Κυριακή 31 Αυγούστου 2008

Δεν είσαι εδω


Μεσα απο το αυτοκίνητο βράδι με βροχή, μπορείς με ασφάλεια να χαζεύεις τις σταγόνες πάνω στο τζάμι. Μια μουσικούλα σε συντροφεύει σπάζοντας τη μοναξιά ευχάριστα και συ βυθισμένος σε σκέψεις που γεμίζουν τον χώρο μικρές φευγαλέες λάμψεις.
Δεν υπάρχουν, όμως εσυ τις βλέπεις, για την ακρίβεια τις νιώθεις.
Κάπου γιορτάζουν, κάπου γελούν, σου φέρνει κι εσένα χαμόγελο αυτό χωρίς να τους ξέρεις.
Φαίνονται τα φώτα απο δω, βλέπεις κόσμο, καταλαβαίνεις οτι εκει μέσα ενας ιδρώτας απο το χορό και τις φωνές εχει μετατρέψει τέσσερις τοίχους σε διασκεδαστήριο και ταυτόχρονα σε ξεχαστήρι σκέψης. Ειναι μερικοί άνθρωποι που περνάνε καλά. Εστω, για λίγο και μετά πίσω στο σπίτι του ο καθένας, με τα δικά του φαντασματάκια.
Δεν σ' έχουν καλέσει, μα πώς να το κάνουν αν δεν σε ξέρουν ; Και δώρο ; Δώρο έχεις ;
Τότε, σε κείνη τη γιορτή, άφραγκος εικοσάρης φοιτητής πήγες χωρίς δωράκι, αλλα σε φίλεψαν.
Σε πήρε η ντροπή κι απο τότε θες να το ξεπληρώσεις. Μα δεν σε καλούν, μα δεν σε ξέρουν !
Κι όμως ειναι κάποιοι άλλοι που σε ξέρουν και, περίεργο, ούτε κι αυτοί σε καλούν και ξέρεις γιατί ; Επειδή δεν γιορτάζουνε. Το γιατί, άγνωστο, χαμένο σε μονοπάτια χρόνου.
Δε βαριέσαι, θα κάνεις εσύ μιά γιορτή, στις 17 του Σεπτέμβρη και θα καλέσεις μερικούς, ε ;
Να θυμηθείτε τα παλιά, να γελάσετε, να πείτε κανα τραγούδι και να πιείτε, να πιείτε όσο πάει.
Ως τότε, θα σαι σιωπηλός μέσα κάπου να περιμένεις, να ακούς την ανάσα σου, να περιμένεις, να γεύεσαι μόνο με τη φαντασία όσα δεν εχεις, οσα θες ή δεν θες να δώσεις, οσα δεν επιτρέπεται να έχεις ή σου αφαίρεσαν.
Ως τότε, δεν θα σαι εδω. Δεν θα απαντάς σε κλήσεις, ούτε κι εκκλήσεις.
Δεν θα σε ψάξουν, δε θές να ενοχλήσεις, ετσι κι αλλιώς δεν εχει σημασία.
Εσυ θα εισαι καλά, αλλα για τους άλλους, δεν θα 'σαι εδω.

Πέμπτη 28 Αυγούστου 2008

Go kart


Οποιος δεν εχει δοκιμάσει να οδηγήσει κάρτ δεν ξέρει τι χάνει.
Απίστευτη πλάκα, γκαζιές και κόντρες.
Πάντα με καλή παρέα.
Εγω έχασα στον αγώνα αλλα δεν πειράζει, θα έχουμε και ρεβάνς !

Η αγαπημένη μου τσάντα


Η αγαπημένη μου τσάντα εδω και καιρό ειναι αυτη εδω.
Χωράει οτι χρειάζομαι για την παραλία, το τέννις, (εκτός απο την ρακέτα ), το μπάσκετ και εχει πολλές θήκες. Την αγόρασα οταν η προηγούμενη διαλύθηκε.
Στο fava's place συγκεντρώνουν τις τσάντες μας
Ας μπει και αυτη στην Συλλογή.

