Πολίτης όμηρος : Alpha Bank

Απο τον Swell ΕΔΩ

Πολίτης όμηρος : Everest

Σκηνικό : ενα κατάστημα γρήγορου φαγητού Everest.
Σκοπός : τροφή τζονάκειου ταλαίπωρου κορμιού.
Τζονάκος : Ενα σάντουιτς παρακαλώ ( χαμόγελο πεινασμένο ).

- Mάλιστα, τι να σας βάλω μέσα κύριε ;
- Ζαμπόν, τυρί, μπέηκον, αυγό, τυροσαλάτα, ντομάτα.
πικ, πικπικ, πικ πικ ( ήχος απο τα πλήκτρα στην μηχανή καταχώρησης της παραγγελίας )
- Πάνω - κάτω τυρί κύριε ;
- Δηλαδή ; Διπλό τυρί εννοείτε ;
- Πάνω και κάτω ... εεε δηλαδη ναι.
- Εννοείτε οτι θα με χρεώσετε για δύο φορές τυρί, σωστά ;
- Ε, ναι.
- Ε, όχι, εγω ενα τυρί θέλω :)
πικ, πικπικ ...

Το τυρί μπαίνει σε δύο μισές φέτες συνήθως. Εαν δεν καταλάβεις οτι εννοεί 4 μισές φέτες δηλαδη δύο φέτες τυρί, τότε θα σε χρεώσει για δύο τυριά !
Ενω εσυ σκέφτεσαι οτι θα μπεί το τυρί μισό πάνω και μισό κάτω, θα πείς ναι και θα σου βάλουν διπλό τυρί !
Α τσα, κόλπο ε ; Πώς φαίνεται η σύγχρονη εκπαίδευση των υπαλλήλων για πωλητές !
Τους βάζουν να σε ξεγελάνε με τρόπο.

Ετοιμο το τόστ, πάω να το πάρω αφου πλήρωσα και χάζευα την διαφήμιση της Eurobank πάνω στην απόδειξη του Everest ...
- Πακέτο θέλετε ;
- Οχι θα το φάω στο δρόμο.
- Δηλαδή δεν θέλετε πακέτο ;
- Τι πακέτο ;
- Για έξω ...
- Ε, ναι έξω θα πάω ... δίνετε δώρο πακέτο της Eurobank ;
- Oρίστε ;
- Οκ άστο ...

Πήρα το "πακέτο" μου και απο την πείνα κόντεψα να φάω και το χαρτί μαζί.
Να θυμηθώ να διαφημίζω την επιχείρισή μου στο μέλλον πάνω σε κάτι άσχετο με το προϊόν.
Και να έχω υπαλλήλους των 800 ευρώ με multitasking καθήκοντα και μπόνους πωλήσεων.

Σημείωση : Παλιότερα στο Everest σου έσκιζαν την απόδειξη αφου πλήρωνες. Οταν τους είπα οτι αυτο ειναι παράνομο, μου απάντησαν οτι "ετσι ειναι η πολιτική της εταιρείας" ... δηλαδή και πάλι όπως και στην τράπεζα, η "εταιρεία" ειναι κάτι ζωντανό, ανεξάρτητο και αυτόνομο χωρίς ανθρώπους ! Απρόσωπο ...

