Παροχολογίες θαθαρολογίες

Χωρίς να θέλω να το παίξω με το ένα ή το άλλο κόμμα.
Χωρίς πάθος αλλα με αγανάκτηση γι αυτούς και τους επόμενους.
Χωρίς λύπηση για κανέναν που κάνει κουμάντο με τους κόπους μου...
Μας πρήξανε τα.... μπλιπ με Εκλογές, εκλογές, εκλογές.
Τα ΜΜΕ επειδη εχουν θέμα, οι πολιτικάντηδες επειδή έχουν ...πρωτάθλημα.
Παροχές λοιπόν, πάρε να χεις.
Και μάλιστα σε συγκεκριμένες "ασθενείς" ομάδες.
Ξεχνώντας οτι ο δανεισμός των νοικοκυριών αυξήθηκε τόσο που τρομάζει.

Βλέπε συντάξεις δημοσίου : Οι άλλοι που δεν ειναι του Δημοσίου, πάρτε @@
Βλέπε στρατιωτικούς : Βέβαια, να τους προσέξουμε. Αραγε αυτοί θα βγαίνουν στη σύνταξη στα 65 ;
Βλέπε "γαλάζια παιδιά" : Τα άλλα ειναι αποπαίδια. Μπάσταρδα.
Βλέπε παπαδαριό : Συμμαχία σκάνδαλο. Μη δυσαρεστήσουμε τον πάσης.
Βλέπε Εφορία : Αλαλούμ με τις αποδείξεις, αλλα ξέχασαν να με φοροαπαλλάξουν απο αποδείξεις για γάμους, βαφτίσια, κηδείες, ευχέλαια. Αυτα ειναι του θεού...

Βλέπε συμβασιούχους : το βασικό προεκλογικό όπλο της Ν.Δ. το 2003 ηταν οτι θα μονιμοποιούσε ΟΛΟΥΣ. Σήμερα, δεν το εχει κάνει, αλλα τάζει να προσλάβει κι άλλους. Συμβασιούχους φυσικά. Προσωρινή μείωση ανεργίας και βλέπουμε.


Ούτε κουβέντα για τα καμμένα, για την Μακεδονία που το όνομα δόθηκε όπως φαίνεται στα μουλωχτά, κουβέντα για την Αγροφυλακή, ούτε λέξη για την ακρίβεια που ζούμε καθημερινά, μούγκα για την μη ικανοποιητική απορρόφηση κονδυλίων απο την ΕΕ για την οποία κατηγόρησαν τους προκατόχους για ανικανότητα. Ουτε λέξη για τους "Φουρλικούς". Ουτε λέξη για τα υπερκέρδη των Τραπεζών. Ουτε λέξη για το σκάνδαλο των υποκλοπών.
Αλαλούμ με τις αποζημιώσεις πληγέντων, μυστήριο με κάτι για Σχέδια Πόλης....



Κι απο πάνω λέν οτι δεν ειναι προεκλογικές υποσχέσεις, αλλα μετεκλογικές.
Δηλαδη μοιράζονται ΘΑ, πολλά ΘΑ. Ξανά.

Ας θυμηθώ τι έλεγε ο κ.Καραμανλής τότε, προεκλογικά :

"...η πραγματική κοινωνική ευαισθησία αποδεικνύεται στην πράξη, στη διάρκεια της κυβερνητικής τετραετίας και όχι στις αρχές της προεκλογικής περιόδου"

Αυτο ίσχυε τότε, αλλα όχι σήμερα ;
Αυτό ισχύει για τους άλλους αλλα όχι για σένα ;
Σκοντάψτε ελεύθερα κε. πρωθυπουργέ, ελεύθερα ! Ζαρτινιέρες παντού !

Orgasm Day

Λοιπόν, σήμερα ειναι η Παγκόσμια Ημέρα Οργασμού.

Πρέπει να τη γιορτάσουμε ;

Καμμια ιδέα ; Πρόταση ; Κατι καλό ;

Μπορώ να έχω όσους οργαζμούζ τέλω σήμερα ;

ε, οκ όσους αντέχω....

Αυριο έχει τέστ, θα πείτε πόσους είχατε.

Δεν μετράνε οι προσποιήσεις !