υγ. Ξέρω τι θα ρωτήσεις αν χωράει, ξέρεις εσυ, αλλα μην το ρωτήσεις πλίζ, χωράει.

Κυριακή 24 Αυγούστου 2008

Τότε και τώρα. Καβουρότρυπες

Αύγουστος 1995 - Ενα παραδεισένιο κομμάτι θάλασσας και γής, με τα πεύκα να φιλούν το κύμα απο πάνω.

Ιούλιος 2000 - Οι Καβουρότρυπες ( Πορτοκάλι ) βρίσκονται πίσω απο αυτην την παραλία, του Πλατανιτσίου.
Ιούλιος 2004 - μπροστά απο το κομμάτι της παραλίας για "γυμνιστές".



2005 - H γοργόνα σκαλισμένη στο βράχο απο εναν μεσήλικα που όλη μέρα σκάλιζε. Τον έβλεπα κι ήθελα να του μοιάσω. Ειπαν μετά, πως τότε ο γλύπτης ειχε καρκίνο. Τον νίκησε, τον ξαναείδα την επόμενη χρονιά. Εμαθα πως κάποιοι ντόπιοι γκρίνιαξαν οτι το άγαλμα "χαλάει το τοπίο" ! Εγω λέω πως το μυαλό τους εχει χαλάσει...



2008 - Πήρε φωτιά το πιο όμορφο μέρος ... αφάνταστη λύπη και οργή.
Αν δεν την ειχαν περιορίσει με έγκαιρη επέμβαση μπορεί να θρηνούσαμε όλη τη Σιθωνία σχεδόν τώρα ! Εκαιγε για πάνω απο 2 ωρες.
Μάθαμε οτι κάηκαν περίπου 40 στρέμματα πευκόδασος και μάλλον ευθύνεται γι αυτο κατασκηνωτής που πήγε να μαγειρέψει κατι. Ωστόσο για το κομμάτι που κάηκε ερίζουν η τοπική κοινότητα και διάφοροι που διεκδικούν την ιδιοκτησία, η οποία λέγεται οτι ανήκει σε κάποια Μονή του "Αγίου" Ορους ....

Αυτα τα μέρη που νομίζουμε οτι ανήκουν σε όλους, ανήκουν ουσιαστικά σε άλλους...

Σάββατο 23 Αυγούστου 2008

Blog me

Τους τελευταίους 5-6 μήνες εχω κουραστεί απο πολλά. Θέματα επαγγελματικά, προσωπικά, υγείας, έλλειψη χρόνου. Ηθελα και θέλω να θέσω κάποιο περιορισμό στην διαδικτυακή μου περιήγηση στο βαθμό που θα μπορώ να ανταποκριθώ.
Γι αυτο το μπλόγκ αυτο θα ειναι πλέον για μερικούς αναγνώστες και σχολιαστές που εχω ξεχωρίσει όλο αυτο το διάστημα που βρισκόμαστε εδω και στα άλλα μπλόγκς.
Επρεπε να το ειχα κάνει πριν απο καιρό. Δεν έβρισκα χρόνο να το κάνω.
Ηδη εχουν σταλεί καλέσματα σε αρκετούς και σιγα σιγά θα κληθούν πολλοί.
Παρακαλώ να μην βγούν συμπεράσματα γιατι και πώς, γιατι δεν εχει νόημα.
Αλλοι έχουν moderation στα σχόλια, άλλοι όχι, άλλοι κάνουν οτι θέλουν με την σελίδα τους, εγω κάνω αυτό. Ειμαι σίγουρος οτι θα είμαστε εντάξει.
Σας ευχαριστώ.

υγ. Δεν υπάρχει κάποιο είδος "αποκλεισμού" όσων δεν κλήθηκαν, ή όχι ακόμα. Αλλωστε μπορεί να μου το ζητήσει οποιοσδήποτε θέλει να συμμετέχει στέλονοντας μου ενα e-mail .

Κυριακή 17 Αυγούστου 2008

Γυμνισμός το 2008. Ειναι θέμα μυαλού.

