τι να πεί.
Μου λέει ... "η Αμαλία ... " .... "ειμαι στο νοσοκομείο, στο Αττικόν"
Τι έγινε ρε ; του λέω  ... λέγε γαμώτο ...
Ηξερα οτι κάτι κακό έχει συμβεί κι εκείνη τη μέρα όλη μέρα ένιωθα περίεργα.
..."πέθανε ... " ..... .....
Εχω μείνει με ενα ακουστικό στο χέρι λες και κρατώ απολίθωμα είκοσι χιλιάδων  ετών και του λέω :
"Πότε ; Πώς ; τι έγινε γαμώτο ;  ... "
"Ελα ... δεν ξέρω... ελα απο δώ ... τι να σου λέω τώρα ... "
Κλείνω, ντύνομαι και φεύγω.
Εκανα τη διαδρομή ως το "Αττικόν" σε 19 λεπτά ενω συνήθως χρειάζονται κάπου 50', το μάτι καρφωμένο στον δείκτη θερμοκρασίας του αυτοκινήτου και στο ρολόϊ, 8° C και ώρα 12.19'. Ετρεχα λες και θα προλάβαινα να τη δώ ζωντανή πριν εκπνεύσει για τελευταία φορά. Εβαλα μουσική να παίζει.  Celine Dion... ήξερα οτι λατρεύει τη μουσική και το θέατρο, δεν ήμουν σίγουρος πόσο χρονών ηταν, τελικά ήταν 37. ............ Ειναι 37.

Στην είσοδο του νοσοκομείου με περίμεναν ο φίλος μου, ενας άλλος κοινός φίλος και η μητέρα της Αμαλίας. Ο πατέρας φάνηκε εκει, 5 λεπτά μετά.
Η πανιασμένη όψη της μάνας, χωρίς δάκρυα μα μόνο με ενα κρύσταλλο δακρύου στην άκρη των ματιών με ξάφνιασε ... περίμενα οτι ενας γονιός που χάνει το παιδί του θα ηταν σε μόνιμη κατάρρευση. Μιλήσαμε, μου ειπε οτι δυό βδομάδες ηταν μεσα, με πρόβλημα καρδιάς. Η καρδιά δεν άντεξε στο τέλος.
Βλαστήμησα λίγο τον φίλο γιατι δεν με ειχε ενημερώσει πως ηταν μέσα η Αμαλία τόσες  μέρες, μα κι εκείνος πριν λιγο ειχε μάθει τι συνέβη. Δεν ήξερε. Και δεν ξέραμε τι να πούμε, τι λένε σε αυτές τις περιπτώσεις που ενα "συλληπητήρια" φαντάζει τόσο φτωχό και λίγο.
Τι στο καλό ρε γαμώτη μου ! ... οκ ξέραμε οτι έχει μεσογειακή αναιμία κι έκανε μεταγγίσεις σε όλη της τη ζωή. Νομίζαμε οτι ειναι εντελώς καλά και ζει με το πρόβλημά της εκείνη κι εμείς με τα δικά μας. Εγωιστές και μοναχοφάγηδες.
Μα οτι αυτές οι θεραπείες και κατι φάρμακα που έπαιρνε δεν μας πέρναγε απ το μυαλό οτι θα της κάναν πρόβλημα στην καρδιά.
Ο πατέρας ο Γιώργης... παίζει να ειναι ο πιο δυνατός άνθρωπος που  ΄χω γνωρίσει.
Αφου έβαλε να ξεκουραστεί λιγάκι η μητέρα, μας πήρε να πάμε να μιλήσουμε στο μπαρ του "Αττικόν" κι εγω περίμενα οτι θα 'σκαγε μύτη κι η κόρη του να μας κάνει παρέα .... μόνο βούρκωσε μια στιγμή ο Γιώργης, περήφανος, δυνατός, ψύχραιμος.
Δεν ξέρω αν θα ήμουν σαν εκείνον σε τέτοιες στιγμές ... παράξενο πράμα ο άνθρωπος.