Μπωδόσφαιρο

Ο Ναι-ναί είπε Οχι-όχι στον Ολυμπιακό, αλλα ο Μπλάνκο ειπε ναι-ναι θα ερθω να διορθώσω κατάσταση στην ΑΕΚ. Τι διορθωτικό θα ηταν ; Ετσι μπράβο.
Στο μεταξύ ο Ενα-Καρχίρε κατέφθασε και οσονούπω ο Δύο-Καρχίρε ο ξάδέρφός του θα ερθει κι αυτός για τον Βάζελο.
Ο Ρι-βάλτο-αγόρι-μου θα ζωγραφίσει πάλι και ο Καρα-γκντούπης θα πέφτει.
Ο Πεσεδείρω θα φάει τα μουστάκια του με το Λεμόνι για ποδαρικό της Σούπα-Λίγκας.
Το Τσού-Λού δεν εχει σημασία, αρκεί να σαι πρώτος στο χουργιό.
Για ποδόσφαιρο μιλάμε τόση ώρα ε ;
Σφαίρα στα πόδια δηλαδή.
Με ηγέτη εναν Γκαγκά-τση κι ενα Ορφανό παιδί θα καταχτήσει η Ελλάς την πωδωσφερικιά Εβρώπι.
Σφαίρα στο κεφάλι δηλαδή.
Καλά που υπάρχει και η Φάνει-Χάνει-την-μπαλλιά.
Μάλιστα κες και κοι, έφτασε η ωρα να χαρούμε μπάλλα, μη σας νοιάζουν όλα τ' άλλα.

Χρηστικά αντικείμενα : Μαξλάρ

Το μαξλάρ μου ειν' το πιο καλό.
Πάντα μ' υποδέχεται ζεστά, με νανουρίζ' κι μι κοιμίζ.
Μ' τά λεγι ου Μήτσους ου ξάδρφους ιμένανε, αχαα...

Ρε το μπαγάσα, πήγε Διακοπές, και πήρε μαζί σκηνή, μαχαιροπήρουνα, μαξλάρ, σφεντόνα, καλάμι ψαρέματος, φακούς ( τρείς ), καπέλλα ( τρία ), μπλουζάκια ( τρία ), σόρτς ( τρία ), αθλητικά του μπάντμιντον ( !!!), προφυλακτικά ( τρία των 12 ), παγούρ, κυάλια και μια κάμερα 10.1 megapixels με δυο φακούς, 12X zoom και τηλεκοντρόλ.
Πού να ναι ο χαμένος τωρα....

21ος αιώνας : ο νέος Εθνικός μας Υμνος ;

Σε γνωρίζω απο τη λάμψη

που με βιά καίει τη γή.

Σε γνωρίζω απο τις ψήφους

που για σέναν απαιτείς.

Σε γνωρίζω απο τα φράγκα

που τους άλλους κάναν μάγκα

Σε γνωρίζω απο τις βίλες

στης Μυκόνου τα νησιά

Απ' τα κόκκαλα βγαλμένη

των κοριών τα ιερά

του Αιγαίου τα κοχύλια

των γιατρών τα τυχερά,

και σαν πρώτα ηλιοκαμμένη

χαίρε ω χαίρε εκκλησιά !

και σαν πρώτα, ευλογημένη,

χαίρε ω, χαίρε ...λαμογιά !

Εμπρός σε ρυθμό εθνικού ύμνου η νέα Ελλάδα επανιδρύεται ! Προχωράει μπροστά !

Με ηγέτες τύπου Πόλιντορ μαν, μίσσιζ Μαριέττα, Γιακουμάτ μπόϊ και φυσικά Προκόπ Κοντοστούπ.

Με την Εκκλησία να μοιράζει τα πάντα στους φτωχούς ωστε να γίνου αυτοί πλούσιοι κι εμείς φτωχοί, με νεα συκώτια για αρχιερείς μόνο, με νέα Σύμβολα καραφλά και τα δύο : Την Πάρνηθα και την Μύκονο. Με επανίδρυση μυαλών, με νεα κράτη με δικά μας ονόματα, με νεα βιβλία Ιστορίας, με νέους κουμπάρους και φυσικά με νεα πυροσβεστικά αεροσκάφη. Αόρατα ! Με νέα κυβέρνηση που θα προκύψει απο νέες Εκλογές, με νέα σώματα ασφαλείας για χάρη μας,

Εμπρός, Ελλάδα, εμπρός !...

* η έπνευση για το παραπάνω μπινελίκιον προήλθε απο σχετικό του Βρασίδα.