Πολίτης όμηρος : Emporiki bank

Σκηνικό : Υποκατάστημα της Εμπορικής Τράπεζας, μια απο αυτές τις μέρες.
Είσοδος : Απο πόρτα κλειστοφοβική χωρητικότητας ενός ατόμου όχι ευτραφούς.
Για να σου ανοίξει να μπείς πρέπει να πατήσεις κουμπί.
Το ίδιο και για να βγείς μετά.
Προϋπόθεση : Να βγάλεις απο τις τσέπες σου κλειδιά, φωτ. μηχανές, κινητά και να τα βάλεις σε ντουλαπάκι με κλειδάκι στα αριστερά της κωλόπορτας.
Τζονάκος : ... αφου μπήκε μεσα :
- Παρακαλώ μπορείτε να μου εξηγήσετε γιατι πρέπει να βγάλω τα αντικείμενά μου για να μπώ ;
Υπάλληλος : ( μπίμπο ετών 32 έτοιμη για γάμο και τέκνα, καλή νύφη, την συνιστώ σε ΑΕΚτζήδες ) :
- Κυριέ μου επειδη ειναι μεταλλικά αντικείμενα !
- Και το κινητό ;
- Μάλιστα κύριέ μου μην φωνάζετε ... εεεε είναι το σύστημα τέτοιο :)
- Δε μου λέτε το "σύστημα" γεννήθηκε μόνο του ; Υπήρχε πριν απο εσάς ;
- Δεν κατάλαβα ....
- Κατάλαβες, το σύστημα θέλω να πω, το βάζουν οι άνθρωποι της Τράπεζας, δηλαδη εσείς.
- Μα τι λέτε, ΕΓΩ το έβαλα το σύστημα ;
- Θα σας έλεγα τι να το κάνετε το σύστημα αλλα με γράφει η κάμερά σας. Κοπέλλα μου α-νθρω-ποι έχουν την Τράπεζα, οκ ; Ανθρωποι ελέγχουν τα συστήματα μη μου λές οτι ενα σύστημα ( ρίχνω βλέμμα στο μπουτιαίο της σύστημα, με βλέπει ) ειναι αυτόνομος ανεξάρτητος οργανισμός !
( Στο μεταξύ κιχχχ δεν έβγαζε κανεις μεσα στο κατάστημα, όλοι άκουγαν και μόνο μια 55άρα κυρία μουρμούρισε κάτι υπέρ μου. Πελάτισσα, όχι υπάλληλος )
- Μα ετσι πρέπει να γίνει, τι να κάνω ;
- Κοίτα, ειμαι κλειστοφοβικός επι πλέον, και αν δεν ανοίξει γρήγορα η ρημάδα παθαίνω αμοκ, το ξέρεις ;
- Να μας το λέτε άλλη φορά κύριε να σας ανοίγουμε !
- Καλά, θα κρεμάσω ταμπέλα .... !

Η μπουτιαία μπίμπο εξαφανίζεται μεσα στο βάθος των γραφείων της "Εμπορίκι Μπάνκ" κι εγω καλμάρω χαζεύοντας τον γραβατωμένο κόσμο που εργάζεται σε μια φυλακή χρημάτων. Των δικών μας χρημάτων, που με αυτά οι Τράπεζες μας κάνουν οτι θέλουν.

Στην έξοδο μετά απο μισή ώρα, την ξαναρώτησα αν κατάλαβε τι ειναι ενα "σύστημα" και με έγραψε στα μπούτια της. Εγω να δείς πού.
Ξεκλείδωσα το ντουλαπάκι Νο 11 και πήρα τα πράγματά μου σώα και αβλαβή.
Δεν ειχα κλειστοφοβηθεί αλλα μου είχε συμβεί σε άλλη τράπεζα παλιότερα.

Κατευθύνηθηκα στην επόμενη ομηρία μου σκεπτόμενος πιο πολύ το γεγονός οτι δεν αντέδρασε κανείς άλλος απο τους περίπου 20 πελάτες μέσα στο κατάστημα.
Αν κάποιοι συμφώνησαν, με άφησαν να φωνάζω εγω για αυτούς.
Κάτι σαν να κάνει απεργία ένας για 20.
Η κάτι σαν πρόβατα που για να επιβιώσουν δεν μιλάνε καθόλου παρα δέχονται όποιο κουτόχορτο τους πετάξουν τα 'αφεντικά' που κρατούν τα χρήματα των προβάτων και με αυτά τα κρατούν όμηρους...

Γιατι δεν αντιδρούμε, oταν μας κοροϊδεύουν στα μούτρα μας, δεν κατάλαβα !
Ισως εγω να είμαι ο παράξενος ...