Είχαμε μαζέψει τα πράγματά της απο το δωμάτιο και τα κουβαλήσαμε ως το αμάξι του πατέρα της. Ηταν το τελευταίο αντίο στην φίλη Αμαλία, ενα άγγιγμα μου σε ενα προσωπικό της αντικείμενο, μιά βαλίτσα που ειχε πάρει μαζί της στο νοσοκομείο.
Ο πατέρας ο Γιώργης μας είπε πολλά που δεν ξέραμε, πόσο ταλαιπωρήθηκε αυτη η ψυχή σε όλη της τη ζωή, πόσο δύσκολα ειναι να αντιμετωπίζεις τέτοιες ασθένειες, πόσο απίθανο ήταν η μητέρα να εχει το Στίγμα, και του πατέρα να μην το βρίσκουν, να κάνουν τρία παιδιά και το ένα να εχει μεσογειακή αναιμία. Το κορίτσι.
Το πρωί θα  ειχε ταξίδι για Κέρκυρα.
Αποχαιρετισμός απο τρείς φίλους και τους γονείς.

Η κηδεία θα γινόταν την Κυριακή και δεν μπορούσα να πάω.
Δεν ξέρω πώς θα ήμουν αν πήγαινα κι αν θα άντεχα να την δώ νεκρή ... ίσως επειδή δεν πιστεύω οτι έφυγε για πάντα. Ολο το χωριό, ειχε πάει στην κηδεία ενός νέου και άτυχου παιδιού που τελικά, μας έδωσε ενα γερό μάθημα : Οτι πρέπει να πολεμάς ρε μπαγάσα οτι και να γίνει, να πολεμάς ! Και να το γουστάρεις να πολεμάς !
Το πάλεψε όσο δεν πάει, κι εκείνη και οι δικοί της.

Αμαλία Κ, 1973-2010 φιλιά σου άγγελε ... δεν έκλαψα στο νοσοκομείο μα κλαίω τώρα που το γράφω αυτό. Φιλιά βρε μαγκάκι, να θυμάσαι πόσο καλά περνάγαμε. Θα περιμένω να έρθεις να μας φτιάξεις μπουρδέτο και παστιτσάδα. Φιλιά.

ΥΓ. Συγγνώμη για τις άσχημες στιγμές, ευχαριστώ για τις όμορφες και ξανά συγγνώμη που έφυγες πριν απο εμάς και ξανά ευχαριστώ που μας έκανες να δούμε πάλι μέσα μας, να κοιτάξουμε καθαρά ποιοί είμαστε. Επρεπε να νοιαστούμε περισσότερο για σένα, συγγνώμη.... Καλό ταξίδι άγγελέ μας.

Bρές τις ομοιότητες

Δεν  πηγαίνω σε φαστι-φούντι πάνω απο 2 φορές το μήνα.
Ομως η πείνα εκείνη τη μέρα με έφερε σε ενα KFC και λόγω παρέας ειπα εντάξει ας φάμε κάτι.
Παρήγγειλα αυτο της φωτογραφίας που φαίνεται δεξιά στον κατάλογο τους.
Παρέλαβα αυτο που φαίνεται αριστερά.
Ακόμα ψάχνω να βρώ τις ομοιότητες.
Mιλάμε για φτώχεια ! Κοιτάς μιά τη φωτογραφία, μιά αυτό που σου 'δωσαν και λες " μα καλά, αυτο πήρα ; " και εισαι άλλη μια φορά κορόϊδο.


Πήρα και μία σαλάτα με μαρούλι με κρουτόν, κοτόπουλο, τυρί και άσπρη σάλτσα.
Παρέλαβα μία που οταν την άνοιξα διαπίστωσα οτι το κοτόπουλο ειχε κάνει φτερά, δεν υπήρχε. Στην ίδια τιμή με τη σαλάτα με κοτόπουλο. Την επέστρεψα φυσικά. Και δεν ζήτησαν συγνώμη, είπαν έγινε λάθος. Τα λάθη γίνονται μόνα τους, κανείς δεν τα κάνει, είναι θεόσταλτα.
Αλλα το κυρίως γεύμα, ακόμα ψάχνω να δώ πού μοιάζει με την φωτογραφία στον κατάλογο.

