Bαρουφάκης 67%

"Δεν είναι ότι θα πετάξουμε το παρόν πρόγραμμα, το 67% των μέτρων θα τα θέλαμε και εμείς,
το πρόβλημα είναι ότι του λείπουν πολύ σημαντικές μεταρρυθμίσεις"

Γιάννης Βαρουφάκης 5/2/2015










Η λέξη και μόνο "μνημόνιο" προκαλεί ασθένειες στο 67% των ψηφοφόρων
του κόμματος που έλαβε 36.3% στις Εκλογές.
Αν ήταν ομως να καταλήξουμε εδώ, τότε ποιός ο λόγος για τόσες
ακριβές και χρονοβόρες Εκλογές εδω και 5 χρόνια ;

Σε κανέναν μας δεν αρέσει το μνημόνιο που περιλαμβάνει ΔΝΤ,
σε κανέναν μας δεν αρέσει η μονόπλευρη λιτότητα και η σκλαβιά.

Ομως θα μας άρεσε να είχαν κάτσει όλοι μαζί απο την αρχή να συνεργαστούν
γρήγορα και σοφά για να βγούμε νωρίτερα απο αυτην την τρύπα όπου έχουμε
πέσει εκβιαστικά και αναγκαστικά.

Ας σκεφτούμε αν το να κόψεις την μαϊμού σύνταξη τυφλού, το να εισπράξεις
απο λαμόγια και το να περιορίσεις την σπατάλη, να αυξήσεις τα Εσοδα φορολογώντας
 Εκκλησία και εφοπλιστές πχ. ειναι κάτι που πρέπει να μας το πεί η Μέρκελ και το ΔΝΤ.
Πέντε χρόνια στα σκουπίδια και όσοι ήταν συνεπείς, αισθάνονται κορόϊδα.

Συναίνεση και συνεργασία, εθνική, σοβαρή και έξυπνη είναι το ζητούμενο.
Είναι σίγουρο πως ο Συριζα θα το ζητήσει.
Τι θα λάβει, άγνωστο.

Mιά πρώτη εκτίμηση των Εκλογών 2015

Ας μιλήσουμε για το αποτέλεσμα, μιά εβδομάδα μετά τις Εκλογές.
Σαφές οτι ο Συριζα πέτυχε νίκη μεγαλύτερη ακόμα και απο αυτήν που περίμεναν πολλοί.
Ωστόσο απολαμβάνει μιας εμπιστοσύνης ως κυβέρνηση πλέον απο τους
περισσότερους, ακόμα και απο πολλούς που δεν τον ψήφισαν, με μόνη λοξή ματιά
την συγκυβέρνησή τους με τους με τους ΑΝΕΛ, για την οποία πολλοί και μεταξύ αυτών ο γνωστός μας
Κον Μπεντίτ είπε οτι η συνεργασία αυτή "ειναι παιχνίδι με τη φωτιά".
Πρέπει να δίνουμε βάση στους Κον Μπεντίτ και Τσόμσκιδες, ακόμα  και οταν αυτοί λένε
πράγματα που δεν μας  βολεύουν όλους.

Εξι ήταν οι λόγοι για τους οποίους εξελέγη αυτη η παράταξη :
Σαμαραμπένης, Αξιολόγηση, ΕΝΦΙΑ, τράπεζα θεμάτων, επανακρατικοποιήσεις και απελπισία.

Ενας ακόμα λόγος, οτι απειλούσαν οι του Συριζα με ελικόπτερα, κρεμάλες και ψόφους.
Με συνήγορους τηλεοπτικούς διασκεδαστές, πέρασε στον κόσμο ο λαϊκισμός, ρεβανσισμός
και η ανατροπή, παρά το οτι προεκλογικά οι θέσεις του Συριζα ηταν διάσπαρτες εδω και
 εκεί και ο καθένας τους έλεγε οτι ήθελε κι εμείς πιστεύαμε όσα μας βόλευαν.

Η ανεπάρκεια των Σαμαραμπένηδων αλλά και το τεράστιο πολιτικό έλλειμμα της χώρας,
άφησε τον κόσμο με δίψα για ελπίδα, για αλλαγή σελίδας και απεμπλοκή απο τα γρανάζια
της Γερμανίας και των αιμοβόρων δανειστών.

Πολύ σύντομα και με συνοπτικές διαδικασίες, αφου δεν πήραν, παρά το απίστευτο
σπρώξιμο, την αυτοδυναμία, επισημοποιήθηκε η συγκυβέρνηση με τους ΑΝΕΛ.
Δηλαδή με ενα γκρουπ οπου μέσα συνυπάρχουν, φιλοβασιλικοί, εθνολαϊκιστές, συνωμοσιολόγοι, συκοφάντες και διάφοροι καχύποπτοι που κινούνται στη ζώνη ακροδεξιάς,
εμφανίζοντας έντονα σημάδια ψυχικής  αστάθειας και ψυχωσικών διαταραχών.
Και στον ίδιο τον Συριζα υπάρχουν μέλη με πολλά χρήματα σε καταθέσεις εξωτερικού,
συνδικαλιστές και αμφίβολης ποιότητας βουλευτές είτε καιροσκόποι είτε επικίνδυνα ακραίοι.

