Τρίτη 8 Νοεμβρίου 2011
Σάββατο 5 Νοεμβρίου 2011
Στον καιρό της εμπιστοσύνης
Επικαιρότητα θες, τρέξε να προλάβεις.
Ωσπου να σκεφτείς κάτι να γράψεις, αλλάζει η τρέχουσα επικαιρότητα και βγαίνεις offside. Τέτοια ειναι η ταχύτητα εναλλαγής των ειδήσεων και των αλλαγών στην πολιτική σκηνή της Ελλάδας.
Η σύγχυση και η αγανάκτηση, το πελάγωμα, τα νεύρα, ο θυμός, και κάμποση ανωριμότητα, ωθεί πολλούς αντι να ψάχνουν καθένας την κοινή γεωγραφία του με τους άλλους πολίτες, να ψάχνουν τα σημεία που διαφωνούν και ετσι στοχοποιούν άλλους συμπολίτες, συχνότατα, άδικα.
Ας κυνηγιόμασταν ολοι μεταξυ μας γυμνοί στους δρομους κρατώντας ανθοδέσμες, αυτο μπορεί να ήταν μια καποια λυση στα προβληματα μας.
Ξέρεις, η μόδα είναι να βρίζεις τον ΓΑΠ και να τον καταριέσαι νυχθημερόν ως μόνο φταίχτη για όλα ξεχνώντας να αναφέρεις πού έχεις εσυ ευθύνες αλλα και πού έχουν ευθύνες κάποιοι τρίτοι και ξεχνώντας ακόμα να προτείνουν κάτι άλλο, κατι ρεαλιστικό και υπεύθυνο.
Δε θέλω να είμαι στη μόδα, δε θέλω να υπερασπιστώ κανέναν πολιτικό, ουτε εναν για δείγμα αν και μερικοί διατηρούν ψήγματα αξιοπρέπειας που ωστόσο βυθίζονται και αυτοί στο τέλμα της σάπιας πολιτικής ζωής μιας χώρας που αγκομαχεί να βγεί απο τον βούρκο της ανυποληψίας στην οποία εχει πέσει εξ αιτίας κακής νοοτροπίας που ξεκινάει απο 60 χρόνια πίσω. Και βάλε.
Δε θέλω να είμαι στη μόδα και να βρίζω όπως κάνουν κάποιοι και μάλιστα το παρακάνουν, καμώνοντας οτι ασκούν κριτική ενω στο βάθος το μόνο που θέλουν ειναι να εκτοξεύουν φλόγες οργής χωρίς καμμία πρόταση, καμμία ιδέα, καμμία προοπτική. Ειχα γράψει σχετικά, στον "επαγγελματία φευγοποιό".
Ειδικά όσοι χρησιμοποιούν φρασεολογία χυδαίου τύπου και επιχειρήματα του δημοτικού μεσα σε μπλογκς, ας σκεφτούν πόσο ωφελούν με αυτη τη συμπεριφορά τους, την ίδια την μπλογκόσφαιρα, την ίδια την ελευθερία έκφρασης, δίνοντας δικαίωμα σε όσους θέλουν να μας φιμώσουν, να το κάνουν, εξ αιτίας τους.
Δε θέλω να είμαι στη μόδα που θέλει Τσιπρίζουσες - φασίζουσες υστερίες ή στενοκέφαλους επικίνδυνα ηλιθιους αρνητές οπως το ΠΑΜΕ.
Δε θέλω να ειμαι στη μόδα που θελει να φιμώνεις τον άλλον επειδη δε γουστάρεις όσα πιστεύει, να του κολλάς ετικέττα και να τον αποκλείεις [μπας και ακουστείς περισσότερο εσυ].
Εχουμε κυβέρνηση που έχει εκλεγεί με ευρεία πλειοψηφία, αλλα τωρα ζητά ψήφο εμπιστοσύνης [σήμερα] και μόλις την πάρει, απ' οτι άφησε να εννοηθεί, θα παραιτηθεί ο πρωθυπουργός υπέρ μιας ευρύτερης συναίνεσης. Κάπως παράλογο ;
Αυτη η ψήφος εμπιστοσύνης θα ήταν σωστό να δίνεται ή όχι, απο 1.000 έλληνες πολίτες, τυχαία επιλεγμένους, θα ηταν πιο αντιπροσωπευτικό του αν ο λαός εμπιστεύεται ή όχι μιά οποιαδήποτε κυβέρνηση.
Ειδικά, μιά κυβέρνηση που 'ξέχασε' πάλι να φορολογήσει την Εκκλησία και 'ξέχασε' επίσης να άρει την ασυλία των βουλευτών και αποδείχτηκε λίγη στην είσπραξη οφειλόμενων απο τους μεγαλοκαρχαρίες και γι αυτό ξεζούμισε μισθούς και συντάξεις.
Εχουμε αντιπολίτευση που αξίζει λιγότερο απο όσο 10 παππούδες σε καφενείο ορεινού χωριού. Ειδικά ο σαμαράς ειναι η προσωποποίηση του τίποτα που έφαγε τις σφαλιάρες του ακόμα κι απο ευρωπαίους αλλα ωστόσο θέλει να γίνει πρωθυπουργός για να διαπραγματευτεί ενα άλλο μνημόνιο, λες και ο παπανδρέου επέλεξε το καρώ μνημόνιο ενω έπρεπε να διαλέξει το ριγέ.
Ειναι σα να λέει : "Ψήφισέ με λίγο να δω κάτι..."...
Σε εμπιστεύεται να τον ψηφίσεις σε εκλογές αλλα δεν σε εμπιστεύεται να ψηφίσεις σε δημοψήφισμα. Πρέπει να αποφασίσει τι θέλει. Σε μια άλλη ζωή.
Με την υπόλοιπη αντιπολίτευση δε θέλω να ασχολούμαι καν. Δεν υπάρχουν για μενα. Η προφανής επιλογή ψήφου, ειναι το λευκό και οχι ενα μικρό κόμμα.
Σοβαρές πολιτικές συζητήσεις δε γίνονται με την καϊλή και το μιχελάκη, ουτε με τους πρετεντεροτρέμηδες. Αυτοί δεν ενδιαφέρονται για το τι ζητά η κοινωνία.
Δεν ξέρω τι ειναι πιο εύκολο, να κάνεις μία χώρα μπουρδέλο, ή ενα μπουρδέλο, χώρα. Προς το παρόν όλα δείχνουν οτι ο γιώργος προσπαθεί να κάνει το δεύτερο, αλλα του βγαίνει το πρώτο. Κι εμείς ελπίζουμε οτι όλα ειναι ενα κακό όνειρο.
Ωστόσο, αν τύχει και βγούμε απο το ευρώ, παρακαλώ όσοι πουλούν αγανάκτηση να προσέλθουν στις κρεμάλες που υπόσχονται οι ίδιοι τώρα για άλλους. Μεχρι τότε, έχουμε καιρό. Το να σπέρνουν διχασμό και σύγχυση, δεν βοηθά την -ανίατη- περίπτωσή τους, ουτε κανέναν άλλον.
Ξεκίνησα αυτη την ανάρτηση προχτές.
Ιδέα δεν εχω για το τι θα αποφασίσει το κοινοβούλιο απόψε σχετικά με την πρόταση ψήφου εμπιστοσύνης, ξέρω σίγουρα οτι την επόμενη μερα πάλι οι γνωστές φωνές θα μιλάνε για Εκλογές αφου στο δείγμα εγκεφάλου που κατέχουν, οι εκλογές ειναι μία λύση για το καλό όλων μας και οχι μία λύση για να αρπάξουν εξουσία διάφοροι αποκτώντας και αυτοί ασυλία και βουλευτική συνταξιοδότηση.
Η κυβέρνηση που θα βάλει χέρι άμεσα σε Εκκλησία, φοροφυγάδες, συντεχνίες και στη μέγιστη συντεχνία των βουλευτών και παρατρεχάμενων, αυτη θα εχει την ψήφο μου, άμεσα χωρίς δεύτερη σκέψη. Μεχρι στιγμής, η παρούσα κυβέρνηση, δεν εχει τολμήσει αυτές τις ρήξεις και δεν βλέπω να το κάνει σύντομα.
Οταν ο γαπ βγήκε και ζήτησε πριν τις αυτοδιοικητικές εκλογές, να
"στηρίξουμε τους δικούς του, αλλιως θα ... " ...
ε λοιπόν εμένα αυτο δεν μου άρεσε και δε γουστάρω εκβιασμούς τέτοιου τύπου.
Οπότε, ντήαρ Τζόρτζ, να μην το ξανακάνεις αυτό, ολα κι ολα, δε σε έβρισα τόσο καιρό, δέχτηκα αρνητική κριτική απο διάφορους που σε μισούν πολύ, αλλα όλα τα πράγματα εχουν όρια.
Δε με ενδιαφέρει καθόλου ποια θα ειναι η κυβέρνηση, αρκεί να γίνεται σωστή δουλειά και να μη μας κοροϊδεύουν όπως κάνει ο αντιπρόεδρος σου που κάνει νόμους για να αθωώνει εαυτόν προκαταβολικά. Κι ο άλλος αντιπρόεδρος σου δεν πάει πίσω. Στείλε τους σε παρακαλώ ως πρεσβευτές σε αφρικανινές χώρες πείνας.
Φέρε ξένους, δε θα πω οτι χάνω εθνική κυριαρχία,
φέρε απο άλλα κόμματα, δε θα πώ κουβέντα,
εκτός αν φέρεις τίποτα ρέππες πάλι και τίποτα ανύπαρκτους δικηγορίσκους, καιροσκόπους του πουθενά και του τίποτα.
Κάνε ομως δουλειά και διόρθωσε τις αδικίες. Εσυ, ή όποιος άλλος.