Απ' του Αη-Τζόνη και μετά ...

Ηρθα απο Πρωτοχρονιάτικες Διακοπές έχοντας τόσες μέρες ελάχιστη επαφή με το διαδίκτυο γενικότερα. Ωστόσο, ενημερωνόμουν για το τι συμβαίνει στον κόσμο.
Αφήσαμε το 2008 με σκοτωμούς και μπήκαμε στο 2009 με πόλεμο, πάλι σχεδόν στη γειτονιά μας, στη Μέση Ανατολή. Εκει σκοτώνονται κόσμος, εδω έχουμε ενα είδος έξαρσης βίας κατά της Αστυνομίας και μια γενική δυσθυμία, διαμαρτυρία, θυμό κατα του Κράτους για την ανικανότητά του, για την υποτίμηση της νοημοσύνης μας, για την υποβάθμιση της ζωής μας.
Ειλικρινά δεν ήξερα τι να γράψω, ήθελα να γράψω κάτι στο μπλογκ αυτό εδω επειδή έχω να πώ διάφορα και το να αναγκάζομαι να γράφω για θλιβερά πράγματα με ύφος καταγγελτικό, θυμωμένο και απόλυτο ειναι σχεδόν ενάντια στο στύλ μου, που σπάνια ειναι μονοδιάστατο και ποτέ δεν θέλω να βάζω παρωπίδες και να ασχολούμαι με ενα - δύο θέματα στοχευμένα λες και έχω κάποιο hate blog σαν κανας πειραγμένος δόκτορ-πάπαρ ή σαν άλλους μανιοκαταθλιπτικούς που αποκτούν σημαντικότητα μεσα απο τάχαμου σοβαρές παπαριές δυσνόητες επειδή και καλά ειναι βαθυστόχαστες.
Εμένα όσοι με διαβάζουν εδω και τουλάχιστον δύο χρόνια - και εχω δώσει και δείγμα γραφής μεγάλο και αλλού για χρόνια - ξέρουν οτι αν δεν κάνω και πλάκα δεν ειμαι καλά, αν δεν ανεβάσω και εικόνες μου δεν μου αρκεί, αν δεν με εκφράζει αυτο που γράφω για να μπορέσω να δώσω ποιά ειναι η στάση ζωής που πιστεύω οτι βοηθάει τόσο εμένα όσο και άλλους να νιώσουν καλύτερα.
Ανοιξα τη χρονιά, το 2009, με ποιηματάκι που σκάρωσα στο φτερό επειδή ετσι μου 'ρθε, για να δώσω κάποιο χαμόγελο σε καλοπροαίρετους ανθρώπους με θετικό πνεύμα, αν το διάβαζαν.
Ετσι κι αλλιώς το blogging ειναι προσωπική υπόθεση.
Απο κει και πέρα με ενδιαφέρουν οι άνθρωποι που καταλαβαίνουν και βλέπουν με θετικό μάτι και ταυτόχρονα στο δικό τους μπλογκ δίνουν ρεσιτάλ γραφής γι αυτό και εξακολουθούμε να έχουμε καλή σχέση, με μερικούς μάλιστα για χρόνια.
Αρα λέω να μην γράψω ούτε κατάρες στους μπάτσους, ούτε στους Εβραίους ουτε στον Μπούς ουτε πολυ περισσότερο στον μπούλη της Νατάσσας. Πώς το λένε ρε παιδί μου, απαξιώ αυτη την ώρα να ασχοληθώ, γκέγκε ; ...
Δεν πα να πει αυτό οτι δεν με νοιάζουν ή οτι οι άλλοι που γράφουν σχετικά κάνουν λάθος !
Καλά κάνουν, εγω πάω και τους διαβάζω, αν αισθάνομαι οτι εχω να πώ κατι, αφήνω και σχόλιο, αν όχι, πάω και διαβάζω άλλη ανάρτηση ή άλλο μπλογκ και όλα οκ.