Ο Συριζα διατηρώντας και προβάλλοντας την ανατρεπτική του φύση, πέτυχε τελικά πολύς κόσμος να αποφασίσει να τους ψηφίσει για "να μη φωνάζουν άλλο και να ησυχάσουμε" και "ας δοκιμάσουμε κι αυτούς".
Επιχειρήματα ρηχά και χωρίς πολιτική και κοινωνική αξία στη μετάφρασή τους.
Αλλά αφού έταζε επανακρατικοποιήσεις, μπορεί να διοριστούν αρκετοί και ετσι να
καλμάρουμε σαν κοινωνία, δίκαιο αίτημα, αλλά αμφιβάλλω για το πόσο καλά μπορεί
ο λαός μας να διαχειριστεί καταστάσεις, χωρίς καταχρήσεις.

Αυτο το αποτέλεσμα φέρει ευθύνες, αυτο το συναπάντημα φέρει περισσότερες και
πολλοί περιμένουν γκάφες, ολισθήματα και λάθη απο κακές εκτιμήσεις της κυβέρνησης.
Προσωπικά περιμένω να πετύχουν πράγματα για την κοινωνία, χωρίς να εξαναγκστούμε
σε χορό του Ζαλόγγου κάποτε. Ειναι ο χειρότερος ελληνικός μύθος.

Περιμένω να ηρεμήσουν τα πράγματα και να μη φοβάμαι να κατέβω στο κέντρο της Αθήνας.
Περιμένω να πάψουν οι φωνές και να γίνει δουλειά. Να πάρουμε πίσω αξιοπρέπειες που
ειναι αυτονόητες και να ανακτηθεί η εμπιστοσύνη τους ενός μας στους άλλους και να
τονωθεί η αξιοπιστία μας σαν κοινωνία, σαν ευρωπαϊκή χώρα και σαν ιστορικός τόπος.
Να αρθούν αδικίες, να σταματήσει ο κατήφορος, να προχωρήσουμε μπροστά,να γίνουν νέα πράγματα και να αλλάξουν νοοτροπίες που κόστισαν ασύλληπτα μεγάλο κόστος οικονομικά και κοινωνικά.

Δεν ξέρουμε ακόμα τι απο αυτά που υποσχέθηκε θα γίνουν πραγματικότητα.
Εχουν εμπιστοσύνη, αλλά δεν εχουν και μεγάλη ανοχή, σίγουρα σε 2 μήνες θα εχει δεχτεί τεράστιες πιέσεις απο έξω και απο μέσα και θα φανεί πόσο αντέχει και τι μπορεί να κάνει
σε εμάς η εξάντληση των ορίων των αντοχών μας.

Mπεκλογές

Μαζί με το κλείσιμο ήδη 10 ετών απο τότε που ξεκίνησα να μπλογκάρω
ολες αυτές τις περίεργες αναρτήσεις εδω, αναγκάζομαι να πω δυο
ακόμα πράγματα λες και δεν τα έχουν πει και άλλοι.
Φωνή βοώντος και σε μια μέρα ατυχή, δύσκολη και κουραστική, αλλά ας είναι.

Υπάρχουν πολλών λογιών άνθρωποι και ο καθένας απο την πλευρά του εχει
τα δίκια του, έχει τα πάθη του και την δική του ιστορία. Και τη δική του τη
διαδρομή μέσα απο πολλά μυστικά και ψέμματα, αλήθειες και όνειρα.
Στις 25/1 όλοι αυτοί, εμείς, καλούμαστε να ψηφίσουμε ξανά ποιός θα "μας σώσει".
Θλίβομαι που ξέρω οτι μετά απο 143.516 φορές που εχω ψηφίσει, δεν κατάφερα
να πω οτι το αποτέλεσμα όλων αυτών των ακριβών και ψυχοφθόρων εκλογών δίδαξε
κάτι στην ελληνική εξαιρετικά έξυπνη -υποτίθεται- ράτσα πολιτών.

Ακούμε ξανά για υποσχέσεις, για άρνηση συνεργασιών των κομμάτων, κατάρες,
κρεμάλες, ελικόπτερα, ρεβάνς, ψόφους και κάθε μέρα και μερικές ανακοινώσεις και
δηλώσεις που αντι να ξεδιαλύνουν το τοπίο, το μπερδεύουν ακόμα περισσότερο.
Ειδικά στα οικονομικά, ειλικρινά, με ολα αυτά, περιμένω ενα θαύμα.