Τότε, θα σκεφτώ να αναθεωρήσω την εμπιστοσύνη μου όχι σε εσένα, αλλα στο πολιτικό σύστημα, στους θεσμούς, δικαιοσύνη, αστυνομία σε όλα.
υγ. το αποτέλεσμα της ψηφοφορίας μόλις το έμαθα. Ελαβε ψήφο εμπιστοσύνης με 153. Αυτο δεν αλλάζει κάτι απο όσα σκέφτομαι και ετσι και αλλιώς θα τα έλεγα.
Ωσπου να σκεφτείς κάτι να γράψεις, αλλάζει η τρέχουσα επικαιρότητα και βγαίνεις offside. Τέτοια ειναι η ταχύτητα εναλλαγής των ειδήσεων και των αλλαγών στην πολιτική σκηνή της Ελλάδας.
Η σύγχυση και η αγανάκτηση, το πελάγωμα, τα νεύρα, ο θυμός, και κάμποση ανωριμότητα, ωθεί πολλούς αντι να ψάχνουν καθένας την κοινή γεωγραφία του με τους άλλους πολίτες, να ψάχνουν τα σημεία που διαφωνούν και ετσι στοχοποιούν άλλους συμπολίτες, συχνότατα, άδικα.
Ας κυνηγιόμασταν ολοι μεταξυ μας γυμνοί στους δρομους κρατώντας ανθοδέσμες, αυτο μπορεί να ήταν μια καποια λυση στα προβληματα μας.
Ξέρεις, η μόδα είναι να βρίζεις τον ΓΑΠ και να τον καταριέσαι νυχθημερόν ως μόνο φταίχτη για όλα ξεχνώντας να αναφέρεις πού έχεις εσυ ευθύνες αλλα και πού έχουν ευθύνες κάποιοι τρίτοι και ξεχνώντας ακόμα να προτείνουν κάτι άλλο, κατι ρεαλιστικό και υπεύθυνο.

Δε θέλω να είμαι στη μόδα και να βρίζω όπως κάνουν κάποιοι και μάλιστα το παρακάνουν, καμώνοντας οτι ασκούν κριτική ενω στο βάθος το μόνο που θέλουν ειναι να εκτοξεύουν φλόγες οργής χωρίς καμμία πρόταση, καμμία ιδέα, καμμία προοπτική. Ειχα γράψει σχετικά, στον "επαγγελματία φευγοποιό".
Ειδικά όσοι χρησιμοποιούν φρασεολογία χυδαίου τύπου και επιχειρήματα του δημοτικού μεσα σε μπλογκς, ας σκεφτούν πόσο ωφελούν με αυτη τη συμπεριφορά τους, την ίδια την μπλογκόσφαιρα, την ίδια την ελευθερία έκφρασης, δίνοντας δικαίωμα σε όσους θέλουν να μας φιμώσουν, να το κάνουν, εξ αιτίας τους.
Δε θέλω να είμαι στη μόδα που θέλει Τσιπρίζουσες - φασίζουσες υστερίες ή στενοκέφαλους επικίνδυνα ηλιθιους αρνητές οπως το ΠΑΜΕ.
Δε θέλω να ειμαι στη μόδα που θελει να φιμώνεις τον άλλον επειδη δε γουστάρεις όσα πιστεύει, να του κολλάς ετικέττα και να τον αποκλείεις [μπας και ακουστείς περισσότερο εσυ].
Εχουμε κυβέρνηση που έχει εκλεγεί με ευρεία πλειοψηφία, αλλα τωρα ζητά ψήφο εμπιστοσύνης [σήμερα] και μόλις την πάρει, απ' οτι άφησε να εννοηθεί, θα παραιτηθεί ο πρωθυπουργός υπέρ μιας ευρύτερης συναίνεσης. Κάπως παράλογο ;
Αυτη η ψήφος εμπιστοσύνης θα ήταν σωστό να δίνεται ή όχι, απο 1.000 έλληνες πολίτες, τυχαία επιλεγμένους, θα ηταν πιο αντιπροσωπευτικό του αν ο λαός εμπιστεύεται ή όχι μιά οποιαδήποτε κυβέρνηση.
Ειδικά, μιά κυβέρνηση που 'ξέχασε' πάλι να φορολογήσει την Εκκλησία και 'ξέχασε' επίσης να άρει την ασυλία των βουλευτών και αποδείχτηκε λίγη στην είσπραξη οφειλόμενων απο τους μεγαλοκαρχαρίες και γι αυτό ξεζούμισε μισθούς και συντάξεις.
Εχουμε αντιπολίτευση που αξίζει λιγότερο απο όσο 10 παππούδες σε καφενείο ορεινού χωριού. Ειδικά ο σαμαράς ειναι η προσωποποίηση του τίποτα που έφαγε τις σφαλιάρες του ακόμα κι απο ευρωπαίους αλλα ωστόσο θέλει να γίνει πρωθυπουργός για να διαπραγματευτεί ενα άλλο μνημόνιο, λες και ο παπανδρέου επέλεξε το καρώ μνημόνιο ενω έπρεπε να διαλέξει το ριγέ.
Ειναι σα να λέει : "Ψήφισέ με λίγο να δω κάτι..."...
Σε εμπιστεύεται να τον ψηφίσεις σε εκλογές αλλα δεν σε εμπιστεύεται να ψηφίσεις σε δημοψήφισμα. Πρέπει να αποφασίσει τι θέλει. Σε μια άλλη ζωή.
Με την υπόλοιπη αντιπολίτευση δε θέλω να ασχολούμαι καν. Δεν υπάρχουν για μενα. Η προφανής επιλογή ψήφου, ειναι το λευκό και οχι ενα μικρό κόμμα.
Σοβαρές πολιτικές συζητήσεις δε γίνονται με την καϊλή και το μιχελάκη, ουτε με τους πρετεντεροτρέμηδες. Αυτοί δεν ενδιαφέρονται για το τι ζητά η κοινωνία.
Δεν ξέρω τι ειναι πιο εύκολο, να κάνεις μία χώρα μπουρδέλο, ή ενα μπουρδέλο, χώρα. Προς το παρόν όλα δείχνουν οτι ο γιώργος προσπαθεί να κάνει το δεύτερο, αλλα του βγαίνει το πρώτο. Κι εμείς ελπίζουμε οτι όλα ειναι ενα κακό όνειρο.
Ωστόσο, αν τύχει και βγούμε απο το ευρώ, παρακαλώ όσοι πουλούν αγανάκτηση να προσέλθουν στις κρεμάλες που υπόσχονται οι ίδιοι τώρα για άλλους. Μεχρι τότε, έχουμε καιρό. Το να σπέρνουν διχασμό και σύγχυση, δεν βοηθά την -ανίατη- περίπτωσή τους, ουτε κανέναν άλλον.
Ξεκίνησα αυτη την ανάρτηση προχτές.
Ιδέα δεν εχω για το τι θα αποφασίσει το κοινοβούλιο απόψε σχετικά με την πρόταση ψήφου εμπιστοσύνης, ξέρω σίγουρα οτι την επόμενη μερα πάλι οι γνωστές φωνές θα μιλάνε για Εκλογές αφου στο δείγμα εγκεφάλου που κατέχουν, οι εκλογές ειναι μία λύση για το καλό όλων μας και οχι μία λύση για να αρπάξουν εξουσία διάφοροι αποκτώντας και αυτοί ασυλία και βουλευτική συνταξιοδότηση.
Η κυβέρνηση που θα βάλει χέρι άμεσα σε Εκκλησία, φοροφυγάδες, συντεχνίες και στη μέγιστη συντεχνία των βουλευτών και παρατρεχάμενων, αυτη θα εχει την ψήφο μου, άμεσα χωρίς δεύτερη σκέψη. Μεχρι στιγμής, η παρούσα κυβέρνηση, δεν εχει τολμήσει αυτές τις ρήξεις και δεν βλέπω να το κάνει σύντομα.
Οταν ο γαπ βγήκε και ζήτησε πριν τις αυτοδιοικητικές εκλογές, να
"στηρίξουμε τους δικούς του, αλλιως θα ... " ...
ε λοιπόν εμένα αυτο δεν μου άρεσε και δε γουστάρω εκβιασμούς τέτοιου τύπου.
Οπότε, ντήαρ Τζόρτζ, να μην το ξανακάνεις αυτό, ολα κι ολα, δε σε έβρισα τόσο καιρό, δέχτηκα αρνητική κριτική απο διάφορους που σε μισούν πολύ, αλλα όλα τα πράγματα εχουν όρια.
Δε με ενδιαφέρει καθόλου ποια θα ειναι η κυβέρνηση, αρκεί να γίνεται σωστή δουλειά και να μη μας κοροϊδεύουν όπως κάνει ο αντιπρόεδρος σου που κάνει νόμους για να αθωώνει εαυτόν προκαταβολικά. Κι ο άλλος αντιπρόεδρος σου δεν πάει πίσω. Στείλε τους σε παρακαλώ ως πρεσβευτές σε αφρικανινές χώρες πείνας.
Φέρε ξένους, δε θα πω οτι χάνω εθνική κυριαρχία,
φέρε απο άλλα κόμματα, δε θα πώ κουβέντα,
εκτός αν φέρεις τίποτα ρέππες πάλι και τίποτα ανύπαρκτους δικηγορίσκους, καιροσκόπους του πουθενά και του τίποτα.
Κάνε ομως δουλειά και διόρθωσε τις αδικίες. Εσυ, ή όποιος άλλος.
Τότε, θα σκεφτώ να αναθεωρήσω την εμπιστοσύνη μου όχι σε εσένα, αλλα στο πολιτικό σύστημα, στους θεσμούς, δικαιοσύνη, αστυνομία σε όλα.
υγ. το αποτέλεσμα της ψηφοφορίας μόλις το έμαθα. Ελαβε ψήφο εμπιστοσύνης με 153. Αυτο δεν αλλάζει κάτι απο όσα σκέφτομαι και ετσι και αλλιώς θα τα έλεγα.