Καλώ όποιον μπλόγκερ συναντήσει κάτι παρόμοιο να το αναρτήσει στο μπλογκ του με την ετικέτα "Not Exactly"

Kiss μάη αss

Αγώνας κατα της φτώχειας λέει και kiss my ass... ποιον κοροϊδέυουν ;
Μαλακίες, ποδόσφαιρο κατά της φτώχειας ; Ξέρεις πόσα παίρνουν οι ποδοσφαιριστές ;
Ασε μας ρε φιλε ... τι λες τώρα.
Αμα θέλανε να μην υπάρχει φτώχεια θα ειχαν κάνει απο δεκαετίες τώρα αυτά που έπρεπε. Αλλα αφησαν την Ινδονησία, την Ινδία, το Πακιστάν, να γεννοβολλάνε ανεξέλεγκτα, μιας και τα παιδιά ειναι δώρο θεού, δε λέω, ναι, ειναι αλλα 8 παιδιά ρε παπάρα πού τα πάς ; Πώς θα ζήσουν ; Ανεγκέφαλε, θα τα στείλεις μετανάστες στην Ελλάδα ; για να κάνουν τι ; Προσευχές στα Προπύλαια και καθαρισμό τζαμιών με το ζόρι ; Κάνε μας τη χάρη ...
Για να λέμε την αλήθεια, το ποδόσφαιρό μας δεν αξίζει καμμία σημασία, λόγω των μυαλών που καλλιεργούν όσα ειναι γύρω απο αυτό. Φτιάχνει νέους που πάνε και γράφουν σε τοίχους αυτά που λέει εκει στη φωτογραφία. Και χειρότερα. Πόσω μάλλον να γίνει στην Ελλάδα ενας τέτοιος ποδοσφαιρικός αγώνας, σε μια χώρα γεμάτη φτωχούς πλέον αλλα και γεμάτη λαμόγια που δεν ξέρουν τι θα πει φτώχεια, και λέω λες να πήγαν όλα τα λαμόγια στο Γαβραϊσκάκη ; Ενδιαφέρουσα οπτική.
Ευτυχώς που δεν πήγα, θα με έλεγαν μη φτωχό, θα έβλεπα γάβρους και επιπλέον θα άκουγα πιθανότατα ύμνους αφιερωμένους στην Λεωφόρο και τα σχετικά. Απο άλλους μη φτωχούς.
Κι επειδή δε βλέπω να βελτιώνω άλλο την ησυχία που επικρατεί, το βουλώνω για μερικές μέρες μέχρι να εχω κατι άλλο να πώ. Τωρα εχω βαρέσει "τιλτ", να συνέλθω πρώτα.

Αυριο ειναι μια νέα μέρα που δεν ξέρω τι θα φέρει. Ελπίζω κατι ενδιαφέρον και καλό.

* Η φωτογραφία ειναι τραβηγμένη στην Χίο κοντά στους Ολύμπους, κάτω απο γέφυρα.
Οποιος την κλέψει ας βάλει αναφορά πηγής, δεν ειναι δύσκολο. Αντε, γιατι παραέγινε με το κλόπυ. Σε λίγο θα ανεβάζουμε τις αναρτήσεις σε βίντεο για να μην κλέβονται χωρίς να φαίνεται ποιανού είναι.

Ερχονται Γιορτές ... για ποιούς ;

Επαιτεία στο κέντρο της Αθήνας. Πριν λίγες μέρες.
Προφανώς  κάποιος ασιάτης μετανάστης σπρωγμένος εδω απο την μοίρα που επέλεξαν γι αυτόν ωστε ο ίδιος να αναζητήσει μιά τύχη στα μέρη μας. Μόνο που εκτός των άλλων, έπεσε και σε άσκημη εποχή.
Γιορτές έρχονται κι αυτο το απλωμένο χέρι θα πρέπει να πιάσει τροφή, αυτές οι σαγιονάρες να αντικατασταθούν απο ενα ζευγάρι παπούτσια κι αυτη η ζακέτα απο κάτι πιο καλό για το κρύο.
Την επόμενη φορά που θα βρεθώ στο κέντρο, θα εχω μαζί μου μιά τσάντα ρούχα.