( μαζι θα μας αφορίσουν τα παπούτσια, τουλάχιστον να μη λιώσουν ποτέ )

6-Αυγούστου 1945

Ηταν 6 Αυγούστου 1945.
140.000 άνθρωποι έχασαν ακαριαία τη ζωή τους.
Εκατόν σαράντα χιλιάδες άνθρωποι σε μια στιγμή χάθηκαν !
Tρεις μέρες αργότερα, ο πυρηνικός όλεθρος σκότωσε και το Ναγκασάκι.

Εξήντα δύο χρόνια μνήμης του απόλυτου όλεθρου.

Να μην το ζήσει ξανά κανείς αυτό.

Θα βρέξει ;

Να το πλύνω τ' αμάξι, ή όχι ;
Να του βάλω απο τώρα επάνω σαμπουάν να υπάρχει ;

Πραίπει να γίνει ο γάμος ...

Κάπου στον Πειραιά έπεσα πάνω σε αυτην εδω την αγγελία, κολλημένη σε μια στάση λεωφορείου.

Διαβάστε και πείτε, όχι, πείτε μου τι σκέφτεστε. Δεκτά τα πάντα, οτι σας κατεβαίνει.

Ιστορίες εμπνευσμένες απο φωτο(1)

Τι να κάνω ; Με έβαλε ο Σπιτόγατος να γράψω μια ιστορία πάνω σε αυτή την φωτογραφία.

Γράφτηκε υπο την επήρρεια ρακής, πολλής ρακής.

Να την λοιπόν :

Ετος 7174 πΧ. Ωρα 09.33.

Ο θόρυβος απο τον έλικα την νανούριζε. Κοίταξε κάτω και είδε ενα γνώριμο τοπίο.
Θυμήθηκε τότε που ήταν μικρή στο Παλούκ κι έπαιζαν με τις φίλες και τους φίλους της. Ποτέ δεν κατάλαβε γιατι οι φίλοι επέμεναν σε συγκεκριμένα παιγνίδια όπως η γιατρίνα.

Η ίδια κατάφερε να γίνει γιατρίνα μετά απο πολλά χρόνια και το ταξίδι αυτό θα την πήγαινε πάλι στο πάρκο Αχουάντικατ για μια μελέτη πάνω στα αφρικανικά διακορευτόπτερα. Ηταν απειλούμενο είδος και μόνο σε λίγα μέρη στη Γη υπήρχαν πιά.
Το αεροπλάνο συνέχιζε την ανοδική του πορεία ώσπου να πάρει το κατάλληλο ύψος και η Μπιζγιάνα μισόκλεισε τα μάτια της. Η θάλασσα απο κάτω ηταν μπλε σαν ακριβώς τα πτηνόψαρα που πήγαινε να γιατρέψει. Μπλε και γεμάτη απο κλώνους οστεόπεων που ξέφυγαν απο το εργαστήριο της ξαδέλφης του βασανιστή της. Τότε έγινε και το μεγάλο κακό. Ο Μπλούντοκ ήθελε σαν τρελλός την ξαδέλφη της την Κάντινας, που ηταν ερευνήτρια στο ΚΕΜΕ ( Κέντρο Εκπαίδευσης Μεταλλαγμένων Ειδών ). Κάθε μέρα τη φαντασιωνόταν στα αποδυτήρια της ομάδας του. Εβλεπε οτι την έσερνε απο τα βυζιά μέχρι την σπηλιά του και φυσικά ήθελε παιδιά μαζί της, πολλά παιδιά. Την έπαιζε στο ντούς καθημερινά, μέχρι που δεν άντεξε άλλο.
Μια μέρα πήγε να την βρει στο εργαστήριο. Εκείνη δεν του έδωσε σημασία, αλλα μόλις τον είδε του έσκασε ενα χαμόγελο που τον ζάλισε. Με το πέτρινο μαχαίρι του σκάλισε στον τοίχο του εργαστηρίου μία καρδιά με βυζιά. Εκρυψε το μαχαίρι και μπήκε μέσα. Μόλις την είδε απο κοντά, η ανάσα του κόπηκε.
«Θ-θ-θα σ-σου π-π-π-πάρω ενα αεροπλάνο οταν αυτά εφευρεθούν» της είπε.
«Ορίστε; Τι κάνεις Μπλούντοκ ; καλημέρα» ( κι άλλο χαμόγελο )
«Ηρθα να σε δω, θέλω να σου μιλήσω»
«Εχω δουλειά τώρα, προσπαθώ να διασταυρώσω ενα συρραπτικόπτερο με ενα μίο»
«Μα, το μίο ειναι απλά ενα ηλίθιο πλάσμα που το έχουν για αγγαρίες στην Εγνατία Οδό»
«Αυτό ακριβώς, θα φτιάξω νέο είδος που θα ειναι σούπερ για την Ποσειδώνια Οδό»
«Εννοείς την υποβρύχια σύνδεση του Παλούκ με το νησί Πιπούκ ;»
«Ναι, αυτή, λοιπόν, για πες...»
« Ε, να, θέλω να βγούμε να τα πούμε οι δυό μας»
«Αχ, κι εχω κανονίσει κάθε μέρα πετρικιούρ στου Πίνο-Χίνο»
«Μα, να... θέλω να ξέρεις πόσο μου αρέσεις και σε θέλω !»
Στο άκουσμα αυτής της πρότασης, η Κάντινα ξαφνιάστηκε κάπως.
Οι ρώγες της σκλήρυναν, το μυαλό της έπαιρνε στροφές. Ηταν δύσκολο να αρνηθεί κάτι στον αγριάνθρωπο τον Μπλούντοκ. Δεν απάντησε, μόνο έσκυψε στο μικρομακεδόνιο.

