ΠoυτoυΔoυ

Πριν απο λίγο έσκασε  η είδηση οτι αποφάσισαν στις 17/12
να έχουμε την πρώτη ψηφοφορία για εκλογή νέου Προέδρου της Δημοκρατίας.

 Ειλικρινά δεν θέλω να μπλέξω σε πολιτικές αναλύσεις αφού η πολιτική
εχει καταλήξει στην Ελλάδα να αντανακλά ακριβώς την ποιότητα αυτών που
την "υπηρετούν" δηλαδή αυτών που ζούν απο τα κόμματα και εν τέλει και
σε βάρος μας.
Ομως μερικές πρώτες σκέψεις θα τις ξαπλώσω λίγο εδω να λιαστούν.
Χωρίς να εχω διαβάσει κανένα άρθρο και με το επίπεδο εμπιστοσύνης μου
στην δημοσιογραφία, τα κανάλια και τα κόμματα να ειναι στο μηδέν,
καταγράφω τις παρακάτω σκέψεις :
- Γιατι ενας ΠτΔ είναι πάντα κάποιος απόμαχος άνω των 65 ετών ;
- Γιατί δεν εχει εκλεγεί ποτέ μία γυναίκα ΠτΔ ;
- Γιατί το Σύνταγμα δεν εχει προβλέψει τι γίνεται οταν υπάρχουν εν ενεργεία
φυλακισμένοι βουλευτές ; Ψηφίζουν για ΠτΔ η όχι ;
 [αν δεν κάνω λάθος ειναι αυτοί της ΧΑ].
- Γιατί η μαχόμενη "Αριστερά" χρησιμοποιεί την εκλογή ΠτΔ για να
προκληθούν Βουλευτικές Εκλογές ; Πόσο την τιμάει αυτό ;
- Γιατί ακούγονται ονόματα οπως της Γιάννας Αγγελοπούλου ή του
Κωνσταντόπουλου ; Τι θα σημαίνει η εκλογή τέτοιων ανθρώπων ;
- Γιατί η καθημερινότητά μου, τα προβλήματά μυ, γίνονται λάφυρα στα χέρια
πολιτικών για εκμετάλλευση με κάθε τρόπο και αφού εκλεγούν, δεν δίνουν
δεκάρα για μένα, αλλά στρέφονται στο πώς θα επανεκλεγούν ;
- Γιατί δεν εμπιστευομαι κανέναν ; (ξέρω την απάντηση)

Είναι προφανές πως ζητήθηκε απο τους δανειστές να επισπεύσουν την εκλογή
ΠτΔ ωστε αν δεν εκλεγεί ΠτΔ και πάμε σε εθνικές Εκλογές, και τυχόν σε
αυτές κερδίσει ο Συριζα, να πέσει η καυτή πατάτα της επικείμενης νέας
συμφωνίας με τους δανειστές, στον Συριζα που παρά τα όσα με περισσούς
λεονταρισμούς διακηρύσσει, δεν θα μπορέσει να κάνει τίποτα παρά να
αποδεχτεί την συνέχιση των "μνημονιακών πολιτικών", προσποιούμενος
-όπως ακριβώς και οι Σαμαρομπένηδες- οτι κάνουν διαπραγμάτευση !


Και ένα τελευταίο, γιατί ο ΠτΔ να μην εκλέγεται απο τον λαό ή απο μία ευρεία
συμμετοχή εκπροσώπων ; Γιατί 180 και όχι 1180 ;

Πρoσωπικές επιλoγές

Ολα όσα έχουμε κάνει ή θέλουμε να κάνουμε, ακόμα και πολλά απο όσα
δεν κάναμε και δεν θα κάνουμε, έχουν σχέση με τις προσωπικές επιλογές
του καθενός.