Tέτοια ώρα, τέτοια λόγια

Λες να πάς να δεις κανα μαγαζί, όχι και καλά να ψωνίσεις, αλλα να πάρεις μάτι ρε παιδί μου να δείς πόσο έχουν απογειωθει οι τιμές να κάνεις ενα κουμάντο τι θες, ρούχα, παπούτσια, φούτερ, μπας και κατι πάρεις να χεις, κάπου, κάποτε.
Και πας ο τζόνις σε ενα μώλλ ... άλλο πάλι και τούτο που μας βρήκε, γεμίσαμε μώλλια, το πάνω εκει στα ΒΠ το μεγάλο κόλπο-ντροπή, το Athens Fart, το άλλο το Metro mall, εδω τα καλά -και μεγάλα- μώλλια ναααα κατι μώλλζ λέμε θεόρατα.
Μα τι περιμένες να βρείς εκεί μέσα ; Περάστε κόσμε !
Πάω σε βιτρίνα παπουτσιών, απέναντι απ' το Folli Follie, βλέπω δυό αντρικά με μύτη κανονική για γωνίες, 285 € και 266 € ... ωραία πάμε στα γυναικεία μπας κι αλλάξουμε φύλο κάποτε, κι εκεί τα ίδια και μη χειρότερα, γόβα με κάτι μπλε στρας πάνω, προσφορά μιστοτιμής 305 € ! Τζονάκος ταμπλάς, ζαλλλάδα με πενήντα λλλού, πάμ' παρακάτω κατάστημα adidas.
Ο τύπος εκει ο αντιντάς δεν ειναι στα καλά του.  Κάτι τιμές λες και ψωνίζουν εκει ο Σουμάχερ, ο Φέντερερ, ο Μπούμπκα και ο Ζιντάν. Ασε ... μόνο αυτοί έχουν λεφτά για τέτοια. Παρακάτω έλεγε Prada κάτι τέτοιο, κάνει στροφή ο τζόνις και δρόμο για τον επάνω όροφο. Για κανα χάμπουργκερ και μπύρα.
Και να φώτα, και μπάλλες πολύχρωμες και γιορτινό στόλισμα και απ' έξω σε όλους τους γύρω δρόμους τα σκουπίδια να μυρίζουν σαν κόλαση και να κοντεύουν να φτάσουν πιο ψηλά απο δέντρο του καγκελοαβραμόπουλου τότε, αυτό που έπιασε φωτιά ντε. Του Ομέρ Πριόνη ήταν αυτό ; Καλά δε θα τα χαλάσουμε.
Πάω στον χαμπουργκερά του λέω δύο τσίζζζμπέργκερ ξέρεις με πργοφοργά αμέρικαν, με λέει με τι κρέας ; Τι κρεάς του λεω ... πεθαμένο δεν βάζετε ; Οχι λέει χοιρινό, βοδινό ή κοτόπουλο. Ρε τι τραβάνε και τα κοτόπουλα ... πόσο κάνουν του λέω, λέει 9 ευρώ και 40. Για κάτσε, αυτο σε δραχμούλες θα ηταν 3.200 δρχ. δηλαδή 1.600 δρχ το ένα ! Του λέω το μεγάλο μέγεθος ειναι ; Οχι το μικρό λέει. Καλά, πάρε ... εχε χάρη που μου άνοιξε την όρεξη πριν ο Πραντάς, ο Aντιντάς και ο Φολλιφολιάς απέναντι.
Και να φανταστείς οτι δεν πέρασα και απο τον Βονταφονιά.

Η επιστροφή για σπίτι ήταν μιά στολισμένη κατάθλιψη, φωτάκια εδω κι εκεί και σκουπίδια πιο δω και πιο κεί, απρόθυμος στολισμός ανάμεσα σε δυσωδίες και κλειστά μαγαζιά με πινακίδα "ενοκιάζεται" και υπο τους ήχους κερμάτων... ναι κι όμως άκουγα τα κέρματα να χτυπάνε μεσα σε χιλιάδες σπίτια. Ο κόσμος μετρά κέρματα.