Παρασκευή 21 Οκτωβρίου 2011
Μήν το ζουλάς
Αν δείς αυτο το φυτό και σου φανεί παράξενο και δεν ξέρεις τι ειναι,
κι αν κόψεις ενα απο αυτά τα πορτοκαλί-κίτρινα μπαλάκια, ΜΗΝ το ζουλήξεις, γιατι τότε θα σου πάει στο μάτι. Και θα κλαίς για τη βλακία που έκανες.
Εγω μετά απο αυτό έπρεπε να πάω οφθαλμίατρο αλλα δεν γινόταν, ήταν και μερα γενικής απεργίας. Εσυ καλύτερα να πας. Αν το ζουλήξεις, θα πάς οφθαλμίατρο.
Ηθικό δίδαγμα : Σε μερα απεργίας είτε πας σε διαδήλωση είτε στην εξοχή, θα φύγεις με μάτια κόκκινα. Βεβαια συνέβη στου Ρέντη. Στην Παιανία να υποθέσω τα μάτια θα γίνονταν πράσινα.
Ετσι για την ιστορία, θα ήθελα να μάθω τι φυτό ειναι αυτό γιατι μου έκανε εντύπωση.
Υπήρχαν πολλά απο αυτό σε μια αλάνα στο Ρέντη. Ειναι χαμηλά σε ύψος, γενικά μικρό σε μέγεθος. Αλλά ...ζουμερό :)
κι αν κόψεις ενα απο αυτά τα πορτοκαλί-κίτρινα μπαλάκια, ΜΗΝ το ζουλήξεις, γιατι τότε θα σου πάει στο μάτι. Και θα κλαίς για τη βλακία που έκανες.
Εγω μετά απο αυτό έπρεπε να πάω οφθαλμίατρο αλλα δεν γινόταν, ήταν και μερα γενικής απεργίας. Εσυ καλύτερα να πας. Αν το ζουλήξεις, θα πάς οφθαλμίατρο.
Ηθικό δίδαγμα : Σε μερα απεργίας είτε πας σε διαδήλωση είτε στην εξοχή, θα φύγεις με μάτια κόκκινα. Βεβαια συνέβη στου Ρέντη. Στην Παιανία να υποθέσω τα μάτια θα γίνονταν πράσινα.
Ετσι για την ιστορία, θα ήθελα να μάθω τι φυτό ειναι αυτό γιατι μου έκανε εντύπωση.
Υπήρχαν πολλά απο αυτό σε μια αλάνα στο Ρέντη. Ειναι χαμηλά σε ύψος, γενικά μικρό σε μέγεθος. Αλλά ...ζουμερό :)
Δευτέρα 17 Οκτωβρίου 2011
Βρήκαμε τους φταίχτες για τα σκουπίδια
Απάντηση στο μεγάλο ερώτημα, ποιος ηταν ο υποκινητής για το κλείσιμο των σκουπιδερί δίνεται εδω, μετά απο έρευνα εκτεταμένη σε πολλές περιοχές της Αθήνας.
Τα Σούπερ Μάρκετ κανόνισαν με τους χωματεριτζήδες να κλείσουν οι σκουπιδερί και το θέαμα τόσων σκουπιδιών αμάζευτων, ετσι που παντού γύρω και πάνω απο τους κάδους υπήρχαν σκουπίδια μέσα σε σακκούλες απο πολλά σούπερ μάρκετ, είχε σκοπό την διαφήμιση !
Καθώς περνάς μπροστά απο τους ξεχειλισμένους κάδους, το μάτι σου πέφτει πάνω στις σακκούλες. Αναγκαστικά, βλέπεις και το σήμα που υπάρχει στην κάθε σακκούλα, όπως ΑΒ, Jumbo, Carrefour, Σκλαβενίτης, Γαλαξίας, multirama και δυό τρείς απο το "Πλαίσιο". Διαφήμιση, όπως βλέπεις φίλε, κατάλαβες ; Μεγάλο κόλπο.
Νικητής φέτος ο Σκλαβενίτης. Πέρσι ήταν ο ΑΒ. Στη Βόρεια Ελλάδα μαθαίνω νίκησε ο Μασούτης.
Και μετά την συνταρακτική αποκάλυψη, εύχομαι καλή εβδομάδα.
υγ. Οποιος δεν μάζεψε κανα κούτσουρο για το τζάκι πριν βρέξει, την έβαψε, ασήκωτο θα ειναι τώρα, αν βρεί και κανένα.
υγ.πάλι : αν δεν κατάλαβες οτι κάνω πλάκα, άλλη φορά να κοιτάς στις ετικέτες του άρθρου, γκέγκε ;
Τα Σούπερ Μάρκετ κανόνισαν με τους χωματεριτζήδες να κλείσουν οι σκουπιδερί και το θέαμα τόσων σκουπιδιών αμάζευτων, ετσι που παντού γύρω και πάνω απο τους κάδους υπήρχαν σκουπίδια μέσα σε σακκούλες απο πολλά σούπερ μάρκετ, είχε σκοπό την διαφήμιση !
Καθώς περνάς μπροστά απο τους ξεχειλισμένους κάδους, το μάτι σου πέφτει πάνω στις σακκούλες. Αναγκαστικά, βλέπεις και το σήμα που υπάρχει στην κάθε σακκούλα, όπως ΑΒ, Jumbo, Carrefour, Σκλαβενίτης, Γαλαξίας, multirama και δυό τρείς απο το "Πλαίσιο". Διαφήμιση, όπως βλέπεις φίλε, κατάλαβες ; Μεγάλο κόλπο.
Νικητής φέτος ο Σκλαβενίτης. Πέρσι ήταν ο ΑΒ. Στη Βόρεια Ελλάδα μαθαίνω νίκησε ο Μασούτης.
Και μετά την συνταρακτική αποκάλυψη, εύχομαι καλή εβδομάδα.
υγ. Οποιος δεν μάζεψε κανα κούτσουρο για το τζάκι πριν βρέξει, την έβαψε, ασήκωτο θα ειναι τώρα, αν βρεί και κανένα.
υγ.πάλι : αν δεν κατάλαβες οτι κάνω πλάκα, άλλη φορά να κοιτάς στις ετικέτες του άρθρου, γκέγκε ;
Δευτέρα 10 Οκτωβρίου 2011
Ακου λίγο
Tι ; φεύγεις ; κιόλας ;
μα δεν τελειώσαμε,
πολλά ακόμα να πούμε πρέπει,
αλλιώς θα μένουν μετέωρα
λόγια κι πράγματα,
σα να μην εχουν πού να πιαστούν.
Λόγια που κρίμα ειναι
να πάνε σε λάθος καρδιές,
ειναι δικά μας και να πάνε αξίζουν
εκει μόνο, που θες.
Χρώμα δεν αλλάζουνε τα μάτια...
ουτε ο ήχος της καρδιάς.
Ολα φαίνονται μοιραία,
σα να πέσαν απ' τον ουρανό,
και δεν ειναι ολα ωραία,
κι ας με πούνε κουζουλό,
στα καλά και στ' άσκημα,
πρέπει να 'μαστε 'δω.
Μείνε και άκου,
το ξέρω, δεν μπορώ να σε κάνω να γελάς,
το ξέρεις πως φταίξιμο δε ρίχνεις,
είναι απλά μια στιγμή
που δεν κάνει ν' αφήσουμε κενή
στη μνήμη, στο μυαλό την καρδιά,
μια τέτοια ήσυχη βραδιά.
εκανα δρόμο πολυ να ρθω,
χωρίς λόγο δεν ήταν,
θα με ακούσεις για λίγο ;
... πανάθεμά σε,
άκου με λίγο...
Τετάρτη 5 Οκτωβρίου 2011
Μα τι σεχουαλικός Σεπτέμβρης
Ο Οκτώβης μήνας με υποχρέωσε να γράφω τα πρακτικά του προηγούμενου μήνα αλλιως δε θα μου έμπαινε καλά.
Κατεβατό είχα γράψει περι του Σεπτέμβρη που πέρασε. Αλλα δε θα το διαβάζω ουτε εγω στο μέλλον αν εχει μέγεθος μεγαλύτερο απο τρια ες-εμ-ες. Θα πεις, καλά, πού θα χωρέσει αυτός ο τιτανομεγιστοτεράστιος ένατος μήνας του έντεκα σε λίγες γραμμές ; Θα χωρέσει μην τονε πάρει ο διάολος :)
Κάμπινγκ στην Αργολίδα. Νέες γνωριμίες, νέοι τόποι, πολλά χιλιόμετρα.
Απρόθυμη επιστροφή back to Αθήνα.
Η εθνική ομάδα μπάσκετ κατατάσσεται 6η στο ευρωμπάσκετ της Λιθουανίας ενω τα "ενοχλητικά" Σκόπια παίρνουν 4η θέση. Οι δικοί μας παίρνουν πρόκριση για το προολυμπιακό τουρνουά ενω έχουν παρουσιάσει ενα σύνολο άξιο για χειροκρότημα και ικανό να μας κάνει να δούμε αισιόδοξα το μέλλον. Πολλά μπράβο στα παιδιά. Ηταν να γράψω για το Ευρωμπάσκετ ενα μεγάλο άρθρο αλλα δεν.
Τρόϊκες πάνε κι έρχονται.
Δε φαίνονται φχαριστημένες, το λέει και το πρόσωπό τους.
Αμα έχετε δει πιο ανέκφραστες φάτσες στη ζωή σας, να μου το πείτε.
Οπως πάνε κι έρχονται οι τρόϊκες, ετσι πάνε κι έρχονται και τα γαμωσταυρίδια με συμπάθειο, απο τον κόσμο που βλέπει το εισόδημά του να εξανεμίζεται υπερ πατρίδος ενω την ίδια ώρα η σεβαστή Εκκλησία μας το χαβά της, κράτος εν κράτει.