Οι προσωπικές επιλογές συχνά καθορίζονται απο το πού είμαστε και πώς
είμαστε, προς τα πού μας αρέσει να πάμε και προς τα πού μας αναγκάζουν
οι καταστάσεις να οδηγηθούμε.
Κάθε εμπόδιο, για καλό, που λένε και κάθε ευχή μπορεί να πραγματοποιηθεί,
άρα  πρόσεχε τι εύχεσαι. Eίναι βέβαια ενα θέμα, πόσοι έχουν τη δυνατότητα
να κάνουν προσωπικές επιλογές, σε εναν κόσμο με επτά δις πληθυσμό, με
πολλή φτώχεια και κακά κοινωνικά συστήματα σε πολλές μεριές  του πλανήτη.
Την ελευθερία να επιλέξουν, να δοκιμάσουν και να προσπαθήσουν, την έχουν
όσοι δεν ζούν σε τόπους όπου η Δημοκρατία έχει μια μεταλλαγμένη μορφή,
οι θρησκείες ασκούν επιρροή δολοφονική, οι πόροι για Υγεία, Παιδεία ειναι
πενιχροί και η γεωγραφική θέση της χώρας δεν την έχει βάλει στόχο
οικονομικών και γεωπολιτικών συμφερόντων.
Οπως και να χει, είτε απο ανάγκη και βία είτε απο ελεύθερη βούληση, θα
είναι καθοριστικές για το μέλλον μας οι όποιες επιλογές παίρνουμε, είτε συνειδητά,
είτε αναγκαστικά, είτε τυχαία. Ναι, τυχαία. Αυτο που οταν δεν ξέρεις τι να
διαλέξεις,  παίρνεις ενα στην τύχη και όπου βγεί.
Το ποιοί είμαστε, ανα πάσα στιγμή, είναι καθορισμένο απο τις επιλογές που κάναμε
ή όχι και απο αυτές που θα κάνουμε και άλλες που θα απορρίψουμε ώστε να
πάρουμε αποφάσεις που γίνονται πράξεις.

O Δρόμος

Δρόμοι ανοίγουν εδω κι εκεί
πάρε εναν και  όπου βγεί,
δες τι θέλεις, ποιό μονοπάτι
πού ονειρεύτηκες να πάς,
σε ποιό παλάτι,
σε ποιά καλύβα θες να χωθείς
απ τη βροχή να καλυφτείς,
σε ποιόν προορισμό σου είπαν
τα όνειρά σου να φτάσεις
σε ποιές πηγές, κάτω απο δέντρα,
τη  δίψα για ζωή  σου θα χορτάσεις.

Ενας γεράκος μια φορά σ ενα χωριό
είπε πως οταν ήτανε δεκαοκτώ,
το σώμα  του  του μίλησε απο μόνο του
και του  'δειξε για πού να πάει
και με ποιούς, με ποιάν μαζι να προχωρήσει
μαζί να φτιαξουνε ζωή που ν'αγαπάει
με φλόγα που να μην αφήνεται να σβήσει.

Τι να διαλέξεις θα το ξέρεις με μιά καλημέρα,
που θα καταλάβεις πως ειναι σημαδιακή,
ποιούς να αγαπάς θα το ξέρεις στην καλησπέρα
τη ζεστή.
Ειναι παράξενα τα φώτα, τα σημάδια,
που βλέπεις απο μακριά,
φοβίζουν πότε πότε κι άλλοτε
μιλούν αλλιώτικα, σαν φάροι σε νησιά.
Θα ξέρεις ποιά σημάδια ειναι για σένα,
ποιά μυστικά θα κάνουν την πορεία σου
πέρα απο δυσκολίες και σπασμένα,
στρωμένο διάβα για την ιστορία σου.

Να μη φοβάσαι αλλά να κοιτάς,
ακόμα κι οταν κάποτε παραπατάς,
θα σηκωθείς και θα νικήσεις,
δε θα λυγίσεις,
η αγάπη κι η σκέψη όσων αγαπάς
θα πλαγιάζουν μαζι σου
όπου κι αν πάς.

* Ηλιοβασίλεμα στο Κάθισμα Λευκάδας, αφιερωμένο.







 

Mερικές τυχαίες στιγμές

Καβουρότρυπες, Σιθωνία Χαλκιδικής

Τραβηγμένη πριν απο ακριβώς 6 χρόνια, ο μπροστινός μου διαβάζει εφημερίδα της  ημέρας. 

Ειναι κάτι που σπάνια κάνω,  να διαβάζω εφημερίδα στην παραλία.