Ακόμα μεγαλύτερη ειναι η απογοήτευση, οταν διαπιστώνω οτι οι πολίτες, οι
περισσότεροι, μαθαίνουν τα νέα απο την τηλεόραση.Απο τα ΜΜ[π]Ε.
Δηλαδή την εύκολη λύση με το κουμπάκι που φέρνει μεσα στο σπίτι μας την
εικόνα να σκεπάζει ή να τονώνει τα γεγονότα, ανάλογα με το τι επιθυμεί ο
καναλάρχης και οι διαπλεκόμενοι των ΜΜΕ. Δηλαδή να προωθηθεί το Τάδε κόμμα,
ή να θαφτεί ο Τάδε πολιτικός ή και τα δυο μαζί ανακατεμένα με ρεπορτάζ τρόμου
και ανούσιες ειδήσεις για το μπικίνι της Ιρίνα Σάϊκ και το μωρό του Βρετανού πρίγκιπα.
Και ας μην πολυλογώ μιλώντας και για κάποιον διασκεδαστή που μέσω τηλεόρασης
περνά κομματικές γραμμές σε αφελείς που τον θεωρούν απλά αστείο.
Πρόβατα. Καθοδηγούμενα.

Κάποιοι δεν έχουν πάθει και πολλά απο την κρίση.
Η πιο σκληρή απόφαση της ημέρας τους είναι, να πάρουν τη BMW ή το τζιπ.
Η  επόμενη δυσκολία είναι αν θα πάνε για καφέ  Κολωνάκι ή Καστέλλα.
Αλλοι δεινοπαθούν και άλλοι εχουν χάσει τις αξιοπρέπειές τους περιμένοντας
ελεημοσύνες απο τα συσσίτια και ενα πενιχρό επίδομα πρόνοιας που οχι μόνο δεν
καλύπτει πολλές ανάγκες, αλλά ενίοτε καθυστερεί η καταβολή του.
Και κάποιοι άλλοι έχουν χάσει και τα λογικά τους και βγάζουν ότι πιο φασιστικό
μπορούν αφου δεν εχουν να χάσουν κάτι άλλο.


Μεταξύ απειλών και υποσχέσεων, ψάχνουμε τις πραγματικές λύσεις.
Το εμπόριο ελπίδας αντι να πάψει να συμβαίνει, αποδεικνύεται άφθαρτο μέσο
δημαγωγίας και εξαπάτησης. Γι αυτο και στις εως τωρα δημοσκοπήσεις οι έλληνες
σε ποσοστά που κυμάινονται στο 47% οι μισοί δηλαδή, αισθάνονται ανασφάλεια και
φόβο απέναντι στα κόμματα.
Αλλα τελικά, εναποθέτουμε ελπίδες με την ψήφο μας σε κάποιους.
Με την ελπίδα -πάλι- να μη μας απογοητεύσουν.

Αλλά θα πρέπει με κάποιο τρόπο να συνεννοηθούμε επιτέλους σαν λαός μεταξύ μας.
Να συνεργαστούμε και να νοιαστούμε αντι να διχαζόμαστε.

Για να μην καταλήξουμε πάλι κοψοχέρηδες και ξανά πλανηθέντα πρόβατα.

Mε Aποδείξεις

- μ' αγαπάς ;
- ναι, γιατί ρωτάς ;
- ετσι, θέλω να ξέρω, να το ακούω.
- πριν απο μιά ώρα στο είπα.
- ναι αλλά δεν πειράζει, θέλω να το ακούω.
-...
- δε μιλάς
- τι να πώ ;
- ξερω γω ; οτι θές, πες.
- θα με τρελάνεις μωρό μου ;
- εγω ; δε θέλω. Εσυ να μου πείς, γιατι τρελλαίνεσαι ;
- εγω ;  μια χαρά είμαι, λίγο κουρασμένος μόνο.
- θα μου κάνεις μασάζ ;
- μα εγω ειμαι ο κουρασμένος αλλά θα σου κάνω λατρεία μου.
- όλο λατρεία κι αγάπες μου λες ... περίεργο.
- ... ?? !
- τι κοιτάς ;
- τα βυζιά σου, τι λες αγαπούλα μου ; να λέω ή να μη λέω οτι σε αγαπάω ;
- Οτι θες ... αφου δεν το εννοείς.
- Ε ; οεο ;
- Κοίτα τα βυζιά μου αφου θες, όλο το σεξ σκέφτεσαι.
- Πλάκα κάνω μωρό μου ακόμα να με μάθεις ; τόσο καιρό με ξέρεις.
- Ναι αλλά δεν μ' αγαπάς.
- ...  άααντε πάλιιιι (χαμόγελο) ε τι να κάνω για να το πιστέψεις ;
- Ε, απόδειξέ το.
- ....  ??? !!  .... ***^!..- ουφ ... δεν παλεύεσαι.
- Παλεύομαι, οκ πάω να ξαπλώσω με το βιβλίο μου μεχρι να το αποδείξεις.
- .... !!

* Ο συμπαθής σύντροφος ακόμα στον καναπέ προσπαθεί να συγκεντρώσει
 τις απαιτούμενες αποδείξεις.