Θέλω απλά να ανοίξω το έτος με εναν πρόλογο και να είμαι στην συνέχεια αυτός που ειμαι.
Να γράφω για όσα θέλω να γράφω και να κρατήσω αυτον εδω τον χώρο όπως τον έφτιαξα, όπως θέλω να γίνει και για όσο πάει. . . για όσο υπάρχω με αυτο το ψευδώνυμο και για όσο μου αρέσει αυτο που κάνω, παράλληλα με το να ζω μια ζωή εκει έξω που συχνά γίνεται τόσο σκληρή που δεν εχουμε άλλο παρα να την αντιμετωπίσουμε πιο σκληρά.

Συνεχίζουμε ...

Η εικόνα ειναι απο το Μέτσοβο, την περασμένη Κυριακή 4 Ιανουαρίου 2009.

Καλή Χρονιά 2009

Πιάσε μου ενα single malt, με χτυπήσαν χίλια βόλτ,
δε μπορώ τα ρεβεγιόν, ούτε τα λιλά παπιόν,
αναγκάστηκα ο σακάτης, τύφλα να χει ο Τουτάτις,
να πατήσω αυτο το play, κι ασ' τον κόσμο να τα λέει.
Βάλαμε ενα στοίχημα, όποιος θα νικήσει,
να το κάνει σύστημα, άλλον να ψηφίσει,
οταν γίνουν Εκλογές και να λέει όλο yes.
Πιάσε μου ενα single malt, τρέχα σαν Youssein Bolt,
πνίγομαι σου λέω βρε παιδί μου,
και πολλά μη λες, μην επιμένεις,
το σταμάτησα κι αυτο το λίγο tennis,
θα το ξαναρχίσω με το νέο έτος,
λίγο φαγητό, χωρίς ποτό,
κι ενας καφές μονάχα, σκέτος.
Βάζουμε στο πλάνο, ταξίδι στο Τιμόρ,
διάβασα φυτρώνουνε εκει καλες off shore,
μήπως και πλουτίσουμε λιγάκι,
τύφλα να χει ο Μίνως και η Μενεγάκη.
βάλε μου σου λέω εκείνο το ποτάκι,
να βρέξω το καινούργιο μου μουστάκι.

Θα καθήσω at the τζάκι ...
...
περιμένω ... δες ενα βίντεο :)

ακόμα εδω είσαι ;
__.__

Καλή χρονιά με γέλια, χαρές, υγεία, αγάπη, χιούμορ.

Ελληνάκια

Το 1929, το ελληνόπουλο δεν τέλειωνε το σχολείο, ή δεν σπούδαζε κάτι παραπάνω αν δεν είχε ευκατάστατους γονείς.
Το 1939, το ελληνόπουλο θα βίωνε εναν παγκόσμιο πόλεμο σε ενα χρόνο και δεν το 'ξερε. Οτι όνειρα είχε θα κόβονταν απο εναν Πόλεμο, κι η ίδια η ζωή πολλών ακόμα.
Το 1949, το ελληνόπουλο έπρεπε να κοιτάξει να βρεί δουλειά, να δουλέψει απο μικρός. Ειχε και πέντε αδέρφια !
Το 1959, οι γονείς του ελληνόπουλου έκαναν ότι μπορούσαν για να πάει το παιδί τους καλύτερα απο τους ίδιους. ειχε και τέσσερα αδέρφια !
Το 1969, το ελληνόπουλο έζησε μιά χούντα την ίδια ώρα που σε πολλά μέρη στον κόσμο η νεολαία επαναστατούσε. ειχε και δύο αδέρφια.
Το 1979 το ελληνάκι ζούσε την μεταπολίτευση, την μετάβαση σε Δημοκρατία, έχοντας πίσω του τις εθνικές προδοσίες της χούντας και της Κύπρου. Μπήκε μετά και στην ΕΟΚ ...
Οι γονείς πάλευαν να κάνουν ενα κόσμο καλύτερο για τα ελληνόπουλά τους.
Το 1989 το ελληνα(ρά)κι έζησε απανωτές Εκλογές και τις ανίερες συμμαχίες προκειμένου να δικαστεί ενας πρωθυπουργός και οι συνεργάτες του, για να ακολουθήσει μια δεξιά Κυβέρνηση που δεν θέλει κανείς να θυμάται. Ειχε κι εναν αδερφό.
Το 1999 το ελληνάκι πλάϊ με Αλβανούς στο σχολείο, αλλα με κινητά και υπολογιστές, ετοιμάζεται να μπεί στην Ευρωπαϊκή Νομισματική Ενωση. Μπαίνει και βλέπει το 100δραχμο να γίνεται ευρώ χωρίς να έχουν την ίδια αξία.