ΔΕΘ που δε θέλω να θυμάμαι. Κανείς δεν είπε κατι αξιόλογο, ενω μεχρι και ταξιτζήδες ανέβηκαν Λευκό Πύργο. Πώς τόλμησαν, τόσο κίτρινοι σε μια Παοκτσίδικη πόλη ;
Πρωτάθλημα ποδοσφαίρου μπάχαλο, ο Αγαπούλας άφαντος, τον πιάνουν, τον ξαναχάνουν επειδη η Δικαιοσύνη *μπιπ* ... ο γάβρος στο Τσου-Λού, αστείο πράμα,
κάτι Πρίγκηπες θε να αγοράσουν το Τριφύλλι και η εθνική ομάδα μπάλλας παίζει κατι παιχνίδια... αυτά με τη μπάλλα, πολλά λεω.
Στο μεταξύ και ενώ άπαντες ψάχνουν τον Papa George, ο αντ' αυτού
Και δώς του να φορολογούν τις πισίνες για 67η φορά στη ζωή μου ( δεν εχω πισίνα, στα @@ μου αλλα ντροπή ρε ) ξανά τα τσιγάρα και τα ποτά και ξανά φυσικά τις συντάξεις και τους μισθούς. Ταμειακά μέτρα ντροπής. Ας φορολογήσουν και τα υπερβάλλον μήκος πέους, περαν των 15 εκ. Και τα βυζιά άνω των 2 κιλών.
Και ξανά ΔΕΝ φορολογεί την Εκκλησία, η οποία είπαμε, στην κοσμάρα της.
Κι απολύει δημόσιους υπάλληλους ενω δεν αγγίζει τους παπάδες. Τι στομπούτσο ρε πστμ. ας μην το αναλύσω αυτό, ετσι κι αλλιώς αφορισμό θα φάω αργότερα.
Τι άλλο ο Σεπτέμβρης ;
Κανα μπανάκι τελευταίο πριν τα πρωτοβρόχια, τα πωπάκια σείονται ακόμα στις πλαζ και ο φραππές παίζει ρόλο ναρκωτικού, κανα ψαρεματάκι, αυτά.
Τα αντηλιακά πάνε στο ντουλάπι για του χρόνου κι ας εχουν λήξει τότε, λεφτά δεν εχει να πάρουμε άλλα.
Ανεργία στο 3405% και πάει πάνω, μαγαζιά κλείνουνε, νοικάρηδες πλακώνονται με ιδιοκτήτες για να κατέβει το νοίκι και ταξιτζήδες σε αναδουλειές να κλαίνε τη μοίρα τους, οι π'τάνες της ασφάλτου. Οι τίποτες του τίποτα.
Ας μην πω και για τους εξυπνάκηδες Γερμανούς που αποφάσισαν λέει οτι η λύση ειναι να ξεπουληθεί όλος ο δημόσιος πλούτος μας, φυσικά για μιά μπουκιά ψωμί και σε γερμανικά συμφέροντα.
Το Σεπτέμβρη ξαναπέσαν δακρυγόνα σε διαδηλωτές και τα greek riots πλεον ειναι παγκόσμια γνωστά. Πόσο κοστίζουν τα δακρυγόνα δεν μας λέει ο κ.Παπουτσής.
To Σεπτέμβρη ξεπέρασαν τους 100.000 οι επισκέπτες αυτού του μπλογκ απο τον Απρίλη του 2007 που αρχισε να μετράει. Την ίδια μέρα, ήρθε κι ο λογαριασμός για έκτακτη εισφορά στην Εφορία ! Με λάθος που με χρεώνει πολλά και με καλεί να το διορθώσω εγω και οχι αυτοί που έκαναν το λάθος.
Και ώσπου να διορθωθεί, θα μου στέλνουν συνεχώς χαρτί οτι δεν εχω πληρώσει και θα μου βάζουν λέει τόκο.
Α στον αγύριστο ρε Σεπτέμπρε11 λέμε. Εμείς χαμογελάμε, οτι και να κάνεις !
Πέμπτη 15 Σεπτεμβρίου 2011
Λεφτά ... υπήρχαν
Ενα μεσημεράκι, δεκαετία του '80 [ σκέτο gps ειμαι ] ο παλιόφιλος ειπε να πάμε το βράδι στα μπουζούκια. Ακολουθεί ο διάλογος :
- Ελα ρε θα πάμε απόψε στο [χψδκλφθ] ;
- Τι είν' αυτό ; πονάει ;
- Μπουζούκια ρε, ωραία, θα δεις, δεν το ξέρεις ;
- Οχι. Τι να ξέρω ρε, εγω δεν ξέρω απο αυτά δε γίνεται ρε συ,
εχω 5 χιλιάδες δραχμές, και κατι ψιλά, απο αυτά οι 4 χιλιάδες ειναι για τη ΔΕΗ, έχουμε 9 του μήνα, πληρώνομαι στις 15, δεν εχω λεφτά.
{Τότε βγάζαμε και 10 μέρες με ενα-ενάμισι χιλιάρικο, δηλαδή σημερινά 4,5 ευρω }
- Ελα ρε κερνάω εγω ρε Τζόνι. Μην ανησυχείς.
- Τι κερνάς ωρε; Μπουζούκια ; Ξέρεις πόσο κάνουν ;
- Μη σε νοιάζει ρε, αντε ελα, ραντεβού στο Γαλάτσι στις 22.50'
- Ρε δουλεύω αύριο, στις 9.00' ωχ, γαμώτο. Δε θα ξυπνάω ρε.
- Ελα ρεεε, άντε δεν εχεις ανάγκη άντε πάμε, σου εχω ωραία πράματα.
- Τι ωραία πράματα ;
- Θα δείς. Ελα και θα τα πούμε.
- Ρε δεν εχω λεφτά λέμε, πού στο καλό θα με πάς ;
- Στο [χψδκλφθ] εκει που ειναι το μωρό μου.
- Τι μωρό ρε μλκ ; Δε γαμ... ; Πωπω πάει θα μου κόψουνε το ρεύμα. Δεν έρχεσαι συ Παγκράτι για ενα καφέ ; Κερνάω.
- Ρε σου είπα κερνάω εγω, ξεκόλλα, μη σκάς.
- Καλάααα.... οκ αντε για χάρη σου ... μόνο να μου λες γιατι δεν εχω ιδέα απο νυχτοπερπάτημα, οκ ;
- Μή σκας ρε, όλα εντάξει, να πάμε με το αμάξι σου μόνο αν θες γιατι εχω για σέρβις το δικό μου.
- ... καλά εντάξει, στις 11.00' τα λέμε.
( ας βάλω τη βενζίνα αφου θα κεράσει, μην ειμαι γάϊδαρος, δε μπαστοδιάλο ας πάω, δε φαμιέται ; αφου είπε κερνάει, μπάκουρας εργένης ήμουν, γκομενάκι δεν παίζει, βαριέμαι, ας πάω και να δούμε τι θα γίνει )
Φτάνουμε στο εν λόγω τραγουδιάρικο μαγαζί και κατεβαίνει ο φιλαράκος να πάει να δει μεσα κάτι ... ετσι ειπε. Εγω έπρεπε να παρκάρω, και τσούπ ! ζυγώνει ενα παληκάρι, μ ' λέει να σας παρκάρω το αμάξι, λέω "οχι ευχαριστώ" και ψάχνω να βρω να το αφήσω.
Πουθενά δεν ειχε ελεύθερη θέση αφου ακόμα και στα πεζοδρόμια ηταν παρκαρισμένες Μερσεντές και BMW. Γυρίζω αναγκαστικά στο πάρκινγκ, πάω να το βάλω, πάλι αυτός, του λέω ΟΧΙ και το παρκάρω κάπου μέσα το φτωχό μου Τογιότα.
( Ηξερα οτι οι τύποι αυτοί βγάζουν πουρμπουάρ απο 300 μεχρι 1.000 δρχ μόνο και μόνο επειδη σου παρκάρουν το αμάξι, δεν περίσσευε να δώσω )
Κλειδώνω και πάω μεσα, ( ζήτησε ο τύπος να αφήσω το κλειδί μήπως χρειαστεί μετακίνηση) βρίσκω με τα πολλά το τραπέζι του φίλου, πάω, κάθομαι, ενω μια αοιδός λέει ενα τραγούδι αλα koulpa - ποναεικαρδιαμουσκιζωταλεφτάμου - και μετά απο λίγο σκάει ενα εξαίσιο μπαλέτο που παραλίγο να με κάνει να αλλάξω γνώμη για τα καψουροσκυλομάγαζα. Ειδικά μία χορεύτρια με έκανε να μείνω χαζός, πανέμορφη. Εμαθα μετά πως ηταν Αγγλίδα.
Τι λέγαμε ; Α, ναι, καθόμαστε, βλέπω πάνω στο τραπέζι δυό μπουκάλες ουίσκι.
- Πόσο κάνει ρε συ αυτό ; [ρωτάω το φίλο]
- Δεν ξέρω, μάλλον κανα 5.000 δρχ [ταμπλάς ο Τζόν]
- Ρεεε, ... κανόνισε ! [του λέω]
- Μην ανησυχείς ρεεεε :) [τωρα εγω γιατι ανησυχώ; σαν βιασμός που πρέπει να απολαύσω δείχνει]
Μετά απο λίγη ωρα βγαίνει μια άλλη αοιδός να πει κατι άσματα - τισουκανακαικλαίςμωρόμουδεμουλές - ντυμένη στα μαύρα. Ο φιλαράκος μου εχει μείνει αποσβολωμένος σαν άγαλμα, αφου ειπα οτι αν ειχε περιστέρια πάνω, θα τον είχανε χέσει στα σίγουρα.