Αλλοι το κάνουν, μάλιστα έρχονται με τις ομπρέλλες  και τα λοιπά της παραλίας συμπράγκαλα συν ενα πάκο απο εφημερίδες ειδικά αυτές της Κυριακής με τα δώρα.

Σόρι αλλά εγω  παραλία πάω για μπάνιο, χαλάρωμα, καφέ, ψάρεμα αντε και ενα βιβλίο, οχι για να μάθω τις πολιτικές εξελίξεις της ημέρας ή τις αθλητικές και κοσμικές ειδήσεις που ειδικά το καλοκαίρι δεν ειναι και τίποτα σπουδαίες.

 

Τραβηγμένη Δεκέμβρη 2009 στο ερημωμένο, παρατημένο και έρμαιο συμφερόντων μεγάλης εμβέλειας και αμφίβολης προοπτικής,

το παλιό αεροδρόμιο του Ελληνικού όπου φαίνεται το γήπεδο χόκεϊ  των Ολυμπιακών Αγώνων του 2004.

Τώρα, 2014 και δεν εχουν αλλάξει πολλά, ή μάλλον, το πούλησαν λέει, για  πέντε φράγκα στο Ταμείο της ταλαίπωρης χώρας.

 Αιδανόητο να μην εχει αξιοποιηθεί μέρος του τεράστιου χώρου για πάρκα, ποδήλατο, αερομοντελισμό [που γινόταν εκει ημιπαράνομα κάπως], εκδηλώσεις, μουσείο Αεροπορίας [που δεν εχουμε στην Ελλάδα απ όσο  ξέρω], και αθλητισμό διεθνούς εμβέλειας.

 

Τραβηγμένη το 2010 μερικά ποδήλατα αραγμένα στον χώρο του νοσοκομείου της Καρδίτσας.

Μιά πόλη όπου οι πάντες έχουν ποδήλατο !

Εχω μάλιστα την εντύπωση οτι τα ποδήλατα ειναι περισσότερα απο τα αυτοκίνητα

 

Μεστά Χίου, 2010.

Ενα μεσαιωνικό χωριό πέρα απο κάθε περιγραφή, 

όπου στο κέντρο του υπάρχει αυτη η πλατεία, γεμάτη πλέον με καρέκλες για καφέ ή φαγητό.

Πρόλαβα το μέρος  αυτό χωρίς ούτε μια καρέκλα !

Τώρα πιά πάς  για καφέ  και εχεις και δωρεάν WiFi, αλλά πάντα ειναι απολαυστική μιά  βόλτα στα Μεστά, χαλαρωτική και σε επαφή με  μία άλλη εποχή.

 

Εξάρχεια, 2012 ενα graffity απο τα πολλά, κάπου στην Καλλιδρομίου πάνω σε  ανακαινισμένο παραδοσιακό σπίτι.

Παραμένει μια περιοχή της Αθήνας όπου χειμώνα ή καλοκαίρι νιώθεις αλλιώς, δυνατά συναισθήματα ανθρωπιάς σε ενα, θα έλεγα, καταφύγιο ιδεών.

Moναξιά είναι να ...

Μοναξιά είναι να μην είσαι εκεί που θέλεις.
Μοναξιά είναι να είσαι με πολλούς και να νιώθεις μόνος.
Μοναξιά είναι να μην σε καταλαβαίνει κανένας.
Μοναξιά είναι να μην καταλαβαίνεις κανέναν.

Αν συμβαίνουν τρία απο τα τέσσερα παραπάνω, καλύτερα να δείς γιατρό.