( *οτιδήποτε περιείχε μεσα το «Σκοπ» ειχε αλλαχθεί σε «μακεδον» )
Εκείνος περιεργαζόταν τα σύνεργα του εργαστηρίου και ένιωθε αμήχανα.
«Τι ειναι αυτό ;»

ρώτησε οταν ειδε ενα κουτί κάτω απο λάμπες κόκκινες σαν αυτές στις πατάτες του goοdys …
«Μη, άσ’το αυτό δεν πρέπει να ανοιχτεί, μήπως να τα λέγαμε άλλη φορά καλέ μου ;»
Δεν άντεξε την έμμεση αλλα σαφή απόρριψη. Φούντωσε, και με μια κίνηση, πέταξε κάτω το κουτί και οτι άλλο βρήκε εκει πάνω. Μούγκρισε και κλώτσησε οτι βρήκε μπροστά του.
Το κουτί άνοιξε και ξεχύθηκαν απο μέσα παράξενα πλάσματα, που έμοιαζαν με πέη συν τα μπιχλιμπίδια απο κάτω τους. Σπαρταρώντας πάνω σε χυμένα υγρά, τα πεόπτερα σκόρπισαν παντού στο εργαστήριο. Τελικά πριν προλάβει η έκπληκτη Κάντινα να κάνει κάτι, αυτά χώθηκαν στις τρύπες της αποχέτευσης κι απο κει βγήκαν στη θάλασσα.
Απο τότε, κανένα θηλυκό δεν κολυμπάει στις θάλασσες και χρησιμοποιεί αεροπλάνο για τις μετακινήσεις του. Τα Δονητόπτερα ειναι μετάλλαξη των πεόλειχων που προήλθαν απο διασταύρωση βαλανόσαυρων με κλειτοριδόρχιδες, που γεννήθκαν απο τα χαμένα πεόπτερα οταν αυτά ζευγάρωσαν με ενα είδος αμφίβιας μουνοχειλούς.
Η ανακοίνωση απο τα μεγάφωνα του αεροπλάνου την ξύπνησε.
«Παρακαλώ δέστε τα σχοινιά σας» ( δεν είχαν εφευρεθεί οι ζώνες ακόμα )
Εβγαλε το κινητό της κι έκανε μία αναπάντητη στην Φούξια τη συνάδελφό της.
Το έκλεισε και δέθηκε. Σε λίγο θα προσγειωνόταν με ασφάλεια στο Ελ.Βενζινέλος.

Εριξε μια τελευταία ματιά έξω και έμεινε να κοιτάζει μακριά σαν χαμένη....

...

ΚΑΛΟ ΜΗΝΑ blogworld

« Η ευθύνη είναι του δυνατού»
μου είπε ο σοφός φίλος απο τα παλιά. Αν ο άλλος είναι αδύναμος, είτε φταίει, είτε όχι, τότε για ότι συμβεί αναγκαστικά οι ευθύνες πέφτουν στον δυνατό. Οσο και δίκιο να έχει, είναι ο μόνος που μπορούμε να δικάσουμε αν είχαμε αυτο το δικαίωμα. Είναι δίκαιο αυτό ;

ΚΑΛΟ ΜΗΝΑ ΑΥΓΟΥΣΤΟ και ΚΑΛΗ ΚΑΛΟΚΑΙΡΙΝΗ ΣΥΝΕΧΕΙΑ.