Εκανε ίσαμε μιά ώρα να μου μιλήσει και το πρώτο που είπε ήταν :
- Το είδες το μωρό μου ;
- Ποιό μωρό ; τη χορεύτρια ;
- Ποιά χορεύτρια ; όχι, την τραγουδίστρια.
- Σύνελθε, η τραγουδίστρια ειναι πάνω απο 40, δεν ειναι μωρό, εσυ εισαι 26 σύνελθε.
- ...
Την επόμενη δόση που ξαναβγήκε το 'μωρό' του φίλου μου, εγω δεν κοίταζα καν. Ειχα στρίψει αλλού και χάζευα. Ο φίλος θεώρησε πρέπον να ανοίξει μιά κούτα σαμπάνιες προς τιμήν της τραγουδίστριας και το έκανε. Τότε, ειχε 10.000 δρχ αν θυμάμαι καλά η κάθε τέτοια κούτα. Και δως του και λελούδια, καμμια 15ριά πιατάκια γαρύφαλλα, 1.000 δρχ έκαστο !
Εμένα να με έχουνε ζώσει τα φίδια και να μην ξέρω απο πού να φύγω και θα ειχα φύγει αλλα έλα που είχαμε πάει με το αμάξι μου, πώς να τον άφηνα εκεί ;
Το αποκορύφωμα ηταν οτι άνοιξε κι άλλες δύο κούτες σαμπάνιες στην πίστα για την αοιδό με τα μαύρα που νόμιζε αυτος οτι τον είχε ερωτευτεί τρελά. Καλά μυαλά !
Η παρέα άλλαξε κατα τις 3 το πρωί οταν ήρθαν κάτι τύποι με ανοιχτό πουκάμισο, χρυσαφικά απο μεσα, μες στην τρίχα. Ολοι επιχειρηματίες της Λαχαναγοράς. Πολύ χρήμα. Ενιωσα εντελώς βλάκας που δούλευα σε γραφείο σαν κομπιουτεράς και με ενα μισθό που δεν αντέχει και πολλά έξοδα.
Κατα τις 4.30' του είπα οτι αν δεν πάω σπίτι για ενα μπάνιο και δυό ωρες ύπνο, θα με απολύσουν το πρωί κι εκείνος δέχτηκε να φύγουμε αφου πληρώσουμε. Οκ, είπα και δεν έβγαλα λεφτά, αφου ειχε πει οτι θα κερνούσε.
Ομως ... οχι μόνο δεν κέρασε, αλλα ζήτησε ολα μου τα λεφτά και 500 δρχ δανεικά απο πάνω !
Μα,του λέω ... εσυ δεν ειπες οτι θα κέρναγες ;
- Είπα, αλλα ο λογαριασμός ειναι πολύ μεγάλος. Καμμια 45.000 δρχ !
Εδω παθαίνω δεύτερο νταμπλά και του λεω οκ θα πλύνω πιάτα, φύγε εσυ.
Απ' οτι κατάλαβα απο τις φάτσες των Λαχαναγοραίων μάλλον είχε ζητήσει κι απο αυτούς δανεικά και πήρε ενα αγγούρι και δύο ντομάτες.
Τελος πάντων φεύγουμε και μετά απο μια βδομάδα μου επέστρεψε τις 500 δρχ. μόνο, που τον δάνεισα. Για τα υπόλοιπα δεν είπε λέξη.
Δε θυμάμαι τώρα, ίσως μετα απο καιρό να μου 'δωσε κάτι ακόμα, αλλα ποτέ όλα !
Κι απο πάνω, απο το ντουλαπάκι του αμαξιού ανακάλυψα οτι έλειπε η θήκη γυλαιών Ray-Ban όπου μεσα δεν ειχα τα RayBan αλλα τα γυαλιά μυωπίας που μου χρειάζονταν στην οδήγηση. Ο παρκαδόρος τα βούτηξε νομίζοντας οτι μεσα ειχε RayBan. Kι αναγκάστηκα ετσι να φτιάξω νέα γυαλιά.
Αυτοι οι αλήτες βγάζαν και 3-4.000 τη βραδιά απο πουρμπουάρ και αν δεν τους έδινες σε έκλεβαν. Τι να πείς...
Στο μεταξύ δανείστηκα απο αλλού για να πληρώσω τη ΔΕΗ μου.
Πέρασαν πολλά χρόνια και απο τότε τον εχω δει ουτε πέντε φορές συνολικά.
Και εδω και 10 χρόνια δεν τον εχω δει καθόλου.
Ουτε πιστεύω οτι κατάλαβε το μέγεθος της μαλακίας του ποτέ.
Οσα ειχε ξοδέψει στα μπουζούκια επι μια διετία, έφταναν για να αγοράσεις ενα σπίτι.
Εβγαζε τότε κάμποσα αυτός, αλλα τι να το κάνεις ; το σπίτι θα το πήρε η αοιδός.
Ο φιλαράκος ηταν ανίκανος να συζητήσει, οπουδήποτε αλλού εκτός απο τα μπουζούκια. Πάλευα κάθε φορά να βρούμε κάτι να πούμε. Ασχετος με τα πολιτικά, μονοδιάστατος και ρηχός σε πολλά, ανίκανος να συζητήσει οτιδήποτε, στεκόταν μουγκός κοιτώντας στο άπειρο. Δεν ηταν ετσι πιο παλιά. Εγω δεν ξαναπήγα μπουζούκια, οπότε δεν τον ξανάδα.
Εφυγα μακριά ...
H παραλιακή για μένα σήμαινε πάντα παραλία, βόλτα, αέρας, θάλασσα, φώς.
Δεν σήμαινε ποτέ χρωματιστά φώτα, μπουζούκια, χλιδή, μερσεντές, καψουροάσματα β' διαλογής και υπόκοσμος. Πλαστή ευτυχία, πλάνα φώτα, πόρνη νύχτα και χαμένες ψυχές, χαμένες μέρες.
( Στη φωτογραφία μετανοημένος Λαχαναγορίτης στην παραλία μετά απο 439 χυλόπιτες απο αοιδούς της νύχτας )
- Ελα ρε θα πάμε απόψε στο [χψδκλφθ] ;
- Τι είν' αυτό ; πονάει ;
- Μπουζούκια ρε, ωραία, θα δεις, δεν το ξέρεις ;
- Οχι. Τι να ξέρω ρε, εγω δεν ξέρω απο αυτά δε γίνεται ρε συ,
εχω 5 χιλιάδες δραχμές, και κατι ψιλά, απο αυτά οι 4 χιλιάδες ειναι για τη ΔΕΗ, έχουμε 9 του μήνα, πληρώνομαι στις 15, δεν εχω λεφτά.
{Τότε βγάζαμε και 10 μέρες με ενα-ενάμισι χιλιάρικο, δηλαδή σημερινά 4,5 ευρω }
- Ελα ρε κερνάω εγω ρε Τζόνι. Μην ανησυχείς.
- Τι κερνάς ωρε; Μπουζούκια ; Ξέρεις πόσο κάνουν ;
- Μη σε νοιάζει ρε, αντε ελα, ραντεβού στο Γαλάτσι στις 22.50'
- Ρε δουλεύω αύριο, στις 9.00' ωχ, γαμώτο. Δε θα ξυπνάω ρε.
- Ελα ρεεε, άντε δεν εχεις ανάγκη άντε πάμε, σου εχω ωραία πράματα.
- Τι ωραία πράματα ;
- Θα δείς. Ελα και θα τα πούμε.
- Ρε δεν εχω λεφτά λέμε, πού στο καλό θα με πάς ;
- Στο [χψδκλφθ] εκει που ειναι το μωρό μου.
- Τι μωρό ρε μλκ ; Δε γαμ... ; Πωπω πάει θα μου κόψουνε το ρεύμα. Δεν έρχεσαι συ Παγκράτι για ενα καφέ ; Κερνάω.
- Ρε σου είπα κερνάω εγω, ξεκόλλα, μη σκάς.
- Καλάααα.... οκ αντε για χάρη σου ... μόνο να μου λες γιατι δεν εχω ιδέα απο νυχτοπερπάτημα, οκ ;
- Μή σκας ρε, όλα εντάξει, να πάμε με το αμάξι σου μόνο αν θες γιατι εχω για σέρβις το δικό μου.
- ... καλά εντάξει, στις 11.00' τα λέμε.
( ας βάλω τη βενζίνα αφου θα κεράσει, μην ειμαι γάϊδαρος, δε μπαστοδιάλο ας πάω, δε φαμιέται ; αφου είπε κερνάει, μπάκουρας εργένης ήμουν, γκομενάκι δεν παίζει, βαριέμαι, ας πάω και να δούμε τι θα γίνει )
Φτάνουμε στο εν λόγω τραγουδιάρικο μαγαζί και κατεβαίνει ο φιλαράκος να πάει να δει μεσα κάτι ... ετσι ειπε. Εγω έπρεπε να παρκάρω, και τσούπ ! ζυγώνει ενα παληκάρι, μ ' λέει να σας παρκάρω το αμάξι, λέω "οχι ευχαριστώ" και ψάχνω να βρω να το αφήσω.
Πουθενά δεν ειχε ελεύθερη θέση αφου ακόμα και στα πεζοδρόμια ηταν παρκαρισμένες Μερσεντές και BMW. Γυρίζω αναγκαστικά στο πάρκινγκ, πάω να το βάλω, πάλι αυτός, του λέω ΟΧΙ και το παρκάρω κάπου μέσα το φτωχό μου Τογιότα.