Το 2009 .... το ελληνάκι εχει ξεχάσει να σηκώνει το μολύβι του απο το πάτωμα διοτι αυτο το κάνει η μαμά, έχει ξεχάσει να καταλαβαίνει τι του λένε γιατι σε όλες τις δουλειές που τον αφορούν, στέλνει τον μπαμπά. Καμμια φορά και τον παππού.
Μοναχοπαίδι πια ...

Αυτο το ελληνάκι, ετοιμάζεται να "συνεχίσει τον αγώνα" κατά του ανίκανου Κράτους που σκοτώνει, κλέβει και δεν εξασφαλίζει μέλλον.

Κάτι μου λέει οτι ο καιρός εχει γυρίσματα και θα ξανάρθουν εποχές όπως παλιά.
Παρά την εντυπωσιακά σπουδαιότερη τεχνολογία θα πρέπει το ελληνόπουλο να μάθει να κάνει πράγματα, να έχει άποψη δική του και όχι να ακολουθεί παρασυρόμενο τις απόψεις όσων θέλουν να το βάλουν να κάνει αμφίβολης ηθικής πράξεις χωρίς να του δίνει και ιδέες, ή αν θες και χωρίς να ακούει πραγματικά τι έχει να πει ίδιο το ελληνόπουλο.

Είναι σίγουρα καιρός να αλλάξει η εποχή. Το θέμα είναι, πώς ;

Για την βαφτιστήρα της Χαρουλίτας

...πού δεν την ξέρω, αλλα ...
...που φαγώθηκε να γράψει στα μπλόγκς, δωράκι ενα αρκουδάκι που ζωγράφισα απόψε.
Ελπίζω να της αρέσει :) αν θα ήθελε, να της χαρίσω αυτό.
Να σαι καλά μικρούλα και όσοι σε αγαπάνε.

Remember ... Θυμήσου ...

Πολύ παλιά, πολύ μακριά,
η ζωή ηταν καθαρή, κλείσε τα μάτια σου

Η θύμηση ειναι ενα μέρος απο μακριά,
η θύμηση σε γέμισε με όσα ξέρεις,
θυμήσου οταν λυπάσαι κι οταν πέφτεις,
θυμήσου ν' αλλάξεις πλευρό.

Θυμήσου, η ζωή ειναι μιά ανάμνηση,
θυμήσου, κλείσε τα μάτια και θα δείς
πόσα απο όλα αυτά ειναι η ζωή.

Ονειρέψου, η αγάπη ειναι μεσα σ' ενα όνειρο, θυμήσου,
η ζωή δεν ειναι ποτέ όπως φαίνεται, ονειρέψου.

Πολυ παλιά, πολύ μακριά,
η ζωή ηταν καθαρή, κλείσε τα μάτια σου.





Lyrics | Harry Nilsson - Remember lyrics

Kαλές Γιορτές

Να έχουμε Καλές Γιορτές με τους αγαπημένους μας ανθρώπους.
Ευχές για ενα καλύτερο αύριο, εναν καλύτερο κόσμο.