All Inclusive με απ' όλα

'all inclusive'
Το άκουσα πρώτη φορά, το 2010 πριν το ζήσω κατα τύχη το καλοκαίρι του 2012
νοικιάζοντας δωμάτιο ως κανονικός πελάτης.
Το τουριστικό γραφείο υποσχέθηκε γενναία έκπτωση και παροχές, οπότε το
πήρα το πακέτο,  μή έχοντας ενημέρωση πως το  ξενοδοχείο στο οποίο θα
μείνω ειναι ενα τύπου all-inclusive.
Προορισμός, Ζάκυνθος, περιοχή Τσιλιβή,  Χοτέλ Τάδε.
Δωμάτιο με  θέα ενα κομμάτι θάλασσα  και την Κεφαλλονιά στο βάθος, απο
κάτω η μικρή πισίνα και μπαλκονάκι συν χώρο στάθμευσης πίσω.
Η άφιξη εκεί ήταν περιπετειώδης όχι ως διαδρομή αλλά  ως εξυπηρέτηση πελάτη.
Μία όμορφη στη ρεσεψιόν που δεν μιλούσε ελληνικά κάλεσε μία μεσήλικα
υπάλληλο που μιλούσε σπαστά ελληνικά, αλβανίδα μάλλον, να βοηθήσει με το
δωμάτιο, εξυπηρετική, η συγκεκριμένη υπάλληλος, η αλβανίδα.
Το δωμάτιο δεν ήταν κακό, ωστόσο παρατήρησα οτι ο κλιματισμός δεν κάλυπτε
ολόκληρο τον χώρο και οτι η πόρτα ήταν πολλάκις παραβιασμένη.
Δεξιά του μπαλκονιού υπήρχε μεγάλος  μετασχηματιστής της ΔΕΗ απο αυτούς
που ειχα διαβάσει οτι προκαλούν καρκίνους και αυτος ηταν ο  λόγος που έψαξα
να δω αν υπήρχε άλλο δωμάτιο. Δεν υπήρχε, αλλά ώσπου να το καταλάβω
αυτό, διαπίστωσα οτι ελληνικά μιλούσαν οι 2 απο τους 10 υπαλλήλους που
συνάντησα, την πρώτη μέρα. Ουτε καν υποφερτά αγγλικά.

Στη συνέχεια ρώτησα τον κωδικό του WiFi που ηξερα απο πριν οτι διαθέτει το
ξενοδοχείο. Νέα περιπέτεια γλωσσομάθειας και παντομίμας.
Χτύπησα κόκκινο οταν τελικά βρήκαν τον διευθυντή, εναν Γκιόργκι και αυτος
είπε πως η χρέωση για το WiFi ειναι 3,5 € η ώρα ! Υπολόγισα κάπου 2 ωρες την
ημέρα χρήση θα κόστιζε 7 € άρα για καθημερινή χρήση επι 14 μέρες θα είχα
επιπλέον συνολική επιβάρυνση 70 € ελάχιστο.

Το φαγητό ήταν μεσα στην τιμή, άρα ήρθε η ώρα του και εκεί διαπίστωσα οτι
κυκλοφορούσαν εκατοντάδες ξανθοί και ξανθιές που μιλούσαν γλώσσες οπως
ουγγρικά και πολωνικά, με ενα  βραχιολάκι στο χέρι και με αυτο έπαιρναν
δωρεάν μπύρα, αναψυκτικά και άλλα.
Ρώτησα που παίρνω τέτοιο βραχιόλι και κανένας δεν μιλούσε ελληνικά στο
ξενοδοχείο εκτός απο έναν Αλβανό που ήταν φιλικός και εξυπηρετικός.
Τα βραχιολάκια τα ειχαν μόνο όσοι ηταν του πακέτου all-inclusive δηλαδή
ειχαν έρθει απο τις πατρίδες τους με ενα τσάρτερ και με εξευτελιστικά
χαμηλές τιμές, περίπου τα μισά απο όσα έδινα εγω, είχαν δωμάτιο, φαγητό
εκδηλώσεις και δεν ξέρω τι ακόμα.

Ενιωσα απαίσια, όχι που είμαι έλληνας αλλά για το γεγονός στη χώρα μου δεν
αντιμετωπίζομαι τουλάχιστον ίσα με τους αλλοδαπούς τουρίστες.
Οι έχοντες βραχιολάκια, πολύ σπάνια εως ποτέ, δεν έβγαιναν εξω  απο το
ξενοδοχείο για καφέ ή μπαρ, ή φαγητό ή ψώνια άλλα εκτός απο κάποια πακέτα
νερό εμφιαλωμένο και ενα  φτηνό σουβενίρ για ενθύμιο.

Γύρω απο  τα ξενοδοχεία υπήρχε στημένο ενα  πανηγύρι που θυμιζε εποχές
του  "λεφτά υπήρχαν" με μπαράκια, φαγάδικα, μπυραρίες, μίνι γκολφ, καφέ και
φυσικά άμαξες με άλογα για βόλτα με το αζημίωτο.
Ολα αυτά περίμεναν να δουλέψουν με τους ελάχιστους Ελληνες και άλλους οι
οποίοι δεν ανήκαν στους προνομιούχους των all-inclusive hotels.