Δυό μέρες μετά πήγα σε άλλο μώλλλλ ... θα τα γράψω αργότερα αυτά, τωρα βαριέμαι.

Αποπομπή

Η πινακίδα ηταν ετσι ακριβώς, τον Μάρτη του 2010.

Λείπει το τελευταίο γράμμα απο την λέξη BANK.

Τώρα γράφει BAN δηλαδή αποβολή, αποπομπή.

Προφητικό ;

Του Δεκέμβρη του δέκα.

Μπαίνει Δεκέμβρης και το μπλογκ συνεχίζει να καταγράφει καθημερινότητες, πολιτική, χιούμορ, εικόνες, σκέψεις και ιστορίες.
Καλό μήνα να έχουμε, μπήκε κιόλας Δεκέμβρης.

Μια φωτογραφία τραβηγμένη στην Χίο φέτος το καλοκαίρι,
είναι ενα είδος κορμοράνου (  καλικατσούδα όπως τη λένε στη Σύρο ) που βουτάει απο κεί που σκάει το κύμα προς τα μέσα κυνηγώντας μικρά ψάρια να φάει. Παρακολούθησα και υποβρύχια με την μάσκα και είχα μείνει κατάπληκτος, δεν ειχα παρακολουθήσει απο κοντά ποτέ πρίν κάτι τέτοιο.


Τι θέλω τον Δεκέμβρη και στο εξής :
Θέλω να εχει ο κόσμος ελπίδα και θάρρος. Θέλω να τολμήσουμε, να προσπαθήσουμε παραπάνω, να πετύχουμε κάτι δημιουργικό. Θέλω να λιγοστέψουν οι σκυθρωπές φάτσες γύρω, οι έτοιμες να αρπαχτούν, να μετατραπούν σε συνάνθρωπους που νοιάζονται ο ένας για τον άλλο.
Αντι για καχυποψία, να γίνουμε πιο άνθρωποι, πιο δεκτικοί, πιο καλοσυνάτοι, δεν ειμαστε μόνοι μας εδω, ειναι κι άλλοι και πρέπει να βλέπουμε τους άλλους όχι σαν ανταγωνιστές πρώτα, μα σαν ίδια κύτταρα κοινωνίας που πρέπει να βελτιωθεί για να γίνεται η ζωή οσο μπορεί καλύτερη.Να νιώθουμε άνθρωποι ζεστοί.
Δεν μπορώ να φανταστώ καλύτερο δώρο γενεθλίων.

Πρόσωπα

Παντού πρόσωπα, άγνωστα και με παράξενο τρόπο ταυτόχρονα οικεία.

Τα βλέπεις και φεύγουν αλλα δεν σε πειράζει, παρακάτω θα υπάρξουν άλλα πρόσωπα.

Κι υπάρχουν σε σημεία κάθε στιγμή, πρόσωπα που κάτι αποζητάνε, το βλέπεις πάνω τους. Αλλος ειναι φοιτητής κι αγωνιά για το μέλλον του υποθέτω, άλλος ειναι εργαζόμενος μες στην ανασφάλεια για τη δουλειά του, άλλος έχει οικογενεικά θέματα να τον τρώνε, και μερικοί δείχνουν γλυκά αδιάφοροι ξέροντας οτι τίποτα δεν μετράει περισσότερο απο το παρόν.