( Ηξερα οτι οι τύποι αυτοί βγάζουν πουρμπουάρ απο 300 μεχρι 1.000 δρχ μόνο και μόνο επειδη σου παρκάρουν το αμάξι, δεν περίσσευε να δώσω )
Κλειδώνω και πάω μεσα, ( ζήτησε ο τύπος να αφήσω το κλειδί μήπως χρειαστεί μετακίνηση) βρίσκω με τα πολλά το τραπέζι του φίλου, πάω, κάθομαι, ενω μια αοιδός λέει ενα τραγούδι αλα koulpa - ποναεικαρδιαμουσκιζωταλεφτάμου - και μετά απο λίγο σκάει ενα εξαίσιο μπαλέτο που παραλίγο να με κάνει να αλλάξω γνώμη για τα καψουροσκυλομάγαζα. Ειδικά μία χορεύτρια με έκανε να μείνω χαζός, πανέμορφη. Εμαθα μετά πως ηταν Αγγλίδα.
Τι λέγαμε ; Α, ναι, καθόμαστε, βλέπω πάνω στο τραπέζι δυό μπουκάλες ουίσκι.
- Πόσο κάνει ρε συ αυτό ; [ρωτάω το φίλο]
- Δεν ξέρω, μάλλον κανα 5.000 δρχ [ταμπλάς ο Τζόν]
- Ρεεε, ... κανόνισε ! [του λέω]
- Μην ανησυχείς ρεεεε :) [τωρα εγω γιατι ανησυχώ; σαν βιασμός που πρέπει να απολαύσω δείχνει]
Μετά απο λίγη ωρα βγαίνει μια άλλη αοιδός να πει κατι άσματα - τισουκανακαικλαίςμωρόμουδεμουλές - ντυμένη στα μαύρα. Ο φιλαράκος μου εχει μείνει αποσβολωμένος σαν άγαλμα, αφου ειπα οτι αν ειχε περιστέρια πάνω, θα τον είχανε χέσει στα σίγουρα.
Εκανε ίσαμε μιά ώρα να μου μιλήσει και το πρώτο που είπε ήταν :
- Το είδες το μωρό μου ;
- Ποιό μωρό ; τη χορεύτρια ;
- Ποιά χορεύτρια ; όχι, την τραγουδίστρια.
- Σύνελθε, η τραγουδίστρια ειναι πάνω απο 40, δεν ειναι μωρό, εσυ εισαι 26 σύνελθε.
- ...
Την επόμενη δόση που ξαναβγήκε το 'μωρό' του φίλου μου, εγω δεν κοίταζα καν. Ειχα στρίψει αλλού και χάζευα. Ο φίλος θεώρησε πρέπον να ανοίξει μιά κούτα σαμπάνιες προς τιμήν της τραγουδίστριας και το έκανε. Τότε, ειχε 10.000 δρχ αν θυμάμαι καλά η κάθε τέτοια κούτα. Και δως του και λελούδια, καμμια 15ριά πιατάκια γαρύφαλλα, 1.000 δρχ έκαστο !
Εμένα να με έχουνε ζώσει τα φίδια και να μην ξέρω απο πού να φύγω και θα ειχα φύγει αλλα έλα που είχαμε πάει με το αμάξι μου, πώς να τον άφηνα εκεί ;
Το αποκορύφωμα ηταν οτι άνοιξε κι άλλες δύο κούτες σαμπάνιες στην πίστα για την αοιδό με τα μαύρα που νόμιζε αυτος οτι τον είχε ερωτευτεί τρελά. Καλά μυαλά !
Η παρέα άλλαξε κατα τις 3 το πρωί οταν ήρθαν κάτι τύποι με ανοιχτό πουκάμισο, χρυσαφικά απο μεσα, μες στην τρίχα. Ολοι επιχειρηματίες της Λαχαναγοράς. Πολύ χρήμα. Ενιωσα εντελώς βλάκας που δούλευα σε γραφείο σαν κομπιουτεράς και με ενα μισθό που δεν αντέχει και πολλά έξοδα.
Κατα τις 4.30' του είπα οτι αν δεν πάω σπίτι για ενα μπάνιο και δυό ωρες ύπνο, θα με απολύσουν το πρωί κι εκείνος δέχτηκε να φύγουμε αφου πληρώσουμε. Οκ, είπα και δεν έβγαλα λεφτά, αφου ειχε πει οτι θα κερνούσε.
Ομως ... οχι μόνο δεν κέρασε, αλλα ζήτησε ολα μου τα λεφτά και 500 δρχ δανεικά απο πάνω !
- Είπα, αλλα ο λογαριασμός ειναι πολύ μεγάλος. Καμμια 45.000 δρχ !
Εδω παθαίνω δεύτερο νταμπλά και του λεω οκ θα πλύνω πιάτα, φύγε εσυ.
Απ' οτι κατάλαβα απο τις φάτσες των Λαχαναγοραίων μάλλον είχε ζητήσει κι απο αυτούς δανεικά και πήρε ενα αγγούρι και δύο ντομάτες.
Τελος πάντων φεύγουμε και μετά απο μια βδομάδα μου επέστρεψε τις 500 δρχ. μόνο, που τον δάνεισα. Για τα υπόλοιπα δεν είπε λέξη.
Δε θυμάμαι τώρα, ίσως μετα απο καιρό να μου 'δωσε κάτι ακόμα, αλλα ποτέ όλα !
Κι απο πάνω, απο το ντουλαπάκι του αμαξιού ανακάλυψα οτι έλειπε η θήκη γυλαιών Ray-Ban όπου μεσα δεν ειχα τα RayBan αλλα τα γυαλιά μυωπίας που μου χρειάζονταν στην οδήγηση. Ο παρκαδόρος τα βούτηξε νομίζοντας οτι μεσα ειχε RayBan. Kι αναγκάστηκα ετσι να φτιάξω νέα γυαλιά.
Αυτοι οι αλήτες βγάζαν και 3-4.000 τη βραδιά απο πουρμπουάρ και αν δεν τους έδινες σε έκλεβαν. Τι να πείς...
Πέρασαν πολλά χρόνια και απο τότε τον εχω δει ουτε πέντε φορές συνολικά.
Και εδω και 10 χρόνια δεν τον εχω δει καθόλου.
Ουτε πιστεύω οτι κατάλαβε το μέγεθος της μαλακίας του ποτέ.
Οσα ειχε ξοδέψει στα μπουζούκια επι μια διετία, έφταναν για να αγοράσεις ενα σπίτι.
Εβγαζε τότε κάμποσα αυτός, αλλα τι να το κάνεις ; το σπίτι θα το πήρε η αοιδός.
Ο φιλαράκος ηταν ανίκανος να συζητήσει, οπουδήποτε αλλού εκτός απο τα μπουζούκια. Πάλευα κάθε φορά να βρούμε κάτι να πούμε. Ασχετος με τα πολιτικά, μονοδιάστατος και ρηχός σε πολλά, ανίκανος να συζητήσει οτιδήποτε, στεκόταν μουγκός κοιτώντας στο άπειρο. Δεν ηταν ετσι πιο παλιά. Εγω δεν ξαναπήγα μπουζούκια, οπότε δεν τον ξανάδα.
Εφυγα μακριά ...
H παραλιακή για μένα σήμαινε πάντα παραλία, βόλτα, αέρας, θάλασσα, φώς.
Δεν σήμαινε ποτέ χρωματιστά φώτα, μπουζούκια, χλιδή, μερσεντές, καψουροάσματα β' διαλογής και υπόκοσμος. Πλαστή ευτυχία, πλάνα φώτα, πόρνη νύχτα και χαμένες ψυχές, χαμένες μέρες.
( Στη φωτογραφία μετανοημένος Λαχαναγορίτης στην παραλία μετά απο 439 χυλόπιτες απο αοιδούς της νύχτας )
Τρίτη 6 Σεπτεμβρίου 2011
Επαγγελματίας φευγοποιός
Να φύγεις, να πας αλλού.
Μη σε νοιάζει, εγω θα τα καταφέρω, μη με ρωτήσεις πώς -δεν ξέρω- μου αρκεί να φύγεις, το γιατί, το ξέρω, και το ξέρουν όλοι. Τι με πέρασες, εγω ... ε αφου το ειπε η τάδε φημερίδα, κάτι θα ξέρει που λέει να φύγεις. Το τι θα ακολουθήσει δεν το 'χω καταλάβει ακριβώς αλλα δεν πειράζει, εδω καράβια χάνονται κι ο άλλος κάνει κανό, ο πρώην έπαιζε πλεηστέσιον εντάξει αυτά τα παιδιά οι πρωθυπουργοί, μανία να κάνουν κάτι με τα χέρια τους.
Που λες, εμένα με έκανε να ντρέπομαι ο γείτονας που η ομάδα του πήρε πρωταθλήματα, άσχετα το πώς τα πήρε, που έστειλε έξω για σπουδές το γιό του, άσχετα πώς, πήρε τζιπ 2.300 κυβικά, δεν ξέρω πώς, απλά του ειναι αρκετό να με κάνει να ντρέπομαι.
Κι εγώ φυσικά και κάθομαι και ντρέπομαι και σκαρώνω εκδίκηση.
Τι πα να πεί " να γίνω ΕΓΩ καλύτερος αντι να λασπώνω το γείτονα " ;
Αφου σου λέω με λιώνει απο ντροπή.
Ε, δε θέλω να ντρέπομαι, θέλω να ειμαι και εγω επιβήτορας των υπολοίπων για να μην
Και μια και φεύγει αυτός, ας φύγει κι ο άλλος, να φύγει κι ο αποκάτω του και να φύγει κι εκείνος ο γιός του γείτονα και να φύγει, να φύγουν όλοι, να φύγουν. Και να φύγουμε κι εμείς, απο το ΝΑΤΟ, απο την ΕΕ, απο τα Μπαλκάνια, απο παντού. Να φυγει και το Δημόσιο και να έρθει ενας ιδιώτης. Τι πα' να πει "ποιός ιδιώτης" ; Οποιος νά 'ναι,τι με νοιάζει εμένα εγω θέλω μόνο να φύγουν οι άλλοι και είμαι ανα πάσα στιγμή έτοιμος να ξαναφωνάζω "φύγε" ! Αυτο με έμαθαν, αυτο θα κάνω, χα !