Η περιοχή Τσιλιβή είναι γεμάτη με ξενοδοχεία πολλά απο τα οποία ειναι
μεγάλα συγκροτήματα τελικά, αφου μια ξένη εταιρεία εχει αγοράσει το διπλανό
ξενοδοχείο και τα  γύρω οικόπεδα και εχιε επεκταθεί σαν μεγαθήριο.
Αυτα τα ξενοδοχεία δουλεύουν κατα κύριο λόγο με all-inclusive φτηνοτουρίστες
απο το πρώην ανατολικό μπλοκ και με προσωπικό που ζήτημα ειναι να ειναι το 10%
εξ αυτών έλληνες και άλλο ενα 15% να μιλάει ελληνικά τουλάχιστον.
Παρόμοιο σκηνικό υπάρχει και στα νότια της Ζακύνθου και στον Λαγανά, τον
περίφημο κόλπο της χελώνας Careta Careta. Ειδικά στον Λαγανά τα αναρίθμητα
μπαρ χάσκουν αδειανά σε εποχή κρίσης, αφου οι επενδυτές δεν υπολόγισαν οτι
θα ερχόταν μια κρίση τέτοια που δε θα μπορούσαν ουτε καν να πουλήσουν σε
λογική τιμή τις επιχειρήσεις τους.
Οι ομπρελλοξαπλώστρες ζουν και βασιλεύουν, ζητούν 8 € για ομπρέλλα σε πολλές
απο τις παραλίες. Σε μερικά δε παραλιακά καφέ με ξαπλώστρες στην παραλία
απαιτούν να παραγγείλεις φαγητό αλλιώς σε χρεώνουν άγρια για την ομπρέλλα,
άσχετα αν εχει πάρει ήδη καφέδες και πορτοκαλάδες και τόστ.
Μια ιδιότυπη μαφία του τουρισμού θέλει να αρπάζει όσα μπορεί χωρίς να τους
ενδιαφέρει αν θα ξαναπατήσεις εκεί !
Δυστυχώς οι επαγγελματίες του Τουρισμού ειναι κατα κύριο λόγο "αρπάχτρες"
χωρίς πλάνο άλλο παρά το να αρπάξουν τώρα ότι μπορούν και αύριο βλέπουμε.
Σε αυτούς κατατάσσονται και οι βαρκάρηδες που μεταφέρουν κόσμο να δει το
περίφημο "Ναυάγιο", τις χελώνες, τις σπηλιές και άλλα. Ελάχιστοι κόβουν
αποδείξεις και μόνο αν το ζητήσεις, δεν τους ενδιαφέρει να εξυπηρετήσουν
τουρίστες, αλλά να τσεπώσουν οσα μπορούν και να τα κρύψουν.
Η Ζάκυνθος ειναι ενα πανέμορφο νησί, με μοναδικής ομορφιάς πράγματα,
αλλά και με περιέργως υπερβολικά πολλά σήματα στάθμευσης "αναπήρων".
Παρόμοιο σκηνικό υπάρχει και σε άλλα νησιά αλλά και στη Χαλκιδική.
Παρόμοια αντιμετώπιση βρήκα και στην Σύμη, παλιότερα, το 1995, αλλά τότε
μόλις ειχαν αρχίσει τα τύπου all-inclusive υπήρχε κυρίως all-arpaxtres.

Το all-inclusive δεν με ενοχλεί και πολύ επειδή δεν  φταίει ο ξενοδόχος αν ο
κάθε ελληνάρας έκανε ψιλικατζίδικο, καφέ ή μπαρ απ εξω απο τα ξενοδοχεία
και πήρε άδεια για 60 ομπρέλλες στην άμμο. Δεν μπορεί κανείς να πει οτι κακώς
υπάρχουν τα all-inclusive, αλλά μπορεί να πει οτι κακώς οι υποδομές τουρισμού
είναι αυτές που είναι και πρέπει να αλλάξουν νοοτροπία και σχεδιασμό, να
προσαρμοστούν στα νεα δεδομένα και να μην λειτουργούν με λογικές αρπαχτής.

Στο τέλος, δεν απαιτώ να εχω τρελά προνόμια επειδη ειμαι έλληνας τουρίστας,
όμως απαιτώ να σέβονται όλοι το γεγονός οτι με αίμα προσπαθώ να πληρώνω
μερικές μέρες διακοπών κάθε χρόνο για μένα και όχι για να πλουτίζουν όσοι
εκμεταλλεύονται αισχρά την ανάγκη για χαλάρωση και ψυχαγωγία άλλων.

Αν θα έπαιρνα ποτέ ενα all-inclusive ; Και το ρωτάς ; γιατι όχι.