Ενα περιοδικό του 1972 έφτασε στα χέρια μου και στο εξώφυλλο ειχε μια νεα γυναίκα τόπλεςς χωρίς να φαίνεται το στήθος της. Χούντα τότε ε ;
Ο κύριος τίτλος προανήγγειλε το θέμα στις μεσα σελίδες :
ΕΙΣΑΙ ΞΕΝΟΣ ; ΝΑ ΕΙΣΑΙ ΟΠΩς ΘΕΛΕΙΣ. ΕΙΣΑΙ ΕΛΛΗΝ ; ΜΗΝ ΕΙΣΑΙ ΓΥΜΝΟΣ !

Η τότε φασίζουσα - παπαδίστική νοοτροπία ειχε στόχο το μυαλό του απλού Ελληνα που φοβάται να παραβεί οσα πει ο παπάς κι ο αστυνόμος.
Με τεράστια λύπη διαπιστώνω οτι σήμερα, 36 χρόνια μετά ( !!! ) δεν εχει ξεπεραστεί εντελώς η αντίληψη για το γυμνό σώμα. Αντι να χαιρόμαστε με αυτό, ντρεπόμαστε !
Λες και ειναι αμαρτωλό ενα σκέτο σώμα, ενός ευτυχισμένου ανθρώπου.

Στις παραλίες το τόπλεςς ειναι συνηθισμένο πλέον αν και δεν καταλαβαίνω γιατι το γυναικείο στήθος δεν θα έπρεπε να ειναι ακάλυπτο ενω το αντρικό ειναι οκ.
Αν το σκεφτείς, θα δεις οτι το γυναικείο στήθος θεωρείται -και ειναι- ενα μέρος σώματος που φέρνει σαφείς σεξουαλικούς συνειρμούς και συχνά ...ανορθώσεις. Αρα δεν εχει να κάνει με αυτο που βλέπουμε αλλα με αυτο που σκεφτόμαστε !
Παρομοίως ενας γυμνός άντρας φέρνει στο νου μια σκέψη του τύπου " αυτός θα μας γαμήσει " αφου το μάτι πάει στην πούτσα αλλα το κακό ειναι οτι της δίνει μεγαλύτερη σημασία απο αυτην που πρέπει. Κι όμως δεν ξέρεις αν ο/η γυμνός θέλει να τον παίρνεις μάτι.
Ομολογώ σαν άντρας οτι η θέα μιας γυναίκας στα 3 μέτρα απο μενα, γυμνής, με τα πόδια ανοικτά, θα με κάνει να κοιτάξω περισσότερο απο όσο θα ήθελα.
Δεν με χαλάει, αλλα δεν ειναι αυτός ο σκοπός οταν πηγαίνω σε παραλία όπου ο κόσμος κυκλοφορεί χωρίς ρούχα. Το είδα, οκ, ειχα ξαναδεί, επιστρέφω στη χαλάρωσή μου και την όμορφη κοπελλιά άλλος τη χαίρεται και μπράβο του.