Μοναξιά είναι να ψαρεύεις 5 ωρες και να μην εχεις πιάσει τίποτα.
Μοναξιά ειναι να τραγουδάνε 25 άτομα και εσύ οχι.
Μοναξιά ειναι να είσαι σε παιδότοπο και να μην εχεις δικό σου παιδί.
Μοναξιά είναι να οδηγείς μόνος επί 700 χιλιόμετρα.
Μοναξιά είναι να κάνουν έρανο και να εισαι ο μόνος που δεν εχει λεφτά.
Μοναξιά είναι να εισαι ο μόνος που δε περνάει με κόκκινο,
ο μόνος που δεν κορνάρει στον μπροστινό στο πράσινο φανάρι
και δεν παρκάρεις στο πεζοδρόμιο.
Μοναξιά ειναι να πίνεις αγουροξυπνημένος καφέ στις 12.
Μοναξιά είναι να πίνουν όλοι του σκασμού κι εσυ να παίρνεις αντιβίωση.
Μοναξιά είναι να δανείζεις προφυλακτικά σε φιλους σου.
Μοναξιά είναι να είσαι τερματοφύλακας ή φαροφύλακας.
Μοναξιά είναι να πας 8 το πρωί στην Εφορία για να πληρώσεις.
Μοναξιά είναι να πονας και να μην ειναι κανείς να σου κρατάει το χέρι.
Μοναξιά είναι οταν σου έρχεται να γελάσεις, σε κηδεία.
Μοναξιά είναι οταν ολοι σε κοιτάνε να δούν τι θα πείς.
Μοναξιά είναι, να έχεις γενέθλια και να μην σου εχει ευχηθεί κανείς.

Μεγάλο πράγμα η μοναξιά,  αλλά
στο κάτω κάτω, μερικές φορές η μοναξιά ειναι και επιλογή για μερικούς.
Επιλέγεις για χ ψ λόγους, να μείνεις μόνος.
Το χρειάζεσαι, το θέλεις, να συνομιλήσεις με σένα, να αφήσεις
να σου μιλήσουν οι σκέψεις σου, να χαλαρώσει το κορμί,
μακριά απο πρέπει και απο καθωσπρέπηδες.

Ζήσε, όπως γουστάρεις.
Αν δεν εχεις περάσει και κάποιες μοναξιές, δεν εκτιμάς την παρέα.
Αλλά αν δεν εχεις  παρέα, τότε, βρες.

Φωνή λαού, αρχή καλοκαιριού

Μεγάλες αλήθειες.
Οσοι εχουν ασχοληθεί λίγο πιο ενεργά με την πολιτική,
ξέρουν οτι αυτο το πολιτικό σύστημα,  παράγει τέτοιους πολιτικούς,
που προέρχονται φυσικά απο τέτοιον λαό.

Ενα μικρό ανθολόγημα απο το Twitter όπου οι εν συντομία απόψεις
διαφόρων ελλήνων αλλα και οι παραπομπές σε άρθρα, λένε  πολλά :

Έχουμε μακράν το πιο γελοίο πολιτικό προσωπικό στον γαλαξία. Αμόρφωτα γίδια, εμποράκοι σταυρών, μικροί ξιπασμένοι Ναπολέοντες.
— Φιδάς (@Fidi_ass) June 8, 2014

«Είναι τόσο δύσκολο να μην μας ξεχνούν οι πολιτικοί, αμέσως μετά τις εκλογές;», του Αλέκου Λιδωρίκη http://t.co/uFdMzw8ui6
— protagon.gr (@protagongr) June 5, 2014

αντισυστημικός ναζί: αυτός που υποσχόταν κρεμάλες πολιτικών και τώρα απειλεί ότι θα κρεμαστεί ο ίδιος επειδή οι πολιτικοί τον έριξαν φυλακή
— Εddie (@N0nServ1am) June 3, 2014

Μωρέ ειδοποιάτε ότι στην #anatropi έχουν μαζευτεί πολιτικοί γίγαντες (και μας τελείωσαν τα φασολάκια τα μαυρομάτικα)
— Haris Nikolakakis (@Haris_Nk) June 2, 2014

Xτυπήματα κάτω από τη ζώνη. Oι πολιτικοί έχουν διδακτορικό. Αλλά και οι δημοσιογράφοι δεν πάνε πίσω.
— Vasilis Adamopoulos (@vasadamopoulos) May 28, 2014

Αν σταματήσουν να πηγαίνουν πολιτικοί στον #enikos υπάρχει μια ελπίδα να αρχίσει να καλεί τραγουδίστριες πάλι/
— KrinostoKtinos (@KrinostoKtinos) April 7, 2014

Η ΑΕΚ δεν είναι κρατική ομάδα για να δεσμεύονται πολιτικοί για γήπεδο. Έλεος κάπου. Να σημειωθεί οτι είμαι ΑΕΚ.
— Τσούγδω (@tsougdw) March 26, 2014