Κάποτε κόντεψα να τρελαθώ απο τις χιλιάδες φάτσες στους δρόμους. Προσπάθησα, απο μια στιγμιαία διαστροφή να φανταστώ την ζωή του καθενός περαστικού. Χα, αυτο δεν γίνεται, ακόμα κι η μεγαλύτερη φαντασία δεν χωράει πολλά.
Η μαντεψιά για το πόσα πρόσωπα απο όσα βλέπεις ειναι πράγματι προβληματισμένα ή δείχνουν ετσι απο φυσικού τους, ειναι δύσκολη.
Οσα πρόσωπα γελάνε, σου μεταδίδουν ενα χαμόγελο και σκέφτεσαι οτι εστω εκείνη την στιγμή τα πρόσωπα λένε αλήθειες. Ισως περισσότερη αλήθεια δείχνει ενα γελαστό πρόσωπο απο οτι ενα θυμωμένο.
Ξέρεις, ο τρόπος που γελάει ο άλλος σε κάνει να καταλαβαίνεις αρκετά για το τι τον διασκεδάζει, άρα βλέπεις ενα κομμάτι απο τον εαυτό του.
Ειναι κατι πρόσωπα που δεν θες να τα θυμάσαι καν, γιατι ακριβώς τους διασκεδάζει η δυστυχία των άλλων, τους φέρνει μία ευφορία το να χλευάζουν άλλους με περισσή αλαζονεία. Αρρωστημένο γέλιο. Αυτά τα πρόσωπα, τα ξεχνάς.
Ανέκφραστα πρόσωπα θα δεις πολλά, ισως αυτά να ειναι τα περισσότερα.
Στον ίδιο χώρο θα δείς γελαστά πρόσωπα και σκεφτικά, διαφορετικές εκφράσεις στον ίδιο χώρο,  όπου θεωρητικά όσοι βρίσκονται εκεί, βρίσκονται για τον ίδιο σκοπό.

Δεν εισαι σίγουρος αν αυτο που βλέπεις πάνω τους ειναι ηρεμία, ή συγκατάβαση, προβληματισμός ή αναζήτηση, τι βρίσκεται πίσω απο ενα πρόσωπο, ποτέ δεν εισαι σίγουρος.
Είναι το πρώτο πράγμα που προσέχουμε σε κάποιον, το πρόσωπο. Ειναι ασφαλές όμως να βγάλουμε γρήγορα συμπεράσματα γι αυτο που βλέπουμε ;

Τα επόμενα βήματα των 'Καλλικρατικών Δήμων' ας γελάσουμε

Μετά τις Εκλογές, ο "Καλλικράτης" δολοφονημένος ήδη απο τις επιταγές του τύπου "ψηφίστε τους δικούς μου αλλιως δεν είστε πατριώτες", πρέπει να αρχίσει να λειτουργεί. Θα ειναι ενα παγκόσμιο φαινόμενο, η λειτουργία θεσμού ήδη πυροβολημένου και ετοιμοθάνατου.

Τα δικά μου σχόλια ειναι με έντονη γραφή και χρώμα.