Αν θέλεις να απολαύσεις την φύση, την θάλασσα και να νιώσεις απαλλαγμένος απο κάθε άγχος, τότε δεν πηγαίνεις εκεί με σκοπό να πάρεις "μάτι". Οτι δεις, θα το δεις και πάει, πέρασε, ολα οκ. Δεν μένεις σε αυτό, γιατι τότε θα έχεις σκέψεις διάφορες.... "σκέψεις" ειπα πάλι.
Οσο πάει ειναι ολοφάνερο οτι ειναι θέμα μυαλού.
Ενας γιατρός θα δει ενα σώμα άρρωστο που πρέπει να το κάνει καλά.
Ενας άλλος θα δει το ίδιο σώμα γυμνό και θα σκεφτεί αυτο που του έχουν επιβάλλει. Την ντροπή.
Ειναι θέμα πώς το βλέπεις.
Οταν εσυ βλέπεις ενα κόκκαλο πεταμένο στο δρόμο, ενας σκύλος βλέπει το ίδιο πράγμα σαν φαγητό.
Αυτο που ξέρω όσον αφορά τον "γυμνισμό" στην Ελλάδα ειναι οτι υπάρχει σε ενα καθεστώς παρανομίας αφου ειναι ελάχιστες οι περιπτώσεις οργανωμένων κέντρων γυμνιστών και ο κάθε βλαμμένος μπορεί να φέρει αστυνομία να σε πιάσει και να σε τρέχει για "προσβολή δημόσιας αιδούς".
Η πλάκα ειναι οτι αυτο συμβαίνει ακόμα και αν προϋπήρξαν οι γυμνοί στο μέρος και οι ντυμένοι ήρθαν μετά ! Ντυμένους ο θεός να τους κάνει αφου ενα στρίνγκ - κορδόνι θεωρίεται ρούχο !
Η αρχή έγινε οταν άνθρωποι που λάτρευαν την φύση ανακάλυπταν καταπληκτικά μέρη και μόνοι ή με άλλους απολάμβαναν μικρούς παραδείσους γυμνοί και ευτυχισμένοι. Οταν τα μέρη αυτά έγιναν γνωστά, η επιδρομή των "ντυμενιστών" θεωρήθηκε δικαίωμα του καθενός να μοιραστεί την ομορφιά αυτων των παραδείσων.
Προσωπικά διαφωνώ κάθετα με τον όρο "γυμνιστής" και προτιμώ σκέτο το "γυμνός".
Δεν βλέπω γιατι να σκανδαλίζει ενοχλητικά και να θεωρείται πρόστυχο ενα γυμνό σώμα.
Εντάξει, ενα ωραίο κορμί το θαυμάζουμε, άντε να μας "φτιάξει" και λίγο αλλα δεν μπορεί οι υποτιθέμενοι καθωσπρέπει να κάθονται να παίρνουν μάτι μουρμουρίζοντας φράσεις όπως :
" δε ντρέπονται" ... "μεγάλη γυναίκα το το θέλει το γδύσιμο ; " ... " μα πώς ειναι ετσι ; " .... επίμονα και δήθεν ενοχλούνται ενω δίπλα τους ακριβώς άλλοι και άλλες με μαγιό μεγέθους κορδονιού δεν ειναι πρόστυχοι !
Ειναι θέμα μυαλού, απαλλαγείτε απο ενοχές του τύπου "δεν ειμαι όμορφη"... "θα ντρέπομαι" ... " ειμαι χοντρή " ... "θα μου σηκωθεί" ...." θα δουν το μουνί μου" ... "θα με κοιτάνε" και άλλα χαριτωμένα. Γδυθείτε άνετα. Θα κοιτάνε, ε και λοιπόν ; Αρκει να μην πας γυρεύοντας να σε κοιτάνε, γιατι τότε θα σε πούν επιδειξία ... και μάλλον θα εισαι.
Νιώσε άνετα με αυτο που εισαι και απόλαυσε την φύση και την παρέα σου.

Εδω και τώρα να σταματήσει ο διωγμός των γυμνών παραθεριστών και να οργανωθεί ο κόσμος που επιθυμεί να μην νιώθει κυνηγημένος επειδή δεν φοράει ρούχα.

To θέμα δεν πρέπει να μείνει ως κουβέντα στα ιστολόγια αλλα να περάσουμε σε δράση.
Να φτιάξουμε "μαύρη λίστα" με τα μέρη που διώκουν τους γυμνούς.
Πρέπει η Πολιτεία να καθορίσει ενα πλαίσιο νομιμότητας ωστε πράγματα αυτονόητα να μην αντιμετωπίζονται ως ανήθικα και περίπου πρόστυχα.

Σε άλλες χώρες πάνε σε πάρκα και ξαπλώνουν στον ήλιο πάνω στο γρασίδι χωρις ρούχα, σε λίμνες και ποτάμια. Εμεις που έχουμε τόσες χιλιάδες παραλίες δεν μπορεί να το παίζουμε και καλά ηθικοί ! Η ανηθικότητα στην Ελλάδα βρίσκεται αλλού κι αλλού και όχι στην γύμνια μας. Είναι τεράστια υποκρισία να διώκεται το γυμνό ως περίπου πορνό.
Αυτός ειναι κι ενας σημαντικός λόγος που πολλοί δεν γυμνώνονται. Μέσα τους υπάρχει σύγχυση του γυμνού με το σέξ.
Να διεκδικήσουμε το αυτονόητο με τρόπο νηφάλιο.