υγ. για όλους απο τις επαφές μου υπάρχουν δωράκια, απλά ειναι απο πίσω τα υπόλοιπα :)

Ποινικοποίηση της κουκούλας ;;;

Ακουσα μια συζήτηση στο ραδιόφωνο.
Μεταξύ άλλων ειπώθηκε και το εξής ...ενδιαφέρον :
"Αν εισαι εντάξει μήν φοράς κουκούλα στις διαδηλώσεις ! "
Αυτο παραπέμπει άνετα σε σκέψη οτι αν φοράς κουκούλα, τότε μάλλον είσαι ύποπτος...
Αντιλαμβάνεται κανεις οτι αυτο δεν μπορεί να γίνει, δηλαδή να συνδεθεί η κουκούλα με τον κακό άνθρωπο που κρύβεται επειδή κάτι εχει να κρύψει.
Ομολογώ οτι έγινε μόδα η κουκούλα, μα κι εγω, οταν κρυώνω, την φοράω...
Θα θεωρηθώ ύποπτος γι αυτό ;

( Και τι μπορούμε να πούμε τότε για όσους κατεβαίνουν σε διαδηλώσεις με κράνος φορεμένο ;;; )

Εαν τυχόν ανοίξει κουβέντα για τις κουκούλες και μια κάποια "ποινικοποίησή" τους, τότε ανοίγει ενα θέμα πολυ μεγάλο, ανάλογο της ισλαμικής μαντήλας ίσως.
Φαντάζεται κανεις τραγελαφικά περιστατικά όπου αστυνομικοί θα μας σταματάνε και θα μας ακινητοποιούν για να μας βγάλουν την κουκούλα ! Θα πέσει γέλιο !
Εαν αυτο συμβεί, τότε πάει και η ανωνυμία μας παντού, στο δρόμο, στα μπλογκς, πάνε όλα ! Δεν θέλουν και πολυ τα όποια αρρωστημένα μυαλά να ζητήσουν άρση ανωνυμίας παντού.

Κι έρχομαι σε ενα σκεπτικό μου με αφορμή την κουκούλα :

-Κάνει κρύο, φοράω κουκούλα. Οκ ;
-Δεν κάνει κρύο αλλα γουστάρω να τη φοράω. Οκ ;
-Εχει σαράντα κάμερες απο πάνω και με γράφουν, δε θέλω, με ενοχλεί, φοράω ξανά κουκούλα. Οκ ;
δικαίωμά μου να φοράω κουκούλα ή όχι, σωστά ;

Λίγο παραπέρα, υπάρχουν δέκα κακοί τύποι με σκοπούς να σπάσουν, κάψουν, καταστρέψουν, αναστατώσουν - με κουκούλες.
Ακόμα και σε αυτούς, αναγνωρίζω το δικαίωμα της 'κουκούλας' αν και διαφωνώ κάθετα με τις πράξεις τους ! Δέχομαι οτι η κουκούλα μπορεί να χρησιμοποιηθεί για προστασία της ανωνυμίας, αλλα δεν δέχομαι κάτω απο την ανωνυμία να τα κάνουν λαμπόγυαλο.

Μην μας διαφεύγει και κάτι άλλο, πολύ σημαντικό :

Η κουκούλα, παραπέμπει στο κουκούλωμα και αυτο μας θυμίζει πολλά περιστατικά απο την πολιτική ζωή του τόπου, όπου τόσα και τόσα "κουκουλώθηκαν".

Γιατι λοιπόν το σύμβολο της πολιτικής ζωής του τόπου να μην το φοράμε ;

* Το θέμα δεν ειναι τί φοράς, αλλα πώς το φοράς ... λένε οι γυναίκες.

Ενημέρωση 20/12/2008 20.01' : Oπως έμαθα απο σχόλιο ενός συνμπλόγκερ εδω "έβαλα ιδέες"
Στη συζήτηση στη Βουλή για τον προϋπολογισμό, ο Βασίλης Μιχαλολιάκος πρότεινε να ποινικοποιηθεί η χρήση κουκούλας.