Οι νέοι Δήμοι πρέπει :
- Μέχρι τις 10 Δεκεμβρίου 2010 να ρυθμίσουν  την καταβολή των αποδοχών των υπαλλήλων για τον Ιανουάριο του 2011. Μουαααχαχαχαχαχ ... Με εγκύκλιό του το υπουργείο αναμένεται να διευθετήσει τις λεπτομέρειες Γιατί ; Την "Διαφάνεια" του ΥΠΕΣ την εφάρμοσαν όλοι σωστά ως όφειλαν ; Πώς περιμένουν να εφαρμοστούν οι υπόλοιπες εγκύκλιοι ; κε Ραγκούση ξύπνα ! 
- Μέχρι τις 3 Ιανουαρίου θα πρέπει να έχουν δημιουργηθεί οι φάκελοι των υπαλλήλων που εθελοντικά μετατάσσονται από τις νομαρχίες στους δήμους. Τώρα σώθηκες ! Βλέπω παράταση μέχρι Δεκ.2011
- Μέχρι τις 10 Ιανουαρίου θα πρέπει να έχει ολοκληρωθεί η κατάταξη των υπαλλήλων των καταργούμενων δήμων στους νέους ΟΤΑ. Επίσης σώθηκες ! Παράταση επ' αόριστον.
- Μέχρι τέλος Ιανουαρίου θα πρέπει να αποφασίσουν τα δημοτικά συμβούλια για τη μεταφορά πλεονάζοντος προσωπικού των επιχειρήσεων που προσαρμόστηκαν. Μπουααααχαχαχαχαχ
- Μέχρι τις 2 Φεβρουαρίου οι δήμοι μπορούν να υποβάλουν ύστερα από απόφαση του δημοτικού συμβουλίου αίτημα για μετάταξη πρόσθετου προσωπικού από τις καταργούμενες νομαρχίες.
Η σφαγή, ο διαγωνισμός διαγκωνισμού, οι πιο δικοί μας απο τους δικούς μας και απ έξω οι άλλοι.
Αντίστοιχα στις Περιφερειακές Αυτοδιοικήσεις η μεταφορά και η κατάταξη μονίμων υπαλλήλων των Νομαρχιακών Αυτοδιοικήσεων καθώς και όσων εργάζονται με σχέση εργασίας αορίστου χρόνου θα πρέπει να έχει ολοκληρωθεί μέχρι τις 10 Ιανουαρίου. Ξανα-μπουαααααχαχαχαχαχ
... κάτι λέει για δικηγόρους μετά, δεν μας ενδιαφέρει αυτη η ράτσα.
Στον «Οδικό Χάρτη» που καταρτίστηκε με πρωτοβουλία του υπουργείου σε συνεργασία με το Ινστιτούτο Τοπικής Αυτοδιοίκησης και την Ελληνική Εταιρεία Τοπικής Ανάπτυξης και Αυτοδιοίκησης και θα παρουσιαστεί αναλυτικά από αύριο στους νέους αιρετούς, περιλαμβάνονται εκτός από τις προαπαιτούμενες άμεσες δράσεις και οι μεσομακροπρόθεσμες ενέργειες με στόχο την καλύτερη εξυπηρέτηση των πολιτών. Δώστε νόμους στους άρχοντες και θα τους τηρούν !
Σύμφωνα με τον «χάρτη» δήμαρχοι και περιφερειάρχες θα κληθούν να ασχοληθούν με επτά σημαντικά θέματα που είναι: Τα επτά κακά της μοίρας μας :)
1. Συγκρότηση οργάνων και ανάθεση των αρμοδιοτήτων, δηλαδή θα πρέπει να εκλέξουν προεδρεία, να ορίσουν αντιδημάρχους και αντιπεριφερειάρχες αντίστοιχα να συγκροτήσουν επιτροπές, να επιλέξουν Συμπαραστάτη του Δημότη κ. ά. Συμπαραστάτη του Δημότη ;;; Ααααχαχαχαχαχαχ :)
2. Οργάνωση - λειτουργία των υπηρεσιών τους και διοικητική μέριμνα (π. χ. στέγαση των υπηρεσιών, γραμματειακή υποστήριξη, προμήθεια σφραγίδας).
3. Οικονομική διαχείριση - Επιχειρησιακός σχεδιασμός. Η σημαντικότερη προθεσμία είναι η 28η Φεβρουαρίου, καθώς μέχρι τότε θα πρέπει να έχει ολοκληρωθεί η απογραφή πάσης φύσεως περιουσιακών στοιχείων του ΟΤΑ, καθώς και των υποχρεώσεων και απαιτήσεων των νέων δήμων αλλά και των διαθέσιμων χρημάτων.
Επιπλέον μέχρι τις 30 Μαΐου πρέπει οι νέοι δήμοι να αρχίσουν τις διαδικασίες κατάρτισης απολογισμού και ισολογισμού των συνενούμενων δήμων και κοινοτήτων.
Αντίστοιχα, οι περιφέρειες καλούνται να αρχίσουν μέχρι 31/3/2011 τις διαδικασίες κατάρτισης του Επιχειρησιακού Προγράμματος Εξυγίανσης.
Για τα 1,2,3 : Ρε παιδιά μην τους πιέζετε τόσο θα κουραστούν και δε θα μπορούν να κάνουν τον επόμενο προεκλογικό αγώνα !
4. Διαχείριση αρμοδιοτήτων - Πληροφόρηση δημοτών. Οι νέες αρμοδιότητες θα ασκούνται άμεσα, ενώ μέχρι 31/3 θα εγκριθεί χάρτα δικαιωμάτων και υποχρεώσεων των δημοτών, ενώ θα εκδοθεί και θα μοιραστεί ο Οδηγός του Δημότη σε έντυπη και ηλεκτρονική μορφή. Θέλω και εγω να τυπώσω τον Οδηγό του Δήμαρχου, μπορώ ;
5. Λειτουργική Ενοποίηση και Μετάπτωση Πληροφοριακών Συστημάτων. Για παράδειγμα, μέχρι τις 31/3 θα πρέπει να συνενωθούν οι βάσεις δεδομένων των δημοτολογίων και να υπάρξει ενιαία αρίθμηση των οικογενειακών μερίδων. Παράταση επ' αόριστον !
6. Συγχώνευση και κατάργηση Νομικών Προσώπων και Επιχειρήσεων των δήμων αλλά και των νομαρχιακών αυτοδιοικήσεων. Μέσα σε δύο μήνες από την ανάληψη των καθηκόντων τους δήμοι και περιφέρειες θα πρέπει να προχωρήσουν με αποφάσεις των συμβουλίων τους στις απαραίτητες συγχωνεύσεις π. χ. σχολικών επιτροπών, λύσεις και εκκαθαρίσεις επιχειρήσεων.
Μέσα σε δύο μήνες ;;; Είστε σίγουροι ; Δεν θα δώσετε παράταση δύο ετών ;
7. Εποπτεία - Ελεγχος.
Μέσα σε 15 ημέρες από τη συνεδρίαση των συλλογικών τους οργάνων, δήμοι και περιφέρειες θα πρέπει να αποστείλουν τις αποφάσεις τους για έλεγχο νομιμότητας στην Αυτοτελή Υπηρεσία Εποπτείας ΟΤΑ. Πσσσσστττ.... έλεγχος νομιμότητας στην Ελλάδα ! Να δώ να διώκεται δήμαρχος με κυβερνητικό χρίσμα ή να εκπίπτει του αξιώματός του για παρανομίες και παραιτούμαι απο πολίτης !