Απαραίτητη προϋπόθεση η σωστή μας συμπεριφορά.
- Δεν καθόμαστε προκλητικά και επιδεικτικά.
- Δεν φωτογραφίζουμε άλλους χωρίς να θέλουν.
- Δεν πάμε ντυμένοι επιδεικτικά δίπλα σε γυμνούς.
- Δεν πάμε γυμνοί επιδεικτικά δίπλα σε ντυμένους καθωσπρεπιστές, δεξιούς, θρήσκους κλπ.
- Δεν ρυπαίνουμε.
- Δεν πάμε να γυμνωθούμε σε περιοχές που ξέρουμε οτι υπάρχει παπαδαριό και πινακίδες απαγορευτικές. Τα μέρη αυτά πρέπει να σβήσουν απο τον τουριστικό χάρτη μέχρι να μας δεχθούν.
- Είμαστε διακριτικοί, ευγενικοί και άνετοι με τον εαυτό μας και τους άλλους.
- Είμαστε ήσυχοι και πολιτισμένοι.
- Είμαστε καθαροί και δεν ενοχλούμε με διάφορους τρόπους.

Το θέμα θα συνεχιστεί με φωτογραφικό υλικό, επειδή απ οτι καταλαβαίνω, στο μυαλό των πολλών το θέμα συνδέεται άμεσα με την εικόνα. Σαν την τηλεόραση ενα πράμα ... και πριν μου την πέσει κανείς επειδή θα σκεφτεί οτι δείχνω τσόντα, ας σκεφτεί τι σκέφτεται ο καθένας για την κάθε εικόνα.

Τετάρτη 13 Αυγούστου 2008

Πήγα και θα ξαναπάω (1)

Όπου κι αν πας στην Ελλάδα το καλοκαίρι ειναι καλά.
Ειναι όμορφα, ζεστά, χαλαρά. Εξαρτάται βέβαια και τι ζητάς να βρείς.
Θέλω να μοιραστώ με όλους κάποιες -εστω λίγες και καλές στιγμές απο τα μέρη που πέρασα και θέλω να ξαναπάω, με ρίσκο να αφήσω για χάρη τους μέρη που δεν εχω επισκεφτεί ποτέ.


Εδω ειναι ενα μεσημεριανό σκηνικό στην Σίβηρη Χαλκιδικής.
Ζέστη, φώς πολυ, ησυχία και ποδήλατα παντού.
Πολυ χαλαρωτική εικόνα.


Εδω ειναι σε μια παραλία με μάλλον πολύ κόσμο αλλα όμορφη, με ενα beach bar και θάλασσα με πανέμορφο μπλέ. Οι ψάθινες ομπρέλλες φτιαγμένες απο φυσικά υλικά προσθέτουν μια νότα ευχάριστη. Το απόγευμα έχει απο εδω ενα πολυ ωραίο ηλιοβασίλεμα !


Εδω ειναι μία θαυμάστρια που δεν με άφηνε να φύγω αν δεν της χάριζα το μαγιώ μου.
Το έδωσα φυσικά για να με αφήσει, κι άλλωστε δεν θα το πολυφορούσα ετσι κι αλλιώς.
Υποσχέθηκε να το κάνει κορνίζα στο σπίτι της.
Μου χάρισε με τη σειρά της ενα καπελλάκι που γράφει πάνω " Αντε χάσου ! "
...μυστήριες γυναίκες .... ε ;

ουπντάτε :
Μερικά ακόμα αγαπημένα μέρη δείτε ΕΔΩ.