Καλημερα .......κάπως ετσι πιστεύει ο μέσος έλληνας ..οτι ειναι οι πολιτικοί pic.twitter.com/Br7lyOEFjm
— ο υποψηφιος (@djdim7) March 12, 2014

Η συνήθης πολιτική τακτική είναι οι πολιτικοί να δημιουργούν το πρόβλημα επειδή δεν έκαναν αυτό που πρέπει στη συνέχεια δήθεν να το επιλύουν
— Georgoulas Ilias (@IL_GEORGOULAS) June 7, 2014

Πρέπει να με πείσετε οτι είναι καλοκαίρι, όπως τα παλιά, εκείνα με τα λεφτά.

Mάης

Kάθε Μάρτη, κάθε Απρίλη, κάθε Μάη,
το τρενάκι της ψυχής μου ξεκινάει,
και στης νιότης με γυρίζει τα λημέρια,
στα μεγάλα τα ζεστά μου καλοκαίρια.

Μοναδική φωνή του Γιάννη Πουλόπουλου στο τραγούδι αυτό.
Σε ταξιδεύει όσο λίγα τραγούδια.
Και σε γυρίζει πραγματικά σε αυτά που μικρός ονειρευόσουν,
λαχταρούσες να έρθουν, κάθε Μάη μήνα μετά το σχολείο.

Ξένοιαστες διακοπές, παραλίες, ελάχιστες υποχρεώσεις και
ισως κι ενα ταξίδι, με τους γονείς και συγγενείς.
Δεν είχαμε ποτέ πολλά λεφτά, πάντα έπρεπε κάπως να παλέψουμε
με την καθημερινή ανάγκη για το φαγητό, για την αξιοπρέπεια.
Ενα καθαρό κρεβάτι, ρούχα καθαρά, ενα πιάτο φαϊ με μπόνους την
σαλάτα που γινόταν μάχη ποιός θα φάει το ζουμί στο τέλος.
Το Πάσχα πάντα ήταν πρόσφατο και υπήρχε η ικανοποίηση οτι
γλεντήσαμε με συγγενείς και φίλους, ψήσαμε, φάγαμε, ήπιαμε.
Τώρα, το μεροκάματο του πατέρα θα έφερνε ισα ισα τα καθημερινά.
Η μητέρα έχωνε κανα εικοσάδραχμο σε κουμπαρά για να αγοράσουμε
ενα πλυντήριο ρούχων. Στο τέλος πλήρωσε με αυτά.
Τότε ενα εικοσάδραχμο ήταν οτι και το σημερινό ας πούμε δίευρο.
Το Μαη φοράγαμε πια, κοντά παντελονάκια και μπλουζάκια, θυμάμαι,
οχι σαν τωρα που φοράνε σκισμένα τζήν και σκουλαρίκι στη γλώσσα.
Δεν είχαμε κινητά, ο μόνος τρόπος να βρείς παρέα ήταν να πας ο ίδιος
να τους συναντήσεις, ή το πολύ να έπαιρνες κι ενα τηλέφωνο πριν, αν ο
άλλος είχε τηλέφωνο  στο σπίτι του, σταθερό εννοείται, αυτο με το
καντράν που γύριζε κι έκανε αυτον τον ήχο κρκλικκλικκ κλικλικλικ.
Και μετά ήρθε η έγχρωμη τηλεόραση και το Μουντιάλ όπου μπορούσες
να δεις ανθρώπους απο άλλα μέρη της Γής να κυνηγάνε τη δόξα στα
γήπεδα μιας άλλης μακρινής χώρας που ονειρευόσουν να επισκεφτείς.
Και μετά σπουδές, δουλειά, μεροκάματο, θητεία στο στρατό, ξανά δουλειά
όπου να'ναι αρκεί να βγαίνει μεροκάματο. Τότε, έβρισκες δουλειά.
Πέντε βιογραφικά έστελνες, δεν σου απαντούσαν σε κανένα, πήγαινες
ομως να ενοχλήσεις ο ιδιος κι έβρισκες αμέσως δουλειά.
Αν πρέπει να πώ σε ποιόν μήνα του χρόνου γίνηκαν οι πιο πολλές αλλαγές
και σημαντικά  βήματα, θα επέλεγα τον Μάη.
Οχι οτι τους άλλους μήνες δε γινόταν τίποτα, αλλά ο Μάης με την αισιοδοξία
που εχει στην ατμόσφαιρα βοηθάει να αισθάνεσαι λίγο πιο ελεύθερος.
Ελεύθερος να ονειρευτείς αυτά που απο παιδί πάντα ήθελες.
Αλλο θέμα, αν σου κλέβανε τα όνειρα, οπως αποδείχτηκε.

* η φωτογραφία ειναι τραβηγμένη εκει όπου σήμερα βρίσκεται το Στάδιο Ειρήνης και Φιλίας κάποιον Μάη παλιά. Πολύ παλιά. Στο βάθος διακρίνεται το παλιό Τηγάνι, γνωστό και ως Στάδιο Καραϊσκάκη.

Pύπανση

Ξυπνάτε.
Μια  μέρα έμεινε μέχρι να πάμε να ψηφίσουμε για δήμαρχο.
Οσοι εχουν διαβάσει προσεκτικά  τα προγράμματα των υποψηφίων
πρεπει να μπούν σε  ενα μουσείο για το ανθρώπινο είδος.
Καλά κάνουν.
Αλλά απο αυτά που βλέπω δεν αλλάζει η νοοτροπία του Ελληνα.
Θέλει ηγέτες-λαμόγια,  θέλει τσαμπουκάδες, θέλει βιτρίνα.
Στο παρασκήνιο, εχει γίνει ο χαμός φέτος  σε πολλούς Δήμους
με την αφισσοκόλληση και τα πανό. Δεν σέβονται τίποτα.
Κάποιων υποψηφίων τα πανό ειναι μόνιμα βανδαλισμένα και κάποιων
άλλων όχι, ενω και αυτη την ωρα που τυπικά απαγορεύεται πια η
αφισσοκόλληση, κολλάνε  αφίσες  παντού. Σάββατο,  ωρα 2.30'.
Νυν δήμαρχοι αναθρεμμένοι στα πασοκικά παρασκήνια και όχι μόνο,
εχουν κρεμάσει και αεροπανό που απαγορεύεται δια νόμου.
Η παραπληροφόρηση απο 'μπλογκς' της κακιάς ώρας στο ζενίθ.
Οι ανταλλαγές ύβρεων έχουν αντικαταστήσει τον πολιτικό διάλογο με
επιχειρήματα και με προτάσεις ρεαλιστικές.
Τα κόμματα προβάλλουν τους δικούς τους 'χρισματικούς' υποψηφίους.
Ο ψηφοφόρος σε ζάλη μεσα στην γενική ταραχή.
Στο τέλος ισως και να μην πάει να ψηφίσει.
Και μετά, όλους θα τους μουντζώνει ως φταίχτες.
Μόνο εκείνος δε θα φταίει, ετσι θέλει να πιστεύει.

ΑΣ ΠΑΜΕ ΝΑ ΨΗΦΙΣΟΥΜΕ.
ΞΕΧΝΑΜΕ ΤΙ ΛΕΕΙ ΤΟ ΚΟΜΜΑ ΚΑΙ ΨΗΦΙΖΟΥΜΕ ΑΞΙΟΥΣ ΑΝΘΡΩΠΟΥΣ.
ΔΙΑΒΑΖΟΥΜΕ, ΜΙΛΑΜΕ, ΡΩΤΑΜΕ, ΣΥΖΗΤΑΜΕ, ΑΠΟΦΑΣΙΖΟΥΜΕ.
ΔΕΝ ΧΑΡΙΖΟΥΜΕ ΤΗΝ ΠΟΛΗ ΜΑΣ ΣΕ ΒΡΩΜΙΚΟΥΣ.

Με Eκλoγές

Οι Εκλογές δεν λύνουν προβλήματα.
Αυτο ειναι συμπέρασμα αποτις τελευταίες 5-6  Βουλευτικές Εκλογές,
2-3 Ευρωεκλογές και 4-5 Αυτοδιοικητικές Εκλογές.
Αυτο ειναι το κατόρθωμα ποιανού ακριβώς δεν είμαι σίγουρος.
Του λαού ;
Των πολιτικών ; [που προέρχονται απο το λαό]
Των κομμάτων ;
Των Ευρωπαίων ;
Των Αμερικανών ;
Των Νεφελίμ ;
Ολων των παραπάνω ;
Και τι θες τώρα, να κάτσουμε να μετρήσουμε με το κρεμαλόμετρο ποιοί φταίνε
περισσότερο ωστε να τους στείλεις στις κρεμάλες ;
Νομίζεις οτι θα βγεί άκρη ;
Νομίζεις για παράδειγμα οτι οταν δεν θέλεις να διαχωρίσεις τι θα ψηφίσεις για
Δήμαρχο απο το τι θα ψηφίσεις για Βουλή, σου αξίζει κάτι περισσότερο ;
Νομίζεις οτι το δικό σου τι δίκιο είναι μεγαλύτερο απο του άλλου το δίκιο ;
Νομίζεις οτι με όσους διαφωνείς δεν εχεις κοινά σημεία ;
Νομίζεις ..... οτι με Εκλογές σου δίνεται όπλο εκδίκησης ;
Νομίζεις οτι θα αποκατασταθεί η εμπιστοσύνη Κράτους-Πολίτη με Εκλογές ;

υγ.
Επεσε στην αντίληψή μου οτι για την ημέρα των Εκλογών κάθε παράταξη,
θα χρειαστεί πάνω απο 120 άτομα για "εκλογικούς αντιπροσώπους" ανα Δήμο.
Στρατιές απο δαύτους, στο σύνολό τους.
Εργο τους μεταξύ άλλων και μια εποπτεία ωστε να μη γίνουν λάθη και τέτοια.
Κατάλαβες πόσο εμπιστευόμαστε τους θεσμούς ;

Pε ταγάρ'

Αυτό το Πάσχα δεν ήταν τόσο καταπληκτικό, όσο άλλα, παλιότερα. Αλλα όχι και άσκημο.
Μιά το θέμα το οικονομικό, μιά με κάτι θέματα υγείας γονιών,
απο δω, απο κεί, δεν είχε πολλά περιθώρια να γίνει ενα  πετυχημένο Πάσχα.
Αφου να φανταστείς αγόρασα τρία μικρά -αλλά ακριβούτσικα- κοκορέτσια
έτοιμα, απο Καρφούρ ! ντροπή.  Ποιός ;
Εγω ! εγω που το φτιάχνω μόνος μου με όλη την ιεροτελεστία που αρμόζει,
και την ταλαιπωρία του οκ ναι,  εχει κούραση ενα σωστό κοκορέτσι.
[Δεν θα τα αγόραζα καν, αλλά τα κέρασε μία συγγενής.]
Διόδια και βενζίνες για Γιάννενα, κάπου 180 €.
Κάτι καφέδες και κάτι τσιπουράκια  στον "Χρύσανθο" στο μικρό χωριουδάκι
Αμφιθέα (φωτο) ήταν τα υπόλοιπα έξοδα. Υπέροχος ο Χρύσανθος, με θέα λίμνη
και νησάκι, ανακαινισμένος και εξυπηρετικός. Αλλα το χταπόδι κόστισε κάπου
4,50 € το πλοκάμι. Καλά που μετά τα τσίπουρα δεν το σκεφτόμουν αυτό.

Ο γύρος της λίμνης Παμβώτιδας αξίζει οταν θέλεις μιά  χαλαρή βόλτα,
με πολλά  σημεία για στάση, χάζεμα, χαλάρωμα σε παραλίμνιο περιβάλλον.
Εντυπωσιακό το θέαμα με  μεγάλες φάρμες με ζώα και πράσινο,  προς τα νότια.
Επίσης εντυπωσιακό το οτι ο προσανατολισμός όλων των καφέ στα Ιωάννινα
είναι βόρειος, δηλαδή κοιτάνε  προς τη λίμνη και βόρεια.
Αποτέλεσμα να μην βρίσκεις ουτε μιά  καφετέρια να απολαύσεις  ηλιοβασίλεμα,
ή σχεδον ηλιοβασίλεμα αφου τα βουνά της Παραμυθιάς κρύβουν τον ήλιο πιο νωρίς.
Μερικά φαγάδικα ωστόσο έχουν τέτοια θέα, προς νότια, αρκει να θες να φάς πάλι !

Οδηγοί στους δρόμους υπάρχουν
- οι ντόπιοι  "ραλλίστες" που πάνε με χίλια.
- οι με καταγωγή ντόπιοι με  Μερσεντέ και Μπεμβέ απο Γερμανία με συμπεριφορά
"στην μπάντα ούλοι πιρνάου ιγώ με τ Μερσιντέ απου τη Γιερμανία ιγώ ιέγινα μιγάλους
κι τρανός κι πήρα Μερσιντέ στη μπάντα ρε βλάκα με τ' Φιατ !"
Είναι ενα είδος οδηγών για φάπες και φούντο στη λίμνη με τσιμεντόλιθο δεμένο στα πόδια.
- Οι "αθηναίοι" σαν και λόγου μου που προσπαθούν να πάνε με το όριο ταχύτητας, να
βγάζουν φλάς και να συμμορφώνονται με τις πινακίδες γενικά. Αλλά το πατάνε κι 180 άμα λάχει πότε πότε γιατι δεν παλεύεται 6ωρο ταξίδι με τα όρια ταχύτητας.
- Οι Θεσσαλονικείς εκδρομείς που πλέον με την Εγνατία Οδό φτάνουν σε ούτε 2,5 ωρες
Γιάννενα με το κοντέρ στα 200 και -δε-μπαναπνιγούνε-οι-κάμερες.
- Οι έχοντες απωθημένα απο την βρεφική ηλικία που δεν τους έπαιρναν παιχνίδια.
Πήραν αμάξι, τζιπούρα κατα προτίμηση και πατάνε συνεχώς την κόρνα με το παραμικρό.
Αν τους πεις "τι κουρνάρ'ς ρε φίλε;" σε βρίζουν.

Οι πεζοί είναι δύο ειδών κυρίως :
Οι γιαγιάδες με  κινητό στο αυτί που δεν καταλαβαίνουν τι πα να πει δρόμος κι αυτοκίνητα.
Οι νεαροί/ές με κινητό κι ακουστικά που δεν καταλαβαίνουν τι πα να πεί φανάρι πράσινο για πεζούς.
Μιά μικρή μειοψηφία πεζών τα κάνει όλα σωστά και μάλλον ειναι αυτοί που έχουν αμάξι
αλλά κάπου το άφησαν, πάνε με τα πόδια και απο συνήθειο ψάχνουν πού ειναι το φλάς.

Φρόντζος
Στο λόφο του Φρόντζου εχει γίνει μια μεγάλη επένδυση που πολύ θα ήθελα να μάθω τι έβγαλε
ο ΣΔΟΕ οταν και αν έψαξε τα πόθεν έσχες των επενδυτών.
Ομορφο μέρος, με πέτρινα κτίρια, καφέ, εστιατόριο, ξενώνας και ωραία θέα  προς βόρεια φυσικά.
Πολύς κόσμος, βαβούρα, φασαρία, σπάνια είναι ήσυχα, αλλά ο κατάφυτος με πεύκα λόφος και
η θέα σε αποζημιώνουν αρκετά για τον  οχι φτηνό, καφέ.

Συμβουλές :
-Μην πάτε στο Πέραμα εκτός αν τόοσο πολύ θέλετε  να δείτε το ωραίο Σπήλαιο.
-Μην πάτε απο Κορίνθου-Πατρών γιατι θα αλλαξοπιστήσετε ώσπου να βγείτε απο κει,
συν τα ακριβά διόδια για  ενα δρόμο που επιεικώς  χαρακτηρίζεται "κώλος".
-Αν ο καιρός ειναι ψυχρούλης προτιμήστε διαμονή με τζάκι.
-Καλού κακού, μπουφανάκι πάντα μαζί. Με κουκούλα.

ΥΓ. Δεν είμαι Αθηναίος  ρε γαμώτη, απλώς μένω Αθήνα και δεν εχω -ευτυχώς- τη νοοτροπία  Αθηναίου.
ΥΓ. Ενα παραπάνω φωτογραφικό  αφιέρωμα πρέπει να το κάνω, εχω μαζέψει φωτος απο διάφορα μέρη και θέλω να τα μοιραστώ.