Μέχρι τις επόμενες αυτοδιοικητικές εκλογές θα με βρίσκουν να τους ασκώ δριμεία κριτική μέχρι να καταλάβουν οτι την αυτοδιοίκηση την εχουν κάνει σαν τα μούτρα τους.

Αναμνήσεις stored

Εψαχνα να βρώ κατι φωτογραφίες απο το 2005.
Η αναζήτηση με έφερε στον εξωτερικό σκληρό δίσκο μου όπου εχω αποθηκεύσει πολλά παλιά αρχεία.
Επρεπε να βρώ φωτογραφίες για να στείλω σε γνωστό μου στηνν Αυστραλία, να του δείξω πώς περνάμε εδώ. Λατρεύει την Ελλάδα και θα ξανάρθει.
Το να ψάχνεις παλιά σου 'συρτάρια' σε φέρνει αντιμέτωπο με εικόνες, με γραπτά και με συναισθήματα που είχες καταχωνιάσει κάπου γιατι απλά προχώρησες παρακάτω. Αλλά δεν φανταζόσουν τόση αναστάτωση αν θα ξεσήκωνες τα θαμμένα κειμήλια ...
Πραγματικά αναστατώθηκα, είδα πάλι εικόνες και καταχωρήσεις που ανήκουν λες σε μιά άλλη ζωή.
Μια πιό αθώα εποχή αλλα και πιο παραζαλισμένη, πιο έντονη αλλα και πιο ζωντανή, πιο περιπετειώδη.
Τι στο καλό ... πόσο αλλάζουν τα πράγματα χωρίς να το καταλάβεις καλά καλά ...
Κι όμως, ειναι αυτή η ίδια ζωή, προχωρημένη σε fast forward μεχρι το σήμερα.
Στιγμές αιχμαλωτισμένες σε μια φωτογραφία ειναι μοναδικές.
Λέξεις γραμμένες κάποτε, είχαν αξία τότε, τώρα δεν ξέρω.

Τα έζησες, πάει, φύγανε, ήρθαν άλλα.
Κι άλλα θά ΄ρθουν και θα γίνουν κι αυτά κάποτε αναμνήσεις.
Καλημέρα :)