Δευτέρα 11 Αυγούστου 2008

Αυ-γούστα ειναι αυτά


Για μπάνιο ξεκινήσαμε αργά και χαλαρά,
μετα απ' το μπιτς βόλλεϊ με σόρτς και με γυαλιά.
Στο δρόμο το δισκάκι Σταβέντο διαπασών,
με κόκκινο περάσαμε κάπου στην Αχαρνών.
Αφου καμμένα είδαμε τα δάση εκει στη Μάντρα,
σκέφτηκα πόσα πράματα με κάναν κοτζάμ άντρα.
Αναλογίστηκα καλά τα χρόνια τα παλιά,
και όσα τόσα γίνανε τότε που χα μαλλιά.
Στο τέλος αποφάσισα πως έκανα το λάθος
και πήγα και μεγάλωσα και το θελα με πάθος.
Καλα να πάθω έλεγα που βιάστηκα πολύ,
μα δεν και το μετάνιωσα αφου είμαστε πολλοί,
αν και τωρα τον Αύγουστο απόμειναν δυο-τρείς,
εγω και οι απέναντι και θέσεις δεκατρείς,
για πάρκινγκ και για άνεση να το φχαριστηθείς.
Καλα που κανονίσαμε να βγούμε για ποτάκι,
τέσσερις πέντε κολλητοί μεθαύριο βραδάκι.
Κι αφου επιμένουνε κι αυτοί και παν φιρί-φιρί,
οκ θα περπατήσουμε μια βόλτα στου Ψυρρή.

Εχει καλά κι ο Αύγουστος ας πάμε να τα βρούμε
να είμαστε αισιόδοξοι και όμορφοι μπορούμε :)

Σάββατο 9 Αυγούστου 2008

Tυχεράκιας

Συνέβη στις Διακοπές μου.
Εκει που αμέριμνος ρούφαγα κόφφι κρύο και τσιγαρούμπος τι να δω ;
Ενας τύπος πενηντάρης στη μέση και μια παρέα απο νεαρές όμορφες κοπέλλες γύρω του να τον πειράζουν να ανεβαίνουν επάνω του, να κάνουν χαβαλέ.
Φταίω εγω να ζηλέψω ;
Ολες με μικρό μαγιό και στην τρελή χαρά !
Ηταν κι άλλες κι οχι μόνο όσες φαίνονται στην φωτογραφία.
Καθηγητής που έβγαλε βόλτα τις μαθήτριές του ;
Ιδιοκτήτης μπάρ με σερβιτόρες ;
Πατέρας με 5 κόρες ;... μπα όχι.
Βουλευτής ; Τραπεζικός ; Κληρονόμος ;
Μωρε μπράβο ! Τους χάρηκα, να πώ την αλήθεια.
Αντε και στα δικά μας ???
:)

Παρασκευή 8 Αυγούστου 2008

08.08.08


Xα ! καλό, έχουμε 08/08/08.
Οκτώ ογδόου του οκτώ.
Οκτώ οκτώ οκτώ.
Ουάου !
Σαν τη διαφήμιση.
Μα την αλήθεια όποτε έπαιρνα 8 στο σχολείο ένιωθα μαλάκας.
Με τη ρόδα του ποδηλάτου σε σχήμα 8, πάλι ένιωθα καραγκιόζης.
Με 18 αργότερα, όχι, καλό ηταν το 18.
Στα αγγλικά το 98 επίσης ηταν καλό. Σχεδόν κατοστάρα.
Αυτο που πάντα με φόβιζε όμως αληθινά ηταν το 68. Ετών εννοώ.
Σκατόγερος του κερατά με ακράτεια και μπάρκινσον ( όπως ΜΠΑΟΚ ).
Καλά, σίγουρα δεν θα φτάσω τα 88 οπότε το 8 μετα τα 68 θα πάψει να κάνει το μάγκα.
Ελπίζω μεχρι τότε να σπάσω το ρεκόρ μου στο συνεχόμενο σεξ.
Δεν λέω πόσες φορές ειναι, κατάντησε μονότονο.
Απόψε θα πάω να πιώ οκτώ σφηνάκια ! Να γιορτάσω ... δεν ξέρω τι αλλα θα γιορτάσω.
... :)

Tweet

Related Posts with Thumbnails

Do not clopy

Page copy protected against web site content infringement by Copyscape