ΥΓ.1. Το συγκεκριμένο ξενοδοχείο εχει καταγγελθεί στο Trip-Advisor απο
πολλούς πελάτες κυρίως Αγγλους, Γάλλους και Ελληνες.
ΥΓ.2. Σε όλο το Ιόνιο η παραβατικότητα και η αρπαχτή δεν έχουν πάρει χαμπάρι.
ΥΓ.3. Κανένας υπουργός Τουρισμού δεν κάνει τίποτα άλλο εκτός απο το να
περιφέρεται στο εξωτερικό εις άγραν τουριστικού κεφαλαίου την ιδια στιγμή που
εντός Ελλάδας δεν θέλει να βάλει τάξη και σειρά.
ΥΓ.4. Επειδή ο Συριζα μας έχει πρήξει με την Βαβέλ δηλώσεων στελεχών του,
θα ήθελα πολύ να ξεκαθαρίσει τι θα κάνει με την παραβατικότητα και την
ευτελή υποδομή του Τουρισμού και ας αφήσει το all-inclusive ήσυχο γιατι δεν
ειναι Τουρισμός της προκοπής τα μαγαζάκια τύπου αρπαχτής.

ΠoυτoυΔoυ

Πριν απο λίγο έσκασε  η είδηση οτι αποφάσισαν στις 17/12
να έχουμε την πρώτη ψηφοφορία για εκλογή νέου Προέδρου της Δημοκρατίας.

 Ειλικρινά δεν θέλω να μπλέξω σε πολιτικές αναλύσεις αφού η πολιτική
εχει καταλήξει στην Ελλάδα να αντανακλά ακριβώς την ποιότητα αυτών που
την "υπηρετούν" δηλαδή αυτών που ζούν απο τα κόμματα και εν τέλει και
σε βάρος μας.
Ομως μερικές πρώτες σκέψεις θα τις ξαπλώσω λίγο εδω να λιαστούν.
Χωρίς να εχω διαβάσει κανένα άρθρο και με το επίπεδο εμπιστοσύνης μου
στην δημοσιογραφία, τα κανάλια και τα κόμματα να ειναι στο μηδέν,
καταγράφω τις παρακάτω σκέψεις :
- Γιατι ενας ΠτΔ είναι πάντα κάποιος απόμαχος άνω των 65 ετών ;
- Γιατί δεν εχει εκλεγεί ποτέ μία γυναίκα ΠτΔ ;
- Γιατί το Σύνταγμα δεν εχει προβλέψει τι γίνεται οταν υπάρχουν εν ενεργεία
φυλακισμένοι βουλευτές ; Ψηφίζουν για ΠτΔ η όχι ;
 [αν δεν κάνω λάθος ειναι αυτοί της ΧΑ].
- Γιατί η μαχόμενη "Αριστερά" χρησιμοποιεί την εκλογή ΠτΔ για να
προκληθούν Βουλευτικές Εκλογές ; Πόσο την τιμάει αυτό ;
- Γιατί ακούγονται ονόματα οπως της Γιάννας Αγγελοπούλου ή του
Κωνσταντόπουλου ; Τι θα σημαίνει η εκλογή τέτοιων ανθρώπων ;
- Γιατί η καθημερινότητά μου, τα προβλήματά μυ, γίνονται λάφυρα στα χέρια
πολιτικών για εκμετάλλευση με κάθε τρόπο και αφού εκλεγούν, δεν δίνουν
δεκάρα για μένα, αλλά στρέφονται στο πώς θα επανεκλεγούν ;
- Γιατί δεν εμπιστευομαι κανέναν ; (ξέρω την απάντηση)

Είναι προφανές πως ζητήθηκε απο τους δανειστές να επισπεύσουν την εκλογή
ΠτΔ ωστε αν δεν εκλεγεί ΠτΔ και πάμε σε εθνικές Εκλογές, και τυχόν σε
αυτές κερδίσει ο Συριζα, να πέσει η καυτή πατάτα της επικείμενης νέας
συμφωνίας με τους δανειστές, στον Συριζα που παρά τα όσα με περισσούς
λεονταρισμούς διακηρύσσει, δεν θα μπορέσει να κάνει τίποτα παρά να
αποδεχτεί την συνέχιση των "μνημονιακών πολιτικών", προσποιούμενος
-όπως ακριβώς και οι Σαμαρομπένηδες- οτι κάνουν διαπραγμάτευση !


Και ένα τελευταίο, γιατί ο ΠτΔ να μην εκλέγεται απο τον λαό ή απο μία ευρεία
συμμετοχή εκπροσώπων ; Γιατί 180 και όχι 1180 ;

Πρoσωπικές επιλoγές

Ολα όσα έχουμε κάνει ή θέλουμε να κάνουμε, ακόμα και πολλά απο όσα
δεν κάναμε και δεν θα κάνουμε, έχουν σχέση με τις προσωπικές επιλογές
του καθενός.