Δε μπορώ άλλο, κοιμάμαι και ξυπνάω και φωνάζω "φύγε", ας φύγουν όλοι απο παντού.
Να ησυχάσω.
Τι θα πεί " και μετά τι ; " τι λες τώρα, δεν ειναι ερώτηση αυτή.
* Αφιερωμένο σε όσους εχουν κάνει διατριβή πάνω στη στείρα αντιλογία και εχουν αναγάγει την αντίδραση σε μόνιμη άρνηση και αρκούνται σε αυτην, χωρίς να έχουν προτείνει ποτέ κάτι ουσιαστικό και ρεαλιστικό.
Σάββατο 3 Σεπτεμβρίου 2011
Ευρωμπάσκετ 2011 (α)
Φτάσαμε στον τρίτο αγώνα της εθνικής μας μπάσκετ στο Ευρωμπάσκετ της Λιθουανίας. Εχουμε κερδίσει Βοσνία και Φινλανδία,, σε αυτο το έκτρωμα των 24 ομάδων, σε αυτο το... Αλήτους γήπεδο, στον τρίτο όμιλο.
Σήμερα παίζουμε με τη FYROM με σκοπό να νικήσουμε και να πάρουν ενα μάθημα οι κλοπείς της Μακεδονίας "μας". Ασχετο με τον αθλητισμό αυτό, το γράφω απλά για να καβλώσουν οι εθνικόφρονες. Το μάτς δεν ειναι ακριβώς εύκολο, θα έχει παγίδες και θα μας δυσκολέψουν οι σκοπιανοί. Αν πάμε το μάτς στους 80 πόντους θα κερδίσουμε με διαφορά 10-12 πόντων. Αν πάει χαμηλά το σκόρ θα αγχωθούμε μεχρι το τέλος.
Θα προκαλέσω τον εαυτό μου κάνοντας μιά εκτίμηση και μερικές προβλέψεις.
Εκτιμώ κατ' αρχήν οτι η ομάδα μας θα καταλάβει μία θέση μεταξύ 4ης και 6ης. Δεν βλέπω κάτι καλύτερο, ούτε και πριν έβλεπα κάτι καλύτερο. Αντικειμενικά οι άλλες ομάδες ειναι πιο δεμένες και διαθέτουν προσωπικότητες που η δική μας δεν εχει πια. Για διάφορους λόγους.
Βλέπουμε οτι μετά απο 3 μέρες στην κατάταξη με βάση αμυντικά στοιχεία, οι ομάδες που προηγούνται ειναι :
Τουρκία, Ελλάδα, Μαυροβούνιο, Ιταλία, Ισπανία στις "τάπες"
Μαυροβούνιο, Ελλάδα, Σλοβενία, Σερβία, Κροατία στα συνολικά rebounds
FYROM, Ισπανία, Πορτογαλία, Ελλάδα, Πολωνία στα κλεψίματα.
Δηλαδή σε ποιοτικά στοιχεία που αφορούν κατοχή μπάλλας είμαστε μεσα στους πρώτους.
Στην επίθεση :
Ευστοχία στα σούτ :
Στα λάθη η κατάσταση ειναι ετσι :
Είμαστε καλοί σε κατοχή μπάλλας αλλα την πουλάμε εύκολα. (Σλούκα συγκεντρώσου).
Ειναι πολύ νωρίς και μάλλον πρέπει να περιμένω και το τρίτο παιχνίδι για να πω μερικά πράγματα αλλα το μεχρι τωρα συμπέρασμα απο την εικόνα της ομάδας μας και απο τους αριθμούς ειναι οτι :
- Εχουμε ομάδα με πολλά καλά ποιοτικά στοιχεία και αξίζουμε και τετράδα, ίσως και μετάλλιο αναλόγως αποτελεσμάτων στη συνέχεια.
- ειναι κρίμα να πετιούνται στο καλάθι των αχρήστων τόσα καλά στοιχεία οτν ακάνεις τόσα πολλά λάθη. Λάθος σημαίνει οτι χαρίζεις τη μπάλλα στον αντίπαλο.
Απο κει και περα, βλέπεις Ισπανία, Γαλλία, Σερβία, Λιθουανία να έχουν ενα καλό σύνολο με λίγα λάθη και πιο δεμένη ομάδα και λες οτι αν δεν βγούν αυτοί στην τετράδα, θα ειναι θαύμα. Αν προσθέσεις και τη συνεχιζόμενη πλάκα που μας κάνει η διαιτησία να σφυρίζει φάουλ σε κάθε χορευτικό θεατρινισμό των Ναβάρρο, Τεόντοσις, Ρούμπιο και άλλων, ξέρουν οι μπασκετόφιλοι για τι πράγμα μιλάω, τότε -πανεύκολα στον Τελικό θα ειναι Σερβία-Ισπανία με την FIBA να εχει μπροστά της την πρόκληση του αν θα δώσει στην Σερβία αυτο που της έκλεψε στο Παγκόσμιο της Τουρκίας τόσο σκανδαλωδώς. Και ισως δούμε τον Γκασόλ να κλαίει και αυτο θα το γουστάρω πολύ.
Η δική μας εθνική δεν θα φτάσει στον Τελικό εκτός αν είπαμε συμβεί κάποιο θαύμα. Οχι οτι δεν το εύχομαι, μακάρι να πάρουν και το χρυσό. Δύσκολο, αλλα οτι και να γίνει, εγω ίσως πάω πρώτη φορά στη ζωή μου Αεροδρόμιο να τους υποδεχτώ, αυτά τα παιδιά το αξίζουν.
* Η φωτογραφία είναι απο το περσινό τουρνουά "Ακρόπολις". Προτιμώ να δημοσιεύω φωτογραφίες δικές μου και να μην "κλέβω", ωστόσο μια αθλητική ιστοσελίδα εχει κλέψει δικές μου εικόνες και σκέφτομαι σοβαρά πλέον να κλέβω και εγω απο αυτην τη σελίδα.
Σήμερα παίζουμε με τη FYROM με σκοπό να νικήσουμε και να πάρουν ενα μάθημα οι κλοπείς της Μακεδονίας "μας". Ασχετο με τον αθλητισμό αυτό, το γράφω απλά για να καβλώσουν οι εθνικόφρονες. Το μάτς δεν ειναι ακριβώς εύκολο, θα έχει παγίδες και θα μας δυσκολέψουν οι σκοπιανοί. Αν πάμε το μάτς στους 80 πόντους θα κερδίσουμε με διαφορά 10-12 πόντων. Αν πάει χαμηλά το σκόρ θα αγχωθούμε μεχρι το τέλος.
Θα προκαλέσω τον εαυτό μου κάνοντας μιά εκτίμηση και μερικές προβλέψεις.
Εκτιμώ κατ' αρχήν οτι η ομάδα μας θα καταλάβει μία θέση μεταξύ 4ης και 6ης. Δεν βλέπω κάτι καλύτερο, ούτε και πριν έβλεπα κάτι καλύτερο. Αντικειμενικά οι άλλες ομάδες ειναι πιο δεμένες και διαθέτουν προσωπικότητες που η δική μας δεν εχει πια. Για διάφορους λόγους.
Βλέπουμε οτι μετά απο 3 μέρες στην κατάταξη με βάση αμυντικά στοιχεία, οι ομάδες που προηγούνται ειναι :
Τουρκία, Ελλάδα, Μαυροβούνιο, Ιταλία, Ισπανία στις "τάπες"
Μαυροβούνιο, Ελλάδα, Σλοβενία, Σερβία, Κροατία στα συνολικά rebounds
FYROM, Ισπανία, Πορτογαλία, Ελλάδα, Πολωνία στα κλεψίματα.
Δηλαδή σε ποιοτικά στοιχεία που αφορούν κατοχή μπάλλας είμαστε μεσα στους πρώτους.
Στην επίθεση :
Ευστοχία στα σούτ :
Λιθουανία, Γαλλία, Ελλάδα, Τουρκία, Κροατία
... και να φανταστείς οτι δεν εχουμε τους σουτέρ του παρελθόντος. Πάλι καλά.Στα λάθη η κατάσταση ειναι ετσι :
Ελλάδα, Κροατία, Γεωργία, Μαυροβούνιο, Βέλγιο
έχουμε δηλαδη τα περισσότερα λάθη απο όλες τις ομάδες.Είμαστε καλοί σε κατοχή μπάλλας αλλα την πουλάμε εύκολα. (Σλούκα συγκεντρώσου).
Ειναι πολύ νωρίς και μάλλον πρέπει να περιμένω και το τρίτο παιχνίδι για να πω μερικά πράγματα αλλα το μεχρι τωρα συμπέρασμα απο την εικόνα της ομάδας μας και απο τους αριθμούς ειναι οτι :
- Εχουμε ομάδα με πολλά καλά ποιοτικά στοιχεία και αξίζουμε και τετράδα, ίσως και μετάλλιο αναλόγως αποτελεσμάτων στη συνέχεια.
- ειναι κρίμα να πετιούνται στο καλάθι των αχρήστων τόσα καλά στοιχεία οτν ακάνεις τόσα πολλά λάθη. Λάθος σημαίνει οτι χαρίζεις τη μπάλλα στον αντίπαλο.