Οι προσωπικές επιλογές συχνά καθορίζονται απο το πού είμαστε και πώς
είμαστε, προς τα πού μας αρέσει να πάμε και προς τα πού μας αναγκάζουν
οι καταστάσεις να οδηγηθούμε.
Κάθε εμπόδιο, για καλό, που λένε και κάθε ευχή μπορεί να πραγματοποιηθεί,
άρα  πρόσεχε τι εύχεσαι. Eίναι βέβαια ενα θέμα, πόσοι έχουν τη δυνατότητα
να κάνουν προσωπικές επιλογές, σε εναν κόσμο με επτά δις πληθυσμό, με
πολλή φτώχεια και κακά κοινωνικά συστήματα σε πολλές μεριές  του πλανήτη.
Την ελευθερία να επιλέξουν, να δοκιμάσουν και να προσπαθήσουν, την έχουν
όσοι δεν ζούν σε τόπους όπου η Δημοκρατία έχει μια μεταλλαγμένη μορφή,
οι θρησκείες ασκούν επιρροή δολοφονική, οι πόροι για Υγεία, Παιδεία ειναι
πενιχροί και η γεωγραφική θέση της χώρας δεν την έχει βάλει στόχο
οικονομικών και γεωπολιτικών συμφερόντων.
Οπως και να χει, είτε απο ανάγκη και βία είτε απο ελεύθερη βούληση, θα
είναι καθοριστικές για το μέλλον μας οι όποιες επιλογές παίρνουμε, είτε συνειδητά,
είτε αναγκαστικά, είτε τυχαία. Ναι, τυχαία. Αυτο που οταν δεν ξέρεις τι να
διαλέξεις,  παίρνεις ενα στην τύχη και όπου βγεί.
Το ποιοί είμαστε, ανα πάσα στιγμή, είναι καθορισμένο απο τις επιλογές που κάναμε
ή όχι και απο αυτές που θα κάνουμε και άλλες που θα απορρίψουμε ώστε να
πάρουμε αποφάσεις που γίνονται πράξεις.

O Δρόμος

Δρόμοι ανοίγουν εδω κι εκεί
πάρε εναν και  όπου βγεί,
δες τι θέλεις, ποιό μονοπάτι
πού ονειρεύτηκες να πάς,
σε ποιό παλάτι,
σε ποιά καλύβα θες να χωθείς
απ τη βροχή να καλυφτείς,
σε ποιόν προορισμό σου είπαν
τα όνειρά σου να φτάσεις
σε ποιές πηγές, κάτω απο δέντρα,
τη  δίψα για ζωή  σου θα χορτάσεις.

Ενας γεράκος μια φορά σ ενα χωριό
είπε πως οταν ήτανε δεκαοκτώ,
το σώμα  του  του μίλησε απο μόνο του
και του  'δειξε για πού να πάει
και με ποιούς, με ποιάν μαζι να προχωρήσει
μαζί να φτιαξουνε ζωή που ν'αγαπάει
με φλόγα που να μην αφήνεται να σβήσει.

Τι να διαλέξεις θα το ξέρεις με μιά καλημέρα,
που θα καταλάβεις πως ειναι σημαδιακή,
ποιούς να αγαπάς θα το ξέρεις στην καλησπέρα
τη ζεστή.
Ειναι παράξενα τα φώτα, τα σημάδια,
που βλέπεις απο μακριά,
φοβίζουν πότε πότε κι άλλοτε
μιλούν αλλιώτικα, σαν φάροι σε νησιά.
Θα ξέρεις ποιά σημάδια ειναι για σένα,
ποιά μυστικά θα κάνουν την πορεία σου
πέρα απο δυσκολίες και σπασμένα,
στρωμένο διάβα για την ιστορία σου.

Να μη φοβάσαι αλλά να κοιτάς,
ακόμα κι οταν κάποτε παραπατάς,
θα σηκωθείς και θα νικήσεις,
δε θα λυγίσεις,
η αγάπη κι η σκέψη όσων αγαπάς
θα πλαγιάζουν μαζι σου
όπου κι αν πάς.

* Ηλιοβασίλεμα στο Κάθισμα Λευκάδας, αφιερωμένο.







 

Mερικές τυχαίες στιγμές

Καβουρότρυπες, Σιθωνία Χαλκιδικής

Τραβηγμένη πριν απο ακριβώς 6 χρόνια, ο μπροστινός μου διαβάζει εφημερίδα της  ημέρας. 

Ειναι κάτι που σπάνια κάνω,  να διαβάζω εφημερίδα στην παραλία.

Αλλοι το κάνουν, μάλιστα έρχονται με τις ομπρέλλες  και τα λοιπά της παραλίας συμπράγκαλα συν ενα πάκο απο εφημερίδες ειδικά αυτές της Κυριακής με τα δώρα.

Σόρι αλλά εγω  παραλία πάω για μπάνιο, χαλάρωμα, καφέ, ψάρεμα αντε και ενα βιβλίο, οχι για να μάθω τις πολιτικές εξελίξεις της ημέρας ή τις αθλητικές και κοσμικές ειδήσεις που ειδικά το καλοκαίρι δεν ειναι και τίποτα σπουδαίες.

 

Τραβηγμένη Δεκέμβρη 2009 στο ερημωμένο, παρατημένο και έρμαιο συμφερόντων μεγάλης εμβέλειας και αμφίβολης προοπτικής,

το παλιό αεροδρόμιο του Ελληνικού όπου φαίνεται το γήπεδο χόκεϊ  των Ολυμπιακών Αγώνων του 2004.

Τώρα, 2014 και δεν εχουν αλλάξει πολλά, ή μάλλον, το πούλησαν λέει, για  πέντε φράγκα στο Ταμείο της ταλαίπωρης χώρας.

 Αιδανόητο να μην εχει αξιοποιηθεί μέρος του τεράστιου χώρου για πάρκα, ποδήλατο, αερομοντελισμό [που γινόταν εκει ημιπαράνομα κάπως], εκδηλώσεις, μουσείο Αεροπορίας [που δεν εχουμε στην Ελλάδα απ όσο  ξέρω], και αθλητισμό διεθνούς εμβέλειας.

 

Τραβηγμένη το 2010 μερικά ποδήλατα αραγμένα στον χώρο του νοσοκομείου της Καρδίτσας.

Μιά πόλη όπου οι πάντες έχουν ποδήλατο !

Εχω μάλιστα την εντύπωση οτι τα ποδήλατα ειναι περισσότερα απο τα αυτοκίνητα

 

Μεστά Χίου, 2010.

Ενα μεσαιωνικό χωριό πέρα απο κάθε περιγραφή, 

όπου στο κέντρο του υπάρχει αυτη η πλατεία, γεμάτη πλέον με καρέκλες για καφέ ή φαγητό.

Πρόλαβα το μέρος  αυτό χωρίς ούτε μια καρέκλα !

Τώρα πιά πάς  για καφέ  και εχεις και δωρεάν WiFi, αλλά πάντα ειναι απολαυστική μιά  βόλτα στα Μεστά, χαλαρωτική και σε επαφή με  μία άλλη εποχή.

 

Εξάρχεια, 2012 ενα graffity απο τα πολλά, κάπου στην Καλλιδρομίου πάνω σε  ανακαινισμένο παραδοσιακό σπίτι.

Παραμένει μια περιοχή της Αθήνας όπου χειμώνα ή καλοκαίρι νιώθεις αλλιώς, δυνατά συναισθήματα ανθρωπιάς σε ενα, θα έλεγα, καταφύγιο ιδεών.

Moναξιά είναι να ...

Μοναξιά είναι να μην είσαι εκεί που θέλεις.
Μοναξιά είναι να είσαι με πολλούς και να νιώθεις μόνος.
Μοναξιά είναι να μην σε καταλαβαίνει κανένας.
Μοναξιά είναι να μην καταλαβαίνεις κανέναν.

Αν συμβαίνουν τρία απο τα τέσσερα παραπάνω, καλύτερα να δείς γιατρό.

Μοναξιά είναι να ψαρεύεις 5 ωρες και να μην εχεις πιάσει τίποτα.
Μοναξιά ειναι να τραγουδάνε 25 άτομα και εσύ οχι.
Μοναξιά ειναι να είσαι σε παιδότοπο και να μην εχεις δικό σου παιδί.
Μοναξιά είναι να οδηγείς μόνος επί 700 χιλιόμετρα.
Μοναξιά είναι να κάνουν έρανο και να εισαι ο μόνος που δεν εχει λεφτά.
Μοναξιά είναι να εισαι ο μόνος που δε περνάει με κόκκινο,
ο μόνος που δεν κορνάρει στον μπροστινό στο πράσινο φανάρι
και δεν παρκάρεις στο πεζοδρόμιο.
Μοναξιά ειναι να πίνεις αγουροξυπνημένος καφέ στις 12.
Μοναξιά είναι να πίνουν όλοι του σκασμού κι εσυ να παίρνεις αντιβίωση.
Μοναξιά είναι να δανείζεις προφυλακτικά σε φιλους σου.
Μοναξιά είναι να είσαι τερματοφύλακας ή φαροφύλακας.
Μοναξιά είναι να πας 8 το πρωί στην Εφορία για να πληρώσεις.
Μοναξιά είναι να πονας και να μην ειναι κανείς να σου κρατάει το χέρι.
Μοναξιά είναι οταν σου έρχεται να γελάσεις, σε κηδεία.
Μοναξιά είναι οταν ολοι σε κοιτάνε να δούν τι θα πείς.
Μοναξιά είναι, να έχεις γενέθλια και να μην σου εχει ευχηθεί κανείς.

Μεγάλο πράγμα η μοναξιά,  αλλά
στο κάτω κάτω, μερικές φορές η μοναξιά ειναι και επιλογή για μερικούς.
Επιλέγεις για χ ψ λόγους, να μείνεις μόνος.
Το χρειάζεσαι, το θέλεις, να συνομιλήσεις με σένα, να αφήσεις
να σου μιλήσουν οι σκέψεις σου, να χαλαρώσει το κορμί,
μακριά απο πρέπει και απο καθωσπρέπηδες.

Ζήσε, όπως γουστάρεις.
Αν δεν εχεις περάσει και κάποιες μοναξιές, δεν εκτιμάς την παρέα.
Αλλά αν δεν εχεις  παρέα, τότε, βρες.