Απο κει και περα, βλέπεις Ισπανία, Γαλλία, Σερβία, Λιθουανία να έχουν ενα καλό σύνολο με λίγα λάθη και πιο δεμένη ομάδα και λες οτι αν δεν βγούν αυτοί στην τετράδα, θα ειναι θαύμα. Αν προσθέσεις και τη συνεχιζόμενη πλάκα που μας κάνει η διαιτησία να σφυρίζει φάουλ σε κάθε χορευτικό θεατρινισμό των Ναβάρρο, Τεόντοσις, Ρούμπιο και άλλων, ξέρουν οι μπασκετόφιλοι για τι πράγμα μιλάω, τότε -πανεύκολα στον Τελικό θα ειναι Σερβία-Ισπανία με την FIBA να εχει μπροστά της την πρόκληση του αν θα δώσει στην Σερβία αυτο που της έκλεψε στο Παγκόσμιο της Τουρκίας τόσο σκανδαλωδώς. Και ισως δούμε τον Γκασόλ να κλαίει και αυτο θα το γουστάρω πολύ.
Η δική μας εθνική δεν θα φτάσει στον Τελικό εκτός αν είπαμε συμβεί κάποιο θαύμα. Οχι οτι δεν το εύχομαι, μακάρι να πάρουν και το χρυσό. Δύσκολο, αλλα οτι και να γίνει, εγω ίσως πάω πρώτη φορά στη ζωή μου Αεροδρόμιο να τους υποδεχτώ, αυτά τα παιδιά το αξίζουν.
* Η φωτογραφία είναι απο το περσινό τουρνουά "Ακρόπολις". Προτιμώ να δημοσιεύω φωτογραφίες δικές μου και να μην "κλέβω", ωστόσο μια αθλητική ιστοσελίδα εχει κλέψει δικές μου εικόνες και σκέφτομαι σοβαρά πλέον να κλέβω και εγω απο αυτην τη σελίδα.
Σάββατο 27 Αυγούστου 2011
Αποφάσισε ρε συ
Δεν τιμωρούν, φωνάζουμε, τιμωρούν, φωνάζετε, τι πρέπει να γίνει δεν καταλαβαίνω.
Χαμός στο Βόλο, χαμός στην Τρίπολη και αλλού. Για τις ομάδες, ναι αυτές του ποδοσφαίρου που το κατάντησαν κάποιοι σαν κακοχυμένο μπαγιάτικο λουκουμά.
Ακου φίλε ελληνάρα, μεγάλε και τρανέ απόγονε των ... καλά οκ ... απόγονε αρχαίων, αμα γίνει κανας παγκόσμιος πόλεμος πχ Αμερική και σύμμαχοι εναντίον Κίνας και συμμάχων , θέλω να μου πείς με ποιούς θα πήγαινες.
Δύσκολο αυτο ;
Εντάξει, αμα δε μπορούμε να πούμε με ποιούς θα είμαστε, ας δούμε αν είμαστε με τους Ελληνες.
Αν φίλε έκοβες αποδείξεις,
αν δεν πλήρωνες μαύρα για έκπτωση,
αν δεν έχτιζες παράνομα γράφοντας στα ... σου τον διπλανό σου,
αν δήλωνες όλα τα εισοδήματά σου,
αν ήσουν φίλαθλος κι οχι οπαδός κάφρος,
αν δεν ζούσες με τη μαμά και το μπαμπά ως τα 38 σου,
αν δεν κόρναρες με το παραμικρό,
αν δεν έλεγες μόνο ναι σε οτι πει ο παπάς,
αν δε φθονούσες την κατσίκα του γείτονα,
αν δεν καθόσουνα να ακούσεις τι θα πει ο λαζόπουλος για να πας ψηφίσεις μετά,
αν έστελνες την κοράκλα σου να βρει δουλειά αντι να κάθεται να περιμένει το διορισμό απο το βουλευτή,
αν έπαιρνες χαμπάρι νωρίς τι σόϊ πράμα ειναι οι συνδικαλιστές,
αν έκανες απεργία μόνο όταν συμφωνούσες με τα αιτήματα,
αν έψαχνες να βρεις κατι καλύτερο να κάνεις αντι να φθονείς όσους το κατάφεραν και αντι να κάθεσαι να τους βρίζεις νυχθημερόν χωρίς να παράγεις τίποτα,
αν δεν περίμενες το χριστόδουλα να σε βγάλει στο δρόμο για "ιερό καθήκον",
αν δεν την κοπάναγες απο τη δουλειά σου ενω την κάρτα σου τη χτυπούσε άλλος,
αν μάζευες τα κακά του σκύλου σου,
αν δεν πάρκαρες παράνομα κι όπως κι όπου να 'ναι,
αν δεν πέταγες σκουπίδια στην παραλία και στο δάσος,
αν έκανες σοβαρή τουριστική επιχείρηση και οχι της αρπαχτής,
αν δεν έκανες προσπεράσεις κορνάροντας σε στροφές,
αν δεν έκλεινες δρόμους με τα τρακτέρ και τα ταξί σου,
αν δεν έχτιζες στην παραλία, ή πάνω σε αρχαία,
αν δεν έβγαινες να σπάσεις και να κάψεις επειδή εφαρμόστηκε νόμος και υποβιβάστηκε η ομάδα σου ( προέκταση του πέους σου ),
αν δεν λάτρευες τους μάγκες προέδρους ομάδων,
αν απαιτούσες να εφαρμόζονται οι νόμοι -απο όλους και γι όλους,
αν νοιαζόσουν για τους άλλους κι εκείνοι για σένα,
αν δεν βαριόσουνα που ζείς κύριε έλληνα, τότε θα ήσουν με τους έλληνες.
Φοβάμαι οτι τώρα δεν είσαι ούτε με τους συνέλληνες σου.
Γιατι αν ήσουν, θα φρόντιζες νωρίς να τους εμπιστεύεσαι κι εκείνοι με τη σειρά τους αμοιβαία να σου έχουν εμπιστοσύνη.
Οσο εξαρτάται απο εσένα, θα ήσουν μια ενωμένη γροθιά μαζι με τους άλλους έλληνες.
Πώς θα βρείς πού ανήκεις όταν χρειαστεί, Έλληνα ;
Χαμός στο Βόλο, χαμός στην Τρίπολη και αλλού. Για τις ομάδες, ναι αυτές του ποδοσφαίρου που το κατάντησαν κάποιοι σαν κακοχυμένο μπαγιάτικο λουκουμά.
Ακου φίλε ελληνάρα, μεγάλε και τρανέ απόγονε των ... καλά οκ ... απόγονε αρχαίων, αμα γίνει κανας παγκόσμιος πόλεμος πχ Αμερική και σύμμαχοι εναντίον Κίνας και συμμάχων , θέλω να μου πείς με ποιούς θα πήγαινες.
Δύσκολο αυτο ;
Εντάξει, αμα δε μπορούμε να πούμε με ποιούς θα είμαστε, ας δούμε αν είμαστε με τους Ελληνες.
Αν φίλε έκοβες αποδείξεις,
αν δεν πλήρωνες μαύρα για έκπτωση,
αν δεν έχτιζες παράνομα γράφοντας στα ... σου τον διπλανό σου,
αν δήλωνες όλα τα εισοδήματά σου,
αν ήσουν φίλαθλος κι οχι οπαδός κάφρος,
αν δεν ζούσες με τη μαμά και το μπαμπά ως τα 38 σου,
αν δεν κόρναρες με το παραμικρό,
αν δεν έλεγες μόνο ναι σε οτι πει ο παπάς,
αν δε φθονούσες την κατσίκα του γείτονα,
αν δεν καθόσουνα να ακούσεις τι θα πει ο λαζόπουλος για να πας ψηφίσεις μετά,
αν έστελνες την κοράκλα σου να βρει δουλειά αντι να κάθεται να περιμένει το διορισμό απο το βουλευτή,
αν έπαιρνες χαμπάρι νωρίς τι σόϊ πράμα ειναι οι συνδικαλιστές,
αν έκανες απεργία μόνο όταν συμφωνούσες με τα αιτήματα,
αν έψαχνες να βρεις κατι καλύτερο να κάνεις αντι να φθονείς όσους το κατάφεραν και αντι να κάθεσαι να τους βρίζεις νυχθημερόν χωρίς να παράγεις τίποτα,
αν δεν περίμενες το χριστόδουλα να σε βγάλει στο δρόμο για "ιερό καθήκον",
αν δεν την κοπάναγες απο τη δουλειά σου ενω την κάρτα σου τη χτυπούσε άλλος,
αν μάζευες τα κακά του σκύλου σου,
αν δεν πάρκαρες παράνομα κι όπως κι όπου να 'ναι,
αν δεν πέταγες σκουπίδια στην παραλία και στο δάσος,
αν έκανες σοβαρή τουριστική επιχείρηση και οχι της αρπαχτής,
αν δεν έκανες προσπεράσεις κορνάροντας σε στροφές,
αν δεν έκλεινες δρόμους με τα τρακτέρ και τα ταξί σου,
αν δεν έχτιζες στην παραλία, ή πάνω σε αρχαία,
αν δεν έβγαινες να σπάσεις και να κάψεις επειδή εφαρμόστηκε νόμος και υποβιβάστηκε η ομάδα σου ( προέκταση του πέους σου ),
αν δεν λάτρευες τους μάγκες προέδρους ομάδων,
αν απαιτούσες να εφαρμόζονται οι νόμοι -απο όλους και γι όλους,
αν νοιαζόσουν για τους άλλους κι εκείνοι για σένα,
αν δεν βαριόσουνα που ζείς κύριε έλληνα, τότε θα ήσουν με τους έλληνες.
Φοβάμαι οτι τώρα δεν είσαι ούτε με τους συνέλληνες σου.
Γιατι αν ήσουν, θα φρόντιζες νωρίς να τους εμπιστεύεσαι κι εκείνοι με τη σειρά τους αμοιβαία να σου έχουν εμπιστοσύνη.
Οσο εξαρτάται απο εσένα, θα ήσουν μια ενωμένη γροθιά μαζι με τους άλλους έλληνες.
Πώς θα βρείς πού ανήκεις όταν χρειαστεί, Έλληνα ;
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